𝐔𝐫𝐚𝐧𝐮𝐬

آدم نسبت به پاییز یه خودآزاری عجیبی داره، با اینکه می‌دونی فصل فراق و دوری و دلگیر شدنه، با اینکه با هر قدم تو خیابون یه غمی می‌خوره تو صورتت، ولی بازم ته دلت از همه بیشتر دوسش داری

تغییر که نمیکردی. مثل سازمان ملل بودی، فقط اظهار تاسف میکردی.

توقع تابستون پرفساد داشتم صرفا پرفشار بود

‏واکنش من به photos تو ios 18 مثل واکنش پیرمردا به گوشی‌های هوشمند بود.

‏یکهو به قدری ناراحت میشم و پرت میشم تو گودال غم و ناراحتی، انگار من نبودم که همین چندساعت پیش میخندیدم و میو.

‏شما هم عجب گیری کردید؟ چون من واقعا عجب گیری کردم.

‏من نظر دوستامو میپرسم که اگه با من هم نظرن با خیال راحت و اگه هم نظر نیستن با استرس و عذاب وجدان کار خودمو انجام بدم.

‏(بعضی) پسر ها بهت می‌گن دوستت دارن و واقعا هم دوستت دارن. هم خودتو دوست دارن هم دوستاتو دوست دارن. کلا دختر دوست دارن.

دلم بوسیدن چشماتو میخواد.

این تابستون واقعا ترکوندم (خودم رو) این تابستون واقعا ترکوندم (باقی مانده‌ی سلامت روانم رو)

آخرش یا برات شیرینی میدم یا خرما گردویی با پودر نارگیل💘

نجات دهنده گفت میخوام یه راهی نشونت بدم، گفتم چطوری؟ گفت ممنون شما چطوری؟

‏دروغ چرا تک تک سلولام دلتنگتن ولی ببین نه، دیگه نه.

‏شهریور عزیزم حالا ما یچی به مرداد گفتیم تو چرا به خودت میگیری تموم میشی.

‏توصیه میکنم فعلا تو این هوا نارنگی نخرین یا اگه میخرین غروبا نخورین چون وقتی پوستش میکنی بوش میپیچه حس میکنی بعدش باید ۴بار از روی دهقان فداکار بنویسی.

‏"تو ماه بودی، ماه. زیبا، دور، دست‌نیافتنی. من؟ من بره‌ای گم‌شده در کوهستان، که آن‌قدر سربه‌هوای ماه ماند تا گله را گم کرد..”

‏من بااینکه تاریکیاتو دیدم ولی همیشه جوری نگاهت کردم که انگار خورشیدی٫

اونجایی که تو قرآن میگه وقتی میمیرید میگید ما رو برگردونید تا فلان کار رو نکنیم به جاش بیسار کارو بکنیم هم جالبه. من صد بار هم برگردم نمی‌فهمم دقیقا باید چه غلطی بکنم.

‏بزرگ‌ترین دستاورد تابستون امسالم این بود که خودم رو نکشتم.

‏حتی داخل خوابای که می‌بینم هم خوشحال نیستم.