Movielove

❇️ درود بر همراهان گرامی کانال در این بزنگاه خطیر و دشوار، گفتن و نوشتن از سینما کاری آسان نیست. حقیقتاً چگونه می‌توان چشم بر وقایع بست و شرایط را نادیده گرفت؟ ما نیز به نوبهٔ خود با تک‌تک مردم ایران‌زمین هم‌درد، همراه و هم‌سرنوشت هستیم. اگرچه پاسخ شما برای ما تا حدود زیادی روشن و قابل درک است، اما بنا بر وظیفه تصمیم گرفتیم مختصراً از عزیزان بپرسیم که آیا ادامهٔ مسیر همیشگی کانال‌ها، خواستهٔ شما هست یا خیر. 🔴 امید است که ایران از شر دیوسیرتان و ددمنشان، ضحاکیان و ضحاک‌پرستان، بدخواهان و تفرقه‌افکنان، روباه‌صفتان و گرگ‌سرشتان در امان باشد. با سپاس بی‌کران از همراهی شما @Motion_Picture_Love

❇️ درود بر همراهان گرامی کانال Movielove بالاخره کانال دانلود فیلم Movielove تحت عنوان Cinema Treasures از امروز رسما آغاز به کار خواهد کرد. (لینک زیر) Cinema Treasures Cinema Treasures Cinema Treasures 👈 ضروری است که نکاتی را در این زمینه خدمت عزیزان اعلام…

❇️ بلا تار درگذشت. بلا تار، فیلم‌ساز شناخته‌شدهٔ مجاری که آثارش از جمله "نفرین" و "ساتانتانگو" به خاطر فضای تاریک و آخرالزمانی‌شان تحسین شده بود، امروز و در سن ۷۰ سالگی درگذشت. @Motion_Picture_Love

❇️ انتقاد علی نصیریان از استفاده از تصویرش روی پوستر جشنواره فجر علی نصیریان به مهر گفت: «برای مراسم رونمایی پوستر جشنواره فیلم فجر از من دعوت کردند که تهران نبودم و حالم هم مساعد نبود اما اطلاعی نداشتم که پوستر را با عکس من می گذارند و اگر می دانستم مخالفت کردم. از قبل به من گفته نشد که عکس من و فیلم شیر سنگی روی پوستر قرار گرفته است. اگر گفته بودند، حتماً می‌گفتم این کار را نکنید، چون علاقه‌ای به این نوع کارها ندارم. من مخالف هستم اما کاری است که انجام گرفته است. با این حال من مخالف هستم که عکس من، چه از فیلم شیر سنگی و چه از هر فیلم دیگری، روی پوستر گذاشته شود. دوست ندارم چنین کارهایی انجام شود. مثلا زمانی برخی گفتند که می‌خواهند نام یک خیابان را به اسم من بگذارند، آن هم نزدیک محل زندگی‌ام اما من مخالفت کردم و گفتم دوست ندارم اسم من را بگذارید.» @Motion_Picture_Love

❇️ بهرام بیضایی امروز در کالیفرنیا آمریکا در آرامگاه اسکای لاون سان‌فرانسیسکو به خاک سپرده شد. در این مراسم مژده شمسایی، همسر بهرام بیضایی، قطعه‌ای مناجات‌خوانی اجرا کرد سپس قطعه‌ای از نمایشنامه سیاوش‌خوانی بیضایی را خواند. سپس عباس میلانی به نمایندگی از بخش ایران‌شناسی دانشگاه استنفورد و همچنین برادر بهرام بیضایی سخنرانی‌های کوتاهی ایراد کردند. و در پایان با پخش موسیقی گلبانگ کهن ساخته حسین علیزاده که بسیار مورد علاقه بیضایی بود، به پایان رسید. @Motion_Picture_Love

❇️ #دیالوگ‌های_ماندگار ❇️ ▪️«مردم از خشم منفجر شده‌اند و دیگر این وضعیت را تحمل نمی‌کنند.» "Network" ▪️«ممکن است جان‌مان را بگیرند، اما آزادی‌مان را هرگز.» "Braveheart" ▪️«این مردم نیستند که باید از حکومت بترسند؛ این حکومت‌ها هستند که باید از مردم بترسند.» "V for Vendetta" ▪️«من اسپارتاکوسم!» "Spartacus" @Motion_Picture_Love

❇️ محمد رسول‌اف، فیلمساز سرشناس ایرانی در واکنش به اعتراضات جاری در ایران می‌گوید که مردم ایران می‌خواهند نظام سیاسی خود را انتخاب کنند و درباره اقتصاد و شیوه زندگی‌شان آزادانه تصمیم بگیرند. آقای رسول‌اف که در دوران اعتراضات سال ۱۴۰۱ مدتی بازداشت شد و در حال حاضر خارج از ایران زندگی می‌کند درباره خواسته‌های مردم ایران نوشت: «مردم ایران می‌خواهند نظام سیاسی خود را انتخاب کنند، درباره‌ اقتصاد و شیوه‌ زندگی‌شان آزادانه تصمیم بگیرند، هویت فرهنگی، زبانی و تاریخی خود را حفظ و بازتعریف کنند.» او افزود که این‌ها تنها بخشی از اراده‌ مردم برای تحقق، حق تعیین سرنوشت است. این فیلمساز که فیلم‌های توقیف شده‌اش در ایران بارها نامزد و برنده جوایز بین‌ا‌لمللی شده است، می‌گوید: «دیگر قابل سرکوب نیست و اراده‌ جمعی، دیر یا زود آن را عملی خواهد کرد.» محمد رسول‌اف، سال گذشته و پس از قطعی شدن حکم هشت سال حبس که پنج سال آن قابل اجرا بود، مخفیانه ایران را ترک کرد. @Motion_Picture_Love

❇️ چراغ سینما و تئاتر ایران خاموش شد پرویز پرستویی در یاداداشتی در روزنامه شرق نوشت: از دست دادن ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، عباس کیارستمی و کیومرث پوراحمد غم بزرگی است، اما اگر همین استادان هم حضور داشتند، اذعان می‌کردند که آقای بیضایی در رأس هرم نوابغ سینما و تئاتر ما قرار می‌گیرد. ای‌کاش کسانی که افتخار حضور در آثار استاد را داشتند، شأن آقای بیضایی را در نظر می‌گرفتند و دست به هر کاری نمی‌زدند. من دو بار به آمریکا سفر کرده‌ام و بار اولی که آمریکا بودم، تمام تلاشم این بود آقای بیضایی را ببینم و افتخار داشتم با او همنشین شوم آقای تقوایی چند سال خانه‌نشین بود؟ کشتن شکل‌های مختلف دارد. وقتی نمی‌توانی فکر کنی، بنویسی و کار کنی، این نوعی از کشتن است. ما با این بزرگان چه کردیم؟ امیدوارم رفتن این آدم‌ها دست‌کم تلنگری به ما باشد که به خدا سینمای ایران این نیست. ما فرد بزرگی را از دست دادیم. باید به احترام استاد بیضایی عزای عمومی اعلام کنیم  @Motion_Picture_Love

❇️ یک روایت از آخرین روزهایی که بهرام بیضایی در ایران بود مهرداد حجتی در اعتماد نوشت: آخرین بار او را در خانه‌اش در آجودانیه دیدم. ملاقات نه چندان شادی بود. مقدمات سفرش را چیده بود. کاملا دل‌خسته بود. تئاترش از صحنه برچیده شده بود! با اینکه از آن به‌ شدت استقبال شده بود. به توقیف آثارش از همان سال ۵۸ عادت کرده بود. چریکه تارا، مرگ یزدگرد و باشو غریبه کوچک و... هنگامی که فیلمنامه شاید وقتی دیگر را نوشته بود، در جمعی به ما گفته بود: دیگر داشت فیلمسازی از یادم می‌رفت. این فیلمنامه را فقط برای اینکه اجازه بدهند فیلم بسازم، نوشتم. اما بابت همین هم آزارم دادند. بیش از ۲۰ بار مجبور به بازنویسی‌اش کردند! او صادق‌ترین هنرمند روشنفکری بود که می‌شناختم. هرگز دروغ نگفت. هرگز تملق نگفت. هرگز سر خم نکرد. او از همان ابتدا سربلند زندگی کرد، سربلند کار کرد و سربلند از دنیا رفت.  با درگذشت او، کمر هنرهای نمایشی ایران شکست. جاودانه مرد باشکوه سینما و تئاتر ایران. اسطوره‌شناسی که خود به اساطیر می‌مانست. @Motion_Picture_Love

❇️ بهرام بیضایی در روز تولدش درگذشت. بهرام بیضایی، کارگردان سینما و تئاتر، نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس و پژوهشگر کشورمان بر اثر عوارض ناشی از سرطان در آمریکا از دنیا رفت. این هنرمند زاده پنجم دی‌ماه ۱۳۱۷ در تهران بود که در تولد ۸۷سالگی‌اش از چشم از جهان…

❇️ بهرام بیضایی در روز تولدش درگذشت. بهرام بیضایی، کارگردان سینما و تئاتر، نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس و پژوهشگر کشورمان بر اثر عوارض ناشی از سرطان در آمریکا از دنیا رفت. این هنرمند زاده پنجم دی‌ماه ۱۳۱۷ در تهران بود که در تولد ۸۷سالگی‌اش از چشم از جهان فروبست. دانشگاه ایرانشناسی استنفورد آمریکا این خبر را تایید کرد و نوشت: «گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد درگذشت فخر ادب و هنر ایران، استاد و همکار برجسته ما در ۱۵ سال اخیر، بهرام بیضایی را به اطلاع همگان می‌رساند. ‌بارها گفته بود موطن و مسلک او عالم فرهنگ است. عشقی عظیم به ایران داشت...» مژده شمسایی در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود نوشت: «زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمی‌رود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمی‌کشد.» بیضایی از تاثیرگذارترین نویسندگان و پژوهشگران حوزه ادبیات نمایشی به شمار می‌رفت و آثار او جایگاهی برجسته در تاریخ تئاتر و سینمای ایران دارد. او کارگردانی فیلم‌ها و نمایش‌های مطرحی چون مرگ یزدگرد، غریبه و مه و باشو غریبه کوچک را در کارنامه داشت و با نگاه پژوهش‌محور و اسطوره‌شناسانه خود، بر چندین نسل از هنرمندان تاثیر گذاشت. بیضایی در شهریور سال ۱۳۸۹ و در دوره دولت محمود احمدی‌نژاد، از ادامه کار در ایران ناامید شد و به دعوت عباس میلانی، مورخ و ایران‌شناس و مدیر برنامه مطالعات ایرانی در دانشگاه استنفورد، به آمریکا رفت و فعالیت‌های آموزشی و نمایشی خود را در این دانشگاه ادامه داد. در یک دهه گذشته، بسیاری از دوستداران بیضایی خواستار بازگشت او به ایران شده بودند. بیضایی سال ۱۴۰۰ در پاسخ به این درخواست‌ها، به بخشی از دستاوردهای حضورش در دانشگاه استنفورد اشاره کرد و از اجرای چندین نمایش از جمله گزارش ارداویراف، طرب‌نامه و جانا و بلادور و همچنین برگزاری چند کارگاه بازیگری سخن گفت. 🔴 یادش مانا و جاویدان @Motion_Picture_Love

❇️ #دیالوگ‌های_ماندگار ❇️ - آنی: الوی بیا این مسئله قبول کنیم، فکر نمیکنم رابطمون به جایی برسه! + الوی: میدونم! یه رابطه شبیه یه کوسه است اگر همیشه حرکت نکنه میمیره. و فکر میکنم رابطه ما مثل یه کوسه مرده است... "Annie Hall" @Motion_Picture_Love

❇️ درز ویدیوی ۶ دقیقه‌ای فیلم The Odyssey ویدیوی مقدمه شش دقیقه‌ای ادیسه کریستفر نولان به فاصله کوتاهی پس از نمایش در سینماهای آیمکس درز کرد. تیزر این فیلم که تابستان گذشته در سالن‌های سینما به نمایش درآمد مانند این ویدیو درز کرده بود. هیچ‌یک از این دو ویدیو…

❇️ پل شریدر می‌گوید فیلم Eyes Wide Shut تصویری غیرمنطقی و غلط از نیویورک ارائه می‌کند. "چشمان کاملاً بسته" به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های استنلی کوبریک نام برده می‌شود و کریستفر نولان زمانی آن را «"۲۰۰۱" فیلم‌های رابطه‌ای» خوانده، اما پل شریدر می‌گوید از هوادارانش نیست و در فیسبوک آن را نکوهش کرده است. ۲۵ سال پیش وقتی چشمان کاملاً بسته برای اولین بار اکران شد نقدهای منفی بسیاری دریافت کرد. واشینگتن پست نوشته بود این فیلم درباره امتناع از رابطه جنسی است: «نه کمتر (یا بیشتر) از رابطه جنسی! شاید بهتر بود اسمش را می‌گذاشتند "دکتر نرمال لاو: یا چگونه نگرانی‌ام را کنار گذاشتم و یاد گرفتم با همسرم آمیزش کنم".» شریدر حالا به جمع این منتقدین پیوسته و درباره آن فیلم در فیسبوک می‌نویسد: «نسخه انتشار مجدد کرایتریون را دیدم تا بفهمم که آیا نظرم (که مثبت نبود) در گذر زمان تغییر کرده یا نه. یک ساعت اول درخشان است، دیالوگ‌های برنده، نمایش کیدمن و کروز در بالاترین سطح است. پس از آن وارد سرزمین مهمانی‌های جنسی سبکسرانه دیوانگان از نوع بوش ایمپریاتی می‌شود. پس از نیم ساعت دیگر فیلم سعی می‌کند به مسیر درست برگردد اما نمی‌تواند. مثل کسی است که سعی می‌کند شما را در مورد موضوعی غیرمنطقی قانع کند اما فقط باعث می‌شود دیوانه‌وارتر به نظر برسد. کرایتریون درباره اینکه کوبریک چگونه نیویورک را بازآفرینی کرده بزرگنمایی می‌کند اما حتی آن هم نادرست به نظر می‌آید: بازیگران سیاهی لشکر، زبان بدن و نورپردازی خیابانی نادرست است.» شریدر با این الفاظ جنبه‌های عرفانی و ماسونی فیلم را زیر سؤال می‌برد و آن را به آثار هیرونیموس بوش نقاش قرن پانزدهمی تشبیه می‌کند اما برخی بر این باورند که کوبریک در تلاش نبوده تصویر دقیقی از جوامع سری نشان دهد و فیلم او درباره یک ذهنیت پذیرفته شده است. بنابراین نیویورک او خالی و خیالی و در عین حال قابل تشخیص به نظر می‌رسد. @Motion_Picture_Love