دلنوشته های کاغذی

ما معمولاً زندگی رو مثل یک راهرو می‌بینیم که باید از اون رد بشیم تا برسم به اتاقی که قراره بالاخره در اون زندگی‌کنیم. اما، هیچ اتاق نهایی‌ای در کار نیست. زندگی همون راهروییه که هرروز داریم با عجله ازش رد می‌شیم. @loadingloving ♥️

خیلی‌ها با خشونت از بین نمی‌روند؛ با ملاحظه‌ی بیش از حد از بین می‌روند. همیشه کوتاه می‌آیند، همیشه می‌فهمند، همیشه سکوت می‌کنند که چیزی به‌هم نریزد. بعد یک روز می‌بینند چیزی که به‌هم ریخته، خودشان‌اند. نجابت اگر مرز نداشته باشد، فضیلت نیست؛ خودفرساییِ شیک است. از آن مدل مرگ‌هایی که سر و صدا ندارند اما جسدش تا سال‌ها راه می‌رود... @loadingloving ♥️

آدم‌های دارای روح زیبا، روح‌های زیبا را تشخیص می‌دهند. صادق و واقعی بمان. آدم‌های خودت تو را پیدا خواهند کرد... @loadingloving ♥️

«گاهی آدم، کسی را از دست نمی‌دهد؛ فقط رؤیایی را از دست می‌دهد که با حضورِ او ساخته بود.» @loadingloving ♥️

داستایوفسکی می‌نویسد: «بزرگ‌ترین مجازاتِ انسان این است که در گذشته‌اش حبس شود.» هر بار که می‌گویی «اگر آن کار را نکرده بودم…»، داری به گذشته باج می‌دهی. حقیقت این است که گذشته، طلبکاری است که هرگز تسویه حساب نمی‌کند؛ هرچه بیشتر به او فکر کنی، بیشتر از سهمِ امروزت را می‌بلعد. تنها راهِ تسویه با گذشته، اعلامِ ورشکستگی است: بپذیر که آن نسخه از تو اشتباه کرد، بها را پرداخت کن و پرونده را ببند... @loadingloving ♥️

بعضی آدم‌ها را وقتی از دست می‌دهی می‌فهمی. تا وقتی هستند، طبیعی به‌نظر می‌رسند؛ مثل هوا، مثل نور، مثل چیزی که فکر می‌کنی همیشه هست. بعد، نبودن‌شان نه فقط جای آن‌ها، که شکلِ اتاق را عوض می‌کند. فقدان، عجیب‌ترین معلمِ جهان است. خیلی چیزها را فقط وقتی می‌فهمند که دیگر برای جبران، دیر شده ... @loadingloving ♥️

حفظ آبرو یعنی قربانی کردن خود واقعی‌ات، برای نگه‌داشتن یک تصویر در ذهن آدم‌هایی که هرگز نخواستند و نتوانستند تو را بشنوند و بشناسند. @loadingloving ♥️

جان گاتمن میگه: "یا برای شریک عاطفی‌تون کاری رو که گفتید انجام بدید، یا اصلا حرفش رو نزنید! اینکه میخواستم واسه‌ات گل بگیرم! میخواستم بیام بریم بیرون! میخواستم واسه تولدت فلان کنم! بیشتر از این که شما رو جذاب و قوی نشون بده، حرف‌هاتون رو بی اعتبار و خودتون رو غیرِ قابلِ اتکا نشون میده! پس یا انجامش بده، یا حرفش رو نزن...! ‏ @loadingloving ♥️

پروست نشان داد که حافظه، آرشیوِ بی‌طرف نیست؛ کارگاهِ بازسازی است. برای همین است که بعد از بعضی جدایی‌ها تو دلتنگِ خودِ آدم نیستی؛ دلتنگِ روایتی هستی که از او در ذهن‌ات ساخته‌ای. نسخه‌ای که شاید هیچ‌وقت آن‌قدر کامل، آن‌قدر نجیب، آن‌قدر عمیق نبوده. دردِ ما همیشه از فقدان نیست؛ از زیباسازیِ فقدان هم هست. حافظه گاهی مرمت نمی‌کند، بت می‌سازد... @loadingloving ♥️

الهی خبر خوبی در راه زندگیت باشد؛ همان خبری که سال‌ها منتظر شنیدنش بودی، و وقتی برسد، تمام غصه‌های قبل از آن ارزشش را پیدا کنند @loadingloving ♥️

کاش یاد بگیریم بعضی چیزها رو رها کنیم... آدم‌هایی که قدرمون رو نمی‌دونن، خاطره‌هایی که فقط درد دارن، و فکرهایی که شب‌ها آرامشمون رو می‌گیرن... گاهی قشنگ‌ترین اتفاق زندگی، همون لحظه‌ایه که انتخاب می‌کنی خودتو بیشتر دوست داشته باشی. @loadingloving ♥️

یه جا خونده بودم که اکثر رابطه ها به همون دلیلی تموم میشن که شما از اولش میدونستید به این دلیل نباید با این آدم وارد رابطه بشید :) @loadingloving ♥️

کاری که تو خلوت میکنی، آخرش تو جمع معلوم میشه! کتاب خوندنت توی حرف زدنت مشخص میشه. ورزشت توی هیکلت معلوم میشه. غذات توی انرژی و حالت دیده میشه. تمرکزت، توی نتیجه‌هات خودشو نشون میده. تو همون چیزی هستی که وقتی کسی نیست، داری روش کار میکنی. @loadingloving ♥️

‏همه تقصیرا رو گردن بگیر و ناپدید شو، انگار اصلاً وجود نداشتی. تو نمی‌تونی چیزی رو به آدمی بفهمونی که خودش نمی‌خواد بفهمه. @loadingloving ♥️

یک جایی شنیدم که می‌گفت: "کسی که تاج رو بخواد، سنگینی تاج هم تحمل می کنه..." خواستم بگم اگه کسی واقعا شما رو بخواهد ضعف ها، بد قلقی ها، شکست ها، کمبود های شما را هم می خواهد، و از آنها دلیلی برای رفتن نمی سازد... می ماند و در کنار هم از همدیگه آدم های بهتری می سازید، نه با اصرار به تغییر " بلکه با عشق به آنچه هستی" @loadinglovin ♥️