🟩 "گفت‌وگو‌ی فراگیر همدلانه "است، آن‌راهبر ِنیک‌خواه ِسعادت‌بخش؛فرهنگ‌گفت‌وگو،شفقت‌و دادخواهی،به دورازنفرت غیر انسانی

. 📚 هر چیز نشانه ای دارد هر چیز، نشانه‌ای، بلکه نشانه‌هایی دارد. از نشانه‌‌های سلامت روان( شخصیت بسامان، برخوردار از منش انسانی و تربیت سالم)یکی هم آن است که من و شما، ما ، به هنگام مواجهه_ روبه‌رو شدن با مفاهیم و مسائل مورد اختلاف، آیا در باغ ِ سبز گفت‌وگو گام می نهیم، یا در جهنم ِ خشم‌و خشونت و بدگویی و نفرت، و.......؟ کدام یک...؟ صادقانه بیندیشیم این نشانه ی سلامت روان، منحصر به فرد انسانی نیست؛ مقوله ای است فراگیر، عمومی و جمعی، برای شناخت واقعیت تلخ یا شیرین خویش. (نیکخواه همه ی مردم ایران، با گرایش‌های گوناگون سیاسی؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ معلم_ همیشه‌دانشجو، ابوالقاسم رحیمی) https://t.me/haghchist

🍀 به نامِ پرودگارِخردمندان مهربان اهل گفت‌وگوی عدالت‌خواه ۲۶ جولای ۲۰۱۶ 🟥 باور کنیم: بدگویی از داعش، با ویژگی‌هایی از داعش...!🟥 چه رنجی می دهد داعش...!!! به این، به آن، به مردمِ جهان...!!! و به خود و فرزندان و خانواده‌ی خود! چه رنجی می دهد...!!! و نکته…

🔻پزشکیان: ما با دشمنان می‌جنگیم تا زیر بار ظلم و زور نرویم، پس نمی‌توانیم خودمان به مردم زور بگوییم یا ظلم کنیم اگر معیشت و سطح زندگی مردم را بهبود نبخشیم، خداوند از ما نخواهد گذشت

🟩 باید از خوبی ها گفت: چه مهربان است این همشهری ما و این رفتار چه انسانی است.....‌ببینیم؛ اما، تنها نبینیم که گل های خوبی، تنها با دانستن ِ تنها، نمی‌شکوفند.............👇 (نیکخواه همه ی مردم ایران، با گرایش‌های گوناگون سیاسی؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی) https://t.me/haghchist

🟩 چه مهربان است این همشهری ما و این رفتار چه انسانی است.....‌ببینیم؛ اما، تنها نبینیم که گل های خوبی، تنها با دانستن ِ تنها، نمی‌شکوفند.............👇 (نیکخواه همه ی مردم ایران، با گرایش‌های گوناگون سیاسی؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی)

⬛️اعدام و اندوه‌های عظیم و ضجه‌های مادران و تفکری جمعی، نیکخواهانه، واقع‌گرایانه و سعادت‌بخش، برای همگان، با گرایش های گوناگون سیاسی، 📚در راه برون رفت نوشته شد، با دلی، همچنان که چشمی، دردمند، برای هر یک از مادران داغدار، در دو سوی تقابل، که در سوگ فرزندان ِ خویش، همواره، پریشان و همیشه‌داغدارند و برای سعادت تمامی هموطنانم،با درک دیگری متفاوت یا مخالف، با تکیه بر درک روابط علی و معلولی حاکم بر جامعه. 📚وقتی این برادرتان از اعدام حتا/ حتی یک فرد، حتا یک‌هموطن خود،‌ می شنود،.....‌ 📚وقتی این برادرتان، از اعدام حتا/ حتی یک فرد، حتا یک هموطن خود، به هر دلیل، می شنود می دانید با خود چه می گوید...؟ با خود می گوید، هر فرد اعدام شده‌ای، مادری دارد و چشم‌هایش آشنای اشک می شوند... آری..، هر اعدام شده ای، مادری دارد، پدری، خواهر، یا برادری، خواهرانی و برادرانی و گاه، فرزندی، یا فرزندانی...! 🟦آیا سازوکار اجتماعی و نوع تعاملات اجتماعی و سیاسی و توزیع ثروت و امکانات و بودو نبود گفت‌وگو، در عرصه‌ی قدرت و سیاست و اقتصاد و توزیع داشته‌ها، در میانه‌ حکومت و ملت و در میانه ی اقشار و گروه های اجتماعی و.... نمی توانست به گونه ای باشد که کار به اعدام اعدامی، پر از پیامدهای منفی، برای همه، همه ی شما هموطنان‌ام/ هموطنانم، در هر قشر اجتماعی و با هر گرایش سیاسی نکشد.....؟ 📚 یک‌تمثیل، برای شناخت هر چه بهتر این مصیبت رنج‌آور، ای که خوبی و سعادت و نیز دوری از نفرت، برای همه‌مان.. مگر نه این است که در باغ پروانه ها پر می‌گشایند و‌در مرداب، پشه‌ها...؟ آری... نمی توان با پشه‌ی گزنده کنار آمد؛ اما‌چرا مرداب ها را نمی خشکانیم، تا در ادامه، ‌با خشکاندن مرداب‌های دوری و بی اعتنایی به خواسته‌های هم و توزیع ناعادلانه و...و..... و با پیامدهای تلخ و چه بسیار محتوم این شرایط،جان ِ شیرین پشه‌های پدیده آمده از مرداب‌هایی که پیشاپیش پدید آمده است را به تلخی و با رنج بسیار از آنان نگیریم؟ راستی کدام انسان، رنج خود و عزیزان خود را می خواهد؟ راستی چرا نمی اندیشیم و چرا ضجه‌های مادران داغدار را نمی‌شنویم و بر سوگ‌مادران سوگوار چشم می بندیم..؟ در این جهان در‌گذر، چرا چنین ایم...؟ مگر نمی گوییم کادالففر...نزدیک است فقر به نفی " حق"و "حقیقت" بینجامد. به راستی، آن که، به نفی حق و حقیقت می پردازد، آیا این نفی حق و حقیقت توسط او، خود حاصل و نتیجه ی فقر نیست؟ 📚بیاییم📚 و به فقر، به بحران‌های به وجودآمده‌ی اجتماعی و دیگر زمینه های تقابل اجتماعی که زمینه ساز گونه ای از رفتارهای خطرساز است، بیندیشیم و برای همگان و خویش، خویش و همگان، خوبی، خیر، سعادت و آینده ای همدلانه و نیکخواهانه و..... را بطلبیم. (نیکخواه همه ی مردم ایران، با گرایش‌های گوناگون سیاسی و نگران کشور؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی)

📚 شعر باران سروده ای از استادم، دکتر محمدی سروده ای که برای "مردم" است؛ مردمی در کوچه‌و خیابان، در مزرعه‌ و کارخانه‌ که استادم، همچنان که این دانشجویشان، آنان را دوست داشتند. در بازه ی زمانی سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷، دانشجوی ایشان بودم، من ؛ همچنان که هم اکنون، دانشجوی ایشان، هستم. استادم چنان منشی دارند   که  می توان با ایشان مباحثه داشت و با نظرات ایشان، مخالفت نمود و این ویژگی ارزشمند، افزون بر دیگر ویژگی‌های ارزشمند ایشان است. خوانش: فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی، دکتر ابوالقاسم رحیمی https://t.me/haghchist

📚 شعر باران سروده ای از استادم، دکتر محمدی در بازه ی زمانی سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷، دانشجوی ایشان بودم، من ؛ همچنان که هم اکنون، دانشجوی ایشان، هستم. استاد، چنان منشی دارند که می توان با ایشان مباحثه داشت. خوانش: فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی،دکتر ابوالقاسم رحیمی https://t.me/haghchist

🟩

. 📚 چرا من، این نیکخواه مردم و کشورمان، انتقام نمی خواهم مبتنی بر نیکخواهی و خردمندی، برای تمامی مردم، با گرایش های گوناگون سیاسی، و در راستای پیشگیری از خطر ویرانی کشورمان، این نیکخواه همه ی مردم، با گرایش‌های گوناگون سیاسی،انتقام نمی خواهم؛ بلکه با توجه به غلبه ی نظامی ابرقدرتی جهانی، با ریاست فردی خودشیفته، ترامپ، من حق ندارم از انتقام بگویم و نباید از قول کسانی مانند این برادرتان نوشت و گفت که ما انتقام می‌خواهیم. بیاییم‌و بیندیشیم و واقعیت‌های تلخ و جانکاه و نیز بحران‌های گوناگون پیش روی را ببینیم و تجربه های پیشین را، جنگ هشت ساله و سرانجام پذیرش خردمندانه ی قطع‌نامه‌ی سازمان ملل را برای جلوگیری از آسیب بیشتر به مردم و کشور را از یاد نبریم ( جنگی که نخست گفتیم تا از صدام انتقام نگیریم، آن را به پایان‌نمی رسانیم)و نیز نسبت به احوال این‌مردم رنج‌دیده، پریشان‌حال شده و.....شفقت داشته باشیم. اگر بیندیشیم درخواهیم یافت که نمی توان نسبت به رنج‌های جانکاه این‌مردم ، فقر و بیچارگی آنان، فقر حتا/ حتی یک تن از آنان،و سوگ حتا یک‌مادر از مادران این سرزمین، و نیز بحران‌های ناشی از ویرانی‌ها و...که همه و همه نتیجه ی جنگ با ابرقدرتی جهانی، آمریکا ست بی‌تفاوت بود؛ زیرا به خوبی آگاهیم که جنگ با آمریکا، با توجه به قدرت آمریکا، برای ملت و کشور ما، بیچارگی و ویرانی می‌آورد. (نیکخواه همه ی مردم ایران، با گرایش‌های گوناگون سیاسی و نگران کشور؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی)

.🟩

. 🌺 با چشمی دردمند، دلی غمزده و اندیشه‌ای نگران برای آینده‌ی شما، تمامی هموطنانم نوشتم، تنها نخوانید 📚 نماینده ی مردم بودن و این گونه خلاف سعادت مردم سخن گفتن...؟ خود باور می کنید ای برادرم...ای برادرانم....!؟ چگونه می توان نماینده ی مردم بود و این گونه، تیشه برداشت و خلاف سعادت همه‌ی ملت خود، از جمله همفکران خود و خود گفت؟ در باره ی نظرات هموطن و برادرمان، آقای ثابتی! چگونه می توان نماینده ی مردم بود _ که این،حق شما و البته حق همه، با نظرگاه های گوناگون سیاسی است و هم‌، بی آن که خود بخواهید تیشه‌ برداشت و بر ریشه ی سعادت هموطنان‌خود(همه ی مردم ایران حتا/ حتی سعادت خود و همفکران خود) و نیز منافع کشور خود زد؟ چگونه می توان بر رنج‌ها و دردهای این ملت رنجدیده‌مان، با این همه خون های ریخته‌ی هموطنان‌مان، با این حجم از بحران‌ها و فقرها و فرار مغزها و سوگ مادران و مصیبت‌های پیش روی و...و.... چشم پوشید، و بر خلاف سعادت "همه"ی مردم ایران و منافع کشور "خود" گفت ؟ به‌حقیقت سوگند، مگر تجربه‌ی جنگ هشت ساله، که با ندیدن واقعیت‌ها، از نابودی صدام گفتیم و سرانجام، جام زهر را، برای جلوگیری از ویرانی بیشتر، خود نوشیدیم به من و ما هیچ نکته ای نیاموخته است؟ 📚 مراجعه به آرای مردم هم سخن آقای شهریاری، مبنی بر مخالفت اکثریت بس قاطع ملت با یکسره جنگ‌طلبی را تایید می‌کتد، اگر تردیدی در درستی و نیکخواهی این سخنان خردمندانه و سعادت‌بخش آقای شهریاری، نماینده ی محترم، هست. مناظره‌ی آقای شهریاری با آقای ثابتی، دربردارنده ی نکته‌های تلخ و نیز شیرین است. 📚 تلخ: این که چگونه یک هموطن ما، این بار آقای ثابتی‌مان، می تواند چنین به دور از رعایت حال ملت ایران و با عدم رعایت رفتار درست انسانی، با طرف مناظره،تیشه برداشته بر ریشه‌ی منافع هموطنان خود و خود بزند و از دیگر سوی، 📚 خجسته و شیرین: چه خجسته است و سبز مناظره، به جای خشونت و خون و سوگ مادران و........ و نیز این که چگونه یک‌ هموطن ما، نماینده‌ای خردمند و حقیقت‌گوی، آقای شهریاری، گرچه با رفتارهای..... آقای ثابتی، گاه متاسفانه تند،سخنی راست و درست: حق را، مبنی بر مخالفت اکثریت مردم ایران با سیاست یکسره جنگ‌طلبی، بگوید. 🌺 آقای شهریاری.....!🌺 🌺 نماینده ی ارجمند بجنورد....!🌺 نام شما، با نیکخواهی،و پیشاپیش خردمندی و واقع‌بینی شما، در تاریخ این ملت، پیوسته،خواهد ماند. به شما خجسته باد و تبریک باید گفت با این نیکخواهی و درک درست واقعیت‌های تلخ پیش روی را و به مهربانی انسانی‌تان و به راستی( خردمندانه_ واقع‌بینانه) در فکر هموطنان بودن‌تان..! (یک نیکخواه همه‌ی مردم ایران، فرهنگ گفت‌و‌گو و شفقت؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی)

🟩

. . 📚 اگر در فکر ملت ایران، کشور ایران، کشورمان، و حتا/ حتی خود هستید، این گونه یک‌سویه نگویید!/ نگوییم! مشفقانه گفته می‌شود: هان...! سخن_ نظر درست، نیکخواهانه و سرنوشت‌ساز این مردم و کشور را که فقط نمی‌خوانند! در جنگ با دولت‌های متخاصم، با توجه به واقعیت‌ها، برتری نظامی آمریکا، که نمود آن را، به روشنی در تعداد کشته‌شدگان ما و آن ها و یا وضعیت اقتصادی، روانی، بحران‌های اجتماعی و.....مردم کشورهای متخاصم می توان دید، اگر رسیدن به " حق ما " به قیمت ویرانی ایران ما تمام شود، این حق را آیا باید طلبید؟ پاسخ دوراندیشانه، واقع‌گرایانه، بلکه مبتنی بر تجربه های تاریخی و آموزه‌های اخلاقی، پاسخ ِ حق‌گرایانه‌ی این برادرتان، مطلقن/ مطلقا منفی است:نباید طلبید؛ اما این تنها یک نظر است، که بیان شده است؛ پاسخ به این پرسش را گفت‌وگوهای صاحب‌نظرانی، با اندیشه‌های متفاوت باید بدهند؛ که هیچ فردی در هر جای و جایگاهی و سمتی و هیچ گروهی با هر نام و عنوانی، بی‌نیاز از شنیدوگفت، گفت‌وگو و مشورت نیست. ( یک نیکخواه همه‌ی مردم ایران و نگران برای آینده ی این مردم و کشور؛ فرهنگ گفت‌وگو و نیکخواهی؛ دکتر ابوالقاسم رحیمی )

🟩

📚گفتن ازخونخواهی، راستی اما آیا با چه قیمتی....؟ شفقت و نگرانی و اندوه نیکخواهان‌مردم و کشور که دیدگاه‌هایی متفاوت دارند را با دقت و به دور از پیش‌داوری بخوانیم و بدانیم و دریابیم، تا که مبادا ناخواسته و ندانسته، جفاکارانه، برآن ها عنوانی ناروا بنهیم. اگر این سخن درست و راست و خیرخواهانه بود، تنها نخوانیم.شما هموطنانم از دین و دیانت می گویید، مگر نه این است که هم پیشوای نخستین و هم‌پیشوای دوم شیعه، با "واقع‌گرایی" و "ارزیابی خردمندانه‌ی شرایط" پذیرای صلح شدند و مگر نه این است که حتی پیشوای سوم، پیش از جنگ مردم را در ماندن و یا رفتن( نجنگیدن) مخیر کرد با توجه به حوادث روزهای اخیر و اوضاع هموطنان جنوبی‌مان به آن گروه از هموطنانم که یکسره از خونخواهی می گویند، مشفقانه باید گفت:🟩 ای هموطنان‌ عزیز ما با درک حال شما باید بدانیم⬛️🟥 اگر خونخواهی به قیمت ویرانی کشورمان( کشور همگی‌مان)،تمام شود، این گونه خونخواهی، خلاف حق‌پرستی و خلاف سعادت‌خواهی مردم ما، از جمله خلاف سعادت وابستگان عزیز خود شما است و شما هموطنان گمان نکنید که افرادی مانند آ. قالیباف که در این مورد درست می‌گویند، خیرخواه کشور نیستند. تجربه ی جنگ هشت ساله، که گرچه جنگ‌می‌توانست پس از فتح خرمشهر، به پایان برسد و با عدم‌واقع‌گرایی شماری از ما، جنگ همچنان ادامه یافت و جنگی هشت‌ساله شد و سرانجام هم این ما بودیم که پس از ریخته شدن خون بسیاری از جوانان‌مان و یتیم شدن کودکان مان و ویرانی کشورمان، صلح را، با آن تلخی پذیرفتیم، به ما می گوید که مبادا گفتن از خونخواهی به قیمت ویرانی کشور تمام شود. ( نیکخواه مردم، با گرایش‌های گوناگون سیاسی و نگران کشور)

. 📚‌ از یک‌ سو، نگرانم، برای آینده ی کشورمان، و از دیگر سو، ........ این دو انگیزه‌بخش نگارش ِ این متن سرنوشت‌ساز برای شما است. 📚 چرا به حکم سعادت‌خواهی و شفقت بر ملت، 📚 نباید بدین‌گونه از انتقام گرفتن گفت...؟ 📚چرا هیچ یک از ما، با هر باور سیاسی، نباید از ساده‌نمایی جنگ و وانهادن مذاکره، بدین گونه بگوییم..؟ 📚 این نگاشته‌ی شفقت، برای همه ی ملت، با بهره مندی از تجربه ی جنگ هشت ساله و پایان دردانگیز و عبرت‌آموز آن است 📚 سلام و درود ارزانی شما، یکایک هموطنانم، با باورهای گوناگون سیاسی این متن ، که بیان یک نظر برای سعادت شما است را، اگر درست یافتید، تنها نخوانید؛ که نویسنده، اگر در اندیشه ی آسودگی خود بود، این متن را نمی نوشت؛ که دوست داشتن‌ مردم از یک‌سو، و نگرانی برای آینده ی کشورمان، از دیگر سو، انگیزه‌بخش نگارش این متن سرنوشت‌ساز برای شما است. به آن گروه از هموطنانم که از انتقام می گویند، باید گفت اگر در اندیشه ی سعادت همه‌ی ملت، با گرایش‌های حتی متضاد سیاسی، هستیم، که بی‌گمان همگی نیکخواه‌ایم، و اگر دغدغه‌مند سعادت مردمی با گرایش‌های حتی متضاد سیاسی و پیشرفت و آبادی کشورمان می‌باشیم _ که همگی چنین هستیم_ 📚 به روشنی و نیکی باید بدانیم و آگاه باشیم که درعرصه‌ی سیاست و با توجه به احوال ملت، نمی توان و حق نداریم "واقع‌گرا" نباشیم و از مذاکره نگوییم. به بیان دیگر ، طرح موضوع ها بدین گونه، بی آن که خود بدانیم، خلاف سعادت‌ خواهی‌برای مردمی با گرایش های گوناگون و حتی متضاد سیاسی و خلاف پیشرفت و آبادی کشورمان است. این نه بدان معناست که سخن ما نارواست، بلکه بدان معناست که ما، با توجه به تجربه ای مانند جنگ‌هشت ساله که همچنان به حق، از مجازات صدام می‌گفتیم و جنگ را ادامه دادیم و سرانجام،به دلیل ناتوانی های نظامی و...و.....خود پذیرای صلح با صدام شدیم، در حالی که دیگر، چه بسیار خون‌جوانان که بر زمین ریخته بود و چه بسیار مادران که داغدار همیشه ی فرزندان خود شده بودند و چه بسیار سرمایه‌های کشور همگی‌مان که بر باد رفته بود و...و..... برین بنیاد، روا نیست، بکه حق این است که گفته شود ماحق نداریم واقع‌گرا نباشیم و زندگی مردم و آینده ی جوانان را از یاد ببریم.. وقتی از قول همه گفته می شود که ملت ایران خواهان انتقام و.......است این شهروند این کشور وظیفه دارد بگوید من، با باوری برآمده از منطق خواهان انتقام نیستم و اگر فردی در نیکخواهی و درستی این نظر، تردید دارد، مباحثه‌‌ای جمعی، گویای چگونگی این نظر است تا دریابیم که این نظر ،چگونه است. خوبی ها، همه خوبی‌ها ، برایمان...برای همگی مان.....برادر و نیک‌خواه همه......

⬛️ ...و خود دیدم جسد پیرمرد را،..... دانشجو بودم. در تهران درس می‌خواندم. دیدم که چگونه روی زمین، با دست‌و پایی جمع شده، در سرما، مرده بود...! و سال، تا آن جا که به یاد دارم ۷۰ بود کنار پل گیشا،در پایتخت،صبح زمستان مرده بود، کنار نرده‌ها،در پیاده روی که خانه ی او شده بود... نمی‌شناختم‌اش، اما خوب می شناختم‌اش..امروز هم فرزندش را کنار سطل زباله دیدم.او را هم نمی شناسم،اما خوب می‌شناسم🟥فرزندش سطل زباله را می‌جوید. نوجوان است. شاید ۱۷_ ۱۸ ساله.تیر ماه، بیست‌م تیر ماه ۱۴۰۵، ساعت، حدود سه و ۵ دقیقه است و هوایی، چنان گرم که پرندگان هم بال می‌اندازند؛ چندان گرم که رهگذری هم.......... دل من هنوز در اندوه این نوجوان است؛که فرزند من است. حدودن ۱۷_ ۱۸ ساله فرزندی که نمی شناسم‌اش و چه خوب می‌شناسم‌اش.....نه یک سال و نه دو سال...که سال هاست می شناسم‌اش....‌با دست کم، دو کیسه‌ی زباله، که با سختی آن‌ها را حمل می‌کند پدرش را هم نمی شناختم و خوب می‌شناختم. صبح زمستان بود که دیدم در سرمای زمستان، کنار نرده، توی پیاده رو، مرده بود و سکه های فلزی‌ای که، با شاید با دیدن جنازه ی او،کنارش انداخته بودند!

. 🟥چگونه می توانید با این اوضاع مردم و کشور، از جنگ، چنین بگویید ....؟ 📚 مشفقانه باید گفت: هنوز هم نمی‌خواهید واقعیت‌ها را ببینید؟ چگونه ، با کدام انصاف و اندیشه، می توانید از "جنگ"، از "ویرانی کشورمان" ، "کشته شدن هموطنان‌مان"، "از بین رفتن سرمایه‌های ملی‌مان" و...و.......چنین ساده و آسوده و راحت بگویید..؟ باور کنیم، هیچ نیکخواه مردم و کشوری نمی تواند باور کند. باورم نمی شود فردی، این بار آ. علی خمینی، اوضاع مصیبت‌بار این مردم رنج‌دیده را و مشکلات بسیار این کشور خود را ببیند و بگوید: جنگ ترس ندارد،اما هزینه و ویرانی دارد...! 🟥جنگ، هم ترس دارد، هم ویرانی دارد، هم فقر و بیچارگی دارد، هم از دست رفتن سرمایه‌های ملی دارد، هم یتیم شدن کودکان دارد، هم فرار مغزها_ نخبگان علمی دارد، هم یأس اجتماعی دارد و هم..... و کشور ویران‌گر است این را حتی اندکی اندیشه‌ورزی هم به ما می گوید.آیا این را به شما نگفته است ای برادر من...؟ بیاییم و همدلانه، با واقع‌گرایی و خردمندی و دوراندیشی،در فکر مردم‌مان و کشورمان باشیم چه اندیشمندانه نگاشته اند آقای زیدآبادی که کسی که می‌گوید" جنگ ترس ندارد" از تاريخ ايران بی‌اطلاع است وگرنه باید می‌دانست که سلطان محمد خوارزم‌شاه با همین نگرش، پای مغولان را به ایران باز کرد به طوری که کشور را حمام خون کردند! #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad یک نیکخواه همه، با گرایش های گوناگون سیاسی؛ دکتر ابوالقاسم‌رحیمی https://t.me/haghchist

📚 روان‌شناسی 📚 پیوند‌شناسی ِ خردمندی و پای‌بندی به گفت‌وگوی جمعی آنچه در سکوت، از ذهن خویش می شنویم چیزی نیست، جز "جمع‌بندی ذهن"، از "شنیده‌ها"و "خوانده‌ها"و "شنیدوگفت‌ها"ی "گوناگون ما"، "در طول زمان"؛ از این روی، باید هر چه "بیشتر"، نه..! بلکه هر چه "بیشتر" و هر چه "متنوع‌تر"، آثار معتبر علمی را خواند و با خردورزان و خردمندان گونه گون، شنید و‌گفتی نقادانه داشت و آن‌گاه اندیشید ، تا آن‌چه در سکوت، از ذهن می شنویم(جمع بندی ذهن) تا آن لحظه که در آن‌ایم، بهترین باشد؛ بهترین هایی که با تغییر شرایط و یا با خواندن‌هایی بیشتر و متنوع‌تر، و شنیدو گفت‌هایی بیشتر، چه بسا باید تغییر کنند. یک نیکخواه همه؛ دکتر ابوالقاسم‌رحیمی https://t.me/haghchist