شبکه‌ دموکراسی

الان بخر، بعداً بپرداز» : بحران تصاعدی معیشت در ایران Iranians opt to ‘buy now, pay later’ as cost of living spirals منبع: فایننشال تایمز نویسنده: بیتا غفاری، گزارشگر فایننشال تایمز در تهران @farasoomedia 🔗

جاه‌طلبی‌های راهبردی فزاینده ایران Iran’s Growing Strategic Ambitions منبع: فایننشال تایمز پادکست «راکمن ریویو» گیدئون راکمن مفسر ارشد سیاست خارجی فایننشال تایمز است. ولی نصر استاد روابط بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه در دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز و نویسنده کتاب «استراتژی کلان ایران» است @farasoomedia 🔗

کاسپین: ایران چه حقوقی داشت و چه حقوقی در خطر است؟ @idemocracynet 🛜

اتاق در مورد کاسپین @idemocracynet 🛜

کاسپین؛ ایران چه حقوقی داشت و چه حقوقی در خطر است؟ مقاله کامل را در کیهان لندن بخوانید : https://kayhan.london/1405/05/21/406553/ @idemocracynet

‌‏ ‏ کاسپین؛ ایران چه حقوقی داشت و چه حقوقی در خطر است؟ دیوید اعتباری - در عهدنامه ترکمانچای، ۲۲ فوریه ۱۸۲۸، در دوره فتحعلی‌شاه قاجار، در کنار حق کشتیرانی تجاری دو طرف، امتیاز حضور کشتی‌های جنگی در کاسپین عملا در اختیار روسیه تزاری قرار گرفت. این عدم توازن نزدیک به یک قرن ادامه داشت تا انقلاب روسیه زمینه بازنگری روابط دو کشور را فراهم کرد. - در قرارداد اقامت، تجارت و بحرپیمایی ۲۷ اکتبر ۱۹۳۱، در دوره رضاشاه و نخست‌وزیری مهدی‌قلی هدایت، برای کشتی‌های دو کشور در آب‌ها و بنادر کاسپین رفتار برابر، حقوق متقابل کشتیرانی و شناسایی متقابل اسناد کشتی‌ها مقرر شد. این برابری حقوقی در قراردادهای ۱۹۳۵ و ۱۹۴۰ نیز ادامه یافت. - در قرارداد ۱۹۳۵ تصریح شد که در سراسر کاسپین تنها کشتی‌های متعلق به ایران یا اتحاد شوروی، با پرچم یکی از این دو کشور، حق حضور داشته باشند. قرارداد ۱۹۴۰ نیز همین اصل را ادامه داد. بنابراین کاسپین از نظر حضور کشتی‌ها نیز حوزه‌ای مختص دو کشور ساحلی بود و کشورهای ثالث از حقی مشابه برخوردار نبودند. - در دسامبر ۱۹۹۱ اتحاد شوروی فروپاشید. در ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور و علی‌اکبر ولایتی وزیر امور خارجه بود. در ساحل کاسپین نیز وضعیت تازه‌ای پدید آمد: روسیه، آذربایجان، قزاقستان و ترکمنستان جای یک اتحاد شوروی را گرفتند و تعداد کشورهای ساحلی از دو به پنج رسید. - در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۵، در دوره ریاست‌جمهوری هاشمی رفسنجانی و وزارت امور خارجه علی‌اکبر ولایتی، ایران و روسیه در تهران یک گام جلوتر رفتند. دو کشور اعلام کردند مسائل مربوط به استفاده از کاسپین و منابع آن باید مشترکا توسط کشورهای ساحلی و با رعایت «حقوق برابر» (equal rights) آنها حل شود. -. در ۸ ژوئیه ۱۹۹۸، محمد خاتمی و صفرمراد نیازف، رئیس‌جمهور ترکمنستان، اعلام کردند که کاسپین و منابع آن «میراث مشترک کشورهای ساحلی» است و تصمیم‌گیری درباره رژیم حقوقی آن باید با مشارکت و توافق کشورهای ساحلی انجام شود. اهمیت این عبارت در آن بود که دیگر صرفا با یک تفسیر دانشگاهی از «نظام مشاع» روبرو نبودیم؛ دو دولت ساحلی پس از فروپاشی شوروی رسما بر ماهیت مشترک کاسپین و منابع آن تأکید می‌کردند. - تحول مهمتر در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴ و چهارمین اجلاس سران کاسپین در آستراخان رخ داد. در این زمان حسن روحانی رئیس‌جمهور و محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران بودند. پنج کشور بر فرمولی توافق کردند که بر اساس آن هر کشور تا ۱۵ مایل دریایی آب سرزمینی و پس از آن ۱۰ مایل دریایی منطقه انحصاری ماهیگیری داشته باشد و پهنه آبی خارج از این محدوده‌ها برای استفاده مشترک کشورهای ساحلی باقی بماند. - در ۱۲ اوت ۲۰۱۸، در دوره ریاست‌جمهوری حسن روحانی و وزارت امور خارجه محمدجواد ظریف، سران پنج کشور ساحلی «کنوانسیون وضعیت حقوقی کاسپین» را در اکتائو قزاقستان امضا کردند.۲۲ این کنوانسیون چارچوب رژیم حقوقی آینده کاسپین را ترسیم کرد. - در مجموع، دولت حسن روحانی و دستگاه دیپلماسی محمدجواد ظریف در اکتائو مسیر دو تغییر مهم را گشودند: پذیرفتند حقوق مشترک ایران در صورت نهایی شدن کنوانسیون در ساختاری پنج‌کشوری اعمال شود و از موضع پیشین درباره تصمیم‌گیری جمعی در تعیین بستر فاصله گرفتند. - در ۳۱ تیر ۱۴۰۵ (۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶)، دولت مسعود پزشکیان لایحه کنوانسیون را با فوریت تصویب و برای طی مراحل قانونی به مجلس فرستاد. زمان این تصمیم نیز پرسش‌برانگیز است: چرا کنوانسیونی که ایران هشت سال از تصویب آن خودداری کرده بود، در شرایط جنگی و بحران تنگه هرمز ناگهان فوریت یافت؟ https://kayhan.london/1405/05/21/406553/

@idemocracynet

مهندسی ایرانی @idemocracynet 🛜

@idemocracynet

پیام‌ امروز دونالد ترامپ به رژیم می‌بینم که نمایندگان جمهوری اسلامی ایران درخواست غرامت برای خساراتی که در طول درگیری نظامی پنج ماه گذشته (که به این دلیل آغاز شد که آنها سلاح هسته‌ای نخواهند داشت) به آنها وارد شده است، دارند، هرچند که هرگز در هیچ یک از مذاکرات یا جلسات ما به آن اشاره نشده است! اما این ایده جالبی است زیرا اکنون من نیز از ایران، برای همه افرادی که با بمب‌های کنار جاده‌ای و بسیاری از درگیری‌هایی که به خاطر آنها مشهور هستند، کشته و به شدت زخمی کرده‌اند، از جمله خانواده‌های کشته‌شدگان در ناو یو اس اس کول و هزاران نفر دیگر که در جنگ کشته شده‌اند، غرامت می‌خواهم. علاوه بر این، باید به خانواده‌های صدها هزار معترض بی‌گناهی که ایران در طول ۵۰ سال گذشته کشته است، غرامت پرداخت شود، و ۵۲۰۰۰ نفری که در پنج ماه گذشته کشته شده‌اند، نیازی به ذکر نیست. من به نمایندگان خود دستور داده‌ام که این موضوع را به طور جدی در هر مذاکره و تمام مذاکرات آینده قرار دهند. از توجه شما به این موضوع متشکرم! همچنین، در رابطه با مذاکرات ایران، ایران باید مسئول خسارات و مرگ و میر ناشی از مردم لبنان، سوریه، یمن و غزه باشد! رئیس جمهور دونالد جی. ترامپ @idemocracynet 🛜

۷ ماه گذشت از توهم فروشی هایی که به فاجعه ی قتل عام مردم بیگناه توسط رژیم ختم شد. @idemocracynet

نوشته یک کاربر شبکه X ‏بعضی‌ها «قهرمان لحظه‌های تب‌آلود»‌اند؛ یکباره سروکله‌شان پیدا می‌شود، شهرت پیدا می‌کنند، بر سرزبان‌ها می‌افتند، ستاره مجالس شور و شراب و شورش می‌شوند، برق دندان‌های تیز و خرناس رعب‌آورشان انگیزه ویرانی می‌شود، دمای جامعه را بالا می‌برند، پیچیدگی واقعیت را به «ما و آنها» تقلیل می‌دهند، خشم را فضیلت جا می‌زنند و دیگران را به کاری هل می‌دهند که هزینه‌اش را خودشان نمی‌دهند. ‏درست مثل پیتر ورخوفنسکی رمان «شیاطین» داستایفسکی ؛ کسی که کارش فقط تند حرف زدن نیست، بلکه التهاب‌سازی و رادیکال‌کردن دیگران است. بعد هم وقتی خرمن سوخت، خودش از صحنه کنار می‌رود؛ انگار نه انگار که دستی در آتش داشته است، خطوط خشم چهره‌شان را محو می‌کنند، صدای‌شان را آرام می‌کنند و از گوشه صحنه راه خروجی را که برای این روز نشان کرده بودند، می‌گیرند و البته که قبلش سخنان قصار و گلایه‌آمیزی برای حسن‌ختام معصومانه‌شان بر زبان می‌آورند. ‏اینها علت نیستند، معلول فضایی هستند که پیشتر آماده شده است؛ فضایی که در آن خشم، از استدلال جلو زده، هیجان جای تحلیل را گرفته و جامعه چنان تشنه یک قهرمان فوری است که هرکس بلندتر فریاد بزند، شجاع‌تر به نظر می‌رسد. ورخوفنسکی‌ها از خلا نمی‌رویند؛ محصول لحظه‌ای هستند که عقل جمعی خسته است، ترس و خشم به هم آمیخته‌اند و آدم‌ها بیش از آنکه دنبال پاسخ باشند، دنبال کسی می‌گردند که خشمشان را به جای خودشان فریاد بزند. ‏ما فقط گرفتار چهره‌های تب‌دار موسمی نیستیم با چرخه‌ای روبه‌رو هستیم که جامعه در آن، آدم‌هایی را بالا می‌آورد که تب را بیشتر می‌کنند و بعد، وقتی تب به هذیان و هذیان به فاجعه بدل شد، همان جامعه دنبال کسی می‌گردد که تقصیر را گردن او بیندازد. ‏شاید به همین دلیل است که ورخوفنسکی‌ها معمولا ماندگار نیستند. آنها محصول بحران‌اند. با بالا آمدن موج، بالا می‌آیند و با فروکش کردنش، محو می‌شوند. اما آنچه می‌ماند، خرمن سوخته‌ای است که دیگر نمی‌توان با چند جمله قصار و یک خداحافظی نجیبانه، مسئولیت آتش‌زدنش را از یاد برد. ‏ @idemocracynet

حرف حساب شهرام همایون @idemocracynet 🔗

خطاب به که گفتید؛"کمک در راه است" ؟؟ @idemocracynet

Dearborn, Michigan , USA @idemocracynet 🛜

رشد سریع اسلام از طریق مهاجرت و تولد در امریکا، کانادا اروپا ادامه‌ و استرالیا دارد حزب دموکرات ایالت میشیگان کاندیدای مسلمان « سنای » امریکای خود را هم انتخاب کرد. @idemocracynet 🛜