Luna

مگه فایده‌ای هم داره؟ به درختی که تبدیل به هیزم شده بگی باغبونت پشیمونه.

دنبال زخمی تازه می‌گشت تا درد کهنه‌اش را از یاد ببرد.

کاش در پایان این بغض‌ها، خستگی‌ها، اندوه‌ها، چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد.

من ته ته قلبم ی زخم یادگاریه از یکی که نگاش غریبه با چشام دیگه

متنفر از فکرت از حتی شبیه تو، هم اسم تو

موضوع بر سر امید بود چیزی بسیار مقدس تر از زندگی

-پس زخم هایمان چه؟ +نور از میان همین زخم ها وارد می‌شود.

و من تکه‌هایی از او را دوست داشتم که هیچکس قادر به دیدن آن‌ها نبود.

و در نهایت شبی برای آخرین بار به تو فکر میکنم و تمام میشوم

بیاد اشکت مهم نی...

اگر نتوانم آتشت را خاموش کنم، سوختنت را نیز تماشا نخواهم کرد، من هم با تو خواهم سوخت.

تو خود بهانه‌ی خویشی، پی بهانه نگرد...

ترجیح میدم ایندفعه رو آدم بده شم

اندوه تمام نمی‌شود! تو آن‌قدر وسیع می‌ شوی که اندوه در تو گم می شود

تو این چند روز که نبوده فهمیدم عاشقی کار این آدما نیست

دلش خونه غریبه ها شده من میدونم که دیگه جا برام نیست