kunstkammer

... cause part of me wants you back but i know it won't work like that, huh? ...

دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش بر که توان نهاد دل تا ز تو واستانمش قوت شرح عشق تو نیست زبان خامه را گرد در امید تو چند به سر دوانمش ایمنی از خروش من گر به جهان دراوفتد فارغی از فغان من گر به فلک رسانمش آه دریغ و آب چشم ار چه موافق منند آتش عشق آن چنان نیست که وانشانمش هر که بپرسد ای فلان حال دلت چگونه شد خون شد و دم به دم همی از مژه می‌چکانمش عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش لذت وقت‌های خوش قدر نداشت پیش من گر پس از این دمی چنان یابم قدر دانمش نیست زمام کام دل در کف اختیار من گر نه اجل فرارسد زین همه وارهانمش عشق تو گفته بود هان سعدی و آرزوی من بس نکند ز عاشقی تا ز جهان جهانمش پنجه قصد دشمنان می‌نرسد به خون من وین که به لطف می‌کشد منع نمی‌توانمش - سعدی | دیوان اشعار: غزل ۳۲۶

• #iness_rychilk

we'll try again when we're not so different we will make amends 'til then i'll just pretend

• #iness_rychilk

اما به لحاظ هستی شناسی، مشکل نگرش «فرسودگی اندام‌ها، به منزله بیماری در افراد سالمند» از جایی آغاز می‌شود که خود را به قلمرو به اصطلاح «زیبایی» تسری می‌دهد و به چین و چروک پوست صورت هم از این افق می‌نگرد؛ که البته خوب می‌دانیم پوست چروکیده‌ی سالمندان صرفاً نمایانگر گذر عمر است و هیچ‌گونه آسیب و دردی برای آنان به وجود نمی‌آورد. حال آنکه همانطور که دیدیم به جهت همین تسری است که می‌توان از واژه «درمان» و امثالهم استفاده کند. در همین لحظه، متخصصانی وارد قلمرو روزمره می‌شوند که حرفه‌شان، «درمان پیری بدن و چهره» به لحاظ زیباسازی متعارف عرف فرهنگی و اجتماعی امروز است؛ به بیانی، «پوست چروک»ی که در این افق «خشونت بار» به منزله «بیماری» درک می‌شود و در امتداد چنین تأویل و نحوه‌ی درکی بدن پیر به مثابه‌ی بدنی بیمار و معیوب به نظر می‌رسد. آیا در این لحظه می‌توان گفت، در چنین افقی با فرهنگی مواجه‌یم که در آن «زیبایی و جوانی» تداعی کننده «جذابیت و سلامتی» است؟! و آیا این همان لحظه‌ای نیست که فوکو به کشف این مسئله مهم می‌رسد که «بدن قبل از آنکه امری زیست شناسانه باشد امری‌ است فرهنگی»؟ کلوبروتن به نحوی دیگری آن را بیان کرد و اکنون این پرسش مهم مطرح می‌شود که این کدام فرهنگ است که از «بدن پیر» طرحی چنین خشونت بار ترسیم می‌کند؟ - زهره روحی | تاریخ فرهنگی بدن و بدنمندی در ایران عصر جدید

آدمی گاهی چنان دلتنگ کسی می‌شود که اگر او از این دلتنگی با خبر شود، شرمسار خواهد شد. - عزیز نسین

نگاه‌ کردن به درختان بی‌طرف، بسیار آسان‌تر است از رو‌به‌رو شدن با آدم‌ها؛ از این‌که مجبور باشی شاد، آسیب‌ناپذیر و باهوش بنظر برسی. - سیلویا پلات

پدر خوب ساخته‌ی اِی‌آیه.

• judith with the head of holofernes • by theodor hildebrandt #art *

• salome (1896) • by lucien levy-dhurmer #art *

• salome receiving the head of St. john the baptist • by bernardino luini #art *

• judith with the head of holofernes (1680) • by onorio marinari #art *

• judith (1847) • by jules claude ziegler #art *

«تو ترسو و مردد بودی، من نمی‌توانستم به جای دو نفر جسور باشم.»

i wonder if life smokes after it fucks me.

«سوگواری بهایی‌ست که بابت شجاعت دوست‌داشتن دیگران می‌پردازیم.»