Kremlin

Կան չէ՞ բոզի տղաներ և աղջիկներ, էսօր սրանց մասին եմ ուզում գրել։ Մենք ապրում ենք օրեր, որտեղ բոլորի կյանքում առաջին տեղը տրված է հարստություն կուտակելուն, որտեղ ամեն բան հաշվարկի վրա է։ Ես հաճախ եմ լինում այնպիսի վայրերում, որտեղ զզվելու չափ տգեղ է տեսնել շողոքորթ մարդկանց դրսևորումները։ Երբ տեսնում ես, թե ինչպես են շողոքորթում մարդկանց, ովքեր ինչ-որ դիրք ունեն, մի պահ ցանկանում ես մի բան ասել այդ շողոքորթողին, մի պահ մտածում ես շարունակել հետևել՝ տեսնելու համար, թե ուր է հասնում մարդկային նվաստացումը։ Թե՛ այդ շողոքորթները, թե՛ հարստություն կուտակելու մոլուցքով ապրողները, ինչպես դասականը կասեր՝ (մեծապատիվ մուրացկանները), բոլորովին նոր երևույթ չեն։ Մարդկային այդ նվաստ երկու տեսակը միշտ ապրել է երկիր մոլորակի վրա։ Այդ երկու նվաստ տեսակը, առանց մեկը մյուսի, չի կարող գոյություն ունենալ։ Նոր է միայն այն, որ այս ամենի մասին համատարած լռություն է։ Բոլորի համար դարձել են նորմալ թե շողոքորթները, թե ագահները, ովքեր տառապում են կուտակելու մոլուցքով։ Հին ժամանակներում գոնե գտնվում էին մարդիկ, ովքեր այս տեսակին զգուշացումներ էին անում։ Եթե շատ ավելի հետ գնանք՝ Հին Իսրայել կտեսնենք, որ շողոքորթության և ագահության պատճառով հրեական 12 ցեղերից 10-ը աքսորվեցին Ասորեստան, ինչից հետո ծնվեց անհայտ կորած 10 ցեղերի պատմությունը։ Կարդալով Հովսեփիոս Փլավիոսին՝ մենք տեսնում ենք, թե ինչ մեղադրանքներ է տալիս Հովսեփիոսը՝ ագահություն, շողոքորթություն, կանանց անպարկեշտություն և տղամարդկանց տղամարդկության բացակայություն, որտեղ, բացի սեռական ակտ գրանցելուց, այլ բան չի կարևորվում։ Եթե Հովսեփիոսը ավելի ընդհանրական է դարձնում՝ ցույց տալով, թե ագահությունը ինչպես է պատճառ դառնում ամբողջ ազգի կործանման։ Ավելի ուշ, բոլորից առավել ազդեցիկ, Բալզակը արդեն գրեց ագահության մասին (Էժենի Գրանդե) վեպը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անձնապես կործանվում ագահները, որտեղ պարոն Գրանդեն ագահ ու դժբախտ մարդ էր, ով կուտակել էր մեծ հարստություն, բայց ապրում էր ծայրահեղ խնայողությամբ։ Նրա դուստրը՝ Էժենի Գրանդեն բարի և միամիտ աղջիկ էր, ով սիրահարվում է իր զարմիկ Շառլին, որը Փարիզից էր եկել։ Շառլի հայրը սնանկացավ, հետո ինքնասպան եղավ, իսկ երիտասարդը ժամանակավորապես ապաստանել էր Գրանդեների տանը։ Էժենին, հորից գաղտնի, իր հավաքած ոսկին տալիս է Շառլին, որպեսզի նա կարողանա մեկնել Հնդկաստան։ Տարիներ անց Շառլը վերադառնում է արդեն հարուստ, բայց փոխված մարդ՝ նյութապաշտ և հաշվենկատ։ Նա դավաճանում է Էժենին և ամուսնանում առավել հարուստ աղջկա հետ։ Էժենին, չնայած մեծ հարստությանը, մնում է միայնակ, քանի որ նրան երկրորդ անգամ են դավաճանում։ Այս պատմությամբ Բալզակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է կործանվում մարդը անձնապես այդպես էլ խաղաղություն ու ուրախություն չգտնելով հավաքած գումարի մեջ։ Ու խոսքը բոլորովին էն մասին չէ, որ չարիք գործում են միայն էդ մարդիկ։ Չարիք գործում են թե՛ աղքատները, թե՛ հարուստները։ Դու չարիք ես, թե ոչ, քո սոցիալական վիճակը չի որոշում, այլ այն ինչին դու հավատում ես։ Բալզակը, երբ սա գրում էր, Ֆրանսիան գտնվում էր բարոյական խորը ճգնաժամի մեջ, ինչը հետագայում աղետալի զարգացումների հանգեցրեց։ Այս ամենից զատ, երկրները կործանվում են նաև վաճառվող մարդկանց շատությունից։ Ես ավելի մեծ զզվանք եմ ապրում, երբ տեսնում եմ վաճառվող տղամարդ, քան մարմնավաճառ կին, և կրկնակի ավելի զզվանք են առաջացնում այն կանայք, ովքեր փորձում են հաճոյանալ նրանց, ովքեր, մեծ հաշվով, փողից բացի ուրիշ բան չունեն։ Այս տեսակի մասին լավագույնս խոսում է Դոստոևսկու հերոսներից Ռասկոլնիկովը։ Երբ իմացավ, որ իր քույրը ամուսնանում է մեծահասակ հարուստի հետ, որ (կոնֆետներ) ունենա, Ռասկոլնիկովը ասաց. (իմ քույրը ավելի պոռնիկ է, քան մարմնավաճառը, քանի որ վերջինս դա անում է հացի համար, իսկ քույրս՝ ավելի լավ ապրելու համար։ Էս ամենը գրում եմ զուտ նրա համար, քանի որ Հայաստանի բնակիչները այս կերպարների մեջ են՝ ոչ ավել, ոչ պակաս, և թե՛ տարեցներ, թե՛ երիտասարդներ այս ամենի մեջ են պտտվում։ Հայաստանը ապագա չունի ու չի ունենալու, քանի դեռ համատարած բոզություն է։ Հիմա քեզ եմ ասում, այ բոզի տղա, մարդկանց մի շողոքորթիր, արժանապատիվ ապրիր։ Իսկ դու, այ բոզի տղա, քեզ մեծ խեռիս տեղ մի դիր անկախ քո դիրքից։ Դուք երկուսդ, նաև վերևում նշված մնացածները, նույն պոռնիկից ծնված քույրեր և եղբայրներ եք։

Միլթոնը ասում էր՝ նայեք Աստծո սահմանած ճշմարտությանը՝ առանց որևէ ոչ ցանկալի կետ շրջանցելու։ Եվ հենց էդ հակադրության մեջ է ծնվում իրական հարցը, որը արդիական է նաև էսօր․ բարոյականությունը մարդու՞ համար է, թե մարդը՝ բարոյականության անունից գործող համակարգի կամ ինչ-որ խմբերի համար, որոնք կարգավիճակ չունենալով խոսում են ճշմարտության անունից և պատճառ դառնում մեղքի լեգիտիմացման։ Սարգիսը կարևոր երկու բան էլ ասաց՝ թմրամոլություն և խաղատներ։ Գիտե՞ք մեկ հոգի, ով Միշիկից, Սերժիկից կամ Սորոսից գումար է ստացել, կապ չունի ինչ պատճառով, բայց գոնե էս ամբողջ աղետներից հետո հայտարարել է. դժբախտության, մահվան, արյան վրա աշխատած գումարներից ստանալով՝ մասնակից եմ եղել էդ ամենին, ինչի համար զղջում եմ և հետ եմ վերադարձնում։ Իհարկե չեք տեսել, բայց փոխարենը տեսնում եք մանր-մունր բոզուկների որնց հենց Սուրբ Գիրգնք է բառացի բոզի սահմանում տալիս, ովքեր էդ նզովյալ գումարներից են սնվել են, և՛ խոսում են ճշմարտությունից։ Թերևս առանձին գրեմ՝ ապաշխարհությունն ինչ է ենթադրում։ Թե չէ վերջում բոզերը բարոյախրատիչ են դառնալու:

Սարգիսի հայտարարությունը ևս մեկ անգամ խառնեց հասարակության տարբեր շերտերի մեջ գոյություն ունեցող նստվածքը։ Սարգիսին անգամ դատապարտեցին նրանք, ովքեր անգամ ընտանիք կառուցելուց են թերացել, բայց հանկարծ դարձել են բարոյախրատիչ փիլիսոփաներ։ Սա ընդամենը ևս մեկ փաստ է, որ Հայաստանում բախում է տեղի ունենում գոյություն ունեցող երկու խավի միջև՝ սովետական մնացուկների և քյառթու լիբերալների։ Երբ դեռ նոր-նոր էի դուրս գալիս սովետական մնացուկի կարգավիճակից, ճեմարանական տարիներին Սուրբ Գրքին զուգահեռ կարդում էի երկու գիրք՝ Դեկամերոն ու Կորուսյալ դրախտ։ Դեկամերոն-ը ծնվում է սև ժանտախտի ֆոնին՝ իրական մահվան, քաոսի և ստի վրա կառուցված հասարակարգի փլուզման պայմաններում։ Մարդիկ մեռնում էին զանգվածաբար, ինստիտուտները չէին գործում, եկեղեցին կորցրել էր իր հեղինակությունը։ Էդ պայմաններում Բոկաչչոն չի փորձում կառուցել իդեալական աշխարհ, այլ արձանագրում է իրականը՝ մարդուն այնպիսին, ինչպիսին նա կա՝ առանց Աստծո գերիշխանությունը իր սրտի մեջ ընդունելու։ Կորուսյալ դրախտ-ը, հակառակը, կառուցվում է ոչ թե պատմական ճգնաժամի, այլ կատարյալ ձևակերպման արժանի կարգի վրա, որը սկսվում է երկնքից՝ Աստծո իշխանությունից և բացարձակ ճշմարտությունից, ճիշտ էն ժամանակ, երբ արդեն լայն մասսաների մեջ կասկածի տակ էր դրված բացարձակ ճշմարտության գոյությունը։ Էստեղ քաոսը ոչ թե արտաքին է, այլ բարոյական՝ ծնված Աստծո դեմ ապստամբությունից։ Բոկաչչոյի մոտ բարոյականությունը երկրային էր և հարաբերական, որը ծնվում էր մարդկանց փոխհարաբերություններից, իրավիճակներից, խելքից, երբեմն՝ խորամանկությունից։ Դեկամերոն-ում չկա բարոյական քարոզ՝ վերևից ներքև։ Չի խոսվում, թե ինչպես պետք է ապրել, բայց ցույց է տրվում, թե ինչպես են ապրում՝ Աստծուց կտրված մարդիկ։ Միլթոնի մոտ բարոյականությունը բացարձակ է և վերից եկող, որը սահմանված է Աստծո կողմից և ենթակա չէ քննարկման։ Մեղքը ձևակերպված է ոչ թե որպես մարդկային թուլություն, այլ ճիշտ այնպես, ինչպես ձևակերպված է Սուրբ Գրքում՝ ապստամբություն Աստծո սահմանած կարգի դեմ։ Ազատ կամքը վտանգավոր է, եթե այն դուրս է Աստծո վերահսկողությունից։ Դեկամերոն-ի ամենաուժեղ կողմերից մեկը կեղծ բարոյախոսության մերկացումն է։ Բոկաչչոն ճշգրիտ նկարագրում է կաթոլիկ հոգևորականությանը՝ ցույց տալով, որ նրանք հաճախ ավելի անբարո են, քան հասարակ մարդիկ, որոնց դատում են։ Էստեղ արդարացիորեն բարոյախրատիչները հենց իրենք են դառնում ծաղրի առարկա։ Կորուսյալ դրախտ-ում նման քննադատություն գրեթե չկա։ Էստեղ բարոյախոսությունը վերացական է և համընդհանուր։ Բայց Միլթոնը, ընդգծելով աստվածային կարգի կատարելությունը, ստեղծում է թվացյալ գրավիչ Սատանա՝ մտածող, վիճարկող, խորամանկ, խաբուսիկ, հպարտ, ինքնագով, վայրագ, դավաճան, խաբեբա, մարդասպան, բռնակալ իշխող։ Ես կավելացնեի նաև՝ գրագող և հարց տվող։ Իչնը ծնում է երկիմաստություն եւ հարց՝ արդյոք մեղքը միշտ էնքան պարզ է, որքան ներկայացվում է։ Բոկաչչոյի մարդու համար քաոսը արտաքին է։ Մահը շրջապատում է, բայց մարդը շարունակում է սիրել, ծիծաղել, խաբել եւ ապրել։ Սա Աստծուց կտրված կյանքի թվացյալ հաղթանակն է ստի վրա կառուցված սրբության նկատմամբ։ Դեկամերոն-ը ճշմարտությունից ընկած մարդու պատասխանն է մահվան համաճարակին։ Միլթոնի մարդու համար քաոսը ներքին է։ Ադամի և Եվայի անկումը ցույց է տալիս, որ մարդու իրական վտանգը ոչ թե արտաքին աշխարհն է, այլ ինքնուրույն որոշում կայացնելու ցանկությունը, երբ այն հակադրվում է Աստծո սահմանած կարգին։ Էս երկու պատմությունները մերօրյա կեղծ բարեպաշտներին լավագույնս մերկացնող են, հատկապես էն ծաղրածուներին, ովքեր չունեն ոչ հոգևոր կրթություն, ոչ փորձառություն, ոչ զոհաբերությամբ ապացուցած առաքինություն, բայց քրիստոնեական մեջբերումներ են անում՝ կարծելով, թե դրա իրավունքը իրենք ավելի ունեն, քան թութու լավաներ։ Իրականում սրանի նույնն են, քանի որ չունեն երեք անհրաժեշտ կարգավիճակներ։ Առավել վտանգավոր է դառնում էն իրավիճակը, երբ հասարակության մեջ ի հայտ են գալիս նման մարդիկ կամ խմբեր, որոնք աչք են փակում իրական անբարոյականության վրա, բայց բարձրաձայնում են միայն ընտրովի թեմաներ։ Սրանք ավելի մոտ են Բոկաչչոյի ծաղրած կերպարներին, քան Միլթոնի իդեալին։ Դեկամերոն-ը հիշեցնում է, որ բարոյականությունը չի կարող կառուցվել անգամ փոքրիկ ստի վրա։ Կորուսյալ դրախտ-ը հիշեցնում է, որ առանց Աստվածային կարգի ազատությունը կործանարար է դառնում։ Եւ որ այդ կարգի սահմանումը մարդը չէ որ տալիս է, այլ բացառապես Սուրբ Գիրքը: Եթե Բոկաչչոն ասում էր՝ նայեք մարդկանց՝ առանց դիմակի։

Իսրայել–Թուրքիա դաշինքի առասպելը հորինված է բացառապես ատելություն սերմանելու համար։ Իհարկե, մի քանի հոգի կան, ՄԻԴ-ից հիմար բաներ են լսում, բայց դա դրանից է, որ Ռուսաստանը, հաշվի առնելով իր երկրի ներսում գոյություն ունեցող մուսուլման զանգվածին, այլ դիրքերից է հանդես գալիս։ Նաեւ, հայկական ընդդիմությունը պաշտոնապես չի կարող այլ դիրքերից հանդես գալ դեռ: Բայց ատելություն սերմանողները արդարության առաջ են պատասխան տալու։ Ես առհասարակ չեմ ակնկալում. էս ամենը կարող է հասկանալի դառնալ դեռ, եթե անգամ մեկ հոգի հասկանա կստացվի, որ անիմաստ չեմ գրում։ Իսկ լայն մասաների համար մի քանի էջ ևս ունեմ թե ռուսական, թե հայկական։

ԱՄՆ–Ռուսաստան հանդիպումներում ուկրաինական հարց, որպես էդպիսին, մեծ հաշվով գոյություն չունի։ Չունի նաև Հարավային Կովկասի հարցը․ էդ հարցերի շուրջ պայմանավորվածությունները առկա են, ընդամենը մտել են կատարման փուլ։ Եվրոպան հնարավորություն չունի կանխելու դա, ընդամենը փորձում է ինչ-ինչ հարցեր լուծել։ ԱՄՆ-ը և Ռուսաստան հանդիպումների առանցքը Մերձավոր Արևելքն է։ Տեսանելի ապագայում Մերձավոր Արևելքում երկարատեւ հրադադար չի լինելու։ Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և Իսրայելում իշխող էլիտաների կողմից արդեն մեկնարկված է Մեծ Իսրայելի կյանքի կոչման ծրագիրը, որը իրականացվելու է երեք փուլով: Առաջին փուլ Իսրայելի տարածքը կհասնի Թվոց գրքում նշված չափերին՝ մոտ 60–80 հազար քառակուսի կմ: Երկրորդ փուլ Սողոմոնի թագավորության ժամանակաշրջանի չափերին՝ մոտ 120–140 հազար քառակուսի կմ: Երրորդ փուլ այն սահմաններին, որոնք Աստված խոստացել է հրեաներին՝ Եգիպտոսի գետից մինչև Եփրատ, մոտ 1,7–1,9 մլն քառակուսի կմ։ Թվերը հստակ չեն, քանի որ պահպանված ճշգրիտ քարտեզներ չկան, իսկ Սուրբ Գրքում հստակ սահմանագիծ նշված չէ, բացի վերևում նշվածը։ Էս սահմանները գրված են հենց էն Գրքում, որը ինքնահռչակ քրիստոնյաները անվանում են Սուրբ Գիրք։ Իհարկե, էս զարգացումներին դեմ կլինեն նույն ինքնահռչակ քրիստոնյա շրջանակները, բայց Ռուսաստանում և ԱՄՆ-ում իշխող էլիտաների զգալի հատվածը բավական խելամիտ է, որպեսզի չհակառակվի Աստծո կամքին։ Ավելին՝ նրանք ոչ միայն չեն ընդդիմանում, այլ նպաստում են դրա կյանքի կոչմանը։ Տեղացի չուռկաները, մինչ բաց աղբյուրներին հետևելով, հիմար վերլուծություններ են անում Իսրայել–Թուրքիա դաշինքի կամ սիոնիզմի և բրիտանացիների գոյություն չունեցող դաշինքի մասին։ Իրականությունը այլ է։ Իրականությունը էն է, որ բրիտանացիները կանխեցին այլ սահմաններով Իսրայելի ծնունդը 1929 թվին՝ Չերչիլի ստորագրությամբ։ Էդ հողերը խլվեցին հրեաներից, որի վրա ստեղծվեց գոյություն չունեցող Հորդանան պետությունը՝ աշխարհի միակ պետությունը, որտեղ օրենքով արգելված է հրեաների մուտքը ապրելու համար։ Բայց էդ և հետագա զարգացման մասին հետո։ Մեծ Իսրայելը իր մեջ ներառելու է Սիրիայի մեծ մասը, Իրաքի մեծ մասը, գրեթե ամբողջ Լիբանանը, ամբողջ Հորդանանը, տարածքներ Եգիպտոսից,Թուրքիայից և Սաուդյան Արաբիայից։ Սա քանի տարվա ընթացքում տեղի կունենա՝ ոչ ոք չի կարող ասել, բայց էս պատկերին հասնելու գործընթացները սկսված են։ Քրդերը էս ամենի մեջ ՀՀԿի ընտրատասովշիկի դեր ունեն․ միայն կոտորվելու են՝ պետություն ունենալու հույսով, բայց ինչ էլ որ ստանան ապագա չի ունենա։ Քրդերը լավ գործիք են Իսրայելի հողերը ազատագրելու համար։ Կոտորվելու է թուրքական աշխարհը՝ Անատոլիայից մինչև Չինաստան ձգվող հատվածում, Գոգի և Մագոգի տրամաբանության մեջ, ինչի մասին նախկինում գրել եմ։ Իսրայել պետության ստեղծման մեջ գործնականում որոշիչ դեր ունի Ստալինը, ով էլ ապահովեց հրեաներին զինամթերքով, որոնք կրակում էին թե արաբների, թե բրիտանացիների վրա՝ մինչև 1949 թիվը։ Առանց էդ զինամթերքի Իսրայելը չէր կարող 1948–1949 թվերին հաղթել բրիտանացիքի մարզած և զինած եգիպտական, սիրիական, տրանսհորդանանյան, իրաքյան, լիբանանյան և արաբական կամավորական ուժերին։ Ստալինը դա արեց հաշվարկով, որ բրիտանացիներին դուրս հանի Մերձավոր Արեւելքից, ինչը էդպես էլ եղավ։ Այլ հարց է՝ հետագա զարգացումները, բայց ամեն բան կարող էր փոխվել հետագայում, եթե Ստալինը չհավատար հորինված բժիշկների պատմությանը, ինչից հետո կնքեց իր մահկանացուն Պրավդայում տպված հոդվածից երեք ամիս չանցած։ Էն ինչ ձեզ էդ քաղաքագետ իմբիցիլները ներկայացնում են իբրև վերլուծություն, իրականության հետ ախերս չունի, և օբեկտիվորեն դրանք չեն էլ կարող տիրապետել իրական գործընթացներին՝ բաց աղբյուրներին հետևելով։ Ես ձեզ վստահեցնում եմ՝ էդ իմբիցիլների մեջ չկա մեկ հոգի, ով բացի բաց աղբյուրները այլ տեղից ինչ-որ բան կարող է իմանալ։ Բայդ դրանց մասին հետո: Իվանկա Թրափը, իր ամուսին Քուշները և Պուտինի ընկերոջ կին Ժուկովան, Ռուսաստանում և ամբողջ աշխարհում մի քանի հարյուր դպրոցներ են ֆինանսավորում, որտեղ ռաբբիները պատրաստում են Մեծ Իսրայել վերադարձող սերունդ։ Պուտինի իշխանությունը ամրապնդվել է հենց այն շրջանակների կողմից, ովքեր Թրամփին բերել են իշխանության։ Իսրայելը ապագա Հայաստանի դաշնակիցն է, իսկ Իսրայելի դեմ ատելություն սերմանողները թշնամական բացիլներ։ Եթե դրանց կյանքին նայեք, բացի իմբիցիլ դավադրապաշտ լինելը, կամ էքստրասենս են, կամ աստղագուշակության մեջ են, կամ հեչ որ չէ՝ քաղաքագետ կամ այլ արատներով բռնված եսիմ ինչ։

Այսօր Ռուսաստանում գործող 50 հազար եկեղեցիներից 10 հազարը բողոքական է, որոնք գործում են անխոչընդոտ եւ ստանում պարգեւներ պետության կողմից ընտանեկան արժեքներ քարոզելու համար, եւ համագործակցում ուղղափառ եկեղեցու հետ՝ ընդդեմ վատիկանից սնուցվող լիբերալիզմի։ Իսկ մեր մոտ, ագառկա Նազենի Հովհանիսյանը, ինչ-որ սքեմ հագածի հետ, ով ճիզվիտական դպրոցում վերապատրաստում է ստացել, պայքարում էր ավետարանականների դեմ։ Վերջում երկիրը ծախում են, մեղավոր հռչակում ավետարանականների ու հրեաներին։ Այս պարզ ճշմարտությունները հաշվի առնելով՝ ռուս ուղղափառ էլիտան սկսեց համագործակցել ԱՄՆ-ում ապստամբություն հասունացնող հուդայական եւ ավետարանական էլիտաների հետ, ովքեր ամրապնդեցին Պուտինի իշխանությունը՝ ընդդեմ վատիկանյան եւ լոնդոնյան էլիտաների սպասարկողների, որոնց մնացուկներ դեռ մասամբ կան, հատկապես ՄԻԴում եւ տարբեր երկրների դեսպանատներում, բայց երկար գոյատեւելու շանս չունեն։ Ասեմ ավելին․ եթե էդ նույն կենտրոնի հետ համագործակցություն չսկսվեր, Ռուսաստանի մասնատումը մի քանի տարվա հարց էր։ Սա շատ խառը եւ հպանցիկ եմ գրում, չնայած որ կարիք կա որոշ դեպքերի մասին մանրամասն գրելու, որ դուք պատկերացնեք՝ տեղացի վերլուծող մերլուծողները ինչ փոքրիկ դուրակներ են, հատկապես էն իմբիցիլները, ովքեր խոսում են Իսրայել–Թուրքիա եւ Ռուսաստան–Չինաստան–Իրան դաշինքի որեւէ ձեւաչափի մասին։ Միշտ շահարկվում է՝ Իսրայելը զենք է վաճառել Ադրբեջանին, հետո ի՞նչ Ռուսաստանն էլ է վաճառել, թե ինչի համար են վաճառել եւ ինչից հետո անգամներ գրվել է։ Եթե Հայաստանում վատիկանի պոռնիկները չիշխեին եւ համագործակցություն լիներ Իսրայելի հետ, ինչը բխում է մեր շահերից, այլ դիրքում կլինեինք։ Թույլ մի տվեք, որ մի կողմից իմբիցիլ դավադրապաշտները, մյուս կողմից վատիկանի բոզերը ձեզ տանեն էմոցիոնալ դաշտ եւ թշնամիներ հորինեն․ էդ ամենը մեր երկրի շահերից չի բխում։

Վաղուց Վատիկանի գլխավոր թիրախը ոչ թե ուղղափառ աշխարհն է, ինչպես իմբիցիլները խոսում են, այլ հուդայական եւ ավետարանական, որոնք էլ սկիզբ են դրել վատիկանյան կամ բաբելոնյան աշխարհակարգի կործանմանը։ Էս ամենի մեջ, իհարկե, իր կարեւոր ներդրումը ունի ռուս ուղղափառ էլիտան․ սա չշփոթել էն ՄԻԴի բոզերի հետ, որոնք տարբեր մանր-մունր բացիլներ են սնում նաեւ տեղական դաշտում, բայց դրանց մասին հետո։ Մինչ կգանք նրան, թե ինչի է դարերով ատելություն սերմանվել հրեաների, հետագայում նաեւ ավետարանականների հանդեպ։ Մարտին Լյութերը փոխեց մարդկության պատմության ընթացքը ոչ միայն կրոնական, այլեւ լայն աշխարհաքաղաքական իմաստով։ Լյութերի 1517 թ. բողոքը Կաթոլիկ եկեղեցու դեմ՝ ինդուլգենցիաների վաճառքի եւ պապական գերիշխանության հարցում, ճեղք բացեց մի միաբան համակարգում, որը դարերով պահում էր Եվրոպան մեկ գաղափարական կենտրոնի շուրջ։ Էդ ճեղքը արագ վերածվեց պառակտման՝ կաթոլիկ–բողոքական պատերազմների։ 16–17-րդ դարերում Եվրոպան թաթախվեց երկարատեւ կրոնական պատերազմների մեջ՝ Գերմանիայից մինչեւ Ֆրանսիա, Լեհաստան , Շվեդիա, Նիդերլանդներ եւ Անգլիա։ Պապական կենտրոնի թուլացումը, կայսրության քայքայումը եւ կաթոլիկ աշխարհի ներսում ուժերի բաշխման խախտումը ստեղծեցին ռազմաքաղաքական վակուում։ Եվրոպան այլեւս չէր կարող կենտրոնացած կերպով միջամտել Ռուսաստանում ընթացող գործընթացներին։ Սա հնարավորություն դարձավ Մոսկովյան պետության համար։ Հատկապես 1600–1629 թվերի բողոքական շվեդների եւ կաթոլիկ լեհերի պատերազմը ռուսների համար հնարավորություն ստեղծեց ազատվել Լեհ–Լիտվական ազդեցությունից, եւ նաեւ փաստ է, եթե կրոնական հողի վրա լեհերը պատերազմի մեջ չլինեին շվեդների դեմ, գրեթե անհնար կլիներ ռուսներին 1612-ին հաղթել լեհերին եւ դուրս հանել Կրեմլից։ Իսկ հետագայում 1618–1648 թվերին Եվրոպայում սկսած Երեսունամյա կրոնական պատերազմ մեծ հնարավորություն ստեղծեց ռուսների համար, Մոսկվան կարողացավ ամրապնդել կենտրոնական իշխանությունը, վերականգնել սեփական եկեղեցական ինքնիշխանությունը եւ ազատվել արտաքին վերահսկողությունից։ Հետագա փուլում՝ արդեն 18-րդ դարում, այս գործընթացների տրամաբանական շարունակությունը դարձավ Ռուսաստանի վերափոխումը կայսրության։ Փաստացի, Լյութերի սկսած շարժումը, թեկուզ անուղղակիորեն, նպաստեց ոչ միայն Եվրոպայի վերաձեւմանը, այլեւ ռուսական կայսրության ձեւավորմանը, նաեւ հայերի ազատագրմանը պարսկական լծից․ սա պատմական արդեն տեղի ունեցած փաստ է։ Եթե տեղացի դավադրապաշ իմբիցիլների տեսանկյունից նայեք, պետք է ասենք՝ ռուսները աճեցրին Լյութերին, բայց չէ, դա Աստվածային միջամտություն էր, բայց ռուսները մասամբ օգնեցին Հենրի 8-ին, որ կարողանա ազատվել պապական լծից, ինչով էլ սկսվեց առաջին համագործակցությունը անգլիացիների հետ։ Լյութերը զուտ եկեղեցական բարեփոխիչ չէր․ նրա քայլը գործարկեց շղթայական ռեակցիա, որի հետեւանքները հասան մինչեւ Արևելք եւ փոխեցին պատմության ընթացքը։ Էսօր էլ Արևմուտքի ներսում առկա հակասությունների արմատը սնվում է նույն Մարտին Լյութերից։ Նրա սկսած պառակտումը կաթոլիկ միասնական աշխարհակարգի մեջ ոչ թե փակվեց պատմության էջերում, այլ խորացավ ու փոխեց մտածողության ամբողջ կառուցվածքը։ Լյութերը թուլացրեց ոչ միայն պապական իշխանությունը, այլեւ գաղափարական կենտրոնացվածության սկզբունքը․ էդ պահից Արևմուտքը սկսեց ապրել ներքին գաղափարական մրցակցության, հակասական արժեքների եւ (ճշմարտությունների բազմազանության) մեջ։ Կաթոլիկ–բողոքական դիմակայությունը հետագայում վերածվեց քաղաքական, ազգային եւ քաղաքակրթական հակասությունների, որոնք այսօր արտահայտվում են լիբերալ–պահպանողական, գլոբալիստ–քրիստոնեական, ավանդական–պոստքրիստոնեական ճեղքերում։ Էն, ինչ ժամանակին սկսվեց որպես աստվածաբանական բողոք, վերաճեց իշխանության ապակենտրոնացման, արժեքների հարաբերականացման եւ միասնական քաղաքակրթական առանցքի քայքայման։ Արևմուտքը մինչ էսօր ապրում է էդ ներքին ճեղքման հետեւանքները, եւ էդ ճեղքի առաջին խոր հարվածը հենց Մարտին Լյութերի անունն է կրում։ Դրանով պայմանավորված՝ համակարգային ատելություն է սերմանվել բողոքականների, հետագայում դրանից ծնված ավետարանականների հանդեպ․ էս գործիքակազմի մասին առանձին կխոսենք, որովհետեւ կարեւոր է հասկանալու համար, թե ինչի է նաեւ մեր երկրում այդ ատելությունը սերմանվել Սերժիկից սկսած նաեւ փռչոտի ժամանակ, ներկայիա վիժվացքի դեպքը առանձին բացատրություն ունի: Ռուսաստանում ճիշտ հակառակն է՝ համագործակցություն։

Նաև 2002-ին Վատիկանում մշակվեց մի գազատար, որը կոչվեց Նաբուկկո՝ մի օպերայի անունով, որը գրվել էր Աստծո ժողովրդին դեպի Բաբելոն գերության տարած և Սողոմոնի առաջին տաճարը կործանած թագավորի՝ Նաբուգոդոնոսորի անվանբ, որը նախատեսում էր պարսկական, թուրքմենական, ուզբեկական, ադրբեջանական գազը հասցնել Եվրոպա, այդ նախագիծը կոչված էր այս անգամ արդեն բացի հրեաներից, նաև ուղղափառության ջահակիրներին՝ ռուսներին, գերության տանելու համար, ինչը ենթադրում էր նաև Հայաստանի թրքացում, բայց դա կանխվեց շնորհիվ ռուս եղբայրների, հրեաների և Թրամփի փոքր նախադեպի՝ Ջորջ Բուշ կրտսերի ջանքերով, ով, չնայած իր պաշտոնավարման առաջին շրջանում առանձնապես չէր փորձում կասեցնել այդ նախագիծը, երևի երկրորդ անգամ ընտրվելու խնդիր էր լուծում, բայց երկրորդի ժամանակ՝ 2006-ին, արդեն կրկին օգնության եկավ՝ Պարսկաստանի միջուկային ծրագրի շուրջ առաջացած տարաձայնությունները, ինչի պատճառով պարսիկները դուրս շպրտվեցին նախագծից, բայց քանի որ նպատակը միայն պարսիկների դուրս շպրտվելը չէր, այլ ամբողջ նախագծի կասեցումը, խնդիրները առաջացան Ուզբեկստանում ևս, հետո այդ ձևաչափը փոխվեց, ու էլի խնդիրներ առաջացան, քանի որ Պուտինը կտրուկ հայտարարություններ արեց։ Մի խոսքով՝ Աստծո ժողովրդին գերության տանող գազատարը մնաց չիրագործված։ Իսկ թե ինչու Պուտինը և Նաթանյահուն պարսիկներին դուրս շպրտեցին Սիրիայից, առանձին գրել եմ։ Սա մի փոքրիկ մասն է, բայց մտքներումդ պահեք, որ սպասվող իրադարձություններից շատ չզարմանաք։ Ես դեռ երկու տարի առաջ եմ գրել ԱՄՆ–ԵՄ պատերազմի մասին,որի ականատեսը անպայման կլինենք: Ու սա պատմության մեջ առաջին անգամը չէ, որ ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի շահերը համընկնում են ըննդեմ Եվրոպայի։ Առհասարակ ԱՄՆ-ը չէր անկախանա, եթե Ռուսաստանը չմերժեր Անգլիայի գայթակղիչ առաջարկը՝ օգնել իրեն կանխել Ամերիկայում սկիզբ առած ապստամբությունը, բայց փոխարենը ռուսները օգնեցին ֆրանսիացիներին շրջանցել Անգլիայի պատժամիջոցները, որպեսզի կարողանան ԱՄՆ-ին ռազմական և ֆինանսական օգնություն տրամադրել բրիտանացիների դեմ կռվում, չնայած որ ֆրանսիացիները դա անում էին հույսով, որ հետագայում իրենք կդառնան ԱՄՆ-ի մատակարարը և կեղեքիչը։ Բայց արդյունքում ֆրանսիացիները ընկան պարտքերի տակ, բրիտանացիները կորցրեցին իրենց գաղութային եկամտի 60%-ը, իսկ ԱՄՆ-ը անկախացավ, ինչը հետագայում ռուսների համար ստեղծեց հնարավորություն հնդիկ ժողովրդին ազատագրել բրիտանական լծից, բայց ցավոք անավարտ մնաց, քանի որ 1801-ին պալատական դավադրության արդյունքում սպանվեց Պավել 1-ը։ Ու հատուկ դավադրապաշտ դեբիլների համար ասեմ՝ բրիտանացիները չեն սպանել Պավելին, դրա համար այլ պատճառներ կային, չնայած որ այդ սպանությունից շահեցին բրիտանացիները։ Իսկ ավելի ուշ, առաջին Թրամփի՝ Աբրահամ Լինկոլի ժամանակ, ԱՄՆ-ում սկիզբ առած հյուսիս-հարավ քաղաքացիական պատերազմի ընթացքում ռուսական նավատորմը հսկում էր ԱՄՆ-ի ափերը, որպեսզի թե ֆրանսիացիները, թե բրիտանացիները չկարողանան հարավին օգնություն ցուցաբերել ընդդեմ Աբրահամ Լինկոլի։ Օրինակները բազմաթիվ են, երբ ԱՄՆ-ում իշխանության են գալիս մարդիկ, ովքեր փորձում են ԱՄՆ-ը դուրս բերել Վատիկանի և Լոնդոնի ազդեցության տակից, ռուսները բնական ճանապարհով դառնում են ԱՄՆ-ի դաշնակիցները՝ պարզ պատճառով․ Ռուսաստանը վտանգ չի ներկայացնում ԱՄՆ-ի համար, քանի որ տեսանելի ապագայում չի կարող տնտեսապես մրցել նրա հետ, իսկ մնացած հարցերում արդեն երկու երկրների շահերից է բխում պայմանավորվելը։ Նաև Ռուսաստանի շահերից չի բխում հզոր Չինաստանի և թույլ ԱՄՆ-ի աշխարհը։ Ռուսաստանը գրեթե միշտ կարողացել է հաղթած դուրս գալ Արևմուտքում ծագած վեճերի և հակասությունների ժամանակ․ սա պատմական փաստ է։ 1853–1856 թթ.-ին Ռուսաստանը չէր պարտվի Ղրիմի պատերազմում, եթե ԱՄՆ-ը բավականաչափ հզոր լիներ։ Փաստ է, այդ ժամանակ ԱՄՆ-ը բավականաչափ օգնություն է ցուցաբերել Ռուսաստանին ըննդեմ Թուրքիայի, Անգլիայի և Ֆրանսիայի, իսկ սպիտակամորթ ամերիկացիները միշտ համակրել են Ռուսաստանը պատմության ընթացքում՝ բացառություն սովետական շրջանը։ Անկախ ԱՄՆ-ը և անկախ Ռուսաստանը բնական դաշնակիցներ են, բայց այդ աշխարհում միևնույն է առաջնային դերակատար լինելու է ԱՄՆ-ը։

Մինչ տեղացի թույլ մտավոր կարողություն ունեցող մարդիկ, ձեզ հավատացնում են, թե Ռուսաստանը Իրանի և Չինաստանի հետ մարտավարական դաշինք ունի ընդդեմ ԱՄՆ-ի, ինչը ընդամենը պարզ հավատալիք է , որի տակ մաթեմատիկա չկա։ Իրականության մասին գրվել է և գրվում է միայն այստեղ։ Սրա մասին կարիք կա պարբերաբար գրելու, քանի որ հենց ԱՄՆ–Իսրայել-Ռուսաստան շահերի համընկնումն է այն երևացող պատճառը, ինչը հանգեցնելու է Հայաստանի ազատագրմանը, և նորից կրկնեմ՝ 2027-ի հունվարի 1-ին նախագահ Քոչարյանը, որպես երկրի առաջնորդ, շնորհավելու է հայ ժողովրդին։ ԱՄՆ-ն ու Ռուսաստանը տարբեր պատճառներով ցանկանում են վերահսկել Եվրոպա–Չինաստան ցամաքային ուղղին կամ խնդրահարույց դարձնել։ Գաղտնիք չէ, բոլոր դարերում պատերազմերի զգալի մասը եղել է ճանապարհների վերահսկման համար։ Եվրոպա–Չինաստան առևտուրը կազմում է հարյուրավոր միլիարդավոր դոլարներ տարեկան։ Ճանապարհի վերահսկումը նշանակում է՝ մաքսային և տարանցիկ լծակներ, քաղաքական ճնշում, պատժամիջոցների արդյունավետ կիրառում և այլն։ Չինաստանի նպատակն է՝ Մեկ գոտի, մեկ ճանապարհ ծրագրով դուրս գալ ծովային ամերիկյան վերահսկողությունից, նաև շրջանցել Ռուսաստանը, չնայած նրան, որ Հյուսիսային ցամաքային ուղիով (Չինաստան–Ղազախստան–Ռուսաստան–Եվրոպա) ավելի կարճ ու հեշտ կարող է կապվել Եվրոպային, բայց երևի Չինաստանում չգիտեն, որ իրենք, ըստ տեղացի լուրջ մտածողների, Ռուսաստանի մարտավարական դաշնակիցն են։ Էդ պատճառով մոլորյալ չինացիները որոշել են երկու երթուղի մշակել Եվրոպային ցամաքային ճանապարհով կապվելու համար և 2013-ից մինչև այսօր մեկ տրիլիոնից ավել դոլար են ծախսել այդ նպատակին հասնելու համար։ ԱՄՆ-ի ու Ռուսաստանի մոտիվացիաները տարբեր են, բայց առաջնային նպատակը ԵՄ-Չինաստանը կապը առնվազն վերահսկելի դարձնելն է, իսկ լավագույն դեպքում՝ խաթարելը։ ԱՄՆ-ի համար սա գոյաբանական հարց է․ ծովային ճանապարհների կորուստը, ինչը հանգեցնելու է դոլարի թուլացմանը։ Եվրոպա–Չինաստան ուղիղ կապը հանգեցնելու է ԱՄՆ-ի տնտեսության քայքայմանը։ Չինաստան–Եվրոպա ցամաքային անվերահսկելի կապի հաստատումը դարերով թույլ չեն տվել մեր եղբայր ռուսները և բազում պատերազմներ հրահրել ու նախաձեռնել դա թույլ չտալու համար, քանի որ այն հանգեցնելու է Ռուսաստանի կլանմանը Չինաստանի կողմից։ Ներկայումս նաեւ ԱՄՆ-ի շահերից չի բխում, որ իրեն վտանգ սպառնող Չինաստանը կլանի Ռուսաստանը, նաև ԱՄՆ-ի շահերից չի բխում, թե Չինաստանի, թե ԵՄ-ի համար հումքի հավելում դառնա Ռուսաստանը։ Նաև տրամաբանական է, որ Ռուսաստանը չի ցանկանում դառնալ Չինաստանի տարանցիկ հումքային հավելում։ Ցամաքային ուղիները, որոնք շրջանցում են Ռուսաստանը, նվազեցնում են ոչ միայն Ռուսաստանի ռազմավարական արժեքը նաեւ անիմաստ են դարձնում էն հսկայական տարածքները որոք ձեռք բերելու համար անթիվ զոհեր է տվել մեծ եւ փառահեղ ռուս ազգը: Նաև տրամաբանական է, Ռուսաստանի համար առաջնային է, որ Եվրոպա–Ասիա կապը անցնի իր տարածքով, որպեսզի թե ԵՄ-ն, թե Չինաստանը կախման մեջ լինեն իրենից և այլն։ Եվրոպայից դեպի Չինաստան հիմնական ցամաքային ուղիներից ցանկալին Ռուսաստանի համար նույն Հյուսիսային ցամաքային ուղին է, լիովին կախված Ռուսաստանից։ Դե նախկինում ռուս ցարերը և կայսրերը տեղյակ չեն եղել մեր մեծ մտածողների մասին, թե չէ այդ նպատակի համար պատերազմներ չէին անի։ Սա պատճառների մի փոքրի մասն է, որ երեք տարի պնդում եմ՝ ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի և Իսրայելի շահերը համընկնում են, ինչից մենք կարող ենք օգտվել։ Հայաստանը այստեղ դառնում է և կարևոր, և վտանգավոր հանգույց։ Հիմա գանք Հարավային ուղուն․ Չինաստան–Կենտրոնական Ասիա–Իրան–Թուրքիա–Եվրոպա։ Սա արդեն կրկնակի անթույլատրելի է նաև Իսրայելի համար։

Քանի որ գործակալական ցանցին հստակ առաջադրանք է տրված պարսիկից բարեկամ կերտել ,հեռահար նպատակ հետապնդելով ,կարիք կա լուսաբանել ովքեր եւ ինչպես եկան Իրանում իշխանության : 1979 թվականի Իրանի հեղափոխությունը կարելի է դիտարկել տարբեր համատեքստերում և տարբեր տեսանկյուններից…

Ալիևը, Սերժիկը և Նիկոլը Հայաստանում փորձում են գեներացնել փողոցային պայքար։ Ալիևը դա անում է՝ Թրամփի ուղին թուրքական միջանցք անվանելով, ինչը բացահայտ սուտ է։ Ցանկացած բանական մարդ հասկանում է՝ եթե այդ ուղին իսկապես թուրքական միջանցքի դեր խաղար, առաջին հերթին հենց թուրքական կողմը այն հնարավորինս գեղեցիկ ու չեզոք կփաթեթավորեր, որպեսզի Հայաստանում նյարդային վիճակ չառաջանար։ Էս թեմային ավելի մանրամասն կանդրադառնամ հետո՝ երբ էջի հետ առաջացած խնդիրները կարգավորվեն կամ նոր էջ բացեմ։ Իսկ Նիկոլն ու Սերժիկը փորձում են նույն արդյունքին հասնել ներսից՝ փողոցային պայքար գեներացնելով թե Եկեղեցու շուրջ կատարվող գործընթացների, թե սոցիալական տարբեր խնդիրների միջոցով։ Նպատակը չափազանց պարզ է․ ընտրություններին ընդառաջ չհաջողված փողոցային պայքարը պետք է ծնի հիասթափություն, իսկ հիասթափությունը պետք է նվազեցնի ընտրություններին մասնակցողների թիվը։ Սա պարզ քաղաքական տեխնոլոգիա է։ Սրան զուգահեռ՝ Սերժիկի վերլուծաբանները կամ քաղալագետ մաղաքագետները, հանդես գալով ընդդիմադիր դաշտից, սկսել են թիրախավորել հասարակության մի զգալի շերտի՝ ավետարանականներին։ Թիրախավորում են անհարկի, զրպարտանքով ու կեղծ օրակարգերով։ Նախ նրանց Նիկոլի կողմն ուղղորդելու համար՝ եկեղեցու դեմ պայքարի կոնտեքստում, իսկ հետո որպես ընտրազանգված Նիկոլին նվիրելու նպատակով։ Պատկերացրեք՝ դուք Հայաստանում ապրող ռուս եք, ասորի, եզդի, մոլոկան կամ ավետարանական։ Չեք մասնակցում որևէ քաղաքական կամ փողոցային պայքարի, բայց ընդդիմադիր դաշտից հանդես եկող մարդիկ ձեր մասին ստեր են տարածում ու ատելություն գեներացնում ձեր դեմ։ Ի՞նչ է լինելու ձեր առաջին ռեակցիան։ Շատ պարզ․ մտածելու եք՝ եթե սրանք առանց իշխանության մեր դեմ են գործում, իշխանություն ունենալուց հետո ինչեր են անելու։ Եվ եթե կան մարդիկ, որոնք այդ ֆեյք վերլուծաբան-մերլուծաբանների քարոզչությունը ընկալում են որպես զուտ պայքար աղանդավորության դեմ, դա կամ միամտություն է, կամ դիտավորյալ ինքնախաբեություն։ Սա աղանդավորության դեմ պայքար չէ։ Սա ընդամենը Նիկոլի ընտրազանգվածը մեծացնելու փորձ է։ Իսկ առաջին ու ամենապիղծ աղանդավորները հենց այդ զրպարտիչ քարոզչությամբ զբաղվող բոզի լակոտներն են։

Արթուր Ասատրյանի դեմ հարձակման նպատակը եղել է կանխել Կրասնոդարում՝ ի աջակցություն եկեղեցու հավաքը, ինչպես նաև եկեղեցու վրա գրոհի օրը հասնեին նրա ձերբակալմանը։ Բայց Կրասնոդարում՝ ի աջակցություն եկեղեցու հավաքը տեղի կունենա, իսկ եկեղեցու դեմ գրոհի օրը շատ մարդիկ Մոսկվայից կհասնեն Մայր Աթոռ։ Որ ավելի պարզ լինի՝ սադրանքը եկել է տեղական բոզերի զակազով։ Մի քանի հոգի կամերաներով նկարել են այդ ամենը, և շատ արագ այն հայտնվել է տեղական մեդիա հարթակներում։ Բայց ոչ ցանկալի շարունակությունը չեն նկարել, նաև այլ բաներ արդեն չեն կարողացել նկարել։ Իսկ ընտրություններով սերժիկենց սիկտիր անելը կասկածի տակ դնողներին առաջիկայում կանդրադառնամ․ միայն ֆիքսեք՝ 2027-ի հունվարի 1-ին, նախագահ Քոչարյանը, որպես երկրի առաջնորդ, շնորհավորելու է հայ ժողովրդին։

Յան ազգանվան վերջավորություն ունեցող միակ մարդը, ով իր կյանքի օրինակով իմ վրա ազդեցություն է ունեցել, Սահակ Մաշալյանն է, եւ միակ հայ հոգեւորականն է, ում քարոզները լսել եմ եւ լսում եմ։ Երբ սովորում էի ճեմարանում, նա էդ օրերին ճեմարանի տեսուչն էր։ Երբ որոշում կայացվեց, որ նա իր առաքելությունը պետք է շարունակի Պոլսում, առանց չափազանցության՝ 300-ից ավելի մարդ Մայր Աթոռի բակում լացում էր նրան հաջող անելուց։ Երբ տարբեր ծաղրածուներ Սահակ Սրբազանի մասին զրպարտություններ էին տարածում, չնայած որ անձամբ իրենից նրա մոտեցումը գիտեմ, չէի ցանկանում գրել էդ ծաղրածուների մասին, որպեսզի նրանք շարունակեն իրենց պնդումները՝ հետագայում վերջնական խայտառակվելու համար։ Եթե հետխորհրդային Ռուսաստանում առաջին լույսը վառել է Ալեքսանդր Մենը, ապա հետխորհրդային Հայաստանում վառել է Սահակ Սրբազանը։ Միայն տարբերությամբ, որ Ալեքսանդր Մենին սպանեցին։ Բայց ամեն դեպքում Սուրբ Գիրքը հստակ մի բան ասում է․ խավարի որդիների հետ հնարավոր չէ պայքարել խավարի մյուս որդիների դեմ։ Իսկ ամենադյուրին ձևը՝ բացահայտելու խավարի որդիներին, պարզ հարցադրումն է․ որտե՞ղից է գոյանում ձեր գումարները և ինչպես եք դրանք ծախսում։ Արդյոք՝կարիքավորներին բաժին եք տալիս, ձեզ նեղություն տալով, կամ արդյոք ձեր ստեղծած արդյունքից է գոյանում ձեր գումարները, թե բլոգերությունից, գրել-ջնջելուց կամ կազինո աշխատացնելուց, կամ նեղն ընկած հայրենակցի գույքը էժանով հարկադիրից գնելով, կամ արդյոք նշյան բոզերին լեգիտիմացնող նույն բոզը չէք։ Սա ամենափոքր հարցադրումն է, բայց նույնիսկ դա բավական է, որ պարզեք՝ մի խումբ բոզեր պայքարում են ուրիշ խումբ բոզերի դեմ։ Խաչիկյան Արթուրը եւ էլի բոզի տղաներ շարունակում են սուտ քարոզչությունը՝ եկեղեցու դեմ արշավի հեղինակներ ներկայացնելով Ավետարանականներին, ինչը այնքան մեծ սուտ է, որքան Իսրայել–Թուրքիա դաշինքը։ Բայց դեռ էլի կլռեմ, որ սրանց փաթեթի վրա բոզի տղու խարանը դնեմ։ Էդ պարզագույն ստի նպատակը մեկն է՝ ավետարանականներին անհարկի թիրախավորել, որպեսզի նրանք համախմբվեն Նիկոլի շուրջ, քանի որ վերջինս չի կարողանում փողոց գեներացնել։ Սա նոր տեխնոլոգիա չէ, որ Վատիկանը կիրառում է ավետարանականների դեմ․ նույն ձև ժամանակին արվել է թե՛ Կենտրոնական Եվրոպայում, թե՛ ԱՄՆ-ում։ Բայց էդ մասին առանձին կգրեմ՝ ռուսական փորձը օրինակ բերելով:

Սերժիկի նամակը Նախագահ Պուտինին էն նամակն է, որի մասին երկու տարի առաջ գրել էի․ Հռոմի պապի 2016 թ. հունիսին Հայաստան այցից հետո, երբ Արցախի վաճառքի ձեւակերպումները տրվում են, Սերժիկը դրանից հետո մերժում է Լավրովի պլան կոչվածը։ Չնայած որ ապրիլյանի ժամանակ լալահառաչ, ողբով խնդրել էր Պուտինին կանգնեցնել պատերազմը, խոստանալով ռուսական կողմի առաջարկին համաձայնվել եւ այլն։ Ասեմ, եթե ապրիլյանին Պուտինի ջանքերով պատերազմը չկանգներ, նույն աղետալի ավարտն էր լինելու, ինչ եղավ 44 օրյաի ընթացքում․ դեռ մի բան էլ ավելի շատ զոհեր կլինեին։ Հիմա քաչալ–մաչալը փորձում են հերոսություն ներկայացնել այդ նամակի բովանդակությունը, չնայած նրան, որ ամբողջ աշխարհի աչքի առաջ նույնը անելով՝ Զելենսկին կործանում է Ուկրաինան։ Եթե Սերժիկը, ինչպես Զելենսկին, վատիկանյան խամաճիկ չլիներ, չէր մերժի Լավրովի պլանը․ արդյունքում Արցախը կլիներ հայկական։ Իսկ մերժելու պատճառաբանությունները զուտ էն առավելապաշտական նկրտումներն են, որոնք առաջ քաշողները հստակ գիտեն․ չի ընդունվի, նպատակային առավելապաշտական պահանջներ են դնում, որ մերժվի։ Հիմա սա հրապարակել է, իբր մեռած մարդու վարկանիշը բարձրացնի, բայց չի օգնի, եւ քանի որ ԱՄՆ-ի, Իսրայելի եւ Ռուսաստանի շահերը համընկնում են ընդեմ Եվրոպայի, Չինաստանի, Թուրքիայի եւ Պարսկաստանի, Հայաստանի ազատագրումը անկասելի է։ Էդ վերջի պարբերությունը գիտեմ՝ շատերի համար անհասկանալի է, քանի որ մի քանի հարյուր գլուխ մուլտհերոսներ, էշություններ են խոսում, բայց մեր գրածները ժամանակը ապացուցում է։

2026-ի ընտրություններին գլխավոր գործիքներից մեկը լինելու է արհեստական բանականությամբ գեներացված վիդեոները։ Ով հավատում է հանրահաշվին, չի կարող հակառակվել. նախագահ Քոչարյանի տարիներին հնարավորինս համաչափ է բաշխվել։ Դա է պատճառը, որ սոցիալական ծայրահեղ բաժանում չի առաջացել։ Իսկ հետոն՝ բոլորի հիշողության մեջ է եւ աչքերի առաջ։ Էդ մասին պետք է խոսել, բացահայտել՝ ովքեր ինչ մեխանիզմով կողոպտեցին հայերին եւ այլն։ Իհարկե, նաեւ խոսել՝ ինչպես է նախագահի վերադարձից հետո էս կամ էն խնդիրը լուծվելու, ինչը դանդաղ հանգեցնելու է բոլոր շերտերի կյանքում դրական փոփոխություն։ Խորհուրդ կտամ արդեն սկսել վիդեոները պատրաստել նմանատիպ բովանդակությամբ։ Մեր Իրինան արդեն 500 վիդեո պատրաստել է իմ համար, բայց թիվը հասցնելու ենք մաքսիմումի, որոնք տարբեր սոցկայքերում կհայտնվեն հարյուրավոր էջերով։ Ներքեւի վիդեոն զուտ որպես հումոր է։ Մեր կերպարները ունենալու են իրենց անունները։ Օրինակ՝ սա Կարոլինան է։ Հաջորդ անգամ կգցեմ Իսրայել–Թուրքիա դաշինքի նաեւ սիոնիզմի մասին գաղտնի տեղեկություն ունեցող պահպանողական տրանսի բացահայտումները։

https://t.me/kodinfo_org/973 Արթուր Ասատրյանը Ռուսաստանի միակ մեծահարուստ հայն է, փաստացի, ով չի վախում Արևմտյան պատժամիջոցներից, չնայած որ կորցնելու քիչ բան չունի Արևմուտքում։ Շատերը անգամ վիզա չստանալուց են վախում Ռուսաստանի կողքը կանգնելուց, ու էդ նույն շատերի համար շատ ցավալի իրադարձություններ են առջևում սպասվում։ Ինչպես ժամանակին Ստամբուլի մեծահարուստ հայերը փորձեցին փրկել իրենց կոպեկները ու դարձան զոհ, այսօրվա հայ մեծահարուստներն ու օլիգարխները ավելի փնթի վիճակում են։ Եթե սրանք մեռնեն, երեք շերտ կա, որ կզգա սրանց պակասը՝ իրենց քածերը, կազինոյի դռնապանները և լրագրողները։ Վերջիններիս զուտ երկու կոպեկ շպրտում են՝ գրել–ջնջելու համար։ Նորից կրկնեմ՝ ովքեր փող են տալիս լրագրողներին, քաղաքագետներին և էդ շարքից ով կա, բարեգործություն չեն անում, չար գործ են անում։ Բարեգործությունը այն է, երբ օգնում են զոհվածների ընտանիքներին, պատերազմի մասնակիցներին, բուժվելու ու հացի փող չունեցողներին և եկեղեցուն։ Մնացած դեպքերում թե տալը, թե վերցնելը բոզություն է։

Նիկոլ Փաշինյանի հրավերով Հայաստանում աղոթքի նախաճաշի մասնակիցները այսօր աղոթել են Հայ Առաքելական Եկեղեցու եւ Սրբազանների ազատ արձակման համար, իսկ վաղը ժամը 15:00-ին հանդիպելու են կաթողիկոսի հետ։ Սա ապտակ է առաջին հերթին ուղղված Նիկոլին, կարգալույծ եղած խեղկատակներին եւ բոլոր նրանց, ովքեր վատիկանյան օրակարգով թիրախավորում են ավետարանականներին՝ իբր եկեղեցու դեմ արշավի հեղինակների։ Նաեւ ապտակ է ուղղված բոլոր թերաճ մուլտհերոսներին, ովքեր Իսրայել–Թուրքիա դաշինքից են խոսում, ինչպես նաեւ նրանց, ովքեր դեռ իրենց գեղից դուրս չեկած փորձում են գնահատականներ տալ ամերիկյան իրողություններին՝համաձայն որոնց իբր Թրամփը խորքային պետության սպասարկուն է։ Սրտխառնոցով եմ մեջբերում այդ մուլտհերոսներին, բայց ստիպված եմ։ Ապագայում պետք է մի մուլտֆիլմ նկարահանվի, որտեղ նշյալները խոզուկի դերը պետք է մարմնավորեն։ Աշխարհում տեղի ունեցողից Հայաստանում տեղեկացված է մեկ հոգի՝ Քոչարյան Ռոբերտը։ Նաեւ դա է պատճառը, որ նա իր նախավերջին հարցազրույցի ժամանակ մատնանշեց, որ ավետարանականները աղանդավոր չեն, ինչը ամբողջությամբ համապատասխանում է թե՛ Հայ Առաքելական, թե՛ Ռուս Ուղղափառ եկեղեցիների դիրքորոշմանը։ Ուրիշ հարց է, որ եկեղեցում կան ներդրված վատիկանյան խամաճիկներ, որոնք Նազենի Հովհաննիսյանների հետ միասին եկեղեցու մեծ առաքելությունը փորձել են սահմանափակել՝ ավետարանականների դեմ պայքարի մեջ՝շրջանցելով մեղքի դեմ պայքարը։ Էդ ամենի մասին դեռ մանրամասն կխոսենք ,որ վատիկանյան բարիգները չկարողանան մեր հայրենակիցներին մոլորեցնել իրենց ուղղակի կամ անուղղակի աճեցրած թերաճ քաղաքագետ մաղաքագետների հետ։

Գայլը, որ գայլ է, մեկ անգամ ինքն իր վիզը կոտրեց, որ երկինք նայի։ Մի քանի ժամ խոսել է՝ կրկնելով հին ստերը։ Սա ունի խորը հոգեւոր պատճառ, թե ինչու չի կարողանում մեկ անգամ համարձակություն հավաքել եւ ներողություն խնդրել։ Բայց էդ մասին հետո։ Միայն մեկ նորություն կար էդ ամենի մեջ։ Գիտեինք, որ խրոնիկ ստախոս ես, բայց չէի մտածի, որ անգամ ստելու ես, թե գիրք կարդացող ես։ Սեղանիդ վրա տեսա տասնյակից ավել իրար վրա շարված գրքեր։ Հիշեցի մի սովորական դուռակի, ում, երբ հյուր էի գնում, քո նման գրքերը շարում էր իրար վրա՝ տպավորություն ստեղծելու համար, թե կարդացող է։ Բայց գլխում դատարկություն էր։ Միակ փեշակը քո նման էժան ու ակնհայտ մուտիտներ անելն էր։ Էդ մուտիտները, երեւի, տգետների մոտ արել՝ անցել էր, ինչպես քո մուտիտները անցնում են թերաճ մարդկանց մոտ, որոնց շուրջդ հավաքել ես։ Սերոժ ջան, գիրք կարդացողի սեղանին մեկ, մաքսիմում երկու գիրք է դրված լինում։ Բացի դա, ասում ես՝ հայկական պոեզիա ես կարդում։ Ասեմ, իմացի՝ հաջորդ անգամ գոնե կարգին մուտիտ արա։ Պոեզիա կարդացողը չի կարող մեկ բառով գնահատել պոեզիան՝ ասելով՝ լավն է հայկական պոեզիան։ Հայ, ռուս թե եվրոպական պոեզիան ոչ կոկային է, ոչ էլ խաղաքարտ, որ մեկ բառով բնութագրվի՝ լավն է թե վատը։ Գիր գրականությանը ծանոթ մարդը չի կարող նման գնահատական տալ ։ 2015 թվին Պետերբուրգում էի գործերով։ Ազատ օր ունեի, ծանոթներիցս մեկի հետ որոշեցինք Էրմիտաժ գնալ։ Շրջում էինք, երբ հասանք Ռեմբրանդի «Անառակ որդու վերադարձը» կտավի մոտ։ Տեղում ղրղզների խումբ կար։ Կտավի մոտ ղրղզներից մեկը հետաքրքրվում էր կտավի արժեքով։ Ծանոթ աղջիկը պտտվեց իմ կողմ, ասելով՝ ռուսներիս ողբերգություններից մեկը էն է, որ չկա մեխանիզմ էս տեսակ մարդկանց մուտքը մեր երկիր սահմանափակելու։ Գաղտնիք չէ, որ ռուսներից շատերը վաղուց տեղյակ են՝ չուռկաների հինգ խոսքից քսանութը սուտ է։ Բայց հաստատ դեռ չգիտեն, որ չուռկաները անգամ գիրք կարդալու մասով են ստեր խոսում։ Դա նենց սուտ է, որ մի քանի րոպե հետո բացահայտվում է։ Էդ նույնն է, ինչ լավ պրես ունեցող աղջիկը ասի՝ ինը ամսական հղի եմ։ Ասենք, եթե ասի՝ տաս օրական հղի եմ, ժամանակ հետո կպարզվի սուտ է թե ոչ։ Գոնե ասեիր՝ վաղվանից սկսելու եմ կարդալ։ Սերոժ, մեր ազգի ողբերգությունը էն չէ, որ կան ստախոսներ, թուլամորթներ, խաղամոլներ, բարիգնե՛ր եւ այլն։ Մեր ողբերգությունը էն է, որ նշյալներին լավագույնս մարմնավորող անձը՝ ի դեմս քեզ, տաս տարի ղեկավարել է մեր երկիրը։ Հաջորդ անգամ, որ պոեզիայից կխոսես, ասա, որ հայ պոեզիան լավագույնս է նկարագրում մեր ողբերգության պատճառները եւ ելքեր ցույց տալիս։ Բայց քանի որ շատ հարուստ չէ՝ դեռ ինձ բնութագրող գործ չեմ հանդիպել։ 15 հազար դոլար տուր Նաիրա Զոհրաբյանին՝ թող մի բան գրի։ Ասենք՝ ինչպես ոչխարը յոթանասուն գլուխ անասուններին հավաքեց Մելիք Ադամյանում եւ վաճառեց երկիրը։ Հայկ Մամիջանյան, գիտես՝ քեզ շատ եմ սիրում։ Դու իմ պատկերացրած երկրում պետք է ուղղիչ աշխատանքային գաղութներում կյանքի մնացած մասը անցկացնես։ Բայց հաստաս, դու Սամսոնյա Նարեկ չես։ Շեֆիդ ասա՝ ամոթ է․ ոչ բարով նախագահ ես եղել, գնացել, նախագահի ինստիտուտը իջեցրել ես էդ ոռմտնուկի մակարդակին, որ ինչ անես:

Ինչ են անում մեր երկրի թշնամիները․ փաստ է, որ Նիկոլի հետ Օհանավանք փոքրաթիվ այլասերվածներ գնացին։ Իհարկե, նա կարող է լրացուցիչ մի քանի հազար մարդ եւս տանել պետական ապարատով, բայց շարքային մարդը չի միանում սրբապղծությանը։ Թշնամին, քանի որ մի քանի ճակատով է գործում եկեղեցու դեմ՝ Նիկոլը հարձակվող, Սերժիկը պաշտպանող եւ եկեղեցու ներսում գործողներ։ Հիմա գործի են դրվել պաշտպանողները՝ ի դեմս Սերժիկի եւ ներսում եղողների, ովքեր պաշտպանողի դիրք բռնած՝ փորձում են Նիկոլի շուրջ համախմբում ձեւավորել, աղանդավորներին եւ ավետարանականներին ուղղորդել դեպի Նիկոլ՝ անհարկի նրանց թիրախավորելով։ Վստահեցնում եմ ձեզ՝ Հայաստանում չկա մեկ կրոնական կազմակերպություն, որը իր հետեւորդներին կոչ է արել միանալ Նիկոլին՝ եկեղեցու դեմ հարձակվելու համար։ Եթե որեւէ մեկը նման փաստ կհրապարակի՝ ներողություն կխնդրեմ եւ էջս կփակեմ սխալ պնդման համար։ Մի խոսքով՝ Սերժիկը իր խոսափողներով եւ իր խոսափողներին լեգիտիմացնող հոգեւորական աշխատողներով, թիրախավորելով կրոնական տարբեր կազմակերպություններին, նպատակ է հետապնդում նրանց անդամներին ուղղորդել Նիկոլի շարքեր։ Նույն հեքիաթը պատմում են, հետին թվով պնդելով, թե 2018-ին աղանդավորները եւ ավետարանականները իրագործեցին գունավոր հեղափոխություն: Էն, որ նրանց շարքերից եւ հասարակության բոլոր շերտերից մարդիկ դուրս են եկել փողոց փաստ է, բայց աղանդավորների հատկապես ավետարանականների շեշտադրումը այլ նպատակ է հետապնդում: Եթե Հայաստանում մեծաթիվ հրեաներ ապրեին, անպայման նրանց եւս կներկայացնեին գունավոր հեղափոխություն իրականացնողներ ՝ազգամիջյան բախումներ հրահրելու համար: Դա պապական համակարգի դարավոր ձեռագիրն է ՝ քավության նոխազ դարձնել հրեաներին հետագայում նաեւ բողոքականներին, բայց էս մասին առանձին կխոսենք: Վատիկանը մի գործողությամբ փորձում է չեզոքացնել Առաքելական եկեղեցին, նաեւ իր ոխերիմ թշնամիներին՝ ավետարանականներին եւս չեզոքացնել ՝նրանց մեղավոր նշանակելով : Շատերը չգիտեն, որ Կյանքի Խոսքի դեմ կատաղի պայքարը սերժիկենք սկսեցին էն պահից, երբ այդ կառույցը դուրս եկավ Վատիկանի կուրացիայի տակից։ Ամեն ինչ էնքան վերահսկողությունից դուրս եկավ, որ աղանդի հիմնադիր կաթոլիկ առաքյալ՝ Ուլֆ Էկմանը հայտարարեց ,թե վերադառնում է Կաթոլիկ եկեղեցի, մոլորված է եղել եւ այլն։ Բայց անգամ դա չօգնեց։ Սա շատ փոքր անդրադարձ է թեմային՝ զուտ նրա համար, որ անտեղյակները սերժիկենց կուտը չուտեն եւ մասնակից չլինեն նրանց՝ Նիկոլի շուրջ համախմբում կազմակերպելու գործին։ Չգիտեմ դեռ կան ենիչերիներ կամ հիմարներ, որոնք խոսում են, թե 2018-ին գունավոր հեղափոխություն է եղել, բայց վստահ կարող եք նման մտքեր դուրս տվողների ականջները քաշել։ 2018-ին Հայաստանում գունավոր հեղափոխություն չի եղել ,որ մի հատ էլ քննարկենք ,ովքեր իրականացրեցին ընդամենը նոր դեմքի անհրաժեշտություն էր առաջացել՝ կանխելու համար իրական իշխանափոխությունը։ Իսկ մինչ այդ տարվել էին նախապատրաստական աշխատանքներ՝ սկսած Նիկոլին առաջին պլան բերելուց, վերջացրած Արմենիա հեռուստաալիքով ցուցադրված հնդկական հայտնի սերիալով, որի բովանդակությունը հետևյալի մասին էր․ գեղջուկ Չակորը պայքարում է բռնապետի դեմ՝ որպես ոգեշնչող օրինակ։ Կարծում եմ կարիք չկա մանրամասնել ,թե ինչ նպատակով է էս կամ էն սերիալը ,ֆիլմը կամ հաղորդումը ցուցադրվում: Սերժիկ ենիչերիներին ասա ,եթե սա էլ չաշխատին ,թող հայտարարեն մուլտհերոսները եւ թզուկներն են եկեղեցու դեմ արշավի հեղինակները ,ի՞նչ Վատիկան ,ի՞նչ Սերժիկ կամ Նիկոլ:

Երբ Շարմազանովը խոսում է հանրապետականի հիմնադիր հայրերից, թվում է՝ պատմական լեգենդ է բացում, մինչդեռ իրականում գովաբանում է էն բանդան, որի հիմքը դրվել է թշնամու ձեռքով։ Մտավոր դեբիլը, խոսելով հանրապետական բորդելի հիմնադիրների մասին, ասում է՝ նրանք չեն վախեցել ԽՍՀՄ-ի բանտերից, Մասիսի քաղաքապետն էլ չի վախենում Նիկոլի բանտերից։ Մի կողմ դնենք էն փաստը, որ Մասիսի քաղաքապետը ընդամենը փոքրիկ զոհ է, որ Սերժիկը իր ժեխին կարողանա ևս որոշ ժամանակ կերակրել՝ թե շախմատային քայլ է անում, թեմայի մեջ է և այլն։ Սերժիկը նույնը ժեխին կերցնում էր քաչալի բանտարկված ժամանակ, փաստ է հավատացողներ կային, որ շուտով քաչալի շուրջ համախմբում է լինելու։ Եթե չեք մոռացել, կային նաև կիսամարդիկ, որոնք քարոզում էին՝ Դոգն է իշխանության գալու և այլն։ Նույն ստերը, նույն ցիկլով, արդեն 7 տարի Սերժիկը նախ կերցնում է իր ժեխին, հետո տարբեր 50 դոլարանոց խոսափողների միջոցով, որոնց մեջ նաև Սերժիկին դեմ աշխատողներ կան, գցում է դաշտ՝ դե ոնց լինի, հավատացողներ կգտնվեն։ Գալով Շարմազին ասեմ, նախ ծիծաղելի է հնչում բորդելի հիմնադիրներին հիմնադիր հայրեր կոչելը։ Նրանք թշնամու ազդեցության գործակալներ են եղել՝ մեր օրերի սորոսականների նախատիպերը։ Ավելի պարզ ասած՝ հենց ստեղ է 5-րդ և 6-րդ շարասյան թվաբանական հերթականությունը խախտվում, ինչի մասին գրել եմ անգամներ, բայց սա մի փոքր այլ է, քան Տարոն Մարգարյանի տան հասցեի թվաբանական հերթականությունը։ Էլ չեմ ասում՝ էդ բորդելի հիմնադիրները անգամ Սերժիկի պես ձևական քրիստոնյա չեն եղել։ Բացահայտ հեթանոսության քարոզ են արել, որի վրա պետք է ծնվեր հայկական ֆաշիզմը՝ հայտնի մարդու հորինված կերպարի շուրջ՝ նպատակը հայ-ռուսական պատերազմ սադրելը: Երբեմն, երբ մարդիկ են հանդիպում, որոնք խոսում են իբր թե հանրապետական բորդելի հիմնադիրների արժեքներից Սերժիկը շեղվել է, մի անգամից հասկանում ես՝ կամ երկու կոպեկ են գցել դեմը էդ միտքը դուրս տալու համար, կամ զուտ էդ դուրս տվողներից մեկին լսել, հավատացել է՝ տեղյակ չլինելով, ովքեր և ինչի համար ստեղծեցին հանրապետական բորդելը։ Թե ինչի, ինչպես և ովքեր նույն ժամանակահատվածում Խորհրդային Հայաստանում ձնհալից հետո ստեղծված հնարավորությունը օգտագործելով կարողացան ստեղծել ԱՄԿ-ն, իսկ Թուրքիայում՝ գորշ գայլերը, և թե ինչպես ԱՄԿ-ն վերածվեց ՀՀՇ-ի, ՀՀԿ-ի և հետո արդեն ՔՊ-ի, և որ սրանք իրարից ծնված նույն կենտրոնի սպասարկուներ են, մեկ անգամ չէ, որ գրել եմ։ Կարիք չկա կրկին գրել։ Բայց Շարմազանովին, որ տեսնեք հարցրեք . -ա՛յ անմեղսունակ, քո ասած հայրերը դարձան գործիք՝ Սովետը գանդելու համար, որ Տարոն Մարգարյանը կարողանա տան հասցեն կեղծելով գոլդ դարձնի, թե՞ որ քո նման դեգեներատները հայերին դարձնեն շեֆիդ նման ստախոս նարկոշ: