نگٰاࢪین

𝄞 @negarinman

/۱۸مرداد

زندگی این طوریه دیگه فکر می‌کردم بازم چایی بخورم درست میشه. نشد ولی. فکر می‌کردم بازم نقاشی بکشم آروم میشم. نشدم. یهو شیش تا تیوپ ۳۷ میل ذوق برداشتم خالی کردم روی این پالتِ گفتم همش خرج میشه. اما نشد. بی‌جنبه‌ام دیگه باید می‌فهمیدم نیومدی بمونی یعنی نخواستم بفهمم میدونی دیگه لجبازم یکم حالا ذوقام نم‌نم دارن خشک میشن و منم هاج و واجم باید باهاشون یه چیزی بکشم اما چی؟ چی بکشم که این غمو خفه کنه بهمن بکشم با دودِ آبی؟ آبیِ تیره و تار.. یه فندکِ تب‌دار با قلمم یکم مشکی برمیدارم به رسم یادگار تو رو مثل یه سایه کنارم می‌کشم هستی اما نیستی سرمو تکیه میدم به بازوی راستت و از خودت پیشِ خودت غر می‌زنم میگی: خب؟ بگو ببینم میگم: ‏هیچی دیگه تنه‌ای بر درِ این خانه‌ی تنها زدی و رفتی.. بهمنو از دستم می‌گیری و با پشتِ دستت اشکامو پاک می‌کنی پلکای خیسِ بی‌فروغمو میذارم روی هم ستاره‌های قلبم یکی یکی خاموش میشن و سایه‌ی حضورتو محو می‌کنن من می‌مونم و دودای آبی قلبِ سوت‌وکور و این خیالِ واهی. /۲۴ مرداد ماه ـ ۲ بامداد

آدم کم‌کم به با بغض غذا خوردن عادت می‌کنه

وای بر بدنِ اربا اربا شده‌ات؛ که آسمان، پاره پاره‌تر از تو گریست و خاک، نتوانست تو را جمع کند. شهید حمیدرضارجب ‌زاده..

می‌بینم غم داره دنبالم میاد..

برمی‌گردم تا ببینم کسی نیست

باز دلم گریه‌ی تنهایی می‌خواد

باز دلم مثل همیشه خالیه

ترنمِ نرمِ یاد او.

باز هم شب شد و دلتنگیِ ما روشن شد..

تا ابد درود به خلوت، ژورنال نویسی، نقاشی، چٰای، چیت‌چت و دوری از آدم‌ها.

تا موقعى كه صدات نكنن قدر بى‌حركت بودنو نمی‌فهمى

این چه شمعی‌ست ڪه جان‌ها همه پـروانهٔ اوست..

این حُسین؏ ڪیست ڪه عالم همه دیـوانه اوست..

شارژ جسمم🪫 شارژ روحم🔋