شٰکـوفـۂ گـیلاسٓㅤ

حالا من مانده‌ام و اندوه و غمی که هیچ زمان خیال ترک کردن من رو نداره، عذاب وجدان زنده موندن و باز مانده بودن در حالی که جوون‌های دست گلمون‌ رو از دست دادیم... هزار و یک سوال توی مغزمه و هزاران نفر یک صدای توی مغزم فریاد میزنن، من موندم و اشکی که هیچ وقت خیال تموم شدن نداره و من موندم با زخمی رو قلبم برای کسایی که یکبار هم باهاشون همکلام نشدم..

https://t.me/calherblue اگر کسی دلش خواست که کنارم باشه، من اینجام.

https://t.me/calherblue اگر کسی دلش خواست که کنارم باشه، من اینجام.

یـروزیم نوبت به خنده‌های مـا میرسه مگه نـه؟!

2025 bangtans year is coming 🌟!

hope: “ARMY keeps me walking like they're my feet keeping me up, and my muscles, my cells, my neurons– all of that. That's all l can say, really. ”🌹☕️

دلتنگ خیلی چیز‌هام، دلتنگ به آغوش کشیدن‌ها و صحبت کردن‌ها و خنده‌ها و گریه‌های طولانی با اشخاصی که دیگه نیستن؛ رفتن یا ما انتخاب کردیم که در اوج خواستن دیگه نباشن. دلتنگ کودکانه فکر کردن و لذت بردن از زندگی، دلتنگ دلنشین بودن سرمای پاییز و زمستون و گرما و زندگی بخش بودن بهار و تابستون... انگار که دلتنگی عضوی از من شده باشه این روز‌ها عجیب درگیرشم؛ شاید هم من در این لحظه‌‌ها الهام‌بخش کلمهٔ "دلتنگی" باشم! – بـه‌ نام تـو؛ دونـهٔ برف‌ مـن❄️!

روز‌هـای پر نورمون شروع شد، چـون ماه و خورشیـدمون اینجـان!

𝗐𝖾𝗅𝖼𝗈𝗆𝖾 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗁𝗈𝗆𝖾 [ 𝗌𝗎𝗇𝗌𝗁𝗂𝗇𝖾 ] ✨