روزگار سکوت (محمدجواد روح)

شماره ۲۷۳ هفته‌نامه صدا شنبه بیست‌وچهارم مردادماه منتشر می‌شود.

شماره ۲۷۲ هفته‌نامه صدا شنبه دهم مردادماه منتشر می‌شود.

شماره ۲۷۱ هفته‌نامه صدا شنبه سوم مردادماه منتشر می‌شود.

شماره ۲۷۰ هفته‌نامه صدا شنبه بیست و هفتم تیرماه منتشر می‌شود.

Channel name was changed to «روزگار سکوت (محمدجواد روح)»

#روزنامه_گردی 🗞 چهار سال قبل در چنین روزی، شنبه ۱۱ تیر سال ۱۴۰۱ اولین پیش شماره روزنامه هم میهن به مدیر مسئولی غلامحسین کرباسچی و سردبیری محمدجواد روح منتشر شد. این روزنامه پس از سه سال انتشار مستمر در دی سال قبل توقیف گردید. کانال دیروزنامه 👇 @baztr

دل‌تنگِ روزنامۀ کاغذی و کیکی که نمی‌بُریم... 🖌مهرداد خدیر/ روزنامه‌نگار 🔹اگر روزنامۀ "هم‌‌میهن" در واپسین روزهای دی ماه ۱۴۰۴ به محاق توقیف نیفتاده بود، امروز 11 تیر ۱۴۰۵ خورشیدی کیک ۴ سالگی آن را می بُریدیم که ۴ سال قبل دوباره و در هیأتی تازه رخ نمود و اکنون جز افسوس -در عین امید- سخنی نمی‌توان گفت. 🔹اگر قرار بود نشریات کاغذی قافیه را به سایت‌ها و نرم‌افزارهای پیام‌رسان ببازند این اتفاق باید زودتر در ژاپن و آمریکا رخ می‌داد. 🔹توقف یک رسانه تنها کارکنان و نویسندگان آن را به رنج و اندوه مبتلا نمی‌کند که نهایتا 50 تا 100 نفرند بلکه انبوهی از مخاطبان را ناگهان با خلأ روبه رو می‌سازد 🔹ماجرا تنها حکایت سیاست و قدرت نیست و حتی آگاهی و اطلاعات یا اطلاع‌رسانی. بلکه صحبت از لذتی است که از مخاطب دریغ داشته می‌شود ▫️ادامه مطلب در سایت هم‌میهن آنلاین 📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید: سایت ـ بله - تلگرام - روبیکا - اینستاگرام

👁‍🗨 نگاه تحلیلگران: ترامپ عجله ندارد؟ 👈 صابر گل‌عنبری، تحلیلگر ارشد روابط بین‌الملل، در یادداشتی تلگرامی نوشت: ✍ رئیس‌جمهور آمریکا سرانجام به مذاکرات #مسقط واکنشی چندوجهی نشان داد؛ از یک‌سو در سخنانی آمیخته با وعده و وعید، گفت‌وگوها را «بسیار خوب» توصیف کرد و از سوی دیگر، هم‌زمان فرمان اجرایی اعمال تعرفه گمرکی ۲۵درصدی بر شرکای تجاری ایران را امضا کرد. ✍ اگر فرض بگیریم تعبیر «بسیار خوب» بازتابی از واقعیت مذاکرات باشد، صدور این فرمان اجرایی و ادامه ادبیات تهدیدآمیز ترامپ در ظاهر متناقض به نظر می‌رسد، اما در باطن می‌توان آن را محصول این تصور دانست که افزایش فشار، به کسب امتیازات بیشتر در میز مذاکره منجر می‌شود. ✍ سخنان او مبنی بر اینکه ایران امروز نسبت به قبل از جنگ حاضر به دادن امتیازات بیشتری است، نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است. ✍ رویکرد کنونی #ترامپ در قبال ایران را می‌توان نوعی «دیپلماسی نظامی» نامید؛ از خود جنگ گرفته تا اعزام ناوهای بیشتر به منطقه و حتی حضور فرمانده #سنتکام در دور جدید گفت‌وگوهای مسقط، همگی نشانه‌های این راهبردند. ✍ بااین‌حال، دو نکته در اظهارات اخیر ترامپِ عجول قابل تأمل بود: نخست این که گفت عجله‌ای ندارد و دوم اینکه اعلام کرد با محدود ماندن مذاکرات به پرونده هسته‌ای مشکلی ندارد. در نگاه اول، این مواضع می‌تواند نشانه‌ای از عقب‌نشینی تلقی شود، اما در لایه عمیق‌تر ممکن است صرفا یک تاکتیک باشد. ✍ اینکه ترامپ می‌گوید عجله ندارد و برای توضیح رفتار خود به تجربه ونزوئلا اشاره می‌کند یا می‌پذیرد که فعلاً فقط درباره موضوع هسته‌ای مذاکره شود، اگر با نگاه بدبینانه بررسی شود، می‌تواند پوششی دیپلماتیک برای خرید زمان باشد؛ زمانی که شاید صرف تکمیل آمادگی‌های اطلاعاتی، نظامی و امنیتی برای سناریوی جنگ شود. ✍ در مقابل، اگر خوش‌بینانه نگاه کنیم، این رفتار می‌تواند تلاشی برای خروج آرام و کم‌هزینه از «مخمصه» وعده حمله‌ای باشد که ترامپ پیش‌تر مطرح کرده بود، اما اکنون نگران است به جنگی غیرقابل کنترل منتهی شود. ✍ فارغ از انگیزه‌های واقعی ترامپ، پرسش اصلی این است: آیا پذیرش مذاکره صرفا درباره پرونده هسته‌ای به این معناست که واشنگتن از مطالبات خود درباره برنامه موشکی و سیاست‌های منطقه‌ای ایران عقب‌نشینی کرده است؟ پاسخ منفی است. ✍ تجربه #غزه نمونه روشنی در این زمینه است. ترامپ در مذاکرات با #حماس تمرکز اصلی خود را بر موضوعی گذاشت که برای او تصویرساز بود: آزادی گروگان‌ها. به همین دلیل، بدون خلع سلاح حماس، توافقی با محور توقف جنگ و آزادی گروگان‌ها را پذیرفت. ✍ در آن مقطع، مسأله خلع سلاح نه در مذاکرات جدی مطرح شد و نه شرط توافق بود و نه حماس پذیرفت؛ هرچند در رسانه‌ها درباره آن صحبت می‌شد. اکنون تلاش می‌شود بازسازی غزه به خلع سلاح حماس گره زده شود. ✍ البته، پرونده غزه با ایران تفاوت‌های خاصی دارد. با این حال، منطق رفتاری او مشابه است. در قبال ایران نیز فعلا مهم‌ترین پرونده تصویرساز برای ترامپ ـ نه اسرائیل ـ موضوع «هسته‌ای» است. ممکن است او همان رویکرد تدریجی را دنبال کند: ابتدا تلاش برای تبدیل حداکثر امتیاز در پرونده هسته‌ای به واقعیت، سپس یا در آستانه توافق نهایی آن را به مسائل دیگر گره بزند، یا پس از توافق، اجرای رفع تحریم‌ها را مشروط به مذاکرات موشکی و منطقه‌ای کند. ✍ از سوی دیگر، پذیرش مذاکره صرفا درباره پرونده هسته‌ای به معنای در دسترس بودن آسان توافق در همین حوزه نیز نیست. این رویکرد می‌تواند به شکل‌گیری چارچوب مذاکراتی و تداوم گفت‌وگو کمک کند، اما بعید است ترامپ بدون تحقق خواسته‌های کلیدی خود که تصویری «برنده» از او بسازد، تن به توافق بدهد. ✍ صفرسازی غنی‌سازی، خروج ذخایر اورانیوم غنی‌شده و محدودیت‌های سخت‌گیرانه از جمله این مطالبات است. ✍ حتی اگر فرض کنیم گره‌های مذاکراتی با راه‌حل‌هایی مانند توقف موقت غنی‌سازی یا تأکید نظری بر حق غنی‌سازی باز شود که بعید است، باید توجه داشت که روی دیگر سخن ترامپ مبنی بر اینکه ایران «هرگز نباید سلاح اتمی داشته باشد»، در عمل به این معناست که «هرگز نباید غنی‌سازی داشته باشد». ✍ و نهایتا حتی اگر توافقی در پرونده هسته‌ای حاصل شود، پرسش اساسی باقی می‌ماند: آیا ترامپ در برابر آن، ما‌به‌ازای واقعی و کلان در حوزه رفع تحریم‌ها به ایران خواهد داد؟ احتمال دارد در سطح نظری وعده‌های مکتوبی داده شود، اما در عمل بعید است تحریم‌ها کاملا و به‌طور مؤثر برداشته شوند. الگوی محتمل ترامپ، گرفتن امتیازات نقد و دادن امتیازات نسیه است. ✍ از منظر راهبردی آمریکا، مسأله رفع کامل تحریم‌ها نه صرفا به پرونده هسته‌ای، بلکه به مجموعه اختلافات عمیق با جمهوری اسلامی گره خورده است؛ اختلافاتی که حل یک‌باره همه آنها اساسا ممکن نیست. @javadrooh

📸 نمای روز: #استیو_ویتکاف فرستاده ویژه ریاست‌جمهوری آمریکا به غرب آسیا و #جرد_کوشنر داماد و مشاور ارشد ترامپ، که دیروز با #عباس_عراقچی وزیرخارجه ایران، در #مسقط مذاکره داشتند؛ از ناو هواپیمابر یو.اس.اس آبراهام لینکلن در آب‌های منطقه نیز بازدید کردند/ آکسیوس @javadrooh

🗒 مقاله: روزگاری این‌چنین هایل متن زیر مقاله‌ای است از #مسعود_نیلی که در رابطه با وقایع اخیر و علت‌یابی وقوع آن تدوین شده است. این متن در روزنامۀ دنیای اقتصاد نیز منتشر شده است. @javadrooh

📱روایت‌های مجازی: استوری ضدجنگ مهرداد احمدی شیخانی، روزنامه‌نگار @javadrooh

💥خبر: ایران و آمریکا تفاهم کردند گفت‌وگوها ادامه یابد 👈 اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه ایران: 🔹مذاکرات ایران و #آمریکا در #مسقط با تفاهم طرفین برای ادامه گفت‌وگوها خاتمه یافت. 🔹طرفین ضمن تبیین دیدگاه‌ها و مطالبات خود، تفاهم کردند که در مشورت با پایتخت‌ها راجع به دور بعدی گفت‌وگوها تصمیم‌گیری کنند. @javadrooh

💥خبر: روایت وال‌استریت ژورنال از مذاکرات امروز 👈 خبرنگار وال استریت ژورنال: 🔹ایران در جریان مذاکرات با مقامات آمریکایی در #مسقط از پایان دادن به غنی‌سازی سوخت هسته‌ای خودداری کرد و این موضوع همچنان نقطه اصلی اختلاف نظر را حفظ کرد. 🔹هیچ‌یک از طرفین از مواضع اولیه خود عقب‌نشینی نکردند و تهران درخواست واشنگتن برای توقف غنی‌سازی یا انتقال آن به خارج از کشور را رد کرد. @javadrooh

👁‍🗨 نگاه تحلیلگران: غنیمت مذاکره 👈 سیدقائم موسوی، دکتری علوم‌سیاسی، در یادداشتی برای #راهبرد نوشت: ✍ دوباره و در آستانهٔ رویارویی مستقیم میان ایالات متحده و ایران، سخن گفتن از مذاکره داغ شده است؛ گویی روزنه‌ای تنفسی برای گریز از جنگی پرهزینه و محتمل، با میانجیگری شماری از کشورها گشوده شده باشد. ✍ بااین‌حال، حجم حواشی پیرامون آغاز مذاکره، شکل و محتوای آن، دستور کار، ترکیب شرکت‌کنندگان و حتی محل برگزاری، چنان گسترده بود که تردیدهایی جدی درباره امکان تحقق اصل مذاکره، دست‌کم در افق اعلامی، پدید آورد؛ تا آنجا که خود حاشیه‌ها می‌توانند متن را به تعویق یا تعلیق بکشانند. ✍ مطابق الگوی آشنای پیشامذاکرات، و پیش از گفت‌وگوها، #استیو_ویتکاف نمایندهٔ ایالات متحده، دیداری با مقامات اسرائیلی و شخص #نتانیاهو داشته است؛ امری که بار دیگر نشان می‌دهد مذاکره، پیشاپیش در بستری امنیتی و ائتلافی تعریف شده و هنوز به یک فرآیند مستقل دوجانبه تبدیل نشده است. ✍ «چگونگی» مذاکره ــ به‌ویژه محل و ترکیب شرکت‌کنندگان ــ در تعیین جدی یا صوری بودن آن نقشی اساسی خواهد داشت. در این میان، تمایل جمهوری اسلامی به مذاکره‌ای صرفاً دوجانبه میان ایران و آمریکا و ترجیح عمان به‌عنوان محل گفت‌وگو، از اراده‌ای برای حل‌وفصل کم‌حاشیه و متمرکز اختلافات حکایت می‌کند. در مقابل، دعوت آمریکا از کشورهای ثالث، نشان‌دهندهٔ تمایل به قالب‌بندی مذاکرات در شکل کنفرانسی است. ✍ البته باید توجه داشت که تماس دوجانبه، در کنار محاسنی که دارد، می‌تواند نقش کشورهای ثالث را در تعدیل مطالبات طرفین و ضربه‌گیری سیاسی مذاکرات کاهش دهد؛ امری که لزوماً به سود جمهوری اسلامی نیست. ✍ بااین‌حال، اصرار ایالات متحده بر چندجانبه‌سازی مذاکرات، بیش از آنکه ناظر به حل مسئله باشد، به مانور دیپلماتیک و برگزاری نوعی «شو مذاکراتی» شباهت داشت. ✍ مذاکرهٔ کنفرانسی این امکان را فراهم می‌کند که آمریکا مطالبات یک‌جانبه و حداکثری خود را در فضایی چندلایه مطرح کند؛ مطالباتی که در صورت رد شدن از سوی ایران، می‌توانست به‌عنوان مستمسکی برای تولید توجیه و مشروعیت سیاسی جهت تشدید فشار یا حتی اقدام نظامی مورد استفاده قرار گیرد. ✍ در هر صورت، پس از جنگ دوازده‌روزه، فعال شدن مکانیسم ماشه، اعتراضات دی‌ماه، قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست تروریستی اتحادیهٔ اروپا و سپس گسیل گستردهٔ تجهیزات نظامی آمریکا به منطقه، ضریب وقوع جنگ به‌طور محسوسی افزایش یافته است. ✍ به نظر می‌رسد ایالات متحده در ابتدا در پی حملاتی محدود، کوتاه و هدفمند بوده، اما ارادهٔ جمهوری اسلامی برای پاسخ فراگیر، این سناریو را به تأمل واداشته است. ✍ در طرح جامع آمریکا در مقیاس جهانی، جمهوری اسلامی معضلی زمان‌بر تلقی نمی‌شود؛ ازهمین‌رو، اگر قرار بر جنگ باشد، ترجیح آن است که جنگی فراگیر، فرسایشی، چندجانبه و طولانی‌مدت شکل نگیرد. آگاهی از همین منطق، جمهوری اسلامی را بر آن داشته است که به‌صراحت اعلام کند هرگونه تهاجم، به جنگی منطقه‌ای خواهد انجامید. ✍ با همهٔ این اوصاف، در وانفسای جنگی پرهزینه و خسارت‌بار، فرصتی دوباره ــ هرچند شکننده ــ به دیپلماسی داده شده است و همین، خود غنیمتی است. ✍ اما در شرایطی که حداکثر امتیاز قابل عرضه از سوی جمهوری اسلامی، تنها حداقل انتظار یا خواستهٔ آمریکا در میز مذاکره تلقی می‌شود، دیپلماسی باید از مهارتی استثنایی برخوردار باشد تا دست‌کم بتواند جنگ را به تعویق اندازد. @javadrooh

🎥 ویدئو: #عباس_عراقچی وزیرخارجه ایران: امروز به‌صراحت اعلام کردیم که لازمه هر گفت‌وگویی، خودداری از تهدید و فشار است/ گفت‌وگو با #آمریکا صرفا هسته‌ای است @javadrooh

👁‍🗨 نگاه تحلیلگران: نه به جنگ 👈 مجید یونسیان، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی برای #راهبرد نوشت: ✍ به‌صراحت و بدون هیچ ابهامی باید گفت که راهبرد مشخص و روشن #آمریکا و #اسرائیل درحال حاضر نه جنگ برای تغییر رژیم در ایران است و نه دغدغه دموکراسی و حقوق‌بشر دارند و نه ترس و واهمه از تسلیحات اتمی؛ بلکه تخریب، تضعیف و تبدیل ایران به یک کشور عقب‌مانده، درگیر نزاع داخلی واقتصادی فروپاشیده است و چنین هدفی فقط با یک درگیری نظامی کنترل‌شده امکان‌پذیر است. ✍ به نظر می‌رسد آمریکا به‌دنبال فراهم کردن زمینه‌ها و ظرفیت‌های چنین اقدامی است؛ اما قطعا در پیشبرد این هدف فعال مایشاء نخواهد بود. ✍ کسانی که امروز در ایران بر طبل جنگ می‌کوبند و هر حرکت تنش‌زدایانخ از سوی دولت را گستاخانه تسلیم و عقب‌نشینی می‌نامند و یا کسانی که در سوی دیگر و در شرایط حاد کنونی به کمتر از یک انقلاب درونی راضی نمی‌شوند، در مسیر نابودی ایران گام نهاده‌اند. ✍ امروز نه نوع حکومت مهم است و نه بافت قدرت. امروز ایران و سرنوشت فرزندان این آب و خاک است که مهم است. ✍ ایران امروز تنهاترین دوران تاریخی خود را طی می‌کند. دورانی که سیاست‌های غلط حکمرانان آن را به روزهایی غم‌انگیز رسانده است. دورانی که نخبگان و روشنفکرانش به آن حدی از افتراق رسیده‌اند که نمی‌توانند نقش خود به‌عنوان یک نیروی پیشاهنگ به‌درستی بازی کنند ونیرویی منفعل‌اند. ✍ گروهی از مردمان ایران چنان ناامید و مایوس شده‌اند که ترجیح می‌دهند یا سکوت کنند و نظاره‌گر باشند و یا به پیشواز منجیانی بروند که گرگانی در لباس میش‌اند. ✍ ایران امروز تنها به یک معجزه نیاز دارد تا از این بحران به سلامت عبور کند و آن‌هم اتحاد برای نه گفتن به جنگ است. به هر قیمتی، باید منادیان جنگ و هم‌صداهای‌شان  را به عقب راند و نباید نظاره‌گر بود؛ چون اگر اهمال کنیم، هزینه سنگینی را باید بپردازیم و نسلی شرمنده در تاریخ قلمداد خواهیم شد. @javadrooh

📱روایت‌های مجازی: توییت بدر البوسعیدی، وزیرخارجه عمان، درباره مذاکرات امروز ایران و آمریکا: امروز در #مسقط گفت‌وگوهای بسیار جدی با نقش میانجی‌گری میان ایران و #آمریکا برگزار شد. این گفت‌وگوها برای روشن شدن دیدگاه‌ها و طرز فکر هر دو طرفِ ایرانی و آمریکایی مفید بود و زمینه‌هایی برای پیشرفت احتمالی شناسایی شد. قرار است در زمان مناسب دوباره گرد هم بیاییم و نتایج این مذاکرات با دقت در تهران و واشنگتن بررسی شود. @javadrooh

🌀گزارش روز: بازتاب توقیف #روزنامه_هم_میهن و مصاحبه #محمد_جواد_روح در نیویورک‌تایمز @javadrooh

📰 پیشخوان: دویست‌و‌شصتمین شماره دوره جدید #هفته_نامه_صدا (شماره پیاپی: ۹۴۹) شنبه هجدهم بهمن‌ماه منتشر شد. @javadrooh

👁‍🗨 نگاه تحلیلگران: دمیدن در شیپور سیاست 👈 عباس موسایی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در یادداشتی برای #راهبرد نوشت: ✍ در شرایطی که ایرانیان در غم فقدان فرزندان میهن، در سوکی عظیم و حُزنی عمیق و ملی فرو رفته‌اند؛ در عرصه بیرونی، شاهد تهدیدات روزافزون و کم شدن فاصله با جنگ هستیم. ✍ در این شرایط، ایران عزیز بیش از هر زمانی نیازمند زایش سیاست و تدبیر برای دفاع از ملک و ملت در برابر کسانی است که نشان داده‌اند در شرارت و ویرانگری ظرفیتی تام و تمام دارند. رفتن به مصاف شروران دوران، بیش از هرچیز، نیازمند سیاست است. ✍ به تعبیر الن بدیو، سیاست ساختن امکان صوری و عینی چیزی است که «نازایی تب‌آلود وضع موجود» را متلاشی می‌کند. به‌زعم  بدیو، رخداد سیاست، ساختن چیزی است از هیچ، از طریق کنش سوژه که در سرتاسر آثارش آن را «وجود امر ناموجود» می‌نامد. ✍ زایاندن سیاست و دیپلماسی، پاسخ منطقی و مسئولانه به ناوضعیتی است که تشدید جنگ و منازعه را باز می‌نمایاند و برجسته می‌سازد؛ آنچه از این طرف و برای مقابله با پروپاگاندای جنگ‌طلبانه لازم است، نه کمک به بازنمایی وضعیت استیصالی و انسداد سیاست و دیپلماسی، بلکه دمیدن در  شیپور سیاست است. ✍ کلاوزویتس، نظریه‌پرداز برجسته ٔ پروسی، در اثر ارزشمندش تحت عنوان «ماهیت جنگ»، جنگ را تابعی از سیاست می‌داند. در نظریه وی، جنگ بیش و پیش از جنگ‌افزارها، به سیاست معطوف است. به‌زعم کلاوزویتس، وقتی ما دشمنی داریم و در موقعیت و وضعیت استراتژیکی گیر کرده‌ایم که موقعیت ما نیست؛ در این صورت باید سعی کنیم از آن بیرون بیاییم و برای بیرون آمدن از آن موقعیت باید آرایش  متفاوتی داشته باشیم. ✍ با مدد از پرآوازه‌ترین نظریه‌پرداز جنگ می‌توان ذهنیت استراتژیک اهل تصمیم و تدبیر کشور را نسبت به مختصات و تالی‌های هر نوع منازعه و تخاصمی که به سرازیر شدن خشونت و بیدار شدن زشت‌های خفته و حوادث کوچک بیشماری که تغذیه‌کننده ویرانی و آشوب‌اند، هشیار کرد و  هشدار و انذار داد که غریزه و احساسات ملی، آنگاه که در میدان گسترده‌تری تحت‌عنوان آگاهی و مصلحت ملی تعریف شوند، می‌توانند کشور و ملت را در برابر سیل طغیان‌ها و مخاطرات محافظت کنند. ✍ آنچه در زیر پوست جامعه ایران می‌گذرد، علیرغم نگرانی عمیق از ناوضعیت موجود، عدم مطالبه جنگی است که اوضاع را بدتر کند و بدیهی است که علیرغم همه عدم‌قطعیت‌ها در پیامدهای نظامی جنگ، ناوضعیت‌تر شدن و نابسامانی اوضاع عمومی، از نتایج قطعی آن است. ✍ در مقدماتی متشکل از عدم‌قطعیت‌ها، آنچه اما به نابسامانی‌های محتمل، سامان و سازمان می‌دهد، درجه‌ای از نیروهای اخلاقی و تصمیمات  سیاسی است که در نقش تعادل‌افکن ظاهر می‌شود؛ چنانکه کلاوزویتس می‌گوید: «وقتی عدم‌قطعیت در یک کفه ترازو باشد، باید شجاعت و اطمینان به خود را در کفه دیگر گذاشت، تا تعادل به دست آید». ✍ رجل بزرگ و میهن‌دوست ایرانی در عصر ِ قجر، میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام فراهانی در نامه‌ای به محمدعلی آشتیانی، مذاکره‌کننده ارشد ایرانی در ارزنه‌الروم با نماینده عثمانی، ایشان را «به فهم دقیق و عمیق و کمال جرأت و علو همت و دوری گزیدن از اظهار تردید و تشکیک در اثنای مهام» فرا می‌خواند؛ «آن عالیجاه اوضاع اینجا و آنجا را بنظر دقت ملاحظه کند و مصلحت دولت قاهره را از آن میانه استخراج و استنباط نماید و از فکر عواقب امور غفلت نکند و حالا که آن عالیجاه کاری دیگر و گرفتاری دیگر ندارد و کیاست ایرانی را با فراغت عثمانی جمع کرده، همّ واحد دارد و در یک فن تتبع و تمرن می‌کند؛ … لازم است که هرچه می‌کند بفرط جرئت و بلندی همت بکند، و اظهار تردید و تشکیک را در اثنای مهام خطیره قبیح و رکیک داند.» و ادامه می‌دهد: «در بحر عمان سفر کردن و از موج طوفان حذر نمودن با هم نمی‌سازد، باید با کمال جرات اقدام کرد و با علو همت اهتمام نمود.» ✍ نصیحت قائم‌مقام می‌تواند درسی بزرگ برای مذاکره‌کنندگان ایرانی به وقت اکنون باشد که از قضا قرار است در سرزمین  عمان برگزار شود: «فهم عمیق و دقیق از موقعیت ایران، برای غلبه بر جنگ، با کمال جرأت و علّو همت و دوری از تشکیک و تردید در اثنای مهام خطیره.» @javadrooh