Medica

از خون هیچ جوانی لاله نمی‌دمد. هیچ کبوتری از شانه‌اش پرواز نمی‌کند. جاویدنام‌ها در بهشت دور هم جمع نمی‌شوند. ستاره‌ای به آسمان اضافه نمی‌شود. خدا گل‌هایش را زودتر نمی‌چیند. مرگ، زیبا و شاعرانه نیست هیچ شعری جای یک زندگی را پر نمی‌کند. هیچ استعاره‌ای گلوله را بی‌اثر نمی‌کند. هیچ روایت شاعرانه‌ای یک قتل را تحمل‌پذیر نمی‌کند. سانتیمانتالیسم ممنوع! جمهوری اسلامی دارد ارزشمندترین آدم‌های این کشور را می‌کشد؛ جوان‌هایی را که باید زندگی می‌کردند، عاشق می‌شدند، می‌ساختند و آینده این سرزمین را شکل می‌دادند. مرگشان زیبا نیست، شاعرانه نیست و قرار نیست با چند جمله درباره لاله و آسمان و بهشت تحمل‌پذیر شود. آن‌ها کشته شده‌اند. زندگی‌شان را از آن‌ها دزدیده‌اند و خانواده‌هایشان را تا آخر عمر با جای خالی‌شان تنها گذاشته‌اند. در برابر این جنایت، هر حسی جز خشم غلط است. اندوه طبیعی است، اما وقتی اندوه را به اسطوره و شعر تبدیل می‌کنیم، تیزی حقیقت را می‌گیریم. سانتی‌مانتالیسم شعله خشم مقدس ما را خاموش می‌کند و جنایت را به روایتی زیبا و قابل‌تحمل بدل می‌سازد. این خون‌ها قرار نیست گل بدهند. قرار است ما را خشمگین نگه دارند؛ آن‌قدر خشمگین که فراموش نکنیم چه کسانی کشتند، چرا کشتند و چه نظامی هنوز به کشتن ادامه می‌دهد.

✍🏼 شاید بی‌ادبی باشد اما ترامپ شبیه آکله‌ای شده که هر شب مشتری‌اش با قول طلا و جواهر و ازدواج، شبش را مجانی می‌سازد و صبح که آکله‌ی مزبور بیدار می‌شود، می‌بیند که به قول ایرانی‌ها جا تر است و بچه نیست! این پیرمرد کندذهن حتا تاجر و معامله‌گر خوبی هم نیست، سیاست‌مدار و رهبر که جای خودش را دارد، اساسن هیچ چیزی نیست جز یک مغز کوچک و یک دهان بسیار گنده، و این واقعیت که جنگ از سر گرفته خواهد شد، هیچ تغییر در ماهیت ترامپ نمی‌دهد! ✔️ @SasanAghaei

خلیج فارس هم جز زیرساختا بودا؟!! نمیخواید حرکتی کنید؟

عجالتا ما ادامه داریم حتی ناامید حتی خسته حتی گریان

فکر کنم در طول تاریخ خاندانی خائن تر و پست تر و دو رو تر و فرصت طلب تر (مجموعه کثافت تر) از خاندان بارزانی وجود نداشته باشه. دست هرکی فکر کنید رو ماچ کردن (بخوانید خ.مالی). هرکی هم فکر کنید فروختن. خاندان بارزانی قازی محمد گرجستانی رو به دربار محمدرضا شاه لو دادن و گفتن اعدامش کن. در کتاب خاطرات محمد رضا شاه و گزارشات موجود از یحیی صادق وزیری (وزیر دربار که کرد و اهل سنت بوده) خودش گفته که بارزانی‌ها تلگراف زدن و جای قازی محمد رو لو دادن و خودشون فرار کردن شوروی، درصورتیکه خود شاه تمایلی به اعدام قازی محمد نداشت(اسنادش موجوده) دوم وقتی که صدام داشت کردستان عراق رو شخم میزد، بارزانی ها با چندین هزار کرد عراقی به مرزهای ایران پناه اوردن، محمد رضا شاه طی قرارداد الجزایر قرار نبود در امور داخلی عراق دخالت کنه ولی همه این کردها رو در ایران اسکان داد!!!! اما همینا با احزاب کومله و دموکرات با خمینی ملعون هم پیمان شدن! نمک نشناسا. سوم وقتی این خاندان با لابی جرج بوش در عراق به قدرت رسیدن و خودمختار شدن، با خامنه‌ای و سپاه همکاریای گسترده کردن. این اواخر هم نچیروان بارزانی مراسم ختم برا خامنه‌ای گرفت چهل ستون چهل پنجره!!! بعد همین کوووردا میگن نههه این اداب دیپلوماتیکه! بعد در چارگوشه جهان تو تجمعات ج.ا پرچم اقلیمشونم رونمایی شد. طی این جنگ بارها سپاه به مواضع احزاب کووورد در اقلیم حمله کرده بارزانی ها کوچکترین حمایتی از احزاب هم قوم خودشون حتی نکردن! ینی حتی بارزانی این پسمرگه ها رو گردن نمیگیره الانم که نوجوان کرد غزال مولان که پیشمرگه حزب کومله بود طی حمله سپاه زخمی شد، هیچ بیمارستانی در سلیمانیه عراق پذیرشش نکرد و از درد و خونریزی جون داد دختر طفلی. قربانی مغزشویی های احزاب تروریست اسلحه دزد. حالا همین احزاب میرن اینور اونور از مظلومیت حزب تروریستشون میگن چون همیشه همه جا جای غلط تاریخ وایسادن ولی نمیخوان بپذیرن که ریدن. دیدین که بارزانی‌ها هم بارها بهتون خیانت کردن. #تاریخ

در تاریخ بنویسید مراسم چهلم رهبر شیعیان جهان رو تو کلیسا گرفتن .

به نظرم الان ۳ تا سناریو داریم، ولی قبلش یه نکته مهم: اگر این جنگ تو همین نقطه تموم شه، واقعاً بیشتر شبیه باخت مفتضحانه آمریکاست تا هر چیز دیگه. نه اورانیوم از بین رفت، نه شهرای موشکی، نه سیستم تکون خورد. حتی تنگه هرمز که قبلش اتوماتیک باز بود، الان شده ابزار فشار. یعنی عملاً هیچ‌کدوم از اون اهدافی که باهاش شروع کردن محقق نشده. سناریو اول اینه که این آتش‌بس فقط یه pause باشه. یعنی دارن نفس تازه می‌کنن برای یه ضربه سنگین‌تر. اگر این درست باشه، باید به‌زودی تحرکات نظامی جدی ببینیم و همون بازی‌های مسخره مذاکراتی دوباره تکرار شه. سناریو دوم (که به نظرم محتمل‌تره) اینه که ترامپ زده زیرش و می‌خواد یه توافق ببنده و بره. یه چیزی شبیه برجام لایت: یه کم هسته‌ای محدود میشه، یه کم تحریم سبک میشه، هرکی هم برای خودش میگه بردم. ولی در واقع هیچ‌چیز اساسی عوض نشده. بازنده اصلی این سناریو اسراییله که بعد رفتن آمریکا میمونه با جمهوری اسلامی تو خاورمیانه سناریو سوم اینه که ج.ا عقلانی شده باشه و بخواد مسیرشو عوض کنه. که خب… واقعاً بعیده ولی یه نسخه فیکش ممکنه: ظاهر نرم‌تر، سیستم همون. رویای قالیباف. ترکیبی از یلتسین و‌ پوتین بعد فروپاشی شوروی خلاصه که نه آمریکا تونست کار رو تموم کنه، نه ج.ا شکست خورد، فقط رسیدن به یه نقطه‌ای که ادامه‌اش خیلی گرون بود. و اگر همین‌جا جمعش کنن، واقعاً بیشتر شبیه باخت اسراییل، آمریکا و متاسفانه مردم ایرانه.

با توجه به وضعیت برهه حساس کنونی و با تجربه جالب فال حافظی که رییسی گرفت و از اون روز هی «ظالم راه به منزل نبرد»، گفتم که دلم میخواد منم یه فال حافظ بگیرم برای ایران 🤷🏻‍♀️ عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم دستِ شفاعت هر زمان در نیک نامی می‌زنم بی ماهِ مِهرافروزِ خود، تا بُگذَرانَم روزِ خود دامی به راهی می‌نهم، مرغی به دامی می‌زنم اورنگ کو؟ گُلچهر کو؟ نقشِ وفا و مِهر کو؟ حالی من اندر عاشقی، داوِ تمامی می‌زنم تا بو که یابم آگهی از سایهٔ سَروِ سَهی گلبانگِ عشق از هر طرف، بر خوش خرامی می‌زنم هرچند کـ‌آن آرامِ دل، دانم نبخشد کامِ دل نقشِ خیالی می‌کشم، فالِ دوامی می‌زنم دانم سر آرد غُصِّه را، رنگین برآرد قِصِّه را این آهِ خون افشان که من، هر صبح و شامی می‌زنم با آن که از وی غایبم، وز مِی چو حافظ تایبم در مجلسِ روحانیان، گَه گاه جامی می‌زنم شاعر میگه: یه مسیر طولانی داریم که سال‌هاست توشیم و واقعا دست به هر کاری زدیم. هی تلاش، هی قدم، هی امید… بدون این‌که همیشه نتیجه فوری ببینیم. یه جاهایی حتی حس می‌کنی هیچ انسجامی نیست، هرکی یه کاری می‌کنه، یه راهی میره، و اون نقطه روشن هم انگار گم شده. از اون طرف، بی‌اعتمادی هست، خستگی هست، ولی یه چیز خیلی عجیب همزمان وجود داره: با وجود همه اینا، باز همه‌چی رو داریم می‌ذاریم وسط و همه به قولی all in کردن. باز تلاش می‌کنیم. باز امید داریم. حافظ یه جمله خیلی مهم داره تو این فال: «دانم سر آرد غصه را رنگین برآرد قصه را» یعنی چی؟ یعنی این وضعیت قرار نیست ابدی باشه. این قصه یه جایی برمی‌گرده. این همه درد، بی‌نتیجه نمی‌مونه. حافظم میگه: یه روز خوب میاد. همه چی سیاهه ولی هنوز امید‌ داریم.

ولی خدایی استارلینک و اسلحه برا ملت معترض فرستادن بعد همینایی که دزدینش به رضا پهلوی میگفتن بی کفایته کاری نکرده و ترامپ هم کمکی نفرستاد. هعییی باشه یادمون نمیره….

یه سناریو وجود داره که اگه ترامپ این کارو کنه عملا کل ج.ا فلج میشه. مثل اینه که بازوهای اختاپوسو زده باشن حالا بیان ضربه نهایی رو بزنن تو سرش. ترامپ گفته سه شنبه عملیات اصلیو انجام میده. پل ها کارخونه ها مراکز هیچکدوم ممکنه سر جاشون نمونن. نوار ساحلی خلیج فارس شامل خوزستان بوشهر هرمزگان همه با پل به استانای شمالی تر و هم جوار وصلن. این پل‌ها اگه زده بشن عملا نوار ساحلی خود مختار و محاصره میشه و ارتباطش با استان‌های مرکزی قطع میشه. ممکنه به تصرف کامل امریکا در بیاد کل صنایع نفت و گاز و صادرات واردات هم از همین استانا شکل میگیره. صنایع کلیدی دیگه هم مرکزشون این استان ها هست و فولاد رو هم قبلا زده. من به شخصه امیدوارم همچین سناریویی عملی نشه چون وحشتناکه و ج.ا بتمرگه سر جاش و تنگه هرمز رو باز کنه. ولی خب جنگه حلوا خیرات نمیکنن #politic

علی هاشم (از کسکشای حوثی): با کمال تاسف حملات اسراییلی از آسمون عراق انجام میشه. سید ممدرضا (از جاکشای حشدالشعبی): پدافند هوایی نداریم. با کس ننه‌ت متوقفشون کنیم؟! بچه‌ شیعه همیشه و به هر زبانی گوزو

دونالد ترامپ: «فکر کنم بدترین لحظه تاریخ ما، کاری بود که جیمی کارتر با ایران کرد»! اگر بخوایم واقع‌بین باشیم، داستان ۵۷ نه اینه که «همه‌چی کار آمریکا بود»، نه اینه که «هیچ دخالت خارجی‌ای وجود نداشت». کارتر واقعاً به شاه فشار آورد. اون فضای باز سیاسی و حقوق بشر، عملاً باعث شد سیستم امنیتی شُل بشه. اینو نمیشه انکار کرد. ولی مشکل اینه که این اتفاق دقیقاً زمانی افتاد که داخل کشور هم نارضایتی بالا بود و سیستم از قبل ترک برداشته بود. بعد یهو یه مشت رفسنجانی و رجوی و دگوری دیگه هم افتادن تو سیستم. از اون طرف، غرب هم خیلی واضح به این نتیجه رسیده بود که شاه موندنی نیست. تو گوادالوپ عملا تصمیم گرفتن دیگه روش سرمایه‌گذاری نکنن و پشتشو خالی کنن. یعنی شاه که بعد از اصلاحات ارضی توسط زمین‌دارا و پولدارهای سنتی ایران ترک شده بود یه‌جورایی تنهاتر شد. همزمان خمینی تو فرانسه نشسته بود و از طریق رسانه‌های غربی، مخصوصاً آیت‌الله BBC، داشت مستقیم با مردم ایران حرف می‌زد. این خیلی مهمه. چون برای اولین بار اپوزیسیون یه تریبون جدی و سراسری پیدا کرد. داستان ارتش هم مهمه. آمریکا نمی‌خواست ارتش وارد درگیری بشه. هایزر رو فرستاد که اوضاع رو کنترل کنه. نتیجه‌اش چی شد؟ ارتش تو لحظه حساس عملاً بی‌طرف شد و دیگه کاری ازش برنیومد. در نهایت یه چیزی شکل گرفت که ترکیب چند تا عامل بود: یه حکومت که از داخل ضعیف شده بود، یه جامعه ناراضی، و یه حمایت خارجی که برداشته شد. به نظرم آمریکا به تنهایی انقلاب ۵۷ رو نساخت، ولی قطعاً هلی که آمریکا به سقوط شاهنشاهی ایران داد، محکم‌ترین بود.

ببینید من خودم با این نظام مخالفم ولی ادامه این جنگ نتیجه‌ای جز از دست رفتن زیرساخت‌ها نداره و بازسازی اون‌ها کمر اقتصاد کشور رو می‌شکنه؛ پس فکر می‌کنم وقتشه نیروهای معتدل جمهوری اسلامی مثل روحانی و قالیباف با ترامپ به توافق برسن و کیر‌ خر. پدرسگ‌های سفره…

ببینید من خودم با این نظام مخالفم ولی ادامه این جنگ نتیجه‌ای جز از دست رفتن زیرساخت‌ها نداره و بازسازی اون‌ها کمر اقتصاد کشور رو می‌شکنه؛ پس فکر می‌کنم وقتشه نیروهای معتدل جمهوری اسلامی مثل روحانی و قالیباف با ترامپ به توافق برسن و کیر‌ خر. پدرسگ‌های سفره ابوالفضل‌انداز. @Sakuee_TV

عمو املاکی داره چیکار میکنه؟ اگر بخوام خیلی ساده بگم، ترامپ الان داره یه بازی خیلی مشخص رو جلو می‌بره: با یه دست می‌زنه، با یه دست میگه بیا مذاکره کنیم. یعنی چی؟ یعنی همزمان: حمله می‌کنه و فشار حداکثری میاره ولی در مذاکره رو هم باز نگه می‌داره این مدلش قدیمیه، از همون سبک بیزینسیش که تو کتابشم نوشته میاد: اول طرف رو تا مرز خفگی ببر، بعد بهش یه راه خروج بده. ولی اینجا مشکل اینه که طرف مقابل یه شرکت املاک تو منهتن نیست. اینجا با یه سیستم ایدئولوژیک و مسلح طرفه که نشون داده تا تهش میره، حتی به قیمت نابودی کل دنیا. یعنی به معنای واقعی کلمه کل‌ کره زمین هم بمب اتم بیفته چون اون موقع امامشون از تو چاه درمیاد سناریوی واقعی چیه؟ ترامپ داره سه تا امید رو همزمان جلو می‌بره: ۱. یا سیستم کوتاه بیاد و یه برجامی چیزی ازش دربیاد ۲. یا از داخل بشکنه ۳. یا تحت فشار، رفتارشو عوض کنه ولی هیچ‌کدوم از اینا تضمینی نیست. هدفش چیه؟ ۱. خریدن زمان ۲. بالا بردن فشار ۳. منتظر موندن برای یه اتفاق از داخل فرقش با بقیه اینه که نمی‌خواد مسئله رو حل کنه، می‌خواد شرایط رو جوری نگه داره که آخرش دست بالا رو داشته باشه. ولی این بازی یه شرط داره: طرف مقابل باید کم بیاره اگر نیاره، یا یه اشتباه بزرگ بشه، اون‌وقت این تعادل خیلی راحت می‌تونه از کنترل خارج بشه. در واقع عمو ترامپ قمارباز… بازم داره یه قمار دیگه میکنه

من صدبار اینجا گفتم سمانه سوادی یه توله اخوند صادراتی فاندیه، فمنیست دلوژنال چپول میگفت نه دلایلت کافی نیست. حالا بفرما برو تمام راه‌هایی که سوادی گفته رو طی کن تا اخوند و شهر موشکیش به تدریج خشک شن و نکروز شن و بیافتن. اونم با پارتنر وایتش تو یو کِی از کافی نبودن سیر تکاملی جنبش ززا تفت بده

عزیزانی میپرسن از من که به نظر من ته همه این داستان‌ها چی میشه. تصمیم گرفتم نظرمو کامل اینجا بنویسم اما اینم در نظر بگیرید که من متخصص علوم سیاسی نیستم. این صرفا نظر منه و میتونه اشتباه باشه. اگر بخوایم بدون فاز احساسی و آرزو، صرفاً بر اساس واقعیت‌های روی زمین نگاه کنیم، چیزی که الان داریم می‌بینیم اینه: جنگ شروع شده، ضربه‌ها جدی شده، زیرساخت‌ها دارن آسیب می‌بینن و اقتصاد تحت فشار سنگینه؛ ولی ساختار قدرت هنوز سر جاشه. اون چیزی که تعیین‌کننده‌ست، یعنی کنترل امنیتی و سیاسی داخل کشور، هنوز فرو نریخته. و همین یک نکته کافیه که بفهمیم برخلاف تصور خیلی‌ها، جنگ لزوما به معنی «سقوط سریع» نبود و نیست. وضعیت فعلی بیشتر شبیه یک فاز فرسایشیه: جنگه، فشار خارجی بالا رفته، فشار اقتصادی بیشتر شده و نارضایتی داخلی هم هست. اما در کنار همه این‌ها، انسجام سخت‌افزاری سیستم هنوز حفظ شده. این یعنی اگر روند به همین شکل ادامه پیدا کنه، احتمالا اول وارد یک دوره فرسایش عمیق می‌شیم، نه فروپاشی ناگهانی. حالا اگر فرض کنیم جایی این سیستم واقعا ترک جدی برداره، اون لحظه به هیچ وجه شبیه روایت‌های ساده نیست که یک آلترناتیو آماده بیاد و قدرت رو تحویل بگیره. اون لحظه، لحظه خلأ قدرته. و در خلأ قدرت، واقعیت خیلی بی‌رحم‌تر از چیزیه که توی فضای رسانه‌ای گفته میشه: هرکسی که سازمان داشته باشه، شبکه داخل داشته باشه و بتونه کنترل فیزیکیو بگیره، جلو می‌افته. نه لزوماً کسی که محبوب‌تره. اینجاست که مشکل اصلی اپوزیسیون خودش رو نشون میده. روی زمین، نه اپوزیسیون داخل یکدسته، نه اپوزیسیون خارج یک ساختار عملیاتی منسجم داخل کشور داره. چیزی به اسم ساختار فرماندهی واحد عملا وجود نداره و این یعنی در لحظه بحرانی، مزیت لزوما با کسی نیست که صدای بلندتری داره. از این زاویه، نگاه مشروطه‌خواه اگر بخواد واقعی باشه، باید از سطح «ایده» عبور کنه و به سطح «ساختار» برسه. پادشاهی اگر قرار باشه نقشی ایفا کنه، قرار نیست صرفا با محبوبیت یا نوستالژی برگرده، بلکه باید به یک چارچوب عملی برای عبور از بحران تبدیل بشه؛ به یک نقطه اجماع ملی در یک سیستم سکولار و مبتنی بر رأی مردم. در مورد شاهزاده رضا پهلوی، واقعیت اینه که نسبت به خیلی از گزینه‌های دیگه، سرمایه نمادین و مقبولیت اجتماعی بیشتری داره. و «دفترچه گذار» هم نشون میده که حداقل یک درک از پیچیدگی‌های انتقال قدرت وجود داره؛ اینکه این مرحله نیاز به برنامه، مدیریت و جلوگیری از هرج‌ومرج داره. این خودش یک قدم جلوتر از صرفا شعار دادنه. مضاف بر این که با توجه به پس‌زمینه شخصیش، قابل اعتماد‌ترین فرد اپوزیسیونه. اما باز هم اگر بخوایم صادق باشیم، این به‌تنهایی کافی نیست. تا وقتی این چارچوب به شبکه واقعی داخل کشور وصل نشه و به یک اجماع گسترده بین نیروهای مختلف تبدیل نشه، در لحظه واقعی بحران تعیین‌کننده نخواهد بود. در حال حاضر، چیزی که روی زمین داریم می‌بینیم اینه: جنگ در حال شدت گرفتنه، زیرساخت‌ها هدف قرار می‌گیرن، فشار اقتصادی بالا میره، اما هنوز وارد فاز فروپاشی نشدیم و هنوز آلترناتیو منسجم شکل نگرفته. جمع‌بندی اگر بخوام خیلی رک بگم اینه: نه این سیستم به این زودی می‌ریزه، نه آلترناتیو به این زودی آماده‌ست. اگر تغییری قرار باشه اتفاق بیفته، یا از داخل سیستم شروع میشه، یا در یک لحظه بحرانی که هنوز بهش نرسیدیم. و دقیقا به همین خاطره که اگر قرار باشه مشروطه‌خواهی نقش واقعی داشته باشه، باید قبل از اون لحظه از «محبوبیت» به «توان اداره» تبدیل بشه. چون در غیر این صورت، اون خلأ قدرت با چیزهایی پر میشه که احتمالا هیچ‌کدوم از ما نمی‌خوایم…

این شیرهای رو تخم‌مرغ عید هم واقعا جالب بودن. امیدوارم فراخوان بعدی رضا پهلوی برای گلهای غربت، رفتن به کلاس نقاشی باشه.

بعدم به سمت پایگاه دیگو گارسیا موشک شلیک کرده که ۴۰۰۰ کیلومتر با ایران فاصله داره. حالا اینا رو ولش کن. یه نکته ساده جغرافیایی: فاصله تهران تا برلین حدود ۴۵۰۰ کیلومتره. فاصله مرز گورلیتس تا مرز بازرگان حدود ۳۵۰۰ کیلومتر. آلمان نیروهاشو از عراق جمع کرده…

به مناسبت عید فطر آخوند موشک زده سی متری دیوار مسجد الاقصی. حبذاکم الله.