نشانه

دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس نسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بس دگر ز منزلِ جانان سفر مَکُن درویش که سِیرِ معنوی و کُنجِ خانقاهت بس وگر کمین بِگُشایَد غمی ز گوشهٔ دل حریمِ درگهِ پیرِ مغان، پناهت بس به صَدرِ مِصْطَبه بنشین و ساغرِ مِی‌ نوش که این قَدَر ز جهان، کسبِ مال و جاهَت بس زیادتی مَطَلَب، کار بر خود آسان کن صُراحیِ مِیِ لعل و بُتی چو ماهَت بس فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد تو اهل فضلی و دانش، همین گناهت بس هوایِ مسکن مألوف و عهدِ یارِ قدیم ز رهروانِ سفرکرده، عذرخواهت بس به مِنَّتِ دگران خو مَکُن که در دو جهان رضایِ ایزد و اِنعامِ پادشاهت بس به هیچ وِردِ دگر نیست حاجت ای حافظ دعایِ نیمْ‌شب و درسِ صبحگاهت بس

موزه عکسخانه شهر به مناسبت یکصدوبیستمین سالگرد جنبش مشروطه برگزار می‌کند: نمایشگاه «مشروطه به روایت تصویر» تصاویر و کارت‌پستال‌های جنبش مشروطه در ایران افتتاحیه: چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۵ تا ۱۷ بازدید نمایشگاه از ۱۵ مرداد تا ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ همه روزه از ساعت ۹ تا ۱۶ (به جز ایام تعطیل و جمعه‌ها). @museum_tourism

🔺در آستانه دور تازه جنگ؟! شرایط کنونی شباهت زیادی به ایام قبل از دو جنگ اخیر دارد؛ با این تفاوت که قبل از آنها نوعی دیپلماسی و مذاکرات «فریبنده» در جریان بود؛ اما اکنون شاهد یک نوع انسداد دیپلماتیک آشکار هستیم و مذاکراتی هم در جریان نیست. در کل، مجموعه شواهد و قرائنی نشان می‌دهد که دور تازه‌ای از جنگ در راه است؛ مگر آنکه طی ساعات یا روزهای آینده، تحول دیپلماتیک غیرمنتظره‌ای رخ دهد. با این حال، در شرایطی که دیپلماسی در ایستگاه تشدید تنش متوقف شده، وقوع چنین تحولی هر چند منتفی نیست، اما چندان هم محتمل به نظر نمی‌رسد. واقعیت این است که جنگ، با وجود برقراری آتش‌بس و سپس امضای یادداشت تفاهم، در مجموع تنها برای چند روز متوقف شد و پس از آن، در قالب حملات محدود ادامه یافت. با این حال، به نظر می‌رسد دور جدید جنگ از جهات مختلف با مراحل پیشین تفاوت داشته باشد. نخست، احتمالاً این مرحله از نظر زمانی کوتاه‌تر خواهد بود. شواهد موجود نشان می‌دهد که آمریکا درصدد بمبارانی فشرده و گسترده در یک بازه زمانی کوتاه است. دوم، برخلاف حملات قبلی این بار دامنه اهداف احتمالا بخش وسیع‌تری از مراکز غیرنظامی و زیرساخت‌های حیاتی را دربر بگیرد. به نظر می‌رسد هدف اصلی این دور از جنگ، بر هم زدن ثبات اجتماعی در ایران از طریق تشدید بی‌سابقه بحران‌های اقتصادی باشد؛ به گونه‌ای که کشور عملا و تدریجا وارد چرخه‌ بی‌ثباتی شود. دونالد ترامپ می‌کوشد تحت فشار تبعات سریع این دور از جنگ، محاسبات تهران را در کوتاه‌ترین زمان تغییر دهد؛ هم برای بازگشایی سریع تنگه هرمز و هم برای وادار کردن ایران به پذیرش شروط واشنگتن. به نظر می‌رسد واشنگتن و تل‌آویو از پیش بر سر راهبردی توافق کرده‌اند که بر تحمیل دوره‌های فشرده و شدید جنگ در فواصل زمانی مشخص بر حسب شرایط استوار است؛ راهبردی که در فاصله میان این دوره‌ها نیز با حملات محدود اما مستمر، فضای جنگی را حفظ می‌کند. الگوی زمانی نشان می‌دهد که وقفه‌ای هشت ماهه میان جنگ‌های دوازده ‌روزه و چهل‌ روزه وجود داشته و اکنون، با گذشت پنج ماه از آخرین دور شدید جنگ، ظاهرا از نظر آنها زمان شروع موج جدیدی از تشدید تنش فرا رسیده است.   در تحلیل دلایل تصمیم دونالد ترامپ در انتخاب مقطع کنونی برای شروع دور شدید دیگری از جنگ دو عامل کلیدی برجسته است: نخست، تمایل او برای اجرای این عملیات در فاصله‌ای دو تا سه ماه پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره؛ اقدامی که به‌ زعم وی می‌تواند ضربه‌ای دستاوردساز وارد کند و هم ‌زمان، فرصت کافی برای مدیریت پیامدهای احتمالی را در صورت بروز شرایط پیش‌بینی‌نشده فراهم آورد. دوم، ضرورت اقدام شدید نظامی در این برهه قبل از این که طولانی شدن انسداد تنگه هرمز، هزینه‌های غیرقابل ‌کنترلی را بر واشنگتن در آستانه انتخابات نوامبر کنگره تحمیل کند. #صابر_گل_عنبری @Sgolanbari

خطا در اجرا یا پروژه پاتوق‌زدایی از خیابان سنایی ✍نورا حسینی روزنامه‌نگار ▪️ناصر امانی عضو شورای شهر تهران: «به قول معروف به جای اینکه ابرو را درست کنند، چشم را کور کردند و به جداول و فضای تشتک‌های اطراف درخت‌ها خسارت زدند.» ▫️او از قول مسئولان منطقه اعلام کرد که قرار است با عوامل متخلف برخورد شود. شهرداری همچنین وعده داده بود عملیات بازسازی بخش‌های تخریب‌شده از بعدازظهر همان روز آغاز شود و خسارت واردشده به جداول و باغچه‌ها جبران شود. ▫️بخشی از تخریب‌ها در مقابل واحدهای مسکونی اتفاق افتاده بود و ساکنان این ساختمان‌ها نیز ناراضی بودند. امانی گفت قرار شده مسئولان شهرداری با این شهروندان صحبت کنند، از آنها عذرخواهی کنند و خسارت‌های ایجادشده را در کوتاه‌ترین زمان برطرف کنند. 🔻متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید. 📢@atiye_online

‏🔴 نیویورک تایمز: بمبی که دو روز قبل توسط آمریکا بر روی یک خانه در منطقه مسکونی قشم پرتاب شده است حامل ۲۰۰۰ پوند ماده منفجره بوده است

⁠🔷«سعید مدنی» در نشست مؤسسه رحمان از نسبت روشنفکران با جامعه و قدرت گفت 🔶بحران فاصله روشنفکر و جامعه 🔷سعید مدنی: اگر روشنفکری از مسائل روز جامعه خود خبر نداشته باشد، به بیراهه می‌رود ✍️نگین شریفی 🔹بیش از ۱۶۰ سال از شکل‌گیری جریان روشنفکری در ایران می‌گذرد، اما هنوز این پرسش پابرجاست که روشنفکر تا چه اندازه توانسته با جامعه خود همراه بماند و مسائل آن را نمایندگی کند؟ 🔹 پرسشی که در سال‌های اخیر و هم‌زمان با انباشت بحران‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، بیش از گذشته موضوع بحث و مناقشه شده است. 🔹از نگاه «سعید مدنی»، جامعه‌شناس، پژوهشگر و از چهره‌های شناخته‌شده جریان روشنفکری ایران، روشنفکر زمانی به بیراهه می‌رود که از شناخت مسائل روز جامعه خود بازبماند. 🔹 او در نشست «آسیب‌شناسی فضای روشنفکری»، با نگاهی نقادانه، ضمن بازخوانی جایگاه روشنفکر در ایران، از آسیب‌هایی چون نخبه‌گرایی، تعارض گفتار و رفتار و فاصله گرفتن از مسائل حیاتی جامعه سخن گفت. ادامه مطلب 👇 https://payamema.ir/payam/158649 @payamema

آینده‌ای بی‌شباهت به گذشته! رسانه‌های آمریکا هم‌صدا از تصمیم ترامپ برای حمله به تأسیسات انرژی ایران در آینده‌ای نزدیک خبر می‌دهند. راست و دروغش با خداست. اما اگر قرار به حل منازعه از طریق مذاکره و توافق بین دوطرف است، وقتش همین حالاست. اگر این فرصت به هر دلیلی از دست برود و تأسیسات انرژی ایران واقعاً هدف قرار گیرد و در مقابل، ایران نیز به تأسیسات انرژی منطقه حمله کند، از آن پس دیگر هیچ چیز شبیه قبل نخواهد بود. نوعی از زندگی را تجربه خواهیم کرد که در فیلم‌های ترسناک به تصویر کشیده می‌شود. #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad

می‌گن آفرود ممنوع شده، دوتا پدیده مخرب طبیعت دیگه هم هست که من امیدوارم هرچه زودتر ممنوع بشه، یکیش رانندگی در ساحل هست(ماشین رو میارن روی شن‌های ساحل و اونجا با سرعت رانندگی میکنن و دستی میکشن)، یکی دیگه‌اش کمپ زدن در جنگل و طبیعت(جایی غیر از مناطق از قبل تعیین شده برای گردشگران) و ورود باند‌های صوتی بزرگ به جنگل. https://x.com/i/status/2083142843049144436

هجوم جمعی، قضاوت گروهی، زبان یکسان فردیت گم شده‌ در چند روز اخیر، دو بار هدف هجوم گروهی قرار گرفته‌ام. گله‌ای ندارم و نمی‌خواهم از این وضعیت انتقاد کنم، اما تقریباً همه‌ی پیام‌ها را خواندم و تأمل کردم که چه چیزی این افراد را به هم پیوند می‌دهد، چه ویژگی مشترکی در این پیام‌های به ظاهر پراکنده وجود دارد و چه می‌توانم از این همه نفرت و ناسزا بیاموزم؟ نمی‌دانم آن که پیام می‌گذارد، چه در دل دارد و چه نیتی، اما آن‌چه در دسترس است، حجم قضاوت و نفرتی است که در قالب زبان، روانه‌ی تو می‌شود، به جرم این‌که مثل او فکر نمی‌کنی. برای قضاوت درباره‌ی تو حتی لازم نیست موضعی شبیه دشمن او یا مخالف او گرفته باشی. او طاقت تفاوت و استقلال تو را ندارد. تازه اینان کسانی‌اند که حتی با نام مستعار و صفحه‌ی بسته، این‌قدر تو را قابلِ دیده‌اند که قضاوت و نفرتشان را نثار صورت تو یا آن‌چه فکر می‌کنند تو هستی، کنند. چه بسا آدم‌های خاموشِ آشنایی که تو را درست شبیه همان‌ها قضاوت می‌کنند. نکته‌ی مشترک بین هر دو گروه، که با هم دشمن خونی‌اند، قضاوت از روی عنوان و تصویر متن است. تک و توک کسانی را دیده‌ام که متن را تا آخر خوانده باشند و پیام گذاشته باشند. برای بسیاری‌شان بیرون از دوگانه‌ی ذهنی‌شان جایی نیست. تو اگر مثل آنان نباشی، در اردوگاه مقابلشان هستی و لابد از نوع دشمن خجالتی یا ترسو یا مدافع زیرپوستی. نه خانم محترم، نه آقای محترم! نسبت هر نقطه‌ای با نقاط دیگر الزاماً در یک خط راست نیست که حتماً بین شما و دشمنتان باشد. شما دایره‌ای را فرض کنید با بی‌نهایت نقطه. نقاط بسیاری فراتر از آن خطی هستند که شما و دشمنتان روی آن تعریف می‌شوید. اما آن‌چه بیش از همه برایم جالب بود، زبان است. انگار زبان، خودبه‌خود، میل به استبداد و خفه‌کردن و ساده‌سازی و قالب‌سازی و یکسان‌سازی و خشونت را برملا می‌کند. با خودم فکر می‌کنم آیا واقعاً این صد و خورده‌ای پیام یا آن چهل و خورده‌ای را صد نفر یا چهل نفر نوشته‌اند؟ تقریباً مطمئنم که اگر هم صد نفر نباشند و چهل نفر نباشند، نزدیک به آن عددند. پس چرا عین هم می‌نویسند؟ چرا عین هم استدلال می‌کنند؟ چرا عین هم مغلطه می‌کنند؟ چرا حتی از فحش‌ها و ناسزاها و نفرین‌های مشابه استفاده می‌کنند؟ چرا هیچ خلاقیتی در ناسزاها و نقدهایشان نیست؟ چرا حتی با کلماتی محدود و ساختار زبانی مشابه می‌نویسند؟ چرا انگار یک نفر همه را نوشته است؟ تو از هر چیزی انتقاد کنی، گروهی می‌آیند و می‌نویسند: «چرا از فلان چیز انتقاد نکردی؟» حالا انتقاد هم کردی، ها. من گاهی تحلیل‌های فلانی را که می‌شنوم، روز بعد ردش را در پیام‌ها پیدا می‌کنم. انگار زبان برملاکننده‌ی ارادت و شیفتگی و پیروی و اطاعت و نفرت و ذوب شدن در جمع و از دست رفتن آزادگی و استقلال هم باشد. آیا این آدم‌ها خودشان متوجه این همه شباهت نیستند؟ فکر می‌کنم استقلال و آزادگی آدم ذره‌ذره از دست می‌رود. شاید خود آدم هم متوجه نشود. وابستگی و پیروی و مریدی هم کم‌کم شکل می‌گیرد. انگار سازوکار مغز ما دست‌کاری می‌شود. ما به نشانه‌های درونی دسترسی نداریم، اما زبان، به عنوان نشانه‌ای بیرونی، در دسترس ماست. به عقیده و گرایش سیاسی و باور مذهبی یا غیرمذهبی کاری ندارم، اما هیچ‌کدام از این‌ها نباید از ما فردیت‌زدایی کند. به نظرم زبان خانه‌ی فردیت ماست. زبان آزمایشگاهی است که نشان می‌دهد کجاییم و در چه ورطه‌ای افتاده‌ایم. حتی اگر سازوکار مغزمان هم تغییر کرده باشد، شباهت‌ها و تفاوت‌های زبانی‌مان با دیگران را می‌توانیم درک کنیم. اگر زبانمان را با فوجی که با آنان همراه شده‌ایم مقایسه کنیم، شاید متوجه شویم در موجی افتاده‌ایم که ما را به عنوان فردی مستقل به رسمیت نمی‌شناسد. شاید تلنگری به ما بزند. کشف استقلال و آزادگی و فردیتمان را در زبان جست‌وجو کنیم!

Ⓜ️ زوال تدریجی توانایی خواندن: چرا نوجوانان و دانشجویان دیگر نمی‌توانند کتاب بخوانند؟ 📌 آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بحران عمیق، خاموش و نسل‌شناختی در سیستم آموزشی و توانایی ذهنی جوانان است. گزارش بزرگ کتاب‌خوانی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بخش بزرگی از پسران نوجوان در مقطع دبیرستان، هنوز توانایی خواندن کتاب‌هایی دشوارتر از کتاب‌های دوره ابتدایی را ندارند. این بحران به مدارس محدود نمانده و اکنون استادان دانشگاه شکایت دارند که دانشجویان جدید حتی از پس خواندن یک مقاله علمی ۲۰ صفحه‌ای هم برنمی‌آیند. 📌 طبق گزارش سالانه رنسانس که ۲۳ میلیون فعالیت خواندنِ بیش از یک میلیون دانش‌آموز را تحلیل کرده، پسران ۱۱ تا ۱۴ ساله تقریباً به طور انحصاری به خواندن کتاب‌های بسیار ساده و مصور نظیر خاطرات یک بچه چلمن محدود شده‌اند و طعم چالش‌های ادبی بزرگتر را نمی‌چشند. دختران هم سن آن‌ها گرچه انتخاب‌های متنوع‌تری دارند، اما همچنان با معیارهای رشد شناختی فاصله دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد پسران ۱۴ تا ۱۶ ساله روزانه برای لذت مطالعه می‌کنند و نمرات خواندن دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان به پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۹۲ رسیده است. 📌 تحلیل عصب‌شناختی زوال تمرکز: مغز به عنوان یک عضله سیستم عصبی انسان بر اساس اصل استفاده کن یا از دست بده کار می‌کند. مسیرهای عصبی مغز که وظیفه حفظ توجه مستمر و طولانی‌مدت را بر عهده دارند، تنها در صورت تمرین مداوم و مواجهه با متون طولانی ساخته و تقویت می‌شوند؛ در غیر این صورت، این مسیرها دچار آتروفی یا تحلیل رفتن می‌شوند. وقتی ذهن نوجوانان روزانه با ویدیوهای چند ثانیه‌ای شبکه‌های اجتماعی و اسکرول بی‌انتها بمباران می‌شود، توانایی بیولوژیکی مغز برای تمرکز روی یک متن خطی طولانی فرو می‌پاشد. جالب اینکه طبق تحقیقات، حتی حضور فیزیکی یک گوشی تلفن همراه روی میز (حتی به صورت خاموش و رو به پایین)، بخشی از ظرفیت پردازش شناختی مغز را برای نادیده گرفتن آن اشغال کرده و عملکرد ذهن را تضعیف می‌کند. 📌در کنار گوشی‌های هوشمند، ورود ابزارهای هوش مصنوعی مولد نیز به این تنبلی بیولوژیکی دامن زده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به جای تلاش برای خواندن متون سخت، از چت‌بات‌ها می‌خواهند تا متون را برای آن‌ها خلاصه کنند یا مقالاتشان را بنویسند؛ فرآیندی که مغز را از مواجهه با چالش و مقاومت فکری محروم می‌کند. 📌پژوهش دانشگاه MIT: هوش مصنوعی چگونه مغز را تنبل می‌کند؟ مطالعه اخیر دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی بر روی داوطلبانی که از چت‌بات‌ها برای کارهای شناختی نظیر نوشتن مقالات استفاده می‌کردند، حقایق تکان‌دهنده‌ای را فاش کرد. تصاویر مغزی نشان دادند که در زمان استفاده از هوش مصنوعی، فعالیت نواحی مرتبط با خلاقیت در مغز به شدت کاهش می‌یابد. بدتر از آن، حدود ۸۳ درصد از کاربرانی که از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، پس از پایان کار حتی نتوانستند یک خط از مطلبی که خودشان با کمک ابزار تولید کرده بودند را به یاد بیاورند. این تحقیق نشان داد که واگذاری تلاش‌های ذهنی به چت‌بات‌ها، مغز را از انجام کارهای فکری عمیق محروم کرده و مانع از یادگیری واقعی می‌شود. 📌 نظام آموزشی امروزی با کاهش زمان‌های مطالعه کلاسی و حذف مواجهه‌های فکری دشوار، عملاً به این عقب‌گرد شناختی دامن زده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که برای نجات تمرکز و تفکر انتقادی نسل‌های آینده، بازگرداندن فضاهای بدون فناوری و اختصاص زمان‌های مطالعه مستمر در طول روز، یک ضرورت حیاتی و غیرقابل چشم‌پوشی است. [منبع] @Science_Focus 🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی

🔶کارت اعتباری موزه‌ها رونمایی شد؛ امکان شارژ و بازدید از موزه‌های تحت پوشش 🔷مؤسسه موزه‌های بنیاد مستضعفان از «کارت موزه» با قابلیت شارژ رونمایی کرد؛ کارتی که به گفته مسئولان این مجموعه می‌تواند به هم‌افزایی میان موزه‌ها، افزایش مخاطب و قرار گرفتن بازدید از موزه در سبد فرهنگی خانواده‌ها کمک کند. ادامه مطلب 👇 https://payamema.ir/payam/158558 @payamema

🔶ممنوعیت رسمی آفرودسواری در جنگل‌ها و کویرهای ایران؛ جزییات ابلاغیه جدید سازمان منابع طبیعی 🔷سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با صدور ابلاغیه‌ای رسمی، تردد خودروها و تجهیزات آفرودسواری را در تمامی عرصه‌های ملی از جمله جنگل‌ها، مراتع، کویرها و مناطق ساحلی ممنوع اعلام کرد. 🔷بر اساس این دستورالعمل، یگان‌های حفاظت استان‌ها موظف به پایش مستمر، مستندسازی تخریب‌ها و معرفی متخلفان به مراجع قضایی شده‌اند. ادامه مطلب👇 https://payamema.ir/payam/158540 @payamema

🔗 Siavash Ardalan (@BBCArdalan) بالاخره آفرود تا اطلاع ثانوی ممنوع شد. ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔗 Kaveh Madani (@KavehMadani) کویرگردی و هیجان سواری آفرود #اکوتوریسم یا تخریب #محیط_زیست؟ تا دیر نشده کاری کنیم که #بیابان های زیبای ایران همانند #جنگل های ارزشمندش نابود نشود. عکس ها و فیلم های بیشتر از این نوع تفریح مخرب #طبیعت 👇 https://www.instagram.com/p/BruTWChgYyf #کویر_جان_دارد ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 📲 @twittervid_bot

با این حساب و کتاب! افرادی همچون شیخ محمدتقی نقدعلی که در این روزهای آتش و خون، مهمترین دل‌مشغولی‌ آنها نحوهٔ پوشش بانوان کشور است چه نسبتی با جامعهٔ ایران و هویت تاریخی آن دارند؟ به عبارت دیگر، صاحبان چنین عقایدی در جغرافیای سیاسی ایران چایگاه‌شان چه بوده است؟ آنان در بهترین وضعیت‌شان فقط گوشه‌های کوچکی از این جامعه را نمایندگی می‌کرده‌اند! پس اکنون آنها روی کدام حساب و کتاب در موقعیت تصمیم‌گیری برای کشوری ۹۰ میلیونی با سابقهٔ تمدن و فرهنگی چند هزار ساله قرار گرفته‌اند؟ به قول کاسب محل، با حسابِ و کتاب نظارت استصوابی آن هم از سوی کسانی از همراهان و همفکران خودشان! #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad

بیمارستانِ اعصاب روان رازی یه مریض داشتم پسر نوجوانی که پدرش وقتی سرِ نماز بوده با روسری پدرش رو خفه و به قتل رسونده . بعد از بستری در بیمارستان رازی و مدت ها تحقیق و بررسی و انواع تست ها ، پزشکان تشخیص میدن که پسر هیچ مشکل و اختلالی نداشته ‏و توی جلسه مصاحبه با کیس ادعا میکنه که واقعا نمیدونم چرا اینکارو کردم پرونده خیلی عجیب بود چون خانواده میگفتن که رابطه ی پدر و فرزند بسیار خوب بوده و هیچ مشکلی باهم نداشتن تا اینکه در حین مصاحبه مکرر با خانواده متوجه میشیم که این اقا ، پودر لاغری و چربیسوز از عطاری گرفته بود ‏و چندماهی بود که مصرف میکرد با وجود اینکه زمان حادثه ۲ماه بود که قطع کرده بود ولی همچنان اثراتش باقی مونده بود پودر لاغری رو فرستادیم ازمایشگاه و متاسفانه داخلش شیشه بود و حالا .. مادر و خواهر این اقا به هیچ وجه حاضر به برگشت ایشون به خونه نیستن ۴-۵ ساله که بستری بیمارستانه zahour