انجمن جراحان جنرال ایران

Document from Dr.r.zamani

مسئولیت اجتماعی جراحان پس از بحران پروفشنالیسم به زمان بحران محدود نمی‌شود. مستندسازی تجربیات، آموزش نسل بعد و مشارکت در بازسازی سیستم سلامت، ادامه همان تعهد حرفه‌ای است. نتیجه‌گیری پروفشنالیسم و عملکرد حرفه‌ای در جراحی در زمان جنگ و بحران، آزمونی عمیق برای ارزش‌های انسانی و اخلاقی پزشکی است. رسیدگی عادلانه به مجروحین و توزیع امکانات بدون در نظر گرفتن قومیت، باورها و اعتقادات، نه‌تنها یک الزام اخلاقی، بلکه شرط حفظ اعتماد به حرفه پزشکی است. جراحانی که در سخت‌ترین شرایط به این اصول پایبند می‌مانند، تجسم واقعی معنای پزشکی انسانی هستند دکتر غلامرضا زمانی متخصص جراحی عمومی،  دبیر جامعه جراحان ایران شاخه خراسان

🌎 دکتر زمانی🌍📚گلواژه📚: پروفشنالیسم و عملکرد حرفه‌ای در جراحی در زمان جنگ و بحران جنگ‌ها و بحران‌های انسانی از پیچیده‌ترین و چالش‌برانگیزترین شرایط برای ارائه خدمات سلامت، به‌ویژه جراحی، به شمار می‌آیند. در چنین موقعیت‌هایی، کمبود منابع، فشار زمانی، ناامنی، حجم بالای مجروحین و تنوع فرهنگی، قومی و اعتقادی بیماران، آزمونی جدی برای پایبندی کادر درمان به اصول پروفشنالیسم محسوب می‌شود. پزشکی و جراحی همواره با اخلاق، تعهد انسانی و مسئولیت اجتماعی گره خورده‌اند. در شرایط عادی، رعایت این اصول خود چالش‌برانگیز است، اما در زمان جنگ و بحران، اهمیت و دشواری آن چندین برابر می‌شود. جراحان و تیم‌های درمانی در این شرایط نه‌تنها با آسیب‌های جسمی شدید، بلکه با زخم‌های روانی، اجتماعی و اخلاقی نیز مواجه‌اند. تصمیم‌گیری‌های سریع درباره اولویت درمان، تخصیص منابع محدود و برخورد با بیماران از گروه‌های درگیر با هم نیازمند سطح بالایی از بلوغ حرفه‌ای و اخلاقی است. پروفشنالیسم در پزشکی مجموعه‌ای از ارزش‌ها، نگرش‌ها و رفتارهاست که اعتماد جامعه به حرفه پزشکی را تضمین می‌کند. این مفهوم شامل تعهد به رفاه بیمار، احترام به کرامت انسانی، صداقت، مسئولیت‌پذیری، شایستگی علمی، عدالت و رعایت اصول اخلاق پزشکی است. در جراحی، پروفشنالیسم علاوه بر مهارت فنی، به توانایی تصمیم‌گیری اخلاقی در شرایط فشار و بحران نیز وابسته است. ویژگی‌های خاص شرایط جنگ و بحران 1. کمبود منابع در جنگ‌ها، امکاناتی مانند تخت بیمارستانی، تجهیزات جراحی، خون، دارو و نیروی انسانی محدود است. این کمبود، خطر ایجاد تبعیض ناخواسته یا آگاهانه را افزایش می‌دهد. 2. حجم بالای مجروحین افزایش ناگهانی تعداد بیماران، فشار روانی و جسمی شدیدی بر تیم جراحی وارد می‌کند و احتمال خطا یا تصمیم‌گیری احساسی را بالا می‌برد. 3. تنوع قومی، مذهبی و اعتقادی درگیری‌ها اغلب میان گروه‌های مختلف قومی یا مذهبی رخ می‌دهد و مجروحین ممکن است از طرف‌های متخاصم باشند. 4. ناامنی و تهدید جانی کادر درمان ممکن است خود در معرض خطر باشند، که این موضوع بر تمرکز و کیفیت عملکرد حرفه‌ای اثر می‌گذارد. اصول اخلاقی حاکم بر جراحی در بحران اصل انسان‌دوستی نخستین و بنیادی‌ترین اصل، نگاه به بیمار به‌عنوان یک انسان نیازمند کمک است، نه عضوی از یک گروه خاص. درد و رنج انسانی مرز نمی‌شناسد. اصل عدالت عدالت ایجاب می‌کند که خدمات درمانی بر اساس نیاز پزشکی و فوریت بالینی ارائه شود، نه بر اساس هویت قومی، نژادی، مذهبی یا سیاسی. اصل عدم تبعیض عدم تبعیض یکی از ستون‌های پروفشنالیسم است. هرگونه ترجیح یا محرومیت بر اساس باورها یا تعلقات اجتماعی بیمار، نقض آشکار اخلاق پزشکی است. اصل احترام به کرامت انسانی حتی در شرایط بحرانی، حفظ احترام، حریم خصوصی و شأن انسانی بیماران ضروری است. تریاژ و تخصیص عادلانه منابع تریاژ فرآیندی است برای اولویت‌بندی بیماران بر اساس شدت آسیب و احتمال بقا با درمان. این فرآیند باید علمی، شفاف و عاری از سوگیری باشد. چالش‌های اخلاقی تریاژ جراحان ممکن است مجبور شوند تصمیم بگیرند کدام بیمار زودتر درمان شود و کدام بیمار منتظر بماند. این تصمیم‌ها باید صرفاً بر مبنای معیارهای پزشکی باشد. راهکارهای کاهش تبعیض در تریاژ استفاده از پروتکل‌های استاندارد و از پیش تعیین‌شده تصمیم‌گیری تیمی به‌جای فردی مستندسازی تصمیم‌ها برای افزایش شفافیت نقش جراح به‌عنوان الگوی حرفه‌ای جراحان در بحران، نقش رهبر اخلاقی تیم درمان را دارند. رفتار، گفتار و تصمیم‌های آنان بر کل تیم اثرگذار است. پایبندی عملی جراح به عدم تبعیض، پیام روشنی به سایر اعضای تیم می‌دهد. فشار روانی و فرسودگی حرفه‌ای تأثیر استرس بر تصمیم‌گیری خستگی، ترس و استرس می‌تواند قضاوت حرفه‌ای را مختل کند. آگاهی از این موضوع بخشی از پروفشنالیسم است. راهکارهای مقابله با فرسودگی حمایت روانی از کادر درمان تقسیم مناسب شیفت‌ها ایجاد فضای گفت‌وگو درباره چالش‌های اخلاقی برخورد با مجروحین از گروه‌های متخاصم یکی از دشوارترین آزمون‌های اخلاقی، درمان مجروحین دشمن یا گروه مقابل است. پروفشنالیسم اقتضا می‌کند که جراح، اختلافات سیاسی و نظامی را از وظیفه حرفه‌ای خود جدا کند. آموزش پروفشنالیسم در شرایط بحران آموزش اخلاق پزشکی و پروفشنالیسم باید بخشی جدایی‌ناپذیر از آموزش جراحی باشد. شبیه‌سازی سناریوهای جنگی و بحران می‌تواند آمادگی اخلاقی جراحان را افزایش دهد. نقش سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی سازمان‌هایی مانند صلیب سرخ و هلال احمر بر اصل بی‌طرفی و عدم تبعیض تأکید دارند و می‌توانند الگوی عملی برای جراحان در بحران باشند. چالش‌های فرهنگی و ارتباطی عدم شناخت فرهنگ و باورهای بیماران می‌تواند منجر به سوءتفاهم شود. ارتباط محترمانه و استفاده از مترجم یا واسطه فرهنگی، بخشی از عملکرد حرفه‌ای است.

مسئولیت اجتماعی جراحان پس از بحران پروفشنالیسم به زمان بحران محدود نمی‌شود. مستندسازی تجربیات، آموزش نسل بعد و مشارکت در بازسازی سیستم سلامت، ادامه همان تعهد حرفه‌ای است. نتیجه‌گیری پروفشنالیسم و عملکرد حرفه‌ای در جراحی در زمان جنگ و بحران، آزمونی عمیق برای ارزش‌های انسانی و اخلاقی پزشکی است. رسیدگی عادلانه به مجروحین و توزیع امکانات بدون در نظر گرفتن قومیت، باورها و اعتقادات، نه‌تنها یک الزام اخلاقی، بلکه شرط حفظ اعتماد به حرفه پزشکی است. جراحانی که در سخت‌ترین شرایط به این اصول پایبند می‌مانند، تجسم واقعی معنای پزشکی انسانی هستند دکتر غلامرضا زمانی متخصص جراحی عمومی،  دبیر جامعه جراحان ایران شاخه خراسان

🌎 دکتر زمانی🌍📚گلواژه📚: پروفشنالیسم و عملکرد حرفه‌ای در جراحی در زمان جنگ و بحران جنگ‌ها و بحران‌های انسانی از پیچیده‌ترین و چالش‌برانگیزترین شرایط برای ارائه خدمات سلامت، به‌ویژه جراحی، به شمار می‌آیند. در چنین موقعیت‌هایی، کمبود منابع، فشار زمانی، ناامنی، حجم بالای مجروحین و تنوع فرهنگی، قومی و اعتقادی بیماران، آزمونی جدی برای پایبندی کادر درمان به اصول پروفشنالیسم محسوب می‌شود. پزشکی و جراحی همواره با اخلاق، تعهد انسانی و مسئولیت اجتماعی گره خورده‌اند. در شرایط عادی، رعایت این اصول خود چالش‌برانگیز است، اما در زمان جنگ و بحران، اهمیت و دشواری آن چندین برابر می‌شود. جراحان و تیم‌های درمانی در این شرایط نه‌تنها با آسیب‌های جسمی شدید، بلکه با زخم‌های روانی، اجتماعی و اخلاقی نیز مواجه‌اند. تصمیم‌گیری‌های سریع درباره اولویت درمان، تخصیص منابع محدود و برخورد با بیماران از گروه‌های درگیر با هم نیازمند سطح بالایی از بلوغ حرفه‌ای و اخلاقی است. پروفشنالیسم در پزشکی مجموعه‌ای از ارزش‌ها، نگرش‌ها و رفتارهاست که اعتماد جامعه به حرفه پزشکی را تضمین می‌کند. این مفهوم شامل تعهد به رفاه بیمار، احترام به کرامت انسانی، صداقت، مسئولیت‌پذیری، شایستگی علمی، عدالت و رعایت اصول اخلاق پزشکی است. در جراحی، پروفشنالیسم علاوه بر مهارت فنی، به توانایی تصمیم‌گیری اخلاقی در شرایط فشار و بحران نیز وابسته است. ویژگی‌های خاص شرایط جنگ و بحران 1. کمبود منابع در جنگ‌ها، امکاناتی مانند تخت بیمارستانی، تجهیزات جراحی، خون، دارو و نیروی انسانی محدود است. این کمبود، خطر ایجاد تبعیض ناخواسته یا آگاهانه را افزایش می‌دهد. 2. حجم بالای مجروحین افزایش ناگهانی تعداد بیماران، فشار روانی و جسمی شدیدی بر تیم جراحی وارد می‌کند و احتمال خطا یا تصمیم‌گیری احساسی را بالا می‌برد. 3. تنوع قومی، مذهبی و اعتقادی درگیری‌ها اغلب میان گروه‌های مختلف قومی یا مذهبی رخ می‌دهد و مجروحین ممکن است از طرف‌های متخاصم باشند. 4. ناامنی و تهدید جانی کادر درمان ممکن است خود در معرض خطر باشند، که این موضوع بر تمرکز و کیفیت عملکرد حرفه‌ای اثر می‌گذارد. اصول اخلاقی حاکم بر جراحی در بحران اصل انسان‌دوستی نخستین و بنیادی‌ترین اصل، نگاه به بیمار به‌عنوان یک انسان نیازمند کمک است، نه عضوی از یک گروه خاص. درد و رنج انسانی مرز نمی‌شناسد. اصل عدالت عدالت ایجاب می‌کند که خدمات درمانی بر اساس نیاز پزشکی و فوریت بالینی ارائه شود، نه بر اساس هویت قومی، نژادی، مذهبی یا سیاسی. اصل عدم تبعیض عدم تبعیض یکی از ستون‌های پروفشنالیسم است. هرگونه ترجیح یا محرومیت بر اساس باورها یا تعلقات اجتماعی بیمار، نقض آشکار اخلاق پزشکی است. اصل احترام به کرامت انسانی حتی در شرایط بحرانی، حفظ احترام، حریم خصوصی و شأن انسانی بیماران ضروری است. تریاژ و تخصیص عادلانه منابع تریاژ فرآیندی است برای اولویت‌بندی بیماران بر اساس شدت آسیب و احتمال بقا با درمان. این فرآیند باید علمی، شفاف و عاری از سوگیری باشد. چالش‌های اخلاقی تریاژ جراحان ممکن است مجبور شوند تصمیم بگیرند کدام بیمار زودتر درمان شود و کدام بیمار منتظر بماند. این تصمیم‌ها باید صرفاً بر مبنای معیارهای پزشکی باشد. راهکارهای کاهش تبعیض در تریاژ استفاده از پروتکل‌های استاندارد و از پیش تعیین‌شده تصمیم‌گیری تیمی به‌جای فردی مستندسازی تصمیم‌ها برای افزایش شفافیت نقش جراح به‌عنوان الگوی حرفه‌ای جراحان در بحران، نقش رهبر اخلاقی تیم درمان را دارند. رفتار، گفتار و تصمیم‌های آنان بر کل تیم اثرگذار است. پایبندی عملی جراح به عدم تبعیض، پیام روشنی به سایر اعضای تیم می‌دهد. فشار روانی و فرسودگی حرفه‌ای تأثیر استرس بر تصمیم‌گیری خستگی، ترس و استرس می‌تواند قضاوت حرفه‌ای را مختل کند. آگاهی از این موضوع بخشی از پروفشنالیسم است. راهکارهای مقابله با فرسودگی حمایت روانی از کادر درمان تقسیم مناسب شیفت‌ها ایجاد فضای گفت‌وگو درباره چالش‌های اخلاقی برخورد با مجروحین از گروه‌های متخاصم یکی از دشوارترین آزمون‌های اخلاقی، درمان مجروحین دشمن یا گروه مقابل است. پروفشنالیسم اقتضا می‌کند که جراح، اختلافات سیاسی و نظامی را از وظیفه حرفه‌ای خود جدا کند. آموزش پروفشنالیسم در شرایط بحران آموزش اخلاق پزشکی و پروفشنالیسم باید بخشی جدایی‌ناپذیر از آموزش جراحی باشد. شبیه‌سازی سناریوهای جنگی و بحران می‌تواند آمادگی اخلاقی جراحان را افزایش دهد. نقش سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی سازمان‌هایی مانند صلیب سرخ و هلال احمر بر اصل بی‌طرفی و عدم تبعیض تأکید دارند و می‌توانند الگوی عملی برای جراحان در بحران باشند. چالش‌های فرهنگی و ارتباطی عدم شناخت فرهنگ و باورهای بیماران می‌تواند منجر به سوءتفاهم شود. ارتباط محترمانه و استفاده از مترجم یا واسطه فرهنگی، بخشی از عملکرد حرفه‌ای است.

در روزهایی که دل ایران داغدار است و اندوه، سایه‌اش را بر همه‌چیز انداخته، یاد و نام جراحان عمومی را گرامی می‌داریم؛ آن‌ها که در میانه‌ی رنج و فقدان، با دست‌هایی خسته اما دل‌هایی مسئول، برای حفظ جان انسان‌ها ایستاده‌اند. هشتم بهمن ماه. روز جراح عمومی، نه روز جشن، که روز قدردانی خاموش از تعهد، صبوری و انسان‌دوستی شماست. به احترام تمام جان‌هایی که نجات دادید و تمام دردهایی که بی‌صدا به دوش کشیدید. با همدلی و به امید روزهای روشن‌تر برای ایران.

با افتخار و مهر، روز زن و روز مادر را به بانوان جراح عزیز تبریک می‌گوییم؛ زنانی توانمند که با دست‌های شفابخش و دل‌های بزرگشان، امید را در دل بیماران زنده می‌کنند. شما که در میان سختیِ این حرفه، هنوز مهربانی می‌کارید و شجاعت می‌آفرینید، شایسته‌ی بالاترین احترامید. از سوی روابط عمومی انجمن جراحان عمومی ایران، قدردان تلاش، انسانیت و رسالت بزرگتان هستیم. روزتان مبارک و مسیرتان سرشار از آرامش و درخشش.

جناب آقای دکتر رئیس‌زاده،  روسای محترم نظام پزشکی های کشور ، اعضای محترم شورای‌عالی اکنون انتخابات تمام شد اما وظیفه خود را در شرایط بحرانی فراموش نکنید اکنون تنها زمانی کوتاهی برای تأثیرگذاری در تعیین تعرفه های پزشکی سال‌هاست اینده در اختیار شماست دوستان عزیز ، حاکمیت سلامت در بحران است! در کشوری که به «سلامت» هر شهروند، به «زندگی» مردم اهمیت نمی‌دهد، چه می‌توان انتظار داشت؟ امروز تعرفه‌ی ویزیت یک پزشک عمومی تنها دو دلار است. تنها دو دلار! برای کسی که سال‌ها در دانشگاه، و در بیمارستان‌ها  به سختی آموزش دیده، با دل‌نگرانی‌ها و فداکاری‌های بی‌پایان، به پا می‌ایستد تا جانِ هم‌میهن خود را نجات دهد. آیا این ارزش واقعی یک پزشک است؟ آیا دو دلار برای یک خدمت انسانی، یک عمل فداکارانه، یک تصمیم حیاتی در برابر مرگ کافی است؟ و اما متخصصین! این‌جا هم نه خبری از انصاف است، نه از عدالت. سه دلار برای ویزیت یک متخصص! سه دلار برای کسی که سال‌ها با تخصص خود، در پیچ و خم‌های درمان و جراحی، در برابر درد و رنج بشر ایستاده است. آیا این هزینه‌ای منصفانه برای انسانی است که تمام زندگی خود را صرف علم و عمل کرده؟ حاکمیت سلامت، اگر «حاکمیت» نامیده شود، در این وضعیت اسفناک به چه معناست؟ این‌گونه که وضعیت «تعرفه‌ها» در حال فروپاشی است، آیا برای آینده‌ی سلامت ملت باید امیدی داشت؟ به کدامین فاجعه باید برسیم تا صداهای فریاد این معضل شنیده شود؟ این نه تنها بی‌احترامی به جامعه پزشکی است، بلکه تهدیدی جدی برای سلامت مردم است. حتی فوق‌تخصص‌ها نیز از این تبعیض بی‌رحمانه در امان نمانده‌اند. سه و نیم دلار برای ویزیت یک فوق‌تخصص! کسی که در بالاترین سطح علمی و عملی، سال‌ها از زندگی‌اش را فدای علم و درمان کرده است. این‌گونه که وضعیت ادامه یابد، آیا باید شاهد ترک کشور از سوی پزشکان، کاهش کیفیت خدمات، یا در نهایت فروپاشی نظام سلامت باشیم؟ و اما وضعیت جراحی‌های حیات‌بخش! جراحی نجات بخش  اپاندیسیت را در نظر بگیرید. در بخش دولتی، دریافتی این عمل حیات‌بخش برای پزشک حداکثر ۶ دلار است! بله، تنها شش دلار برای یک عمل جراحی که ممکن است جان فرد را نجات دهد. در بخش خصوصی هم، دریافتی برای این عمل به زحمت  به ۳۰ دلار می‌رسد. آیا این  تعرفه‌ها نشان‌دهنده‌ی درک واقعی از ارزش «زندگی» است؟ آیا یک متخصص جراحی عمومی که در بخش دولتی در نیمه های شب  تنها با شش دلار، به مبارزه با مرگ می‌رود، ارزش خدمتش این است؟ این تحقیر نه فقط برای حرفه‌ی پزشکی، بلکه تحقیر مردم  و ارزش جان انهاست است که در نظام سلامت دچار چنین اتفاق وحشتناکی شوند؟ نه، این ناعادلانه است! پزشکان باید با این تحقیر دست و پنجه نرم کنند؟ آیا این به معنای به خطر انداختن سلامت مردم نیست؟ آیا در نظر حاکمیت، زندگی انسان‌ها اینقدر بی‌ارزش است که برای حفظ آن، باید در نهایت به سوزاندن خود و جامعه پزشکی ادامه داد؟ این وضعیت نه فقط تهدیدی برای پزشکان و اعتبار انها، بلکه تهدیدی برای تمام ملت است. ما به «حاکمیت سلامت» هشدار می‌دهیم که اگر این وضعیت به همین منوال ادامه یابد، بزودی رود نه تنها پزشکان، بلکه همه‌ی مردم از درمان و خدمات بهداشتی محروم خواهند شد. این فاجعه‌ای است که به سرعت در حال وقوع است. این هشدار است! نه فقط برای پزشکان، بلکه برای همه مردم. اگر امروز نیک بیندیشیم و اقدامی نکنیم، فردا دیر خواهد بود. فردا در دل این بحران، این بیماریِ نظام سلامت، چیزی جز سردرگمی و درماندگی باقی نخواهد ماند. دکتر غلامرضا زمانی متخصص جراحی عمومی

کنگره جراحی خراسان 1404 فردا 3 تا 7 آذرماه با موضوع جراحی در سالمندان و کارگاههای متنوع مهارتی در کنار ان از شما دعوت بیمار می آید روابط عمومی جامعه جراحان ایران شاخه خراسان دبیر کنگره جراحی خراسان

‎برنامه کنگره جراحی در سالمندان

Photo from Dr.r.zamani

Video from Dr.r.zamani