После хирургии

🐇Nazan Bekiro‘g‘lu — “Anor daraxti” Ba’zi kitoblarni o‘qimaysiz — ularni yashaysiz. Anor daraxti”men uchun shunday asarlardan bo‘ldi. Bu kitobni o‘qib, anorga boshqacha qaray boshladim. Tashqaridan bitta, butun va sokin ko‘rinadi. Ammo ichida yuzlab, minglab donalar yashiringan. Har biri alohida, ammo barchasi bir butun. Shunda bir gap esimga tushdi: Seni anor kabi yaxshi ko‘raman. Tashqaridan bitta, ammo ichimdagi har bir donasida sen yog‘ilasan.” Chunki ba’zan insonni shunchaki yaxshi ko‘rmaysiz. Uni hayotingizning mayda-mayda qismlariga singdirib yuborasiz. Bir qo‘shiqda u bo‘ladi, bir ko‘chada, bir hidda, bir kitobda… Hatto oddiygina bir mevaga qarab ham uni eslaysiz. Inson ba’zan bir odamni emas, o‘sha odam bilan bog‘liq bo‘lib qolgan butun bir olamni sevadi.” “Anor daraxti” menga ayriliqning ham o‘z tili borligini his qildirdi. Ba’zi insonlar hayotingizdan ketadi, ammo sizning ichingizdagi bir joyda qolib ketadi. Ba’zi ayriliqlar masofa bilan o‘lchanmaydi. Inson yoningizda bo‘lmasa ham, qalbingizning eng yaqin joyida yashashi mumkin. Va ehtimol, sevgi ham shudir — bir insonni butun hayotingizga sig‘dira olmasangiz ham, uni qalbingizdagi har bir kichik joyga joylashtirib qo‘yish. Anorning har bir donasida boshqa-boshqa ta’m bor. Hayot ham shunday: quvonchi, sog‘inchi, ayrilig‘i, umidi, uchrashuvlari bilan… Ba’zi kitoblar tugaydi. Ammo ularning ma’nosi siz bilan qoladi. “Anor daraxti” men uchun ana shunday kitob bo‘ldi. Uni yopdim, lekin anorning hidi, ayriliqning og‘rig‘i va sevgi haqidagi o‘sha nozik tuyg‘u xayolimda qolib ketdi.

Когда у вас с подругой аппетит просто космос 😂

men uning ismini aytmoqchi emasman. -nega? -Buni tushuntirish ancha qiyin. Men yoqtrganlarimning ismini aytgim yo’q. Aks holda, go’yoki uning qalbidan bir bo’lakni bergandek bo’laman. Men sirlilikni yoqtirib qoldim. Jim kuzatmoqni, jim bo’lishni. Ehtimol, bugungi xayotni biroz bo’lsada g’aroyib qilishga qodir yagona narsa bu sirlilikdir. Uning o’zi xato bilmas. Xatto eng oddiy narsa ham, agar uni yashira boshlasang, g’ayrioddiyga aylanadi. Ba’zida odamlarga qattiq bog’lana boshlasam, shahardan uzoqlashaman, o’zimga kelib olay deya, hech kim bilan suhbat qurmayaman. Ehtimol, bu biroz g’alati odatdir, lekin bu xayotga zavq olib kiradi. Qurbaqalarni yaxshi ko’raman, sabab deya kulasanmi. Agar butun dunyo go’zal narsalari yaxshi ko’rsa, ularni kim yoqtiradi. Endi aytchi, sen ham meni boshqalar kabi, g’alati dep o’ylaysanmi?

bu ish xech qachon tugamasa kerak!!!