کافه هنر

یک دقیقه پای صحبت های بلا تار فیلمساز شهیر مجار آنچه می خواستم بگویم را گفته ام؛ کار به انجام رسیده، کامل شده! Join👉 @honar7modiran

فراخوان همکاری | گستره خیال گستره خیال | نشریه هنر و فرهنگ برای نخستین شماره خود با عنوان «صفر و صد» از دو پژوهشگر/نویسنده دعوت به همکاری می‌کند: ۱. نویسنده پرونده «صفر و صد» پژوهش و نگارش مطلبی تحلیلی درباره مرزها و نگاه صفر و صدی در هنر و فرهنگ. ۲. نویسنده بخش معرفی هنرمند انتخاب و معرفی یک هنرمند جوان یا کمترشناخته‌شده؛ شامل پژوهش، گزینش آثار و نگارش متن معرفی. شرایط: علاقه و آشنایی با هنر و فرهنگ، توانایی پژوهش و نگارش و مسئولیت‌پذیری. سابقه نگارش مزیت است، اما الزامی نیست. این همکاری برای شماره نخست افتخاری و بدون حق‌التحریر است. نام و نقش همکاران در نشریه درج شده و نسخه نهایی شماره در اختیارشان قرار می‌گیرد. 📩 برای اعلام آمادگی، نام و نام خانوادگی، تحصیلات، حوزه علاقه/تخصص، نمونه نوشته (در صورت وجود) و موقعیت موردنظر را ارسال کنید. @hamkari_nashriye

لذت و سرمستی مدام در سینما برای من، با «بلاتار» و سینمای مخصوص به خودش اتفاق می‌افتد. سینما تجلی تصویری از رویاهای ماست، من در «تانگوی شیطان» میان باد و باران خودم را پیدا می‌کنم، در «اسب تورین» کنار زنی سیب‌زمینی می‌خورم و اسبم را توی طویله می‌بندم و با «مردی از لندن» گم می‌شوم، پیدا می‌شوم و به جهان اثبات می‌کنم، من نه از لندن و نه از هیچ جهنم دره‌ی دیگری نیستم. 🎬 Sátántangó 1994 join 👉 @honar7modiran

٣/١٣ از مرگ زنده خواهیم شد– تانگوی شیطان 🎥 Satantango 1994 join 👉 @honar7modiran

از فصلی یاد کنیم که دو شخصیت فیلم در کوچه‌ای حرکت می‌کنند و باد زوزه می‌کشد و حجم فراوانی از زباله با آنها حرکت می‌کنند و جلو می‌روند و هشدارمان می‌دهند که بشر و زباله، تا چه اندازه بهم نزدیک شده‌اند. همه آدم‌های «تانگوی شیطان» تجسدی از زباله در کالبدی بشری هستند. ✍ #حمیدرضا_گرشاسبی 🎬 Sátántangó 1994 join 👉 @honar7modiran

🗣 عصآ 🎵 هفت شهر عشق YouTube: https://youtube.com/@asaa68 Rubika: https://rubika.ir/asaaa68 Telegram: https://t.me/asaaa68

#لازلو_کراسناهورکایی نویسنده و رمان نویس مجارستانی حداقل در ۵ فیلم شاخص بلا تار (نفرین ، تانگوی شیطان ، هارمونی‌های ورکمایستر ، مردی از لندن و اسب تورین) در مقام فیلمنامه نویس همکاری داشته است. #کراسناهورکایی بخاطر مجموعه آثار عمیق و گیرایش ، بدون اشاره به اثر مشخص ، به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات 2025 معرفی گردید. در بیانیه آکادمی آمده است که این جایزه به او اعطا شده «به‌دلیل خلق آثاری پرقدرت و الهام‌بخش که در میان هراس آخرالزمانی، همچنان بر نیروی جاودانه هنر تأکید می‌کنند» Join 👉 @honar7modiran

🗣 عصآ 🎵 هفت شهر عشق YouTube: https://youtube.com/@asaa68 Rubika: https://rubika.ir/asaaa68 Telegram: https://t.me/asaaa68

🎞 بلاتار ساخت ۱۰ فیلم طی ۴۰ سال فیلمسازی 📽فیلمها: نفرین شده، تانگوی شیطان،هارمونیهای ورکمایستر، مردی از لندن و اسب تورین... موسیقی فوق العاده از میهای ویگ Join 👉 @honar7modiran

🗣 عصآ 🎵 هفت شهر عشق YouTube: https://youtube.com/@asaa68 Rubika: https://rubika.ir/asaaa68 Telegram: https://t.me/asaaa68

تصویری از بلاتار، کارگردان شاهکارهایی مثل «تانگوی شیطان» و «هارمونی ورکمایستر» که دهم فوریه ٢٠٢۵ در بوداپست، مجارستان گرفته شده. تار با موهای کوتاه سفید و عصا در کنار بنس فلیگف، کارگردان بااستعداد مجارستانی در سالن سینمای کوروین نشسته است. Join 👉 @honar7modiran

‍ 📰برخی نظرات درباره تانگوی شیطان اثر بلا تار 📌یک شاهکار حقیقی در سینما... کایه دو سینما (تأثیرگذارترین نشریه سینمایی فرانسه) 📌ویرانگر، فریبنده در تمامی دقایقِ هفت ساعته‌اش، خوشحالم که هرسال این فیلم را می‌بینم... سوزان سانتاگ 📌هرگز کمتر از هیپنوتیزم نیست... نیویورک تایمز 📌اثر تاریخیِ قرن بیستم در سینما... بوک‌فروم (Bookfroum) 📌مهم‌ترین و برجسته‌ترین اثر هنری اوست، بلاتار جهان هستی را در مالکیت تصور خود درآورده است... گاردین 📌یکی از ماجراجوترین هنرمدان سینما... مارتین اسکورسیزی 📌او از معدود فیلم‌سازان واقع بین است... گاس ون سنت 📌این اثر بلاتار پتانسیل عجیب و روایی سینما را به ما یادآوری می‌کند... جیم جارموش 🎬 Sátántangó 1994 join 👉 @honar7modiran

کافه هنر pinned Deleted message

📸 #اریکا_بوک در گذر زمان ⬆️ اسب تورین بلاتار ٢٠١١ ⬇️ تانگوی شیطان بلاتار ١٩٩۴ همان دخترک فیلم «تانگوی شیطان» که گربه اش را شکنجه کرد و سپس خود را کشت و البته در فیلم اسب تورین فیلم چهره پوشیده از موی او هنگام کشیدنِ آب از چاه ازیادنرفتنی است. Join 👉 @honar7modiran

‍ تانگوی شیطان»؛ باران، باد، زباله... ببینیم که یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم «تانگوی شیطان» درباره آرزوهایش چه مواردی را برمی‌شمرد. این آدم همان کسی است که در یک صبح اکتبر، پیش از آن که باران بر زمین‌های خشک ببارد و همه جا را گِل‌آلود کند و راه‌ها را  ببندد و زمین‌های خیس، فاصله بیندازندد بین شهر و روستا، از صدایی برخاسته است. و معلوم نشده که آن صدا چیست. اما آن آدم، فوتاکی است که این طوری درباره آینده‌اش حرف می‌زند: «می‌خواهم به جنوب بروم. آنجا زمستان‌های کوتاهی دارد. می‌خواهم نزدیک یک شهر پررونق، یک مزرعه اجاره کنم. و همه روز پاهایم را در لگنی از آب گرم بگذارم. یا شاید نگهبان یک کارخانه شکلات‌سازی بشوم. یا دربان یک مدرسه دخترانه. قصد دارم که همه چیز را فراموش کنم. فقط استراحت و لگن آب گرم». اوضاع و احوال روستا، خراب‌تر از آن است که آدم بخواهد به آرزوهای بزرگ فکر کند. همین که بتواند دربان یک مدرسه دخترانه بشود، کفایت می‌کند. از این زندگی کوفتیِ در حال حاضر، بهتر است. وقتی او دارد این حرف‌ها را می‌زند، تهِ آشپزخانه‌ای نشسته که مگس‌ها روی میزش رژه می‌روند. دوربین هم در تراکی آرام و کُند به جلو و به سمت مرد می‌رود و از او می‌گذرد و به پنجره می‌رسد. بیرون، باران است و باد. که این باد، در طول فیلم، همواره سوت می‌کشد و نفیری هشداردهنده دارد. باد خراب می‌کند و فرسوده می‌کند شهر و روستا را و خانه‌ها را. و ایضا باران نیز همین کار را می‌کند: خراب می‌کند. بلا تار، از مجنون‌های سینما، که یکی از منحصربفردترین روش‌های فیلمسازی را به خود اختصاص داده و جزو بهترین‌های سینمای مجارستان است (و البته شاگرد خوبی برای آندری تارکوفسکی هم به حساب می‌آید و گویا که درس‌های خوبی از مکتب او گرفته)، فیلمِ «تانگوی شیطان» را از روی رمان «تانگوی شیطان»، نوشته‌ی هموطن خود لسلو کراسناهورکایی ساخت. همین نویسنده نخبه‌ای که چندی پیش جایزه نوبل ادبیات گرفت. همان نویسنده‌ای که پساآخرزمانی شدن و پادآرمانشهری شدن را نه به زمانه‌ای در دیروقت‌ها و سالیان آتی، که اتفاقا در دوره‌ای می‌سازد که  همین حالا است. اگر رمان در دهه هشتاد نوشته شده، چه باک که زمانه داستانی اثر نیز تداعی‌گر همان دهه باشد. و خودش هم در کنار بلا تار قرار گرفت و رمانش را تبدیل به فیلمنامه کرد. در جهان سیاه و سفید «تانگوی شیطان»، گونه‌ای از رئالیسم وجود دارد که تا اندازه‌ای آن را از فیلم‌های پادآرمانشهری جدا می‌کند و فاصله‌ای با دیگر فیلم‌های این‌چنینی می‌سازد. رمان‌نویس و فیلمساز دنیایی ساخته‌اند که در واکنش به فروپاشی کمونیسم در بلوک شرق صورت گرفته و برای همین است که نزدیکیِ فراوانی با زندگی و زیست کنونی دارد. هم فیلم و هم رمان، هم کارگردان و هم رمان‌نویس، خفقان موجود در زندگی بشر و دوری آزادی را نه در سال‌های بعدتر، که در زندگی کنونی‌مان می‌بینند. حتی اگر به ظاهر استبداد بلوک شرق فرو ریخته، اما سازندگان ناامیدتر از آن هستند که دنیا را نجات یافته ببینند. برای همین است که مردم دهکده‌ی ترسیم شده در «تانگوی شیطان» همچنان منتظرند که نجات پیدا کنند. «تانگوی شیطان» فیلمِ آسان‌بینی نیست. سخت است که با یک نشست آن را تمام کنیم. هفت ساعت و نوزده دقیقه، زمان کمی نیست. بخصوص که خود فیلم هم کند پیش می‌رود و به لحاظ داستان و زیر و بم شدن، هیجاناتی را سبب نمی‌شود. اما آن چه در اتمسفر فیلم اتفاق می‌افتد، تماشاگر را ترغیب به نشستنِ بیشتر می‌کند. در واقع تماشاگر به تدریج در رخوت فیلم فرو می‌رود نه در کسرت اتفاقات آن. چرا که با ایجاد بخش‌بندی‌هایی که در فیلم وجود دارد، به گونه‌ای روایت‌ها نیز چندگانه می‌شوند و ما فیلمی را تماشا می‌کنیم که چندان هم روی یک خط حرکت نمی‌کند. اما مسلم این است که «تانگوی شیطان» دیدنی است چرا که در نمایش و ترسیم ویرانی و در گِل رفتن و به گِل نشستن استادانه عمل می‌کند. ✍ #حمیدرضا_گرشاسبی @cinemacinemair Join 👉 @honar7modiran

#ارجاعات_سینمایی ⬆️ اسب تورین بلاتار ٢٠١١ ⬇️ تانگوی شیطان بلاتار ١٩۴۴ Join 👉 @honar7modiran

‍ نقد فیلم در عصر هوش مصنوعی: این مطلب نقد فیلم یا نوشته درباره یک یا چند فیلم نیست بلکه درباره سرنوشت خود نقد فیلم نویسی است آن هم در عصری که هوش مصنوعی به تمدن بشر افزوده شده است و تمام اجزا تمدن در حال بررسی وضعیت خود پس از فراگیر شدن این پدیده قرن حاضر هستند. اعتقاد اصلی بنده این است که نقد فیلم نویسی در عصر هوش مصنوعی تبدیل به حالت شخصی سازی شده اثر برای منتقد خواهد شد نه یک چیزی جدای از اثر. سیمای سینما در عصر هوش مصنوعی: شاید بتوان گفت هنر به عنوان یک جزء مهم تمدن و سینما به عنوان یک پدیده نسبتا نو در هنر با هوش مصنوعی دچار انقلاب‌های بزرگ خواهد شد. پیش از این افزوده شدن صدا و بعد رنگ و در انتها جلوه‌های ویژه به این هنر منجر به تحولات عمیق در درک انسان از سینما شد و حتی بستر تماشا نیز در حال انقلاب است و سیری از پرده نقره‌ای به تلویزیون خانگی بعد به کامپیوتر شخصی و در ادامه به گوشی هوشمند و اکنون عینک هوشمند را طی کرده است ولی هیچکدام قابل مقایسه با تاثیر هوش مصنوعی نخواهد بود. هر چند با آمدن دوربین‌های کوچک فیلم‌برداری و امکان تدوین با کامپیوتر خانگی و در ادامه انتشار در شبکه‌های اجتماعی، تولید در سینما دموکراتیک‌تر شد اما بیایید با هم شرایط زیر را تصور کنیم. فرض کنید می‌توانستید با چند خط دستور ساده فیلم‌های صامت صد سال پیش را رنگی ببینید زاویه دوربین را تغییر دهید و با صدای خود بازیگران دیالوگ‌ها را به جریان بیندازید. یا فرض کنید بازیگران فعلی را به آن فیلم‌ها افزوده و یا بازیگران آن دوران را به فیلم‌های اکنون بیاورید یا هر فیلمی را با صدای خود آن بازیگر به زبان‌های مختلف دوبله کنید یا صدای دوبلرهای قدیمی و درگذشته را برای فیلم‌های جدید استفاده کنید و یا با تغییر خط داستان ژانر آن را تغییر دهید هنوز به اوج داستان نرسیدیم. جایی که دیگر نقد جدای از اثر نیست بلکه خلق اثر جدید است یا همان حالت شخصی سازی شده برای منتقد. نقد سینما در عصر هوش مصنوعی: اوج کار آن جایی است که بتوانید فیلم‌ها را مطابق نقد منتقدان بازسازی کرده و یا حتی پایان فیلم‌ها را تغییر دهید. یعنی منتقد اگر به انتخاب بازیگر، دیالوگ‌ها و نحوه بازی یا داستان انتقاد داشت مطابق نقدش فیلم بازسازی می‌شد در این صورت نقد قابل راستی آزمایی بوده با یک فضای واقعا عجیب و شخصی سازی شده مواجهه خواهید شد و این آغاز پایان نقد فیلم سنتی خواهد بود و منتقد به اجزا سازنده فیلم افزوده می‌شود. آیا می‌توان ادعا کرد که با هوش مصنوعی دیگر فیلم واحد نداریم و برای هر فرد یک فیلم شخصی سازی شده خواهیم داشت یا این ادعا درست است که هر چند همه توان نوشتن دارند اما رمان‌ها توسط خوانندگان شخصی‌سازی نمی‌شوند و اثر هر فیلمساز یک دفتر بسته است؟ اگر در پنج دهه پیش می‌گفتید که روزی می‌رسد که هر فرد یک تلویزیون در اندازه رادیو کوچک داخل جیبش دارد و می‌تواند پخش زنده اجرا کند و همه ببینند حتما مردم معتقد بودند تعداد برنامه‌ها به حدی زیاد می‌شود که دیگر هیچ برنامه‌ای سراسری نخواهد بود اما الان لایو اینستاگرام و یوتیوب اینگونه است؟ همواره میل به مصرف از تولید در هنر بین ابنا بشر بیشتر است پس حالت‌های شخصی بی شمار و برای هر فرد نیست! و اگر باشد هم محبوب و فراگیر نمی‌شود پایان بندی و ساختار رمان‌ها و آثار ادبی هم هر چند منحصربه‌فرد بوده و قابلیت تقلید در آن سخت است اما این را هم هوش مصنوعی ممکن کرده است تا با لحن و کلمات خود نویسنده بازنویسی شود. حتی نقاشی و مجسمه هم با امضا و هویت خود خالق قابل بازسازی خواهد بود. در این جهان دیگر مهارت و توانایی اولویت نیست بلکه ایده و اصالت مهم است هر که ایده بهتر دارد و اصالت ایده اثرش از تکنولوژی بیشتر است خالق بهتری است. در این جهان ایرادات و نقص‌های کوچک نشاندهنده دوری اثر از تکنولوژی و امضای فرد پای کارش است نه همچون گذشته ضعف و عدم تسلط به موضوع. ✍ #شایان_اویسی Join 👉 @honar7modiran