منـا رحیمی | مِتـانویا

Metanoia مِتـانویا یک کلمه‌ی یونانیه به معنای سفرِ تغییرِ ذهن، قلب یا شیوه‌ی زندگی. در واقع زمانی که یک درک تازه، نگاه آدم را نسبت به خودش، اطراف و زندگی تغییر می‌دهد. @psych_language

انجمن علمی-دانشجویی روانشناسی بالینی دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران) دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌کند: 🎬 سلسله نشست‌های تحلیل فیلم؛ نشست اول فیلم Hamnet 2025 به کارگردانی کلویی ژائو اقتباسی از رمان تحسین‌شده مگی اوفارل «همنت» روایتی از عشق، فقدان و تبدیل رنج به هنر است؛ فیلمی که به‌جای اسطوره شکسپیر، انسانِ پشت اسطوره را به تصویر می‌کشد. در این جلسه درباره نسبت تاریخ و تخیل، بازنمایی سوگ در سینما، و این پرسش بحث خواهیم کرد که چگونه یک تراژدی خانوادگی می‌تواند به تولد یکی از بزرگ‌ترین آثار ادبی جهان منجر شود. 👥 سخنرانان همراه ما در این نشست: خانم دکتر نجمه خسروان‌مهر، آقای دکتر میثم شفیعی و آقای دکتر شهاب یوسفی 📆 تاریخ برگزاری: چهارشنبه 10 تیر 1405 ساعت 20:00 🔗لینک جلسه: https://meet.google.com/ajm-rbro-bkk ❗️لطفا قبل از شرکت در جلسه فیلم را تماشا کنید. منتظر حضور گرم شما هستیم🌸 کانال انجمن علمی-دانشجویی روانشناسی بالینی انستیتو روانپزشکی تهران

مهارت چهارم: داشتن استقلال فردی 💬 از نظر من، این یکی از مهم‌ترین مهارت‌هاست — موردی که خیلی از زوج‌ها یا فراموشش می‌کنند یا درک درستی از آن ندارند. خیلی از زوج‌ها تصور می‌کنند که نزدیک بودن یعنی همه چیز را با هم انجام دادن و کاملاً در هم ادغام شدن. اما این وابستگی است، نه عشق. یک رابطه‌ی سالم به دو انسان سالم نیاز دارد. استقلال فردی یعنی: — داشتن وقت تنها، بدون احساس گناه — داشتن سرگرمی یا علاقه‌ای که متعلق به خود شماست — داشتن دوستی‌هایی که الزاماً شریک زندگی‌تان در آن‌ها حضور ندارد — داشتن اهداف شخصی که برای شما معنادار است حفظ هویت فردی، دلبستگی ایمن می‌سازد؛ یعنی بدانید که می‌توانید «خودتان» باشید و در عین حال دوست داشته شوید. @MonaRahimi_psy @psych_language

مهارت سوم: کنار آمدن با چالش‌های زندگی مثل یک تیم زندگی سخت است و همیشه منصفانه نیست. در یک دوره‌ای از زندگی، یکی از شما توان کمتری دارد — عاطفی، جسمی یا مالی. این شکست رابطه نیست؛ این واقعیت زندگی است. تیم بودن یعنی در مواجهه با چالش‌ها به جای «من در مقابل تو»، با رویکرد «ما در مقابل مشکل» عمل کنیم. به جای اینکه بگوییم: — «من همیشه باید این کار را انجام بدهم» — «چرا همه چیز روی دوش من است؟» تلاش کنیم بگوییم: — «هر دو تحت فشار هستیم؛ چطور می‌توانیم این هفته را آسان‌تر کنیم؟» — «چه کاری می‌توانم انجام بدهم که بار روی دوشت کمتر شود؟» @MonaRahimi_psy @psych_language

مهارت دوم: هر روز شریک زندگی را از نو‌شناختن یکی از بی‌سروصداترین راه‌های دور شدن زوج‌ها از هم این است که به جای توجه به یکدیگر، بیشتر روی لجستیک روزمره تمرکز می‌کنند. وقتی مکالمات بیشتر حول صورت‌حساب‌ها، بچه‌ها و برنامه‌های روزانه می‌چرخد، صمیمیت عاطفی شروع به فرسایش می‌کند. نه به این دلیل که اهمیت نمی‌دهید، بلکه به این دلیل که دیگر یکدیگر را نمی‌بینید. زوج‌های موفق عشق و میل را مثل یک تمرین روزانه می‌بینند، نه یک حالت دائمی. آن‌ها با کارهای کوچک و مداوم یکدیگر را به‌دست می‌آورند: — قدردانی کردن به جای صرفاً انتقاد و بازخورد — ترمیم سریع رابطه پس از جدل — کنجکاو ماندن نسبت به دنیای درونی یکدیگر شریک زندگی شما در ۲۵ سالگی، همان آدم ۳۵ سالگی نیست. شریک زندگی قبل از بچه‌دار شدن، همان شخص بعد از آن نیست. شریک زندگی در دوران آرام، همان شخص در دوران پرچالش نیست. زوج‌هایی که دوام می‌آورند، آن‌هایی نیستند که هرگز تغییر نمی‌کنند؛ بلکه آن‌هایی هستند که به تکامل شریک زندگی و رابطه‌شان توجه می‌کنند. @MonaRahimi_psy @psych_language

مهارت اول: صحبت کردن بدون جدل صمیمیت یک چیز نیست — ترکیبی است از نزدیکی عاطفی، محبت فیزیکی، ارتباط عاشقانه و احساس دیده شدن و پذیرفته شدن. با گذر زمان، شکل و نحوه‌ی ابراز صمیمیت در طول مسیر رابطه تغییر می‌کند. چیزی که در ابتدا آسان به نظر می‌رسید — ارتباط جنسی خودجوش، گفتگوهای آخر شب، شور و اشتیاق — اغلب با عبور از مراحل مختلف زندگی دستخوش تغییر می‌شود؛ فشارهای شغلی، چالش‌های فرزندپروری، غم و اندوه، پیری، تغییرات سلامتی، آسیب‌های گذشته یا صرفاً واقعیت زندگی مشترک. زوج‌های سالم از این تغییرات فرار نمی‌کنند، بلکه به اندازه‌ی کافی اعتماد و زبان مشترک می‌سازند تا بتوانند درباره‌شان صحبت کنند؛ مثلاً: — «دلم برای احساس نزدیکی به تو تنگ شده» — «دلم محبت بیشتری می‌خواهد» هدف این نیست که یک زندگی مشترک بی‌نقص داشته باشید. هدف این است که رابطه‌ای داشته باشید که در آن بتوانید بدون شرم، حالت تدافعی یا ترس، درباره‌ی نیاز‌ها و ارتباط صحبت کنید. @MonaRahimi_psy @psych_language

خیلی از زوج‌ها وقتی وارد جلسه درمان می‌شوند، با یک جمله مشابه شروع می‌کنند: «ولی ما که همدیگر را دوست داریم!» درسته، عشق و کِمیستری شما را وارد رابطه می‌کند و همین دلیلی است که افراد در ابتدا یکدیگر را انتخاب می‌کنند. اما چیزی که اکثر ما دیر متوجه‌اش می‌شویم — زمانی که دیگر خسته‌ایم، از یکدیگر فاصله گرفته‌ایم یا برای صدمین بار سر یک موضوع بحث می‌کنیم — این است که: عشق تنها آغازگر یک رابطه است، نه نگه‌دارنده‌ی آن. رابطه‌های پایدار نه با شانس ساخته می‌شوند، نه با پیدا کردن «آدم ایده‌آل»، بلکه با مهارت. مهارت‌هایی آموختنی و عملی که به ایجاد ارتباط کمک می‌کنند؛ به‌خصوص زمانی که زندگی شلوغ می‌شود، بدن تغییر می‌کند، استرس زیاد می‌شود و میل جنسی کاهش می‌یابد. @MonaRahimi_psy @psych_language

چند وقت پیش مقاله‌ای تحت عنوان «عشق تو رو وارد یک رابطه می‌کنه، اما مهارت‌ها اون رو نگه می‌داره» در وب‌سایت Psychology Today خوندم که توسط دکتر ملیندا دستا نوشته شده. در ادامه خلاصه‌ای از آن به فارسی قرار می‌دهم. @MonaRahimi_psy @psych_language لینک مقاله: Love Gets You Into the Relationship, but Skills Sustain It

امنیت عاطفی توی رابطه واقعا مهمه؛ یعنی بدونی حتی وقتی اشتباه کردی، قراره درباره‌ی "رفتارت" حرف زده بشه، نه اینکه کل وجود و هویتت زیرسوال بره و رها بشی. - ریحانه مقدم فلاح @sut_tw

امنیت عاطفی توی رابطه واقعا مهمه؛ یعنی بدونی حتی وقتی اشتباه کردی، قراره درباره‌ی "رفتارت" حرف زده بشه، نه اینکه کل وجود و هویتت زیرسوال بره و رها بشی. - ریحانه مقدم فلاح @sut_tw

در روزهایی که زمان، شکل خطی و قابل‌پیش‌بینی خود را از دست می‌دهد، ذهن انسان نیز دچار نوعی «لغزش در معنا» می‌شود. ما عادت داریم آینده را به شکلی قابل تصور در ذهن نگه داریم؛ اما وقتی آینده به مجموعه‌ای از سناریوهای متناقض، اخبار ضد و نقیض و اتفاقات پیش‌بینی‌ناپذیر تبدیل می‌شود، روان وارد وضعیتی می‌شود که در روان‌شناسی از آن با عنوان « ابهام مزمن» یاد می‌شود. ♦️ وقتی آینده فرو می‌ریزد، چه بر سر روان می‌آید؟ مغز انسان، برخلاف تصور رایج، بیش از آنکه به «خوشی» نیاز داشته باشد، به «قابلیت پیش‌بینی» نیاز دارد. پژوهش‌های علوم اعصاب (از جمله کارهای مایکل گازانیگا و جوزف لدو) نشان داده‌اند که سیستم عصبی ما به‌طور مداوم در حال پیش‌بینی آینده است. وقتی این پیش‌بینی‌ها ناکارآمد می‌شوند، سیستم هشدار (به‌ویژه آمیگدالا) بیش‌فعال می‌شود. در چنین شرایطی، چند پدیده روانی به‌طور همزمان فعال می‌شوند: ۱. اضطراب منتشر: نه یک ترس مشخص، بلکه احساسی از «یک اتفاق بد در راه است، اما نمی‌دانم چیست». این نوع اضطراب فرساینده‌تر از ترس‌های مشخص است، چون راه‌حل روشنی ندارد. ۲. خستگی ذهنی: مواجهه مداوم با اخبار متناقض، ذهن را در حالت تصمیم‌گیری دائمی نگه می‌دارد. این وضعیت، توانایی های ذهنی را کاهش می‌دهد. به همین دلیل است که افراد می‌گویند: «دیگه توان فکر کردن ندارم.» ۳. احساس درماندگی آموخته‌شده: مفهومی که مارتین سلیگمن مطرح کرد؛ وقتی فرد احساس می‌کند هیچ کنترلی بر پیامدها ندارد، به‌تدریج حتی در موقعیت‌های قابل کنترل هم دست از تلاش می‌کشد. ۴. فروپاشی روایت شخصی: ما زندگی‌مان را در قالب یک داستان درونی می‌فهمیم: «کجا بودم، الان کجا هستم، و به کجا می‌روم». در شرایط بی‌ثبات، این روایت دچار فروپاشی می‌شود. و این دقیقاً جایی است که احساس پوچی و بی‌معنایی سر برمی‌آورد. ویکتور فرانکل، روان‌پزشک اتریشی، در تجربه اردوگاه‌های کار اجباری نوشت: «انسان می‌تواند تقریباً هر رنجی را تحمل کند، اگر معنایی برای آن بیابد.» اما بحران امروز، دقیقاً بحرانِ «نبود معنا»ست. 📌 چه می‌توان کرد؟ (رویکردهای علمی و عملی) در مواجهه با عدم‌قطعیت، هدف ما «کنترل جهان» نیست —چون ممکن نیست— بلکه «تنظیم رابطه‌مان با نادانی» است. ۱. محدودسازی آگاهانه ورودی‌های ذهنی: مطالعات نشان می‌دهند مصرف بیش از حد اخبار به‌طور مستقیم با افزایش اضطراب و افسردگی مرتبط است. 🔹 تمرین عملی: یک «پنجره خبری» تعریف کنید (مثلاً روزی ۳۰ دقیقه، از منابع مشخص). بیرون از این زمان، هر خبری حتی مهم منتظر می‌ماند. این کار به مغز شما پیام می‌دهد: «من هنوز کنترل مرزهایم را دارم.» ۲. بازسازی حس کنترل: در شرایطی که کنترل کلان از دست رفته، باید به کنترل‌های خرد برگشت. پژوهش‌ها در حوزه خود کارآمدی (بندورا) نشان می‌دهند حتی تجربه‌های کوچک از کنترل، اضطراب را به شکل معناداری کاهش می‌دهند. 🔹 تمرین عملی: * برنامه خواب منظم * فعالیت بدنی روزانه * انجام کارهای کوچک اما کامل (مثلاً مرتب کردن یک فضا) این‌ها بیهوده نیستند. این‌ها «بازسازی ستون‌های روان» هستند. ۳. تحمل ابهام: یکی از مهارت‌های کلیدی در درمان‌های مدرن، توانایی ماندن در وضعیت‌های حل‌نشده است. 🔹 تمرین ذهنی: به‌جای تلاش برای پاسخ به «چه خواهد شد؟» تمرکز را بگذارید روی: «الان، در این لحظه، چه چیزی در کنترل من است؟» این تغییر کوچک، مغز را از آینده‌ی خیالی به اکنون واقعی برمی‌گرداند. ۴. ارتباطات انسانی: سیستم عصبی ما به‌طور ذاتی اجتماعی است. نظریه پلی‌واگال (استیون پورجس) نشان می‌دهد که ارتباط ایمن با دیگران، سیستم عصبی را تنظیم می‌کند. 🔹 تمرین: * گفت‌وگوی واقعی (نه فقط چت) * به اشتراک گذاشتن تجربه‌ها بدون تلاش برای حل فوری * حضور در جمع‌های کوچک اما امن گاهی تنظیم روان، نه از درون، بلکه از «بین» انسان‌ها اتفاق می‌افتد. ۵. پذیرش محدودیت دانستن آنی دوک در کتاب «تفکر در شرایط عدم قطعیت» می‌گوید: «کیفیت تصمیم‌گیری، به کیفیت پیش‌بینی وابسته نیست، بلکه به نحوه مواجهه ما با عدم قطعیت بستگی دارد.» یاد گرفتن اینکه «ندانستن» بخشی از واقعیت است نه یک نقص، یکی از بالغانه‌ترین مهارت‌های روانی است. 🟥 جمع‌بندی: شاید مسئله اصلی این روزها این نباشد که «چه اتفاقی خواهد افتاد»، بلکه این باشد که: ما در مواجهه با ندانستن، چه کسی می‌شویم؟ آیا فرو می‌ریزیم؟ یا یاد می‌گیریم در دل ابهام، نوع دیگری از «زندگی» را تجربه کنیم؟ روان سالم، روانی نیست که همیشه آرام باشد؛ روانی است که بتواند در میان طوفان، شکل تازه‌ای از تعادل را خلق کند. و این، مهارتی است که حتی در تاریک‌ترین زمان‌ها هم قابل یادگیری است. ✍️ دکتر علیرضا گل

مدرسه تابستانه «معرفی رویکردهای روان‌شناسی» فرصتی است برای همه علاقه‌مندان و روان‌درمانگران، تا با اساس و پایه رویکردها بیشتر آشنا شوند. در نظر داشته باشید، همه جلسات ضبط می‌شود؛ اگر نتوانستید در زمان تعیین شده شرکت کنید، فیلم کلاس را می‌توانید هر وقت خواستید ببینید. من خودم ثبت‌نام کرده‌ام و پیشنهاد می‌کنم اگر امکان دارید، شما هم همراه شوید.

📚انجمن علمی دانشجویی روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می کند: «دومین مدرسه تابستانی معرفی رویکردهای روانشناسی»  با هدف ۴۰ ساعت آشنایی تخصصی با رویکردهای: 📚روانکاوی فرویدی 📚رویکرد روابط ابژه 📚رواندرمانی متمرکز بر انتقال TFP 📚روانکاوی لکانی 📚شناختی_رفتاری CBT 📚رفتاردرمانی دیالکتیک DBT 📚درمان‌های سیستماتیک 📚هیجان‌مدار EFT 📚درمان‌های وجودی با ارائه گواهی حضور از طرف دانشگاه علوم پزشکی ایران ✅امکان سوال و جواب و مشارکت در کارگاههای آنلاین ✅ارائه فایل‌های جلسات به صورت آفلاین ۱٠ جلسه ۴ ساعته ❗️با تخفیف ویژه برای ثبت نام در کل دوره❗️ جهت ثبت‌نام از طریق لینک زیر اقدام کنید: https://docs.google.com/forms/d/1hXamBBt_eXt4GPnMmwhYIOVMi81MQL9g0rL4OxKBYuE/edit?usp=drivesdk در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید با آیدی‌های زیر در تماس باشید: @fatemepoormalek @Fatemeh_mirdar @jamali_fateme

💻 وبینار تخصصی تشخیص و مداخلات درمانی اختلالات روان تنی ویژهٔ روان‌شناسان، درمانگران، رزیدنت‌‌های روانپزشکی و دانشجویان حوزه سلامت روان در این کارگاه دو روزه، نگاهی عمیق و کاربردی خواهیم داشت به: ✅ چالش‌های تشخیصی و تمایزهای کلینیکی ✅ تاریخچه‌‌گیری و نوشتن شرح‌‌حال و فرمول‌بندی موردی ✅ آشنایی با مداخلات دارویی، جسمانی، روان‌‌شناختی ✅ گفت‌وگو درباره‌ی نمونه‌های واقعی 📆 تاریخ: ششم و هفتم شهریور 🕰 ساعت: ۹ تا ۱۲ 📍 به‌‌صورت آنلاین 📌 ظرفیت: محدود و پذیرش بر اساس اولویت ثبت‌نام 📩 اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام: پیام به شماره واتساپ 09390216896 @psych_language

🎮 دعوت به شرکت در یک پژوهش درباره بازی‌های آنلاین! اگه بین ۱۳ تا ۱۸ سال سن داری و به بازی‌های آنلاین علاقه‌مندی، با پر کردن این پرسش‌نامه می‌تونی کمک خیلی بزرگی به ما بکنی تا بفهمیم چرا بعضی نوجوان‌ها بیشتر سمت بازی می‌رن و چطور می‌تونیم کمکشون کنیم بهتر مدیریتش کنن. 🧠 همکاری تو توی این پژوهش کمکمون می‌کنه برنامه‌های آموزشی و درمانی مؤثرتری برای نوجوان‌ها طراحی کنیم. 📝 پر کردن پرسش‌نامه حدود ۴۵ دقیقه وقت می‌گیره، و در پایان می‌تونی یکی از این پاداش‌ها رو انتخاب کنی: 🎁 شرکت در جلسات آموزشی یا مشاوره‌ای رایگان 🎁 دریافت گزارش اختصاصی از وضعیت بازیت 🎁 شرکت در قرعه‌کشی جوایز 🎉 📌 این پژوهش توسط فرشته رجایی، دانشجوی دکتری روان‌شناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام می‌شه، و تحت نظر: دکتر کمیل زاهدی، دکتر احمد عاشوری، و دکتر حجت فراهانی (اساتید روان‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه تربیت مدرس) ✅ نیازی به نوشتن نام یا مشخصات نیست. اطلاعات شما کاملاً محرمانه باقی می‌مونه. 🔗 برای شرکت، فقط کافیه روی لینک زیر کلیک کنی. https://survey.porsline.ir/s/QmcPPB8i از همکاریت ممنونیم🌟 @psych_language

‍ راهنمای سلامت روان برای شرایط جنگ کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران www.iranpa.org انجمن روان شناسی ایران ضمن تسلیت به ملت بزرگ ایران و محکوم نمودن جنگ و تجاوز، اعتقاد راسخ دارد صلح و آرامش بنیان سلامت روانی و اجتماعی جوامع انسانی است. این انجمن در پی تجاوز اخیر به سرزمین‌مان ایران، نگرانی جدی خود را در زمینۀ سلامت روانی جامعه به ویژه کودکان، نوجوانان و سالمندان ابراز می دارد. از این رو، کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران راهنمای سلامت روان در شرایط بحران جنگ را منتشر می نماید. به نام زندگی، به احترام امید در شرایطی که صدای انفجار جای صدای آرام طبیعت را می‌گیرد لازم است بیش از هر زمان دیگری از سلامت روان خود و اطرافیان‌مان مراقبت کنیم. جنگ نه‌تنها سلامت جسمی را تهدید می‌کند، بلکه سلامت روانی را نیز در معرض آسیب‌های جدی قرار می‌دهد: ترس، اضطراب، ناتوانی، درماندگی، سوگ، بی‌خوابی و بسیاری احساسات دیگر، بخشی از تجربه روانی افراد در بحران‌های جنگی است . راهنمای زیر با بهره‌گیری از توصیه‌های منابع بین‌المللی نظیر سازمان بهداشت جهانی و با هدف ارتقای سلامت روانی در جامعه و حمایت از تاب‌آوری فردی و جمعی نگارش شده است. نکاتی که در ادامه می‌آید، می‌تواند به کاهش آسیب‌های روانی ناشی از جنگ و تقویت سازگاری در این شرایط دشوار کمک کند. ۱. احساسات خود را بپذیرید، سرکوب نکنید. ترس، اندوه، خشم و اضطراب در زمان جنگ طبیعی‌اند. انکار یا سرکوب این احساسات نه‌تنها آن‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه فشار روانی را افزایش می‌دهد. آگاهی از هیجان‌هایی که تجربه می‌‎شود، نام‌گذاری و پذیرش آن هیجان‌ها، پایه‌ بسیاری از درمان‌های روان‌شناختی مبتنی بر تروماست. ۲. به اطلاعات موثق و محدود دسترسی داشته باشید. دریافت بیش از حد اخبار، به‌ویژه از منابع غیررسمی، اضطراب و نگرانی را تشدید می‌کند. راهکار توصیه‌شده، استفاده از منابع خبری معتبر و در عین حال محدودسازی میزان استفاده از اخبار است. ۳. از ارتباط انسانی غافل نشوید. ارتباط اجتماعی یکی از مهم‌ترین عوامل محافظت‌کننده در برابر اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی است. ایجاد یا حفظ ارتباطات خانوادگی، دوستی و اجتماعی باعث کاهش احساس انزوا و افزایش تاب‌آوری روانی می‌شود . ۴. روال زندگی را تا حد امکان حفظ کنید. حفظ عادات روزمره، به افراد حس پیش‌بینی‌پذیری، کنترل و ثبات می‌دهد که برای مقابله با بحران بسیار ضروری است. این توصیه در برنامه‌های MHPSS (خدمات سلامت روان و حمایت روان‌اجتماعی سازمان ملل) نیز تاکید شده است. ۵. تکنیک‌های ساده آرام‌سازی را تمرین کنید. نفس‌عمیق، تمرین‌های توجه‌آگاهی (Mindfulness) و حرکات بدنی ساده از ابزارهای مهم برای تنظیم هیجانی هستند. این تکنیک‌ها توسط سازمان جهانی بهداشت به‌عنوان مداخلات سطح اول توصیه می‌شوند. ۶. مراقب کودکان و سالمندان باشید در بحران‌ها، کودکان و سالمندان نیازمند توجه ویژه هستند. صحبت با زبان ساده، مداخلات مبتنی بر بازی، و ایجاد محیطی امن برای کودکان و مراقبت روانی مداوم برای سالمندان توصیه می‌شود. ۷. در صورت نیاز، از کمک حرفه‌ای استفاده کنید. در صورت بروز نشانه‌های هشداردهنده مانند افکار آسیب‌رسان، اختلال خواب شدید یا بحران روانی، دریافت کمک تخصصی بسیار ضروری است. در کشور عزیزمان ایران، خدمات روان‌شناسی زیادی به صورت حضوری یا تلفنی، مانند خط 1480 سازمان بهزیستی کشور ارایه می‌شود و مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره انجمن روان‌شناسی ایران با آدرس (https://iranpa.org/clinic/ ) از جمله این مراکز است. در پایان... در دوران جنگ، لازم است هر انسان نه‌فقط مراقب جسم، بلکه روان خود باشد. کمیتۀ مداخله در بحران انجمن سعی خواهد کرد با انتشار مطالب علمی مبتنی بر شواهد، در کنار هم‌میهنان عزیز باشد. مراقبت از سلامت روان، نه‌تنها حق ماست، بلکه مسئولیت ما در برابر خود و جامعه نیز هست. با هم، از این بحران عبور خواهیم کرد. کمیته مداخله در بحران انجمن روان‌شناسی ایران 1404/03/23

#فرصت_روان_درمانی_گروهی_رایگان 📍جلسات گروه‌ درمانی ویژه افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی پایان مهلت ثبت‌نام: پس از مصاحبه اولیه و تکمیل ظرفیت جهت کسب اطلاعات بیشتر یا ثبت‌نام، آیدی تلگرام @karimi_ze پیام متنی ارسال فرمایید. @psych_language @monarahimi_psy

#فرصت_روان_درمانی_گروهی 📍جلسات گروه‌ درمانی ویژه افراد مبتلا به اضافه وزن شروع جلسات از فروردین ۱۴۰۴ شنبه‌‌ها به صورت حضوری پایان مهلت ثبت‌نام: پس از مصاحبه اولیه و تکمیل ظرفیت 🏢 محل برگزاری جلسات: تهران، ستارخان، خیابان تهران ویلا، ابتدای خیابان توحیدی، پلاک 2، واحد 8 جهت کسب اطلاعات بیشتر یا ثبت‌نام، در روزهای شنبه، یکشنبه، سه‌‌شنبه با شماره تلفن مطب ۶۶۵۵۰۸۹۹ تماس گرفته یا به شماره واتساپ ۰۹۳۹۰۲۱۶۸۹۶ پیام متنی ارسال فرمایید. @psych_language @monarahimi_psy