من.

می‌فهمم سرما خوردم، اما متوجه نمی‌شم.

هرجا به مشکل می‌خورم و با شکست مواجه میشم، یا حتی حالم بد میشه، می‌شینم یه دور سر اینکه با آخوند تو یه هوا دارم نفس می‌کشم گریه می‌کنم. تف بهت آخوند تف.

خیلی ناراحتم کردی؛ امیدوارم هرچی میخری فرداش تخفیف 70% بخوره. هر وقت ماشین‌تو بردی کارواش بعدش بارون بباره. هروقت خواستی در قوطی نوشابه‌تو باز کنی ناخنت بره تو گوشتت، گوشیت همیشه 10% شارژ داشته باشه و هروقت رفتی کافه، باریستاها به جای صد عربیکا بهت صد ربوستا بدن تا از تپش قلب سکته کنی و در نهایت بمیری.

پناه‌گاه.

نمی‌دونم عزیزم؛ غم داره متلاشیم می‌کنه.

امیدوارم این دفعه پروانه‌های تو دلم تبدیل به سوسک بالدار نشن.

مطمئنم اگه یکم سنگدل بودم زندگی خیلی بهتر برام میگذشت.

حموم بهترین مکان برای غمگین بودنه، قربونش برم.

خيلى عادى نشستى يهو دردى كه بارها پذيرفتى‌ش، قلبتو می‌سوزونه.

نمیشه آدم به صورت موقتی بمیره یه مدت؟

"هرچقدر که حالم بدتره کارم بهتره"

یکی نیست این زندگیو از دست ما بگیره ما بریم بمیریم؟

و در نهایت هرچیزی تا یه حدی ارزش جنگیدن داره.

این چند روز قیافم رو به هرکسی که نظر میده یه " خفه شو بابا کی نظر تورو خواست" توشه.

من و اون پسر خوشگله در آینده:

سر قبر لاور گرل درونم فاتحه خوندم و در حال حاضر هیچ چیزی مطلقا بنده رو به وجد نمیاره.