آشفتگی هایت..|your mess

بگذاریم کتاب ها ما را بخوانند کتاب های جدید♡

اگر مرگ دادست بیداد چیست ز داد این همه بانگ و فریاد چیست ازین راز جان تو آگاه نیست بدین پرده اندر ترا راه نیست همه تا در آز رفته فراز به کس بر نشد این در راز باز برفتن مگر بهتر آیدش جای چو آرام یابد به دیگر سرای دم مرگ چون آتش هولناک ندارد ز برنا و فرتوت باک…

از یاد می‌روی انگار هیچ‌گاه نبودی. چون مرگ یک پرنده یا چون یکی کنیسه‌ی متروک از یاد می‌روی. چون عشق رهگذر چون گل به دست باد چون گل میان برف از یاد می روی… من آنِ جاده ام آن‌جا که هست: آنان که گامشان پیشی گرفته است ز گامم وآنان که روشناییِ رویاشان سرمشق خواب‌های من است و آن دیگران که با مدد خلق و خوی نیک منثور می‌کنند سخن را تا بگذرد ز مرز حکایت یا روشنی دهد به تغزل یا با جرس آن را که خواهد آمد از آن پس.

در سرم جنگ های بسیاری است، که تنها کشته اش منم..! امروز روز جهانی دوست داران کتابه.

گرگ ها با هم و آدم ها غریب با که باید گفت این حال عجیب؟...

مرا ببوس،مرا ببوس! برای آخرین بار.. تو را؛خدانگهدار من می روم به سوی سرنوشت...

رفقا، آشناها،دوستان، دشمنان، حسود ها! منتقد ها بد بین ها و بد خواه ها! از اینجا به بعد خیلی مراقب رفتارتون باشید،چون این آدم دیگه اون آدم سابق نیست!.. دیگه هیچ اصراری برای خوب بودن ندارم.

یه نصیحت: وقتی کسی سعی میکنه شما رو از دست بده بپذیرید، کمکش کنید، رهایش کنید و تمام.

اگر خدایی وجود داشته باشد،باید برای بخشایش به پایم بی افتد!.. جمله تکان دهنده:نوشته شده یک یهودی بر روی دیوار زندان آشوویتز.

آدمی سعادتش رو به رشدش مدیونه، رشدش رو به یادگیری از شکست‌هاش، شکست‌هاش رو به جسارتش، جسارتش رو به موفقیت‌های قبلیش، موفقیت‌های قبلیش رو به تلاشش، تلاشش رو به پشتکارش، پشتکارش رو به انگیزه‌ش، و انگیزه‌ش رو، گاهی، به زخم‌هاش... زخم‌ها دردناکن. اما می‌تونن بانی سعادت هم بشن.

گیرم روزهای خوب بیایند،این تلنبار ماتم که در وجودم رسوخ کرده چگونه خواهد رفت؟ من خودم را دیر بدون غم هایت نمی شناسم.