لحظه‌ای بحرانی وسط ناکجا آباد.

عشق خیلی چیز عجیبیه. شبیه صدای زمزمه‌ی نصف شبی وقتی که ته چاه گیرافتادی می‌مونه.

دردا که درین بادیه بسیار دویدیم در خود برسیدیم و بجایی نرسیدیم. بازی بسیار دوست داشتنی عزیزم Gris.

گویند اگر مِی بخوری عرش بلرزد عرشی که به یک باده بلرزد به چه ارزد؟ برادر عزیزم خیام.

می‌خوام "اگه احتمال بردنت۱۰۰ه، فدای سرت اگه سرعتت کمه" باشم.

دارم سلامتی و لبخندمو به استرس می‌بازم.

نمی‌دونم هورمونه، فلاکته، زندگیه چیه ولی با این خون گریه کردم مجید. https://www.instagram.com/reel/DZAdDseNcPJ/?igsh=cGhjdnZmc2c3OWhh

یه چاله شخصی درست کردم که توش جا نمی‌شم.

انگار وسط حیاط مدرسه وایستادم و زنگ تفریحه و هیچ دوستی ندارم.

نیاز داری که بس کنی‌.

کالری‌هات بشمار و بس کن.

دست از فرار کردن بردار.

Channel photo updated

یه بغض همیشگی روی کمرم دارم.

دنیا بوی مرد می‌ده×۲.

ماشروم برگر قسطی.

غیبت با شوهر>>>>>>>>غیبت با دوست.

رابطه تاکسیک من، فشار کاریمه.

انگار از اول‌اول داخل پروسه "مثل سگ تلاش کردن و نشدن" هستم.

کاش همینی که هست نبود. اصلاً با همینی که هست مشکل دارم. همینی که هست ما ازونا نبود که یه شبه که هیچ، سالها و سالها عوض‌شه. همینی که هست ما مثل بختک چسبیده چفت گلو و هی فشار هی نفسی که نمی‌آد. همینی که هست بقیه همیشه با همینی که هست ماها فرق داشت‌. بقیه همینی که هستشون تهش برای یه ساندویچ دودوتا چهارتا نمی‌کنه ولی ما چی؟ یعنی چی مونده واسه ما برای چرتکه انداختن و همین بودن؟ انگار همینی که هست بقیه آسانسور داره، آهنگ پس‌زمینه‌ داره، داریوش نمی‌خونه و لقمه لازانیاشون پرچربه ولی ما؟ ما چی؟ ما چی می‌تونیم باشیم جز اینکه وسط یه بیابون بی سر و ته وایستادیم و اسبی نیست که تا بوق سگ جز خودمون بتازونیم ولی خب همینی که دلشکسته، خسته، بی‌پول، پررویا، بی‌امید، تاختن، باختن هست که هست عمو.