"نقاشِ دوره‌گرد"

هیچوقت فکر نمیکردم که روز تولدم با چهلم هزاران آدم یکی بشه. این هم باشه به عنوان ریتم بیست‌وسومین سال.

امروز چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چهلم چند هزار نفر است؟

واقعا نمیدونم چطور دنیاهامون انقدر متفاوت شده که هرکی به کشته شدن آدم‌ها به یه چشم نگاه میکنه. کاری به تعداد کشته شده‌ها ندارم، چون هیچ آماری رو قبول ندارید. اصلا شما بگو ۱۰ نفر. چرا نمیفهمید آدم‌ها بابت حقشون( همون حقی که تو داری و میری راهپیمایی در امنیت کامل ساندیس میخوری) کشته شدن! البته ما هیچی نمیفهمیم، نه من که الان دارم می‌نویسم و نه هیچیکدوممون، نمیفهمیم کور شدن یعنی چی، زندانی شدن یعنی چی، ترس از رنگ فردا رو ندیدن یعنی چی، چندسال حبس یعنی چی، با چشم‌های وحشت‌زده مردن یعنی چی، پخش شدن جمجمه‌امون وسط خیابونی که هر روز روش راه میرفتیم یعنی چی. هیچ دلیل و جبهه‌ی سیاسی و دینی نمیتونه توجیه کنه که این‌ها رو بشنوی، ببینی و بازم روی خون بچه‌های زیر ۱۸ سالی که کشته شدن راهپیمایی شرکت کنی.

من کلا یک چیزی رو هیچ‌وقت متوجه نمی‌شم. کسی که طرفدار این حکومته چطور در تلگرام، اینستاگرام، توئیتر، تیک‌تاک، یوتیوب و… فعالیت می‌کنه؟ مگه همون آدم‌هایی که در رأس حکومتی هستن که این‌ها قبولش دارن، همون آدم‌هایی که این‌ها عقایدشون رو قبول دارن، استفاده از این ا‌پلیکیشن‌ها رو به نوعی ممنوع یا فیلتر نکردن؟ مگه اپلیکیشن‌های مخصوص خودشون رو درست نکردن؟ خب مثلا فعالیت داشتن توی توئیتر با باورهاشون تناقض نداره؟ یه حالت پارادوکسی نداره؟ ویدیوی استتیک گذاشتن توی تیک‌تاک واسه‌شون عجیب نیست؟ مثلا همون موقعی که دارن فیلترشکن خودشون رو روشن می‌کنن یک لحظه به این فکر نمی‌کنن که اصلا «چرا» من دارم فیلترشکن روشن می‌کنم، یا چرا گفتن «فیلتره و استفاده نکن» ولی من دارم زور می‌زنم که به این‌جا وصل بشم؟ خنده‌شون نمی‌گیره؟ مسخره‌س!

رها

زخمی از عدم قطعیت #جافکری @jafekri_podcast1

بنظرم باید هرماه به این اپیزود‌ها گوش بدیم.

مرده بودن برای متوفی‌ست و مرگ برای بازمانده‌ها. وقتی ازم می‌پرسند که از مرگ می‌ترسی؟ به مرگ همه فکر میکنم به جز خودم، چون فقط در مرگ دیگریست که من می‌شم بازمانده‌‌. کسی که باید با فقدان سروکله بزنه و در همه‌ی اشیا و فعالیت‌های روزمره، مرگ رو به چشم ببینه و به‌‌ یاد بیاره که از دست داده. و دوباره ما شدیم بازمانده‌های"کشتار‌ دسته‌ جمعی" و باید هر روز با مرگ روبه‌رو بشیم، کافه‌ای بریم که کسی که قبلا اونجا میرفته دیگه وجود نداره، غذای مورد علاقه کسی رو بخوریم که دیگه وجود نداره، زندگی کنیم به جای زندگی‌هایی که دیگه وجود نداره. نمیدونم سنگینی این فقدان و از دست دادن رو چطور قراره به دوش بکشیم‌ اما دوستان، ما (بازمانده‌‌ها) برای همیشه از دست دادیم. یک فقدان ابدی.

بنظرم باید هرماه به این اپیزود‌ها گوش بدیم.