آرشیو (کانال گفتمان اندیشه ها )

ولاه جای که دکترا کلام جام بماند مجبور از هوش مصنوعی بپرسم

کسانی که سمت مطالعه کتابهای امثال میلانی و رضوی و تفکیکیان میروند، ذهن منضبط و منظمی ندارند. دیدیم که ایشان فراوان شاخه به شاخه پرید و غالب پرسشهای مرا جواب نداد و از موضوع هم خارج شد.

از هوش مصنوعی بپرس 🙏😉

گه گاهی آثار میلانی را مطالعه کرد و از طرفی آثار مرتضی رضوی را

گه گاهی آثار میلانی را مطالعه کرد و از طرفی آثار مرتضی رضوی را

بنده به شما عزیز بارها گفتم مطالب‌تان را آماده کنید تا وقت گروه گرفته نشود و برای هر متنی کلی انتظار کشیدیم، اما همین مسئله ساده را متوجه نشدید. مباحث فکری کار سختی است، عزیزم، با کتاب‌های آقا میلانی و رضوی که گفتید از آنها استفاده کردید، قابل حل نیست.

ساده ترین سوالم این بود که مبانی پیدایش عقول عشره و پذیرش اش چیست جواب داده نتوانستید و خودت را از این راه به آن راه زدید

📌گروه برای اعضاء آزاد است

ساده ترین سوالم این بود که مبانی پیدایش عقول عشره و پذیرش اش چیست جواب داده نتوانستید و خودت را از این راه به آن راه زدید

همه متوجه هستند

شما فقط تا این لحظه هیچ سوالی را جواب ندادی

جناب استاد

اختلاف دیداران با فلاسفه فرق دارد : فلاسفه که حتی بر سر اصیل‌ترین مبانی هستی (مثل وجود یا عدم حقیقت، مادی یا مجرد بودن جهان) با یکدیگر تضادهای بنیادین دارند، دینداران در طول تاریخ در اصول کلان وحیانی متحد بوده‌اند: تمام دیندارانِ راستین و فرقه‌های اصلی ادیان…

فلاسفه (به ویژه فلاسفه یونان و پیروان مشائی آن‌ها) برای حفظ قواعد عقلی خود، تصویری از خدا ارائه می‌دهند که با خدای ادیان در تضاد است: فلاسفه می‌گویند «از واحد جز واحد صادر نمی‌شود»، بنابراین خدا را یک «علت مبعوث» و مجبور می‌دانند که جهان به صورت قهری و از پیش‌تعیین‌شده از او صادر شده است (نظریه صدور یا تجلی). اما مبنای وحیانی صراحتاً خدا را فاعل مختار می‌داند که هر زمان بخواهد خلق می‌کند و اراده‌اش محدود به قواعد فلسفی نیست: «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ» (حج/۱۸) و «فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ» (بروج/۱۶).

اگر خلاصه بگویم اختلاف فلاسفه ناشی از پای چوبین و ساختار لغزان عقلِ بشری است که ظرفیت درک کلِ حقیقت را ندارد؛ اما اختلاف دینداران، ناشی از هوای نفس، تاویل‌های خودخواهانه و سوءاستفاده از متنِ منسجمِ وحی است. دین در ذات خود ابزاری یگانه و یقینی است، به شرط آنکه انسان با قلبِ سلیم و تسلیم در برابر کلام خدا به آن بنگرد، نه با عینکِ منفعت‌طلبی و ساختارگرایی بشری.

اختلاف دیداران با فلاسفه فرق دارد : فلاسفه که حتی بر سر اصیل‌ترین مبانی هستی (مثل وجود یا عدم حقیقت، مادی یا مجرد بودن جهان) با یکدیگر تضادهای بنیادین دارند، دینداران در طول تاریخ در اصول کلان وحیانی متحد بوده‌اند: تمام دیندارانِ راستین و فرقه‌های اصلی ادیان ابراهیمی، بر سر وجود خدای واحد، ضرورت بعثت پیامبران، وجود جهان آخرت و اصول اخلاقی (مانند زشتی ظلم و خوبی عدالت) توافق نظر دارند. اختلافات موجود، بیشتر در فروع، احکام فرعی و چگونگی پیاده‌سازی دستورات است که این بخش از اختلافات، ناشی از پویاییِ فهمِ بشری در گذر زمان است، نه فروپاشیِ اصلِ یقینِ دینی.

بنابراین، متن و حقیقت وحی منشأ تناقض نیست؛

عین همین اشکال به خود شما وارد است: بزرگ‌ترین دلیل بر ناکارآمدی وحی و دین، اختلاف شدید دینداران با یکدیگر است. اگر وحی و دین، ابزاری یگانه و یقینی بود، نباید خود دینداران در طول تاریخ، به نتایجی کاملاً متضاد می‌رسیدند .

جناب استاد شما حاشیه میروید و هیچگاه به اصل مطلب نمی‌پردازد

بحث ما تقابل مبانی دینی و فلسفی نیست ما به عنوان یک مسلمان مبانی دینی را پیش فرض مورد قبول قرار دادیم مشکل ما با مبانی وارداتی تحت نام فلسفه در دین است