مطالعات شبه قاره هند
Статистикаکانالی برای دوستداران و علاقه مندان به اخبار و مسائل مربوط به شبه قارهی هند 🇮🇳🇵🇰🇦🇫🇧🇩🇧🇹🇱🇰🇳🇵🇲🇻🇲🇲 پل ارتباطی @MimNoghteh
- Последний пост
- 7 авг.
- Последнее чтение
- 15 авг.
- Постов за неделю
- 0
- Всего постов
- 24
- Тип
- открытый
- Язык
- персидский
- Категория
- Новости и СМИ
- В каталоге с
- 13 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 188
- 1/48двое суток
- 215
- 1/72трое суток
- 232
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
@indianstudies پیامدهای امنیتی و ژئوپلیتیکی توافق دفاعی عربستان و پاکستان امضای توافق دفاع متقابل میان عربستان سعودی و پاکستان، به سرعت واکنشهای منطقهای و بینالمللی را برانگیخته است. هند در نخستین موضعگیری رسمی خود اعلام کرد که پیامدهای این تحول را…
@indianstudies مودی در آستانه استمرار در پرانتخاباتترین سال جهان، بخش رای گیری انتخابات در هند، مدعی بزرگترین دموکراسی دنیا، به پایان رسید. سال ۲۰۲۴ حتی پیش از ناپایان ماندن دولت سیزدهم در ایران و انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری، یک سال عجیب انتخاباتی…
@indianstudies پیامدهای امنیتی و ژئوپلیتیکی توافق دفاعی عربستان و پاکستان امضای توافق دفاع متقابل میان عربستان سعودی و پاکستان، به سرعت واکنشهای منطقهای و بینالمللی را برانگیخته است. هند در نخستین موضعگیری رسمی خود اعلام کرد که پیامدهای این تحول را…
@indianstudies استعفای وزیر آموزش هند در پی تداوم اعتراضات دانشجویان استعفای دارمندرا پرادان، وزیر آموزش هند، پس از ۳۶ روز اعتراضات گسترده دانشجویان و جوانان، به یکی از مهمترین عقبنشینیهای سیاسی دولت نارندرا مودی از زمان آغاز نخستوزیری او در سال ۲۰۱۴ تبدیل شد. اعتراضات که از اواخر ژوئن ۲۰۲۶ آغاز شد، در واکنش به افشای سؤالات آزمون سراسری پزشکی و لغو نتایج آن شکل گرفت؛ بحرانی که بیش از ۲ میلیون داوطلب را مجبور به شرکت دوباره در آزمون کرد. جنبش اعتراضی که با نام «حزب سوسکها» (Cockroach Janta Party - CJP) شناخته میشود، ابتدا بهصورت یک حرکت طنزآمیز در شبکههای اجتماعی آغاز شد، اما در مدت کوتاهی به یک جنبش سراسری نسل Z تبدیل شد. معترضان خواستار استعفای وزیر آموزش، اصلاح کامل نظام برگزاری آزمونها، جبران خسارت خانواده دانشآموزان آسیبدیده و پایان برخوردها با معترضان بودند. پس از مذاکرات با دولت، تمامی این مطالبات از سوی دولت پذیرفته شد و رهبران جنبش پایان اعتراضات را اعلام کردند. این بحران تنها یک رسوایی آموزشی نبود. بر اساس گزارشها، بیش از ۱۲ دانشآموز بر اثر فشار روانی ناشی از لغو آزمون و بلاتکلیفی دست به خودکشی زدند. از منظر سیاسی، این رخداد یک شکست برای دولت مودی به شمار میرود. او طی بیش از یک دهه زمامداری، به ندرت در برابر فشار خیابانی عقبنشینی کرده بود و استعفای یک وزیر ارشد در نتیجه اعتراضات مردمی، اتفاقی نادر در دولت او محسوب میشود. این اعتراضات همچنین نارضایتی عمیق نسل جوان از بیکاری، فساد در آزمونهای استخدامی و آموزشی و کاهش اعتماد به نهادهای دولتی را آشکار کرد. ابعاد بینالمللی این رویداد نیز قابل توجه است. رسانههای بزرگ این اعتراضات را بهطور گسترده پوشش دادند و آن را یکی از مهمترین جنبشهای اعتراضی جوانان در آسیا توصیف کردند. بسیاری از تحلیلگران این حرکت را با اعتراضات دانشجویی سالهای اخیر در شبه قاره یعنی بنگلادش، سریلانکا و نپال مقایسه کردهاند؛ کشورهایی که جنبشهای جوانان در آنها نقش مهمی در تغییر فضای سیاسی داشته است.
@indianstudies پاکستان؛ کانال محرمانه دیروز، بازیگر پرتکاپوی امروز ۵۵ سال پیش، جهان شاهد یکی از محرمانهترین عملیاتهای دیپلماتیک قرن بود. در تابستان ۱۹۷۱، هنری کیسینجر در سفر رسمی به پاکستان، به بهانه بیماری از انظار ناپدید شد؛ اما در واقع، از اسلامآباد…
@indianstudies کشمیر؛ ناآرامیهای داخلی در سایه تنش هند و پاکستان در روزهای اخیر اعتراضات در کشمیر تحت اداره پاکستان وارد مرحله تازهای شده و به یکی از جدیترین بحرانهای داخلی این منطقه در سالهای اخیر تبدیل شده است. هزاران نفر در شهرهای راولاکوت، پونچ و مسیر منتهی به مظفرآباد در اعتراض به وضعیت اقتصادی، ساختار سیاسی و بازداشت فعالان مدنی به خیابان آمدهاند. درگیری ها تاکنون دهها کشته و زخمی برجا گذاشته است. همزمان، دولت محلی فعالیت «کمیته اقدام مشترک مردمی» را ممنوع اعلام کرده و با استقرار گسترده نیروهای خود، قطع یا محدود کردن اینترنت و بستن راههای ارتباطی تلاش کرده اعتراضات را مهار کند. در کنار این بحران داخلی، تنش در خط کنترل میان هند و پاکستان نیز افزایش یافته و رسانههای هندی از یک درگیری مرزی در منطقه راجاوری خبر دادهاند. هرچند این دو رویداد همزمان رخ دادهاند، اما تاکنون شواهد مستقلی مبنی بر ارتباط مستقیم اعتراضات داخلی کشمیر با درگیری مرزی منتشر نشده است.
@indianstudies بازگشت آرام اما عمیق IMEC پروژه هند–خاورمیانه–اروپا دوباره در حال جانگرفتن است. سفرهای محرمانه، گفتوگوهای تازه میان امارات، عربستان، اردن و اسرائیل، و تلاش برای اتصال ریلی ابوظبی به حیفا نشان میدهد که این طرح خاموش نشده، بلکه در سکوت بازطراحی…
@indianstidies مواضع کشورهای شبهقاره درباره حملات تجاوزکارانه اسرائیل علیه ایران و پاسخهای دفاعی ایران ۱. هند وزارت خارجه هند در بیانیهای رسمی ضمن ابراز نگرانی از گسترش درگیری، از هر دو طرف خواست از هر گونه اقدام تحریکآمیز خودداری کنند و از «کانالهای…
@indianstudies نزدیکی هند و امارات در الگوی محور امنیتی جدید منطقه تحولات ماههای اخیر نشان میدهد که خاورمیانه در حال ورود به مرحلهای تازه از بازآرایی قدرت و ائتلافهای منطقهای است. در شرایطی که اعتماد بسیاری از بازیگران منطقه به چتر امنیتی آمریکا با…
@indianstudies سفر رئیسجمهور ایران به پاکستان رئیسجمهور ایران، مسعود پزشکیان، همزمان با ۸۰ سالگی روابط ایران و پاکستان در سفری رسمی به پاکستان رفته است تا درباره توسعه همکاریهای اقتصادی، امنیت مرزی و تحولات منطقهای گفتوگو کند. سفر مسعود پزشکیان به پاکستان در شرایطی انجام میشود که اسلامآباد طی هفتههای اخیر نقش فعالی در تسهیل تماسها و رایزنیهای دیپلماتیک مرتبط با تفاهم ایران و آمریکا ایفا کرده است. رسانههای پاکستانی این سفر را فرصتی برای توسعه همکاریهای تجاری، انرژی، امنیت مرزی و هماهنگی درباره تحولات منطقهای توصیف کردهاند. از نگاه تحلیلی، این سفر دو پیام اصلی دارد: نخست، قدردانی تهران از نقش دیپلماتیک پاکستان و دوم، تلاش برای تبدیل این نزدیکی سیاسی به دستاوردهای اقتصادی و امنیتی ملموس. برخی تحلیلگران معتقدند ارتقای جایگاه منطقهای اسلامآباد میتواند به گسترش تجارت و همکاریهای اقتصادی با ایران منجر شود، هرچند تحقق این هدف به توافقهای عملی و تداوم ثبات منطقهای وابسته است. اگر مذاکرات به نتایج اجرایی در حوزه تجارت، انرژی و امنیت مرزی برسد، سفر پزشکیان میتواند نقطه آغاز فصل تازهای در روابط تهران و اسلامآباد باشد؛ در غیر این صورت، اهمیت آن بیشتر در سطح نمادین و دیپلماتیک ارزیابی خواهد شد.
@indianstudies نزدیکی هند و امارات در الگوی محور امنیتی جدید منطقه هند و امارات دربارهٔ یک قرارداد تسلیحاتی بزرگ در حال مذاکره هستند که شامل موشک کروز مافوقصوت «برهموس» و سامانه پدافند هوایی «آکاشتیر» میشود.
@indianstudies نزدیکی هند و امارات در الگوی محور امنیتی جدید منطقه هند و امارات دربارهٔ یک قرارداد تسلیحاتی بزرگ در حال مذاکره هستند که شامل موشک کروز مافوقصوت «برهموس» و سامانه پدافند هوایی «آکاشتیر» میشود.
@indianstudies خلیلالرحمن، وزیر امور خارجه کنونی بنگلادش به عنوان رئیس هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شد.
@indianstudies خلیلالرحمن، وزیر امور خارجه کنونی بنگلادش به عنوان رئیس هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شد.
@indianstudies و همچنان داستان میانجیگری پاکستان بعد از دو جنگ و دو آتشبس، پاکستان در ماههای اخیر تلاش کرده نقش میانجی میان ایران و آمریکا را یکهتازانه بازی کند؛ تلاشی که هم از موقعیت جغرافیایی این کشور ناشی میشود و هم از روابط همزمانش با تهران، واشنگتن و بازیگران منطقهای به ويژه عربستان. کمی قبلتر و بعد از دعوت شدن از بازیگران جدیدتر به میدان مذاکرات تکراری ایران و آمریکا توسط ترکیه، ایران مجدد به عمان، طلایهدار بیچونوچرای این نوع مذاکرات خاص، روی خوش نشان داد تا بازیگر بیدلیل وارد وارد بازی نشود. آن روز کمتر تصوری از نقش فزاینده پاکستان و فیلدمارشال عاصم و ارتش در این داستان پرپیچوخم وجود داشت و صرفا جاهطلبی از نوع مصر و ترکیه در پاکستان قابل برداشت بود. اما ورق چرخید. در این مدت، اسلامآباد لااقل توانسته با انتقال پیامها و فراهم کردن کانالهای ارتباطی غیرمستقیم، از افزایش تنش میان دو طرف جلوگیری کند و خود را بهعنوان بازیگری مؤثر در معادلات منطقه معرفی کند. البته که گاهی تعریف و تمجید و درخواست عاجزانه شریف از ترامپ و استفاده از الگوهای باب میل ایران کمک شایان توجهی کرده است که این شانس از بین نرود. برای پاکستان، این میانجیگری فقط یک اقدام دیپلماتیک نیست، بلکه بخشی از راهبرد کلان این کشور برای افزایش وزن سیاسی و امنیتی در منطقه است. پاکستان میخواهد نشان دهد که میتواند در بحرانهای حساس خاورمیانه نقش متوازن ایفا کند و در عین حفظ روابط با آمریکا، مناسبات خود با ایران را نیز مدیریت کند. این نقش همچنین میتواند جایگاه پاکستان را در رقابتهای ژئوپلیتیکی منطقه و بازتعریف آینده از آن به ویژه در قیاس با هند تقویت کند. با این حال، موفقیت این میانجیگری با محدودیتهای جدی روبهرو است؛ زیرا اختلافهای بنیادین میان ایران و آمریکا تا همین اواخر پابرجا بود و همچنان وضعیت تا پیش از یک امضا و توافق شکننده است البته که بسیاری از مسائل مورد اختلاف فراتر از توان یک میانجی منطقهای است. در کنار نقش پاکستان در میانجیگری میان ایران و آمریکا، روابط اسلامآباد با کشورهای خلیج فارس هم پیچیده و گاه تنشآلود است. در این میان، نارضایتی اخیر امارات از سیاست منطقهای پاکستان و اعلام پسگیری وام یا اخراج اتباع پاکستانی نشان داد اختلافات سیاسی میتواند به ابزارهای فشار اقتصادی علیه میانجی هم گره بخورد. این وضعیت بیانگر این است که سیاست خارجی پاکستان در یک فضای چندلایه حرکت میکند؛ جایی میان رابطه برادرانه با ایران، تعامل با آمریکا، وزنکشی در مقابل هند و وابستگیهای مالی و سیاسی به کشورهای عربی، که هر کدام میتواند بر دیگری اثر بگذارد. در نهایت، اگرچه برخی این نقش پاکستان را نوعی برونسپاری از سوی چین، عربستان یا قطر تلقی میکنند، اما این محاسبه نمیتواند نافی آثار مستقیم این صحنهگردانی علنی برای خود دولت و ارتش پاکستان در آینده نزدیک باشد به ويژه اگر عایدی در کار باشد!
@indianstudies چرا مردم برخی مناطق هند و پاکستان ایران، و مرجعیت آن را جور دیگر میبینند و نوع علقهشان به نظام جمهوری اسلامی داستان به کل منحصربهفردی در مقایسه با هرجای دیگر دنیا است؟ از آغاز انتشار روایتهایی درباره حملات مستقیم آمریکا و اسرائیل به ایران در قالب جنگ دوبارهای و به ویژه با هدفگیری مراکز حساس ایران، از جمله حمله به بیت رهبری و شهادت آیتالله خامنهای موجی از تجمعات و اعتراضات در بخشهایی از هند و پاکستان شکل گرفت. در کراچی، تجمع معترضان مقابل کنسولگری آمریکا به درگیری شدید انجامید و بنا بر گزارش منابع خبری، در جریان تیراندازی نیروهای امنیتی، دستکم ۱۰ شهروند پاکستانی جان خود را از دست دادند. این رویداد، اعتراضات را از سطح واکنش سیاسی به سطح تجربهای خونین و نمادین ارتقا داد. همزمان، در مناطق شمالی پاکستان مانند سکردو در گلگت–بلتستان، تجمعهایی با ماهیت سوگوارانه برگزار شد که در آنها حمله به ایران و رهبر آن، بهمثابه تعرض به «مرکز معنوی تشیع» بازنمایی میشد. در کارگیل و کشمیر هم تجمعهای مشابهی شکل گرفت. در رخدادهای مهم گذشته هم تصاویر مشابهی دیده شده است؛ تصاویری که در جای دیگر دنیا به این سرعت و با این سطح همدلی و خودجوشانه معمولا به چشم نمیخورد. شاید بهجز تا حدودی در عراق، افغانستان و یمن، به شکل خاموشی در بحرین و شرق عربستان و بهشکل قابل مقایسهای در لبنان نتوان این حس همبستگی را در جای دیگر فراتر از جغرافیای ایران دید. آنچه این اعتراضات را توضیح میدهد، صرفاً سیاست روز نیست، بلکه فعالشدن الگوی معنایی «شهادت و مظلومیت» است. به تعبیر ولی نصر، تشیع معاصر دارای شبکهای فراملی از همبستگی است که در آن، ایران پس از انقلاب ۱۹۷۹ نقش «کانون هویتی» یافته است. در این چارچوب، حمله به رهبر ایران یا بیت رهبری، نه یک واقعه داخلی، بلکه ضربه به کل این شبکه معنایی تلقی میشود. از همین رو، کنسولگری آمریکا در ذهن معترضان به نماد عامل ظلم تبدیل میشود و کشتهشدن معترضان پاکستانی نیز بهسرعت در زنجیره مفهومی «شهادت» ادغام میگردد. چرا این نگاه خاص در پاکستان، کشمیر، لداخ و کارگیل وجود دارد؟ ۱) ارجاع مستقیم ادبیات علمی به این منطقه مطالعات علمی بهطور مشخص به گلگت–بلتستان و کارگیل و کشمیر پرداختهاند و توضیح میدهند که ترکیب «اکثریت/تجمع شیعه + حاشیهنشینی سیاسی + مجاورت با منازعات ژئوپولیتیکی» این مناطق را به شدت مستعد بسیج عاطفی فراملی میکند. ۲) قدسیشدن رهبری سیاسی در تشیع معاصر در جهان معاصر مرز میان دین و سیاست در بسیاری از جنبشها بازتعریف شده و رهبران سیاسی میتوانند کارکرد قدسی پیدا کنند. در مورد ایران، رهبر جمهوری اسلامی برای بسیاری از شیعیان شبهقاره، نه صرفاً رئیس یک دولت، بلکه «مرجع نمادین عزت و ایستادگی» تلقی میشود. این برداشت، محصول تبلیغ رسمی صرف نیست، بلکه نتیجه نیاز هویتی جوامعی است که خود را در وضعیت فشار یا تهدید میبینند. ۳) نقش توجه نمادین رهبر ایران به شبهقاره در چهار دهه گذشته، رهبر ایران در پیامها، سخنرانیها و دیدارها، بارها به مفاهیمی چون «مسلمانان هند و پاکستان»، «شیعیان مظلوم منطقه»، «کشمیر» و «وحدت امت اسلامی» اشاره کرده است. این اشارهها ــ حتی زمانی که کلی و غیرجزئی هستند ــ در جوامعی مانند گلگت–بلتستان و کارگیل بهدقت دریافت و بازتفسیر میشوند. این اشارهها گهگاهی با تنگتر شدن روابط سياسی دوجانبه با هند هم همراه شده است. از منظر جامعهشناسی دین، همین بهرسمیتشناختهشدن نمادین کافی است تا پیوند عاطفی و هویتی تقویت شود؛ یعنی «ما دیده میشویم، پس تعلق داریم». ۴) پیوند رنج محلی با روایت کلان مقاومت برای شیعیان این مناطق، تجربه تبعیض، ناامنی یا حاشیهنشینی سیاسی، بهراحتی با روایت کلان «مقاومت در برابر ظلم جهانی» پیوند میخورد. ایران و رهبرش در این روایت، نقش «مرکز معنوی عدالتخواهی» را ایفا میکنند. بنابراین، حمله به ایران یا رهبر آن، بهصورت طبیعی واکنشی آیینی، احساسی و حتی جانفدایانه برمیانگیزد؛ واکنشی که بیشتر از آنکه سیاسی باشد، هویتی و دینی است. طرفهکه آنچه در کراچی، سکردو، کشمیر و کارگیل رخ داد، نه یک واکنش مقطعی، بلکه برونریزی ساختار عمیقی از همبستگی شیعی فراملی است. در این ساختار، ایران و رهبر آن بهعنوان «دولت و سیاستمدار» دیده نمیشوند، بلکه بهمثابه کانون معنا، عزت و استمرار تاریخی تشیع فهم میگردند. فردای پایان جنگ تحمیلی، در میانه تصمیمگیری کلان بر سر آینده و بازپیکرسازی نسبت وطنگرایی یا امتگرایی در نسبت ایران- که احتمالا متراکمتر و مستمرتر از جنگ ۱۲ روزه در آن وطنگرایی و ایرانیبودن پررنگ شود- باید این عناصر و سرمایهها را مشابه یک دیاسپورای واجد معنا و فعال در نظر داشت.
видео или голосовое, без подписи
видео или голосовое, без подписи
видео или голосовое, без подписи
видео или голосовое, без подписи