🇮🇷| پناه هستم

تمامِ کودکیها را برایش مادری کرده عروسک مهربانی‌های کودک را نمی‌فهمد

امروز جمعه نبود، جمعه‌پرومکس بود.

من عصبی نیستم؛ فقط هزارتا حرف و ناراحتی رو قورت دادم و ماسک خوشحالی و خنده زدم که مبادا دیگرانو از خودم ناراحت کنم یا دلی رو بشکنم گویا تو این کارم گند زدم..

دقیقاً همون جایی که دست و پا می‌زنی و جز با مهربونی و حوصله رفتار نمی‌کنی، همه فکر می‌کنن یه از دماغ فیل افتاده‌ی عصبیِ بی‌حوصله هستی. این غم کجا بریم واقعا؟!

من از دور عصبانی و اخمو، از نزدیک شوخ، و از خیلی نزدیک، بسیار غمگینم.

از دوستانی که میخوان ۰۵/۶/۷ نی‌نی‌شون به دنیا بیاد، عذر می‌خوایم. کاری از دستمون ساخته نیست.

دوستانی که میخوان ۰۵/۶/۷ دست در دست محبوب باشن، دیگه کم کم باید کارای اداریشو انجام بدن.

پیش به سوی کلوزهای حاملِ عکس‌های دوتاییِ سایه/ دست روی هم/ رینگ/باکس گل و هکذا.

یاران عزیز آن طرف بیشترند…

بعد دیدن این‌ مستند می‌زدم تو سرم که چرا تا حالا نمیدونستم بالاترین مقام امنیتی جمهوری اسلامی، انقدر خفنه. نمیدونستم کنار مادرش نون تو تنور درست میکنه نمیدونستم خیلی اهل کشاورزیه نمیدونستم… حالا دیگه کلی برات اشک دارم حاج کاظم مستند «سایه برادرم» رو ببینید

اگه تو هم مثل من همین امشب فهمیدی که نفت تو سنگه و از توش می‌کشن بیرون، و اگه چاه بکنی نفت فواره نمیزنه بیرون، سلام.

اگه سال دیگه نبودم، جام شب سه برا خانم سه‌ساله گریه کنید.

حالا دوباره باید یکسال صبر کنیم تا محرّم بشه. اونم با این وضعیت خاورمیانه که اصلاً معلوم نیست تا سال دیگه زنده‌ایم یا نه.

خداحافظ محرّم و صفر.. خداحافظ ایّام سوختن در حبّ آل‌اللّٰه.. خداحافظ کوتاه‌ترین میانبر راه‌‌های هزارسالهٔ سیروسلوک..

ولی من خیلی روضه‌خونگی‌ پرسنم.

هر شب قبل خواب به این فکر می‌کنم که آیا دلشو دارم پا بذارم تو رواق دارالذکر یا نه...

کاش بازم خامنه‌ای دات آی آر عکسِ دیدارها رو منتشر می‌کرد و با ذوق از بینشون عکسهای خوشگلتو گلچین می‌کردم.

یعنی واقعا شب آخرِ صفره و دیگه تموم؟ آخه من " یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات، دست برنمی‌دارم"

امام رضا جونم! ما خیلی تو این دنیا و در برابر سختی‌ها کوچولو و طفلکی‌ایم. کل زندگیمونو به امید دست‌گیری شما جلو اومدیم. جون جوادت به ما پشت نکنیا...

برای هر کی خدمتش تو سیستان و بلوچستانه دعا کنید.