sayesade

نمیدونم جریان چیه انگار هرچی سنم بیشتر میشه موهام تصمیم میگیرن فر و فر‌تر بشن چند روزیه خودم رو توی آینه میبینم از دیدن موهام پشمام میریزه

Until you lose it all, you will never know There's fear in letting go

شاید هم مشکل از شب و یا روز نیست و خوابم مشکل داره😌

شب قطبی؟ …

روزها همیشه بهتر هستن کارها رو انجام میدم عملگرا هدفگرا سرحالم ولی شب‌ها امان از شب‌ها اضطراب و فکر و درد قفسه سینه بگا میرم رسما تا خوابم ببره و صبح شه شاید باید به صورت جدی به مهاجرت به یه کشوری فکر کنم که شب نداشته باشه نروژی سوئدی

و یکی دیگه از ترسام اینه که نتونم به همون اندازه که احساسات منفیم رو روشن و شدید و واضح توصیف میکنم احساسات مثبتم رو بیان کنم

یکی از بزرگ‌ترین ترس‌های من اینه که از روی عادت ناراضی یا ناراحت باشم.

کاش این موضوع بین افراد جا بیوفته که ادما همیشه قرار نیست در دسترس باشن یا همیشه قرار نیست بخوان با شما باحوصله و روتین صحبت کنن و در عین حال حالشون هم خوب باشه قرار نیست هروقت یکی زیاد در دسترستون نبود یا حوصله ارتباط با شما رو نداشت حالش بد یا گرفته…

کاش این موضوع بین افراد جا بیوفته که ادما همیشه قرار نیست در دسترس باشن یا همیشه قرار نیست بخوان با شما باحوصله و روتین صحبت کنن و در عین حال حالشون هم خوب باشه قرار نیست هروقت یکی زیاد در دسترستون نبود یا حوصله ارتباط با شما رو نداشت حالش بد یا گرفته باشه…

اصلا مگه تو ایران میشه ثبات بیرونی رو کامل نگه داشت؟

قطعا انقدر وابستگی به ثبات هم درست نیست ولی فکر کنم یه جور مکانیسم دفاعی باشه برام که باهاش نوسانات درونیم رو کنترل کنم

یعنی واقعا مغزم قفل میکنه و اینجوریه که میشینم و قفل شده به میزم زل میزنم برای یه چند دقیقه‌ ی طولانی

من خیلی به ثبات وابسته‌م و چون اوقاتی هست که درونم اصلا ثبات نداره با روتین داشتن توی زندگیم این رو جبران میکنم یه جورایی حالا فقط کافیه یه ذره از روتینم خارج شم سریع احساس کنترل نداشتن میاد سراغم و حتی عصبی میشم و چون عصبی میشم دوباره درست کردن و برگشتن به همون روتین روزمره سخت میشه