جامعة النور الاسلامیة الدولیة

یکی از دوستان داستانی را تعریف نمودند که قابل تامل است: سمیناری دعوت شدم که هنگام ورود به هر یک از دعوت‌شدگان بادکنکی دادند. سخنران بعد خوشامدگویی از حاضرین که ۵۰ نفر بودند، خواست که با ماژیک اسم خود را روی بادکنک نوشته و آن‌ را در اتاقی که سمت راست سالن بود بگذارند و خود در سمت چپ جمع شوند. سپس از آنها خواست در ۵ دقیقه به اتاق بادکنک‌ها رفته و بادکنک نام خود را بیاورند. من به همراه سایرین دیوانه‌وار به جستجو پرداختیم، یکدیگر را هل میدادیم و زمین می‌خوردیم و هرج و مرجی به راه افتاده بود. مهلت ۵ دقیقه‌ای با ۵ دقیقه اضافه هم به پایان رسید، اما هیچ‌کس نتوانست بادکنک خود را بیابد. این بار سخنران همه را به آرامش دعوت و پیشنهاد کرد که هر کس بادکنکی را بردارد و آن‌ را به صاحبش بدهد. بدین ترتیب کمتر از ۵ دقیقه همه به بادکنک خود رسیدند سخنران ادامه داد: این اتفاقی است که هر روز در زندگی ما می‌افتد، دیوانه‌وار در جستجوی سعادت خویش به این سو و آن سو چنگ می‌زنیم و نمی‌دانیم که "سعادت ما در گرو سعادت و خوشبختی دیگران است" 🔹با یک دست سعادت آنها را بدهید و با دست دیگر سعادت خود را از دیگری بگیرید. دنیا زیباست «لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ» «هرگز به [حقیقت] نیکی نخواهید رسید مگر آنکه از آنچه دوست میدارید [در راه دیگران] انفاق کنید.»

پیمان مکه یا پیمان مدینه؟ هلال مذهبی یا هلال امّتی؟ استاد محمد یعقوب نورزایی (سامانی) مدیریت بخش تخصص و دارالتحقیق جامعة النور الاسلامیة الدولیة، در وبینار ماهانه‌ی نخبگانیِ اساتید حوزه و دانشگاه اهل‌سنت مهاجر افغانستانی به میزبانی«جامعة النور الاسلامیة الدولیة» در تاریخ هفدهم مردادماه ۱۴۰۵ برگزار گردید، دیدگاه‌های خویش را مطرح نمودند. این نشست که به مثابه عرصه‌ای برای تضارب آراء و تبادل نظرِ تخصصی میان نخبگان و پژوهشگرانِ متعهدِ جهان اسلام است، در این نوبت ضمن واکاوی لایه‌های زیرین تحولات اخیر منطقه، بر یکی از کلیدی‌ترین تحولات راهبردی، یعنی «پیمان مکه» میان سه ضلعِ عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان تمرکز نمود. ایشان در تحلیلِ ابعادِ این رخدادِ مهم و پیامدهای آن برای امت اسلامی، چنین تبیین نمودند: متأسفانه پیمان مکه، در نگاه نخست، پیمانی مبتنی بر جداسازی و ترسیم مرزهای درونی امت اسلامی به نظر می‌رسد؛ حال آن‌که امروز نیازمند «پیمان مدینه» هستیم؛ پیمانی که تمامی اعضای امت اسلامی را در بر گیرد و محور آن، پیامبر گرامی اسلام (ص)، ایمان به پروردگار، و منافع و توانمندی‌های منطقه‌ای و امت اسلامی باشد؛ پیمانی که در نتیجه آن، شکل‌گیری «ناتوی اسلامی» با اولویت آزادسازی قدس شریف و نابودی رژیم صهیونیستی را شاهد باشیم. اسلام در مکه متولد شد، اما در مدینه رشد یافت و تمدن خویش را به جهانیان معرفی نمود. با این حال، دشمنان اصلی اسلام، یعنی یهود، با بهره‌گیری از قلعه‌های از پیش ساخته‌شده و آمادگی‌های اطلاعاتی و نظامی پیشین خویش، در برابر این تمدن نوپا ایستادگی کردند؛ ایستادگی‌ای که با پیمان‌شکنی و برانگیختن جنگ بنی‌قینقاع - آن هم به دلیل تعرض به یکی از نوامیس اسلامی - آغاز گردید و در ادامه، به‌صورت مکرر و از طریق پیمان‌شکنی‌های متعدد، تکرار شد. با نظر به تحولات اخیر منطقه، حضور علنی و غیرمستقیم استکبار جهانی در معادلات منطقه‌ای، ایجاد شرارت و ناکامی طرح «پیمان ابراهیم» در نتیجه فداکاری‌های مردم غزه و پشتیبانی مردم جهان از این حرکت، امروز متأسفانه شاهد آن هستیم که کشورهای اسلامی که کاملا در آغوش آمریکا می باشند با انعقاد پیمان مکه، زمینه‌ای فراهم آورده‌اند تا استکبار جهانی از طریق جنگ شناختی و با ابزار رسانه، به موج‌سواری بر اذهان عمومی، به‌ویژه نخبگان منطقه، بپردازد؛ موج‌سواری‌ ای که حداقل ترین آن در قالب طرح «هلال سنی» در مقابل «هلال شیعی» صورت‌بندی می‌شود. چنانچه این شیطنت رسانه ها صحیح باشد، باید گفت کشورهای اسلامی خود را در دام نقشه‌های راهبردی یهود گرفتار ساخته و تاریخ در حال تکرار است. کاش در روزگاری که غزه شبانه‌روز از سوی رژیم صهیونیستی و حامی نامشروعش، آمریکا، در حال بمباران بود، حکام اسلامی به‌جای موضع صرفاً ناظرانه یا حتی همکاری در حوزه انرژی و دیگر عرصه‌ها با رژیم جعلی صهیونیستی، پیمانی موسوم به «پیمان اسلام» را منعقد می‌نمودند و پس از انعقاد این پیمان، عهد می‌بستند که نماز جماعت در مسجد الاقصی برگزار گردد. از منظر تفسیری و با تأمل در سوره مسد که خداوند متعال در آن، هلاکت دستان ابولهب را اعلام فرموده (که می توان آیه اول را هم انشایی و هم خبری تفهم نمود و «ید» هم می‌تواند مجازاً به مال و اولاد او باشد) و یکی از اسباب هلاکت زن ابولهب را هم می توان پیروی (به عنوان همسرو همفکر)، همکاری با ابولهب، از آیات اخیر سوره مسد برداشت نمود. پس می‌توان یکی از پیام‌های راهنمای این سوره را چنین استخراج نمود که شناخت مصادیق «ابولهب زمان» برای امت اسلامی، ضرورتی راهبردی است ودر زمان حاضر آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی به‌مثابه بازیگران اصلی سلطه‌گری جهانی شناخته می‌شوند؛ و از مصادیق عینی‌تر این ساختار می‌توان به ترامپ و نتانیاهو اشاره نمود وجایگاه همسر ابولهب را هم می توان به حکام کشورهای اسلامی اطلاق گردد که در پناه این ساختار سلطه، هویت و سرنوشت خود را می‌یابند. در این نگاه تفسیری، یکی از دروس هدایتی سوره مسد این است که امت اسلامی هشیارانه نوک پیکان مبارزه و مقاومت خود را بشناسد و به سمت مراکز حقیقی سلطه جهانی نشانه‌گیری نمایند. تا با این عملکرد شاید حکام اسلامی خود به بینش خود کفایی یا به انتخابی متناسب‌تر با مصالح امت و ارزش‌های اسلامی رهنمون شوند و به‌جای تکیه‌گاه استکباری، همسویی با مطالبات و آرمان‌های امت اسلامی را پیشه کنند. لذا بر عهده همه نخبگان، به‌ویژه اهل قلم، منبر و رسانه است که با نهایت هوشیاری، تحولات منطقه را رصد نموده و با نگاهی امت‌محور، این تحولات را تحلیل و راهکارهای لازم را ارائه دهند؛ تا از این طریق بتوانیم امت اسلامی را در برابر این تحولات، واکسینه وحفاظت نموده و به مرحله تشکیل «امت اسلامی» - که پیش‌شرط دستیابی به تمدن اسلامی است - نائل شویم.

رقابت ادیان طی دو قرن اخیر رشد اسلام، مسیحیت بخصوص بی دینان قابل تامل است!!!!!

🔸نتانیاهو: تلفن همراه دارید؟ بخشی از اسراییل را با خود حمل می‌کنید! 🔹گزارش تحقیقی شبکه الجزیره انگلیسی از نفوذ اسراییل در تولید گوشی‌های تلفن همراه

مسجد؛ کانون تمدن‌ساز و محور حیات جمعی امت ✍محمد یعقوب نورزایی (سامانی) مدیریت بخش تخصص جامعة النور الاسلامیة الدولیة مقدمه: مسجد؛ فراتر از عبادتگاه در منظومه تمدنی اسلام، مسجد هرگز محدود به یک مکان محصور برای اقامه نماز نبوده است. مسجد، «قلب تپنده» امت و نقطه تلاقی آسمان و زمین است؛ جایی که «دیانت» در پیوند با «دنیا» معنا می‌یابد. در تمامی دوره‌های درخشان تمدن اسلامی، مساجد به عنوان کانون‌های چندمنظوره، بستری برای تعلیم، قضاوت، حل‌وفصل دعاوی، تبادل آراء و سیاست‌گذاری‌های اجتماعی بوده‌اند. مسجد در عصر شکوفایی تمدن ما، نهادی بود که فرد را در متن جامعه تعریف می‌کرد و پیوند عمیق میان «عبادت خالق» و «خدمت به خلق» را عینیت می‌بخشید. آسیب‌شناسی: تقلیل کارکرد و گسست اجتماعی متأسفانه در دو سده اخیر، به موازات تحولات ساختاری دولت‌-ملت‌های مدرن، شاهد فرآیندی تدریجی بوده‌ایم که در آن کارکردهای اجتماعی مسجد به حاشیه رانده شده است. با ظهور نهادهای تخصصی مدرن (آموزشی، قضایی، و رفاهی)، قلمرو فعالیت مسجد به تدریج کوچک شد. این تفکیک وظایف، اگرچه در ظاهر منطقی به نظر می‌رسید، اما به نوعی «سکولاریزه شدن» ناخواسته در نگرش به مسجد منجر شد؛ به طوری که امروزه در برخی دیدگاه‌ها، هرگونه مداخله مسجد در مسائل جاری مردم، «خارج از کارکرد اصلی» تلقی می‌شود. این در حالی است که در سیره نبوی و سنت سلف صالح، مسجد محل مواجهه بی‌واسطه با دردهای مردم و کانون تدبیر امور جاری آنان بود. چالش‌های مدیریتی و شکاف نسلی تحجر در شیوه‌های مدیریتی و عدم تناسب محتوایی با اقتضائات عصر جدید، این انزوا را تشدید کرده است. مدیریت‌های سنتی که گاه از تعامل با تحولات فرهنگی و رسانه‌ای روز فاصله دارند، در کنارِ فضای بسته تصمیم‌گیری، مانع از نوآوری شده‌اند. این چالش، به ویژه در ارتباط با نسل جوان مشهود است؛ نسلی که در فضای دیجیتال به تعامل، پرسشگری و کارکردگرایی خو گرفته است. هنگامی که زبان مسجد، زبانِ تکرارِ یک‌سویه و دور از دغدغه‌های ملموس زندگی باشد، شکاف میان نهاد مسجد و نسل نو عمیق‌تر می‌شود. بازگشت به اصل؛ رویکردی تمدنی برای احیاء با این همه، افول مسجد، سرنوشتی محتوم نیست؛ بلکه تجربه‌های موفق و نوآورانه در جای‌جای جغرافیای اسلامی نشان می‌دهد که هرگاه مسجد به جایگاه واقعی خود به عنوان «مرکز محله» بازگشته و میان آموزه‌های دینی و نیازهای روز پیوندی ارگانیک برقرار کرده، دوباره به کانون حیات تبدیل شده است. احیاء کارکردهای مسجد در عصر حاضر نه به معنای بازگشت به گذشته، بلکه به معنای بازآفرینی همان «روح تمدنی» در کالبد مدرن است. مساجد پیشروِ امروز، به مراکزی تبدیل شده‌اند که در آن‌ها: مهارت‌افزایی و توانمندسازی اقتصادی: با ایجاد کارگاه‌های آموزشی و حمایت از کارآفرینی، مسجد به منبع برکت و آبادانی مادی و معنوی بدل می‌شود. مشاوره و حل مسئله:مسجد به ملجأ امن برای خانواده‌ها و جوانان برای حل چالش‌های روزمره تبدیل شده است. مشارکت اجتماعی: با واگذاری نقش به مردم و به‌ویژه جوانان در مدیریت مسجد، حس مسئولیت جمعی و تعلق تمدنی بازسازی می‌گردد. نتیجه‌گیری: از عبادتگاه تا کانون زیست‌بوم اسلامی مسجد امروز بر سر دوراهیِ «انزوای نمادین» یا «بازگشت به متن زندگی» قرار دارد. برای آنکه مسجد دوباره به قلب تمدن‌ساز ما تبدیل شود، نیازمند «اجتهاد در مدیریت» و «تجدید در گفتمان» هستیم. مسجد باید فضایی باشد که مؤمن در آن، هم «خدا» را بیابد و هم «جامعه» را. این امر مستلزم آن است که مردم، مسجد را نه صرفاً مکانی برای نماز، بلکه خانه خود و سنگرِ زیستِ مؤمنانه بدانند. تمدن اسلامی زمانی دوباره قد خواهد کشید که مسجد دوباره به محور تصمیم‌گیری، مهربانی، آگاهی و آبادانیِ همزمانِ دین و دنیای مردم بازگردد.

🌸تصریح امام ابومنصور ماتریدی رحمه الله به جواز توسل به رسول اللهﷺ🌸 ✅امام ابومنصور ماتریدی حنفی رحمه الله در تفسیر آیه 89 سوره مبارکه بقره به توسل صحابه به حق رسول اللهﷺ و طلب نصرت علیه کفار به حق ایشان تصریح میفرماید که این دلیل مشروعیت توسل به رسول اللهﷺ و وسیله تقرب به الله متعال است: «(يَسْتَفْتِحُونَ): يستنصرون (عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا) قبل أن يُبعث مُحَمَّد - صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ - يقولون: اللهم انصرنا بحق نبيك الذي تبعثه، فلما لم يجئهم على هواهم ومرادهم كفروا به، فلعنة اللَّه على الكافرين» «(طلب پیروزی و فتح) یعنی طلب نصرت (بر کفار می نمودند) قبل از اینکه محمد صلی الله علیه و سلم مبعوث شود و می گفتند: پروردگارا ما را نصرت بفرما به حق پیامبرت که او را به رسالت مبعوث می فرمایی...» 📖تأویلات أهل السنة - ط دار الکتب العلمیة - ج 1 - ص509

گوشه ای از مراسم ختم صحیح بخاری جامعة النور الاسلامیة الدولیة 1405 با موضوع صهیونیسم شناسی

فایل pdf کتاب روش تحقیق و پژوهش مخصوص طلاب علوم دینی و دانشجویان رشته های علوم انسانی

با گذشت نزدیک به یک‌سال از تألیف و انتشار کتاب «روش تحقیق و پژوهش» و استقبال شایسته طلاب علوم دینی و دانشجویان رشته‌های علوم انسانی در داخل و خارج از افغانستان، و با توجه به افزایش هزینه‌های چاپ مجدد و ارسال آن به ولایات مختلف کشور، از چاپ انحصاری و مجدد این اثر صرف‌نظر شد. از این‌رو، به نیت ایصال ثواب به روح پدر مرحومم، «روضی‌الدین نورزایی»، نسخهٔ PDF کتاب برای استفاده عموم در کانال تلگرامی به آدرس ذیل در دسترس قرار می‌گیرد. امید است علاقه‌مندان با دانلود، مطالعه و نشر آن، در گسترش علم سهیم شده و ثواب آن را نثار روح آن مرحوم گردانند. https://t.me/mynurzai

حضور جناب مولوی نورزایی (سامانی) مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات نور به نمایندگی از کشور عزیزمان افغانستان در همایش امت واحده در دانشگاه فردوسی مشهد با حضور دانشجویان بین الملل افغانستان،پاکستان، عراق،سوریه،لبنان موضوع:امت اسلامی،ظرفیت مهاجرین افغانستان خرداد ماه 1405

✅برگزاری نشست تخصصی «تمدن اسلامی و بایسته‌ها» در دانشکده علوم پزشکی تربت‌جام 📝نشست تخصصی «تمدن اسلامی و بایسته‌ها از دیدگاه معاصرین و اندیشمندان مسلمان» امروز به میزبانی دانشکده علوم پزشکی تربت‌جام برگزار شد. ✳️در این برنامه که با حضور اساتید، دانشجویان و پژوهشگران جامعه اهل سنت شهرستان تربت جام در سالن شهدای سلامت همراه بود، استاد سامانی به تبیین مؤلفه‌های تمدن‌ساز و چالش‌های پیش روی جهان اسلام از منظر اندیشمندان معاصر پرداختند. ❇️این نشست با هدف ارتقای بینش تمدنی و بررسی دیدگاه‌های نوین در عرصه تمدن اسلامی برپا گردید. 🗓سه شنبه۵_خردادماه_۱۴۰۵

♨️چرا غرب بر روی مذاکره اصرار دارد؟! 📌شهید ‌یحیی سنوار در دوران اسارت در زندان‌های رژیم صهیونیستی یک رمانی نوشت به نام «خار و میخک» 📌سنوار در این رمان جذاب، فقط درباره نبرد مسلحانه حرف نمی‌زند بلکه یک الگوی فرسایشی را هم توصیف می‌کند که از نگاه او در مسئله فلسطین و الگوی مذاکره با رژیم صهیونیستی و امریکا بارها تکرار شده است: ❌مذاکرات طولانی، نشست‌های بی‌پایان، میانجی‌های متعدد و تغییر اندک در واقعیت میدانی! اتفاقا آنها هم گمان می‌کردند که مذاکره برایشان،‌ بخشی از نبرد‌ست درحالیکه مذاکره برای غرب، تنها ابزاری برای فریب‌ست! آنها براحتی در مورد تعهدشان به شما دروغ می‌گویند و تا شما عصبانی می‌شوید، یک میانجی می‌فرستند و کمی پول! آنها یقین دارند که شما اهل دروغ نیستید و هیچ‌گاه بر روی تعهد خود پا نمی‌گذارید. پس براحتی دروغ را تکرار می‌کنند و براحتی عهدشکنی می‌کنند و بلافاصله میانجی می‌فرستند. 📌یحیی ‌سینوار در انتهای رمان هم در وصیتش اینگونه می‌گوید: " دشمن می‌خواهد ما از مقاومت دست برداریم و مسئلۀ ما را به مذاکراتی بی‌پایان تبدیل کند. " دکتر عبدی

سلام جهت مشاهده فیلم های بیست وپنجمین دوره همایش دانش آموختگی طلاب و حفاظ قرآن کریم، مورخ 1405/03/01 (جمعه) در جامعة النور الاسلامیة الدولیة، به لینک های ذیل یا سایت آپارات (کانال جامعة النور الاسلامیة الدولیة howze.sonnat) مراجعه نمایید. https://aparat.com/v/dtkz22m قسمت اول (پنج شنبه) https://aparat.com/v/tbkv08d قسمت دوم (جمعه) https://aparat.com/v/tur4ql3 قسمت سوم- دستاربندی حفاظ https://aparat.com/v/yxqx63y قسمت چهارم- دستاربندی علماء https://aparat.com/v/hgc0lp5 گروه تواشیح ندای وحدت https://aparat.com/v/uwcayqh سرود استکبارستیزی

درگیری کابل ـ اسلام‌آباد؛ فرصت‌سازی برای بازیگران بیرونی ✍ طلبه مهاجر درگیری میان پاکستان و افغانستان، پیش از آنکه یک نزاع مرزی ساده باشد، به یک فرصت ژئوپلیتیکی برای رقبای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تبدیل می‌شود. تجربه تاریخی نشان داده هر شکاف در منطقه کشورهای اسلامی، بلافاصله به سود بازیگرانی چون هندوستان و اسرائیل تمام می‌شود؛ زیرا: ۱. فرسایش توان امنیتی منطقه درگیری‌های دوجانبه، ظرفیت نظامی، اطلاعاتی و اقتصادی دو کشور را مستهلک کرده و تمرکز آنان را از تهدیدات اصلی منحرف می‌سازد. ۲. ایجاد میدان نفوذ برای رقبا تنش‌های مرزی، بستر مداخله سیاسی، اطلاعاتی و حتی امنیتی قدرت‌های بیرونی را فراهم می‌کند؛ گاه در پوشش میانجی‌گری، و گاه در قالب حمایت پنهان از یکی از طرف‌ها. ۳. تشدید شکاف‌های قومی و مذهبی ادامه تنش‌ها می‌تواند اختلافات قومی و مذهبی داخلی را فعال کرده و بی‌ثباتی اجتماعی را افزایش دهد؛ وضعیتی که دشمنان منطقه‌ای دقیقاً به دنبال آن هستند. جمع‌بندی راهبردی عقل سیاسی و منافع امت اسلامی اقتضا می‌کند که کابل و اسلام‌آباد: اختلافات مرزی را از مسیر گفت‌وگوی امنیتی و سازوکارهای مشترک حل کنند از رسانه‌ای‌سازی تنش‌ها و جنگ روایت‌ها پرهیز نمایند همکاری‌های مرزی و اطلاعاتی را تقویت کنند زیرا در این معادله، هیچ‌یک از دو طرف برنده واقعی نیستند؛ برنده اصلی، بازیگری است که از بیرون، شکاف‌ها را مدیریت می‌کند.

تحقیر؛ سنت الهی در فروپاشی هیبت مستکبران در منطق الهیِ تاریخ، سقوط مستکبران تنها با جنگ‌های بزرگ و رویارویی‌های نظامی رقم نمی‌خورد؛ بلکه پیش از شکست میدانی، «هیبت» آنان فرو می‌ریزد. قرآن و تجربه تاریخ نشان می‌دهد که خداوند طاغوت‌ها را غالباً از نقطه‌ای تحقیر می‌کند که خود آن را نماد قدرت می‌پنداشتند. نمرود با همه ادعای خدایی، نه با لشکری عظیم، بلکه با موجودی ناچیز تحقیر شد؛ تا روشن شود غرور سیاسی پیش از نابودی نظامی می‌شکند. فرعون در همان عنصری نابود شد که پایه تمدن و قدرت اقتصادی‌اش بود؛ آب، که مایه حیات بود، ابزار هلاکتش شد. و نمونه‌ای روشن‌تر در تاریخ دینی، سپاه ابرهه است؛ لشکری مجهز با فیل‌های جنگی که برای تخریب کعبه حرکت کرد و نماد قدرت زمان خود به شمار می‌رفت. اما این لشکر نه با سپاه انسانی، بلکه با پرندگان کوچک و سنگ‌هایی ناچیز شکست خورد؛ تا معلوم شود خداوند گاه بزرگ‌ترین نمادهای قدرت را با کوچک‌ترین ابزارها فرو می‌شکند. این سنت تاریخی امروز نیز در عرصه قدرت‌های جهانی قابل مشاهده است. ساختار رسانه‌ای غرب تلاش می‌کند اقتدار خود را با نمادهایی چون ناوهای هواپیمابر نمایش دهد؛ سازه‌هایی که قرار است تصویر «سلطه مطلق» را القا کنند. اما هنگامی که چنین نمادهایی با مشکلات ابتدایی انسانی و زیرساختی روبه‌رو می‌شوند، آنچه آسیب می‌بیند صرفاً یک سامانه فنی نیست، بلکه «روایت قدرت» است. ناوهای وابسته به United States Navy در تبلیغات جهانی نماد برتری فناورانه معرفی می‌شوند؛ اما بروز مشکلات ساده در چنین نمادهایی، شکاف میان تصویر اقتدار و واقعیت انسانی را آشکار می‌کند. در منطق الهی تاریخ، همین شکاف‌ها آغاز فروپاشی هیبت‌هاست. از منظر تحلیل رسانه‌ای، تحقیر نمادهای قدرت سه پیامد مهم دارد: فروریختن هیمنه روانی قدرت در افکار عمومی جهان تضعیف روایت برتری تمدنی قدرت‌های سلطه‌گر تقویت باور ملت‌ها به شکنندگی ساختارهای ظاهراً شکست‌ناپذیر بنابراین مسئله تنها یک نقص فنی یا حادثه ساده نیست؛ بلکه یادآور سنتی تاریخی است: خداوند گاه مستکبران را پیش از شکست نهایی، با تحقیر رسوا می‌کند؛ تا روشن شود هیبت طاغوت‌ها پیش از سقوطشان، در ذهن‌ها فرو می‌ریزد.

♨️ ۲. کشف بازیگران پشت پرده ❗️این حملات درست چند روز پس از دیدارهای مقامات پاکستانی در واشنگتن و صحبت از «همکاری مشترک در مبارزه با تروریسم» رخ می‌دهد. آیا این یک تصادف است؟ ❌ هرگز! این قطعات یک پازل هستند که نقشه شوم دشمن را آشکار می‌کنند: 👀 نقشه اول: ایجاد «دشمن» برای توجیه وابستگی. 👈 آمریکا برای نفوذ کامل در دستگاه امنیتی و نظامی پاکستان و غارت منابع معدنی ما، به یک «تهدید دائمی» نیاز دارد. چه تهدیدی بهتر از یک جنگ فرسایشی و تمام‌عیار با همسایه شرقی؟ با شعله‌ور کردن آتش جنگ میان دو ملت مسلمان، پاکستان برای دریافت اطلاعات، سلاح و حمایت سیاسی، بیش از پیش به واشنگتن محتاج و وابسته خواهد شد. آن‌ها می‌خواهند ما را درگیر یک جنگ داخلی و منطقه‌ای کنند تا خودشان با خیال راحت، منابع ما را به یغما ببرند.🥷 👀 نقشه دوم: تخریب روابط منطقه‌ای و مهار رقبا. 👈 سخنگوی طالبان به هوشمندی به «حمایت برخی بازیگران خارجی» از یک «گروه خاص نظامی در پاکستان» اشاره می‌کند. این یک کد کاملاً واضح است. هدف این بازیگران (در رأس آن‌ها آمریکا) ایجاد بی‌ثباتی در همسایگی چین و ایران است. یک پاکستانِ درگیر جنگ با افغانستان، هرگز نمی‌تواند یک شریک قابل اعتماد برای پروژه CPEC چین باشد. این تنش، بهترین هدیه به دشمنان کریدور اقتصادی چین-پاکستان است. آن‌ها با یک تیر، دو نشان می‌زنند: هم پاکستان را ضعیف و وابسته می‌کنند و هم بزرگترین پروژه اقتصادی تاریخ ما را به تعطیلی می‌کشانند. 🤔 👀 نقشه سوم: مشروعیت‌زدایی از حکومت مستقل افغانستان. 👈 طالبان، با تمام انتقاداتی که به آن‌ها وارد است، یک حکومت مستقل هستند که پایگاه‌های نظامی آمریکا را از منطقه جمع کردند. این برای آمریکا یک شکست استراتژیک بود. حالا آمریکا می‌خواهد از طریق جنگ نیابتی و با دست خودِ پاکستان، این حکومت را بی‌ثبات، ناکارآمد و درگیر جنگ داخلی نشان دهد تا ثابت کند هیچ قدرتی بدون اجازه واشنگتن حق حکمرانی در منطقه را ندارد. ✍ سرباز پاکستانی