ندارضوی‌زاده|نيم‌نگاه‌

✅ به نظر من، یکی از هدف‌های اصلی پروژه‌ی عظیم تبلیغاتی اسرائیل، با نقطه‌ی ثقل ایران‌اینترنشنال، که از چندین سال پیش شروع شد دیاسپورای ایرانی بود. اتفاق طبیعی این بود که دیاسپورای ایرانی (حتی کسانی که خواستار مداخله‌ی نظامی برای براندازی ج.ا بودند) به جنایت جنگی در ایران حساس باشد و واکنش جدی «خیابانی» نشان دهد. و اگر این جمعیت نزدیک به ده میلیون نفری در اروپا و آمریکا و ... کاری را که طبیعتاً از آن انتظار می‌رفت انجام می‌داد کار اسرائیل و آمریکا دشوارتر می‌شد.  ▫️ اما خوب اسرائیل موفق شد کاری کند که نه‌تنها حرکت ضدجنگ، بلکه تقریباً هیچ حرکت جدی (دست‌کم به شکل خیابانی) علیه جنایت جنگی در ایران از طرف دیاسپورا شکل نگیرد. ▫️ اینجاست که آن دسته از دشمنان اسرائیل که همه چیز را با عینک اخلاقی می‌بینند باید موقتاً هم که شده عینک اخلاقیات را کنار بگذارند و از اسرائیل درس «کارآمد بودن» بیاموزند. ✍🏻 کاوه خسروانی 🌐 کانال پارادوکس: 🆔 @paradoxizer

⭕ایران، جنگ، مقاومت، و جغرافیای غیبت در جامعه‌شناسی جهانی 🖊نازنین شاه‌رکنی (دانشیار مطالعات بین‌الملل، دانشگاه سایمون فریزر، کانادا عضو هیئت‌مدیره‌ی انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی) متن ترجمه‌شده‌ی سخنرانی ارائه شده در سلسله‌نشست‌های انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی…

⭕ایران، جنگ، مقاومت، و جغرافیای غیبت در جامعه‌شناسی جهانی 🖊نازنین شاه‌رکنی (دانشیار مطالعات بین‌الملل، دانشگاه سایمون فریزر، کانادا عضو هیئت‌مدیره‌ی انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی) متن ترجمه‌شده‌ی سخنرانی ارائه شده در سلسله‌نشست‌های انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی با عنوان: "جامعه‌شناسی جهانی در دوران بحران" نشست نخست: جنگ و مقاومت در خاورمیانه؛ جامعه‌شناسی به ما چه می‌آموزد؟ روایت‌هایی از لبنان، ایران، و فلسطین 14 اردیبهشت ماه 1405 (4 ماه می‌‌2026) از انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی (International Sociological Association)، و به‌ویژه جفری پلیِرز (Geoffrey Pleyers)، رئیس انجمن، برای برگزاری این سلسله‌نشست‌ها با عنوان "جامعه‌شناسی جهانی در دوران بحران" سپاسگزارم. عنوان این وبینار- "جنگ و مقاومت در خاورمیانه: جامعه‌شناسی به ما چه می‌آموزد؟ روایت‌هایی از لبنان، ایران، و فلسطین" - بر مفاهیم و پیش‌فرض‌هایی استوار است که در نگاه نخست بدیهی به نظر می‌رسند. اما من می‌خواهم دقیقاً همین مفاهیم را نقطه‌ی عزیمت خود برای ورود به بحثی انتقادی قرار دهم. ۱. "حضور" من نشانه‌ی "غیبت" دیگران است اجازه دهید سخنم را با این نکته آغاز کنم که من از ونکوور، کانادا، به شما می‌پیوندم؛ شهری که بر سرزمین‌های تاریخی و اجدادی ملت‌های بومی "ماسکوآم،" "اسکوامیش،" و "تسلای-واتوث" بنا شده؛ سرزمین‌هایی که در دوران استعمار، با سلب مالکیت از صاحبان اصلی‌شان، به تصرف در آمدند. طرفه آنکه من از این "جا" و در این نشست به‌عنوان نماینده‌ی ایران حضور دارم، در حالی که بسیاری از همکارانم در ایران از دسترسی به چنین فضاهایی محرومند. از این رو، حضور من بیش از آن‌که نشانه‌ی "حضور" باشد، یادآور "غیبت" دیگران است؛ غیبتی که ریشه در لایه‌های درهم‌تنیده‌ی حذف، نابرابری، و محدودیت‌های ساختاری دارد. حضور من باید توجه ما را به شرایط و ساختارهای مادی، نهادی و سیاسی‌ای معطوف کند که به بعضی صداها امکان ظهور و شنیده شدن می‌دهد و بعضی دیگر را به حاشیه می‌راند. من در ایران جامعه‌شناسی آموختم، اما زندگی حرفه‌ای من از سال ۲۰۰۰ میلادی در دانشگاه‌های آمریکایی و اروپایی، یعنی ساختارهای مسلط در نظام دانشگاهی جهانی، شکل گرفته است. این جابه‌جایی، من را در مدارهای جهانی تولید دانش قرار داده و دسترسی من را به بودجه‌های تحقیقاتی، شبکه‌های ارتباطی، و مجاری انتشاراتی جهانی ممکن کرده است. به این ترتیب نوشته‌های من امکان "مطرح" شدن پیدا می‌کنند و برای مخاطب جهانی "خوانش پذیر" و "آشنا" خواهند بود. پس حضور من اینجا تنها دستاوردی شخصی نیست بلکه محصول اقتصاد سیاسی تولید دانش در سطح جهانی است؛ و همان اقتصاد سیاسی توضیح می‌دهد که چرا دیگران اینجا حضور ندارند. بنابراین، هر وقت که از من خواسته می‌شود که در برنامه‌ای نماینده‌ی "ایران" باشم - یعنی دانشگاهیان ایران را نمایندگی و جای خالی آنان را پر کنم - این کار را با اندکی تردید می‌پذیرم. چرا که حضور نماینده‌ای از ایران در چنین برنامه‌هایی فرصت است و البته که فرصت را باید غنیمت شمرد. اما در عین حال، نمی‌خواهم این حضور، به‌سان پرده‌ای، حذف‌های سیستماتیک و سازوکارهای حاشیه‌سازِ آکادمی جهانی را بپوشاند و به نمایشِ عمومیِ شمول‌گرایی و تکثر صداها مشروعیت ببخشد. بنابراین امروز از این فرصت استفاده می‌کنم و به جای سخن گفتن به جای دیگران، به مرئی کردن شرایط و ساختارهایی می‌پردازم که تعیین می‌کنند چه کسی، چه وقت، از کجا، و تحت چه محدودیت‌هایی می‌تواند سخن بگوید و دانش تولید کند. متن کامل را در [سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران] بخوانید. #انجمن_جامعه‌شناسی_ایران @iran_sociology

ریشه‌ها و منطق اجتماعی اعتراضات دکتر ابوالفضل حاجی‌زادگان، جامعه‌شناس و پژوهشگر اجتماعی، در مقاله‌ای کوشیده است با یک پژوهش نظام‌مند و تجربی، و با استناد به تحلیل شبکه‌های اجتماعی و تحلیل محتوای صفحات شخصی جان‌باختگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، ریشه‌ها و منطق اجتماعی اعتراضات را واکاوی کند. متن مقاله

📊 افزایش بدبینی جهانی به اسرائیل و نتانیاهو در خلال جنگ با ایران اکثریت مردم در بیشتر سی و شش کشوری که امسال بررسی شده‌اند، دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل و اعتماد کم یا صفر به نخست وزیر بنیامین نتانیاهو ابراز می‌کنند. این یافته‌ها از یک نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که از ۸ فوریه تا ۱۳ مه ۲۰۲۶ (۱۹ بهمن ۱۴۰۴ تا ۲۳ ادیهشت ۱۴۰۵) انجام شده، به دست آمده است. بیشتر مصاحبه‌ها پس از آغاز عملیات نظامی ایالات متحده و اسرائیل در ایران در ۲۸ فوریه انجام شده است. 🔺 مهم‌ترین یافته‌ها در بین ۳۶ کشور، به طور متوسط ۶۷٪ از بزرگسالان دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند (۲نفر از هر ۳ نفر)، در حالی که ۲۵٪ دیدگاه مطلوبی دارند. 🔺 کشورهای مسلمان دیدگاه‌ها به ویژه در کشورهای با اکثریت مسلمان مورد بررسی، از جمله بنگلادش، اندونزی، مالزی، پاکستان، ترکیه و کرانه باختری و اورشلیم شرقی، منفی است. 🔺اروپا مردم در تمام کشورهای اروپایی مورد بررسی نیز ارزیابی‌های نسبتاً منفی نسبت به اسرائیل دارند. در ایتالیا، هلند و اسپانیا، حدود نیمی از بزرگسالان یا بیشتر می‌گویند که دیدگاه بسیار نامطلوبی نسبت به این کشور دارند. 🔺امریکا دیدگاه‌های منفی نسبت به اسرائیل و نتانیاهو همچنان در بین آمریکایی‌ها - به ویژه جوانان - رو به افزایش است. 🔺تفاوت‌ها بر اساس سن در چندین کشور - عمدتاً در آمریکای شمالی و اروپا - افراد جوان‌تر دیدگاه منفی‌تری نسبت به اسرائیل نسبت به افراد مسن‌تر دارند. به عنوان مثال، در مجارستان، ۷۲٪ از افراد ۱۸ تا ۳۴ ساله دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند، در مقایسه با ۴۵٪ از افراد ۵۰ ساله و بالاتر. 🔺تغییر دیدگاه‌ها نسبت به اسرائیل از سال ۲۰۲۵ در حالی که احساسات عمومی نسبت به اسرائیل در سال گذشته نسبتاً منفی بود، دیدگاه‌های نامطلوب در ۱۳ کشور از ۲۴ کشوری که داده‌های روند آنها را داریم، رایج‌تر شده است. به عنوان مثال، در آرژانتین، اقلیتی ۴۶ درصدی در سال ۲۰۲۵ دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل داشتند. امروز، این رقم به اکثریت ۵۵ درصدی رسیده است. در استرالیا، ایتالیا، نیجریه، لهستان و بریتانیا، سهم افرادی که دیدگاه‌های بسیار نامطلوبی دارند نیز دو رقمی افزایش یافته است. 🔺بی‌اعتمادی به نتانیاهو اکثریت در اکثر کشورهایی که ما مورد بررسی قرار دادیم می‌گویند که به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، برای انجام کار درست در مورد امور جهانی، خیلی یا اصلاً اعتماد ندارند. این شامل بیش از نیمی از بزرگسالان در استرالیا، بنگلادش، کانادا، فرانسه، آلمان، یونان، اندونزی، ایتالیا، مالزی، هلند، پاکستان، اسپانیا، سوئد، ترکیه، انگلستان و کرانه باختری و شرق اورشلیم می‌شود که می‌گویند اصلاً اعتمادی ندارند. 🔺افزایش بی‌اعتمادی به نتانیاهو اعتماد به نتانیاهو از سال ۲۰۲۵ در ۱۳ کشور از ۲۴ کشوری که داده‌های روند را در اختیار داریم، کاهش یافته است. کره جنوبی بزرگترین تغییر را شاهد بوده است: ۷۶٪ از بزرگسالان اکنون می‌گویند که به او خیلی یا اصلاً اعتماد ندارند، که نسبت به ۶۴٪ سال گذشته افزایش یافته است. در تقریباً نیمی از کشورهایی که سال گذشته نیز این سوال را از آنها پرسیدیم، سهم کسانی که می‌گویند به هیچ وجه به نتانیاهو اعتماد ندارند، دو رقمی افزایش یافته است. به عنوان مثال، ۴۵٪ از ایتالیایی‌ها در سال ۲۰۲۵ این را گفتند، در مقایسه با ۶۲٪ امروز. ماخذ: 🔹 Most people across 36 countries have negative views of Israel and little confidence in Netanyahu 🔹 Laura Silverand, Laura Clancy 🔹 June 4, 2026 @NedaRazaviChannel

نه به جنگ کاش کار به این‌جا نکشیده بود که اعلام "مخالفت با جنگ" نیاز به توضیح و توجیه پیدا کند. کاش کار به این‌جا نکشیده بود که تردید و مناقشه درباره وزن "خسارات جنگ" و "خسارت تداوم وضع موجود" بحث رایج محافل شود. https://www.karzar.net/290734

تلویزیون نمی بینم، اما دیدم برشی از برنامه ای از صداوسیما (با ارجاع به محل نگهداری اجساد) منتشر شده که شوخی وقیحانه و به‌غایت بیشرمانه‌ای با هزاران جان از دست رفته و خانواده های سوگوار بازمانده است. از خودت می پرسی ذره‌ای درک و همدلی انسانی و ذره‌ای شرم انسانی در طراحان و سازندگان این برنامه هست آیا؟ انگار بغض و شگفتی ما شاهدان تمامی ندارد، انگار سر این ندارند که قطره آبی بر آتشی که برافروخته شده بپاشند، و بلکه با تمام وجود و توش و توان، بر شعله های خشم و نفرت و کینه و انتقام می دمند. انگار وظیفه تعریف‌شده‌شان این است که خشونت‌ و خشونت‌طلبی را در هر دو سوی منازعه هرچه بیشتر موجه و بارور کنند. و وحشت‌آور است که بی هیچ پروایی از پیامدهای معلوم و نامعلوم این برانگیختن خشم و نفرت، این کار را می کنند. شگفت‌آور است که ذره‌ای پروا و دغدغه این را ندارند که هر چه بشود، و هر که بماند و هر که بیاید، این انباره عظیم خشم و نفرت چنان خواهد خروشید که زمانی می رسد که همه چیز خواهد سوخت و نه از تاک نشان خواهد ماند نه از تاک‌نشان.

نقد چندسویه دکتر حسین شیخ رضایی

اطلاعیه انجمن جامعه‌شناسی ایران درباره اتفاقات دی ۱۴۰۴

جامعه ای که این سطح از خشونت را دیده، از مرزهای ذهنی و روانی‌ای عبور کرده که نباید می‌گذشت. این سطح از خشونت میوه ممنوعه‌ای بود که نباید تناول می‌شد. ترکیب این ترومای جمعی و خاطره تاریخی، با فقر و کم‌سوادی پیش‌رونده این جامعه، به خشونت و ناامنی و بی‌نظمی پیش‌بینی‌ناپذیری خواهد رسید. این که "هر حکومت‌گری" با هر ایده و ایدئولوژی‌ای به‌سادگی و در کوتاه‌مدت بتواند این غولِ ازبطری‌بیرون‌آمده را مهار کند، به نظر محال می‌رسد.

بهت، ناباوری، ترومای جمعی، سوگ.‌... همه واژه‌هایی که تا کنون شناخته‌ایم نارساست برای توصیف آنچه این دو هفته دیدیم و شنیدیم و کشیدیم ... برای باری بیش از تاب دوش‌های‌ بی‌تکیه و پشت‌های بی‌پناه‌مان... و هزاربار با ناباوری از خودمان پرسیدیم این بود جایی که رویای رسیدن بهش را پروده بودیم؟ و جایی که چند دهه به چند نسل وعده‌ رسیدن بهش داده شده بود؟

🎥 ایران در آستانه انفجار اجتماعی؟ 🔶 گفتگوی سالار کاشانی و ابوالفضل حاجی‌زادگان 🔻سالار کاشانی: از نگاه مردم، نظام سیاسی و نهادهای وابسته به آن ناکارآمد شده‌اند. طبق داده‌ها، کمتر از ۱۰ درصد مردم خود را اصلاح‌طلب یا اصول‌گرا می‌دانند. این طیف «هیچ‌کدام» بسیار…

🎥 ایران در آستانه انفجار اجتماعی؟ 🔶 گفتگوی سالار کاشانی و ابوالفضل حاجی‌زادگان 🔻سالار کاشانی: از نگاه مردم، نظام سیاسی و نهادهای وابسته به آن ناکارآمد شده‌اند. طبق داده‌ها، کمتر از ۱۰ درصد مردم خود را اصلاح‌طلب یا اصول‌گرا می‌دانند. این طیف «هیچ‌کدام» بسیار متنوع است؛ از بنیادگرایی مذهبی تا گرایش‌های برانداز در آن حضور دارند. وقتی نمایندگی سیاسی از جامعه ممکن نباشد، شاهد انواع پوپولیسم و جنبش‌های غیرقابل پیش‌بینی خواهیم بود. 🔺ابوالفضل حاجی‌زادگان:‌ بخشی از وضعیت امروز محصول غلبه تحلیل‌های امنیتی از جامعه است. محدود کردن عوامل اعتراضات به رسانه‌های خارجی و سرویس‌های جاسوسی، مانع از فهم صحیح منطق اعتراضات می‌شود و این آدرس غلط، باعث تشدید اعتراضات خواهد شد. پیامد افراط در تحلیل‌های امنیتی از دست دادن همه‌چیز حتی خود امنیت است. 🎞 فیلم کامل این گفتگو در یوتوب آزاد: https://youtu.be/h65w33aDkAA ✅ حمایت «ارزی» و «ریالی» از آزاد 🆔@AzadSocial

نکته در خور توجه اینجاست که حاضر می‌شوند بزرگترین ریسک ممکن را در ایام اعتراضاتِ فراگیر بکنند و ریسک تورم حداقل ۲۰-۳۰ درصدی روی ارزاق عمومی (به نقل از سخنگوی دولت) را بپذیرند که بدیهی است می‌تواند اعتراضات را شعله‌ورتر کند، اما فیلترینگ را حذف نکنند. آیا واقعا برآورد این است که تاثیر رسانه آزاد بر گسترش اعتراضات حتی از تورم شدید مواد غذایی در این برهه خطرناک‌تر است؟

💬 نگاهی توصیفی-تحلیلی به دیاسپورا؛ به بهانه‌ حمله‌ اسرائیل به ایران و واکنش دیاسپورا به آن ✍️ نیما اورازانی ▪️در دیاسپورا چه خبر است؟ وضعیت فرهنگی، سیاسی و اجتماعی زیرکامیونیتی‌های موجود در دیاسپورا چگونه است؟ مناسبات این زیرکامیونیتی‌ها با یکدیگر چگونه است؟ آیا این زیرکامیونیتی‌ها با یکدیگر تعامل دارند؟ تلقی این زیرکامیونیتی‌ها از وضعیت داخل ایران چگونه است؟ فعالیت‌های این زیرکامیونیتی‌ها چیست؟ پرسش‌هایی از این دست را نمی‌توان پاسخ داد مگر اینکه بتوان دیاسپورا و زیرکامیونیتی‌های متنوع‌اش را از نزدیک مشاهده کرد. این نوشتار تلاش می‌کند تا تصویری از دیاسپورا عرضه کند تا مخاطبی که از دور صدای دهل را می‌شنود با آنچه در دیاسپورا می‌گذرد آشنا شود. البته آنچه انگیزه نوشتن چنین جستاری شد واکنش‌هایی است که پس از حمله دیاسپورا در کشورهای مختلف دیده شد، یا شاید مهم‌تر از آن، دیده نشد. متن کامل را می‌توانید از اینجا دریافت کنید. @enkarmag

💬 حذف ایرانیان از دایره‌ی عادی‌ها در پوشش جنگ ✍️ نگین باقری و مریم روستا ▪️همیشه به شوخی به دوستان غیرایرانی خود می‌گفتم هر وقت پوشش رسانه‌ای غربی در مورد ایران می‌خواهد تحریم یا حمله‌ی نظامی را توجیه کند، رسانه‌ها تصویری از زن چادری را که از کنار گرافیتی کار شده بر دیوار سفارت آمریکا عبور می‌کند به کار می‌برند. بعد از زن، زندگی، آزادی، رسانه‌های غربی تصاویر متفاوتی از زنان ایرانی در رسانه‌های خود به کار می‌بردند. هر چند خبری از تکثر تصویر زنان ایرانی وجود نداشت با این وجود از انگاره‌ی زن محجبه‌ی انقلابی ۵۷ ضد غرب فاصله گرفته بودند. اما در هنگامه‌ی جنگ این رسانه‌ها به تنظیمات کارخانه بازگشتند. خبری از مردم ایران که در این چند سال اخیر آنها را آزادی‌خواه و خواهان تغییر می‌نامیدند نبود. اصلا مردم و اراده‌ی آنها وجود نداشت. آنها نامرئی شده بودند چون اگر مرئی می‌شدند به زیان این بازنمایی و جنگ روایت تمام می‌شد. اینجا دیگر خبری از نبرد روایت‌ها نیست؛ تنها یک روایت وجود دارد و آن هم روایت حامی اسرائیل است. پوشش خبری در رسانه‌های جریان اصلی انگلیسی‌زبان به‌شدت با انحراف و سوگیری ساختاری همراه است. متن کامل را می‌توانید از اینجا دریافت کنید. @enkarmag

مسابقه ایده پردازی پژوهش های گردشگری پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی مسابقه «طراحی و ارائه ایده پژوهشی در حوزه گردشگری» را برگزار می کند. از شرکت کنندگان دعوت میشود در مرحله اول، ایده خود را در حد کوته نوشت 500 کلمه ای (شامل عنوان، بیان مساله، اهداف/سوالات، روش) ارائه دهند. در مرحله دوم از صاحبان ایده ها خواسته می شود ایده خود را طی 3-5 دقیقه شفاها ارائه دهند و به پرسش های داوران پاسخ دهند. شرایط شرکت کنندگان: دانشجویان و دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی حوزه گردشگری، جامعه شناسی، اقتصاد، جغرافیا، مدیریت و ... مجاز به شرکت در مسابقه هستند. بخش ویژه مسابقه: ارائه ایده پژوهشی بر مبنای داده های باز (open data) مرکز آمار ایران و مراجع معتبر بین المللی در حوزه گردشگری جایزه: (1) تقدیر از 3 ایده برتر (2) جایزه ویژه: حمایت مالی و علمی از اجرای ایده در قالب مقاله مهلت ارسال: یکم دی 1404 ارتباط با پژوهشکده: 05131997502 ایده را به itor@jdm.ac.ir ارسال فرمایید. @jmeetings 🍃پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی 🌐وب سایت 🌐اینستاگرام 🌐آپارات

بخور و نمیر در برابر رؤیای توسعه در خبر‌های بعد از ۱۴۰۰ تا امروز چندین خبر در چند کلان شهر کشور درباره چیزی هست که «آیین رونمایی اتوبوس» (توسط شهرداری‌ها) نامیده شده! مثلاً آیین‌های رونمایی از۴۰ یا ۲۰ یا حتی ۶ دستگاه اتوبوس در اهواز، اصفهان، شیراز، قم، کرج و مشهد. البته که حتی ۶ دستگاه اتوبوس شاید گرهی از کار فروبسته ساکنان منطقه‌ای در گوشه‌ای از این شهر‌ها یا حاشیه‌ای بگشاید، اما در این دنیای خبر‌ها که دور می‌زنی، طنز تلخ ماجرا این است که در حالی که کشور‌های منطقه برای جذب سرمایه بین‌المللی و تکنولوژیک‌تر کردن شهر‌ها و خدمات شهری و مدیریت شهری، و حتی برتری خطوط حمل و نقل هوایی‌شان در کلاس جهانی رقابت می‌کنند، شهرداری‌های کلان شهر‌های ما -با افتخار و بدون شرم- افزودن چند «دانه» اتوبوس یا به روز کردن ناوگان اتوبوسرانی (آلاینده)شان را با آب و تاب جشن می‌گیرند! حتی دیدن خبر و بنر تبلیغاتی‌اش در سطح شهر احساس عمیق تأسف و خوارشدگی و شرم نیابتی را در آدم برمی‌انگیزد. 🍀 @NedaRazaviChannel

فایل صوتی ششمین نشست گروه صلح و گردشگری انجمن علمی مطالعات صلح ایران مشهد شهر صلح، شهر هم زیستی اقوام و ادیان سخنران: رضا سلیمان نوری خراسان پژوه و نویسنده مدیر نشست: میترا قدم‌خیر روان درمانگر و کنشگر فرهنگی   چهارشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۴

خطای روشی در تحلیل انتخابات در تحلیل دو انتخابات اخیر ایالات متحده (ریاست جمهوری 2024 و شهرداری نیویورک 2025) غالب تحلیلگران از نتیجه انتخابات استنتاج هایی درباره افکار عمومی امریکا کردند که از لحاظ روش شناختی درست نیست! چیزی که قریب به اتفاق تحلیل گران به آن بی توجه بودند این بود که برندگان انتخابات در فضایی به شدت دوقطبی و با رایی بسیار شکننده پیروز شدند. در انتخابات ریاست جمهوری امریکا، فارغ از پیچیدگی های نظام انتخاباتی الکتورال کالج، ترامپ 49.8% آرای «مردمی» و هریس 48.3% این آرا را به دست آوردند. شهردار جدید نیویورک هم تنها با 56% در برابر 44% آرای رقیب به پیروزی رسید. بنابراین اغلب تعمیم هایی که از نتیجه چنین انتخابات هایی استنتاج می شود به وضوح اغراق آمیز است. مثلا این که گفته شود «آمریکایی‌ها» امروز چنین و چنان فکر میکنند، یا «آمریکایی‌ها» از فلان حزب یا دیدگاه رویگردان شده‌اند یا «آمریکایی‌ها» به فلان نگرش ایدئولوژیک رو آورده‌اند، در چنین فضای دو شقه شده‌ای واضح است که تعمیم نادرستی است. تحلیل جامعه‌شناختی انتخابات با تحلیل صرفا سیاسی-اجرایی آن متفاوت است. اگر نتیجه سیاسی از جنس "متغیر اسمی" برد-باخت است، تحلیل جامعه‌شناختی آن مستلزم در نظر گرفتن این نکته است که دست کم به زبان آماری متغیر نتیجه از جنس "متغیر نسبی" (سهم‌ها/درصدها) است که حاوی اطلاعات به مراتب بیشتری از متغیر اسمی برد-باخت است و دلالت‌های بیشتری دارد! 🍀 @NedaRazaviChannel