﮼رویا

این که دائما با آدم‌هایی مقایسه می‌شیم که نقطه شروع‌شون ۵۰+ بوده وقتی ما از ۱۰- شروع کردیم هم اصلا جالب نیست.

خیلی جذابه وقتی افراد بابت دیر جواب دادن عذرخواهی می‌کنن. یا وقتی تو رو در جریان نگه می‌دارن تا شروع به بیش‌فکری نکنی. مهارت ارتباطی خیلی جذابه.خیلی‌ها ناپدید می‌شن و تو رو با حدس و گمان تنها می‌ذارن.

در هر مرحله‌ای از بزرگسالی، بیشتر به این پی میبرم که اعتماد به آدم‌ها، صبح‌های غم‌انگیز و شب‌‌های دلگیری به همراه داره.

بالاخره یکی پیدا میشه هم ذوقتو میبینه، هم حیفت نمیکنه، هم همیشه حمایتگرته‌، به پلن خدا اعتماد کن.

لیوان رو اگه بیشتر از گنجایش آب توش بریزی سر ریز میشه،خوبی به آدما هم همینه بیشتر از گنجایش باشه زیادی میشه و دل رو میزنه هرچی توی حد وسطش خوبه بیشتر از اون سر ریز میشه و میریزه روی خودت.

جمله‌های رسیدی لطفا زنگ بزن، میخرم برات، صبح زنگ میزنم بهت خواب نمونی، الان چیکار کنم حالت خوب شه، توی عکس دسته جمعی از همه خوشگل‌تر بودی، مراقب خودت باش‌، یا مثلا دیدن پیام صبح بخیرش روی موبایلت وقتی از خواب بلند میشی، بنظرم از هزارتا دوستت دارم قشنگ‌تره.

‏سرصبحی راننده حرف قشنگی زد، گفت؛ "خانم آدم باید عمرش رو برای آدم‌های شیش دُنگ زندگیش بذاره، آدمای نصف و نیمه جون و توان زندگی کردن رو ازت می‌گیرند، دائم تو برزخ خواسته شدن و نخواسته شدن نگهت میدارن" و این به حق‌ترین حرفی بود که چند اخیر شنیدم..

زنده باد تمامِ نرسیدن‌هایی که بعدها فهمیدم خودِ «معجزه» بودند!

‏دیگه برام مهم نیست کسی باهام حرف نزنه، پیام هام رو جواب نده، دوستم داشته باشه یا ازم بدش بیاد، پشت سرم حرف بزنه، جایی دعوت نشم یا هر چیز دیگه‌ای، کلا اهمیت دادن رو متوقف کردم.

‏در ولش کن “هر چی شد، شد“ ترین حالت ممکنم.

یه زمانی فکر میکردم اگه برای آدم‌ها خوب باشی، اونا هم باهات خوب میمونن. اگه هوای دلشون رو داشته باشی، یه روزی هوای دلت رو دارن. اگر پشتشون باشی،پشتت می‌ایستن. اما زندگی یه چیز دیگه یادم داد. اینکه بعضی آدم‌ها خوبی رو نمیفهمن، بهش عادت میکنن. تا وقتی هستی، بودنت براشون عادیه. تا وقتی میبخشی، فکر میکنن وظیفته. تا وقتی میمونی، خیال میکنن هیچوقت نمیری. تا اینکه یه روز تصمیم میگیری دیگه مثل قبل نباشی. اون موقع تازه میفهمن چی رو از دست دادن. ولی بعضی حسرت‌ها، دقیقا از همون روزی شروع میشن که دیگه برای جبران دیر شده.

دوستان من توی این سن فهمیدم که پیدا کردن رفیق خوب از پیدا کردن معشوق سخت‌تره. یادتون باشه اگر یه رفیق دارید تو زندگیتون که همیشه هست، خیر و صلاحتونو می‌خواد، بازی نمی‌کنه و دروغ نمیگه بهتون، اونو هیچوقت از دست ندید! به هیچ قیمتی چون مثلش پیدا نمیشه.

اگه بگن فکت ترین چیزی که از لحاظ علمی ثابت نشده چیه؛ می گم: “اگه چیزی تو زندگی اذیتت می‌کنه، یعنی داره یه چیزی بهت یاد می‌ده؛ و اگه هنوز داری اذیت می‌شی، ینی هنوز یاد نگرفتی طبیعت تا وقتی بازی رو نفهمی تکرارش می‌کنه "چشماتو باز کن.”

‏آدما فقط لحظه انفجار تورو می‌بینن، نمی‌بینن چقدر کنار اومدی، کوتاه اومدی و چقدر سازش کردی.

کاش قانونی چیزی وضع میشد تا همه ی خونه های کشور اینجوری ساخته میشدن 🫠💆🏽‍♂️🌳

دير سين زدن از تو، قطع ارتباط از من. بى تفاوتى از تو، فاصله گرفتن از من. كم توجهى از تو، كم رنگ شدن از من. سرد شدن از تو، حذف کردن از من. منتظر گذاشتن از تو، منصرف شدن از من. سكوت از تو، خداحافظى از من. كم گذاشتن از تو، كنار كشيدن از من. اولويت نبودن از تو، دست كشيدن از من. ناديده گرفتن از تو، فراموش كردنت از من.

"به موقع گفتن، مهم‌تر از گفتنه. به موقع بودن، مهم‌تر از بودنه. به موقع شنیدن، مهم‌تر از شنیدنه. به موقع انجام دادن، مهم‌تر از انجام دادنه. به موقع بودن رو جدی بگیرید."

‏یه روز میفهمی بیشتر حسرت‌های زندگی، نتیجه‌ی انتخاب‌های دیگران نبود؛ نتیجه‌ی ترس‌هایی بود که اجازه دادی به جای تو تصمیم بگیرن