تصدّقت

لعنت به ترامپ کامیون غذایی گربه پرید رو جا کولری فکر کردم زدن.

تایمر باید بکنم فردا زنگ بزنم ناسزا بگم بهش.

حالا بارهای قبلی هم ما زیاد حرف نمی‌زدیم اما بود. الان زیادی نیست.

حسیبا خیلی وقته نیست. دارم ناراحت می‌شم.

خدایا من هیچ‌وقت دلم نمی‌خواد جن اینا ببینم، لطفا نشونم نده؛ همین‌جوریشم تحمل آدما به خودی خود سخته.

پسربچه‌ی بازیگوشی گوشه‌ی کمد اتاقم نشسته؛ لباس‌های آویزشده از چوب‌لباسی‌ روی نیمی از صورتش افتاده؛ اون ترسیده. به تمام افسانه‌هایی که از غولچه‌ها شنیده بودم هم‌زمان هجوم می‌برم و فکر می‌کنم که ناخن‌هاش بلنده، شبیه اون‌هاست و خیلی هم ترسناک نیست؛ اما این رو…

خدایا آدمیزاد رو از شر هم‌نوعانش در امان نگه‌دار.

بلد نیستم آدما رو تسلی بدم، اما شاید بگم خب بیا غذام برای تو. خب بیا لواشکم برای تو‌. خب بیا چیپسم برای تو. و بعدش برم یه گوشه در فقدان خوراکی‌هام گریه کنم.

کجایی؟ ای‌که دلم بی‌تو در تب و تاب است؛ ز پا فتادم و در سر هوای رویِ تو دارم..

دلم برای «رهبری می‌گه غلط می‌کنید»های رهبر شهیدم تنگ شده:).

اگه همین‌جوری پیش بره، بچه‌های نسل بعد تو کتاب مطالعات اجتماعی می‌خونن: «مذاکرات ایران و آمریکا یکی از طولانی‌ترین روابط سینگل‌های تاریخ بود.»

ای‌کاش یکی کتاب رو همیشه «می‌خرم برات» بود برام.

ما را به جز خیالت فکری دگر نباشد‌.

مولا امیرالمومنین یه جمله قشنگی دارن، می‌گه: «إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ.» دنیا همیشه بر یک حال نمی‌مونه؛ پس به فراز و فرودش دل نبند.

‏وخفف عني ما في داخلي فأنتَ أدرى به مني.

از بعد شهادت آقا نهم اسفند، این اولین باریه که رخت عزا رو درمیارم و رنگی می‌پوشم. چقدر پوستم بهش غریبه‌ست.. غمگین‌تر شدم و دردمند‌تر. چه روزهای سختی بهم گذشت، بغض‌هام هنوز نترکیده، بعد از شهادت آقا رقیه رفت بعدش هم مشکلات متنوعی بهم گذشت؛ برام سال مرگ عزیزهام بود. و هنوز هم نتونستم بغضم رو خالی کنم. هنوز هم نتونستم یه دل سیر گریه کنم. هیچ‌چیز به کام نیست و ای‌کاش آقا امام زمان یکاری بکنه.

من مرگ می‌شوم! - قسمت پنجم (جنایتِ بزرگِ پسرِ کوچک در هیروشیما)

خاندان روچیلد خیلی مهمن چه در نظام بانکداری و سرمایه‌داری که بعدها درمودش صحبت‌ها خواهیم کرد، چه در پیدایش جنگ‌ها و آشوب مختلف. تازه توی هرم فراماسون‌ها هم هستن. فلذا حتما سرفرصت بخونید.

لازمه یه پرانتز باز کنم🤌 دوک‌نشین هِس یکی از دولت‌های کوچیک آلمان بود که کنار هانوور قرار داشت. این منطقه توی گذشته محل زندگی قبایل توتونی بود و بعضی از پژوهشگرها معتقدن اسم «هِس» از قبیله‌ای به اسم «کِتی» گرفته شده؛ قبیله‌ای که توی قرن‌های ابتدایی میلادی کنار رود راین زندگی می‌کرده. البته بعضی‌ها هم می‌گن این قبیله اواخر قرن سوم میلادی توسط قبیله آلامانی از اون منطقه بیرون رونده شد و بعد از اون، دیگه اسمی ازش توی منابع تاریخی دیده نمی‌شه. سرزمین هس امروزی حدود ۲۱ هزار کیلومتر مربع وسعت داره و شهرهای مهمش فرانکفورت، دارمشتات، کاسل و ویسبادن هستن. جمعیت این منطقه توی سال ۱۹۶۷ حدود ۵ میلیون و ۲۵۰ هزار نفر گزارش شده که یک‌سومشون کاتولیک و دوسومشون پروتستان بودن.👍 از نیمه دوم قرن سیزدهم، حکومت این منطقه دست خاندان دوک‌های هس بود. یکی از مشهورترین اون‌ها، فیلیپ دوک هس بود که بین سال‌های ۱۵۰۹ تا ۱۵۶۷ زندگی کرد. اون یکی از قدرتمندترین حاکمان اروپا و از مخالف‌های جدی کلیسای رم بود. فیلیپ سال ۱۵۲۶ به مذهب پروتستان گرایش پیدا کرد و به یکی از حامیان اصلی جنبش اصلاحات مذهبی تبدیل شد. بعد از مرگش، سرزمین هس بین چهارتا پسرش تقسیم شد و در نهایت، توی قرن هفدهم به دو بخش هس کاسل در شمال و هس دارمشتات در جنوب تبدیل شد. توی جنگ‌های سی‌ساله اروپا هم حاکمان هس در کنار پروتستان‌ها قرار گرفتن. اما با اتمام حکومت این خاندان، ثروت و نفوذشون از بین نرفت. حتی توی قرن بیستم هم خاندان هس کاسل همچنان یکی از ثروتمندترین خاندان‌های جهان شناخته می‌شدن. پرنس فیلیپ، رئیس این خاندان، قبل از جنگ جهانی دوم داماد پادشاه ایتالیا بود و از حامیان جدی هیتلر و موسولینی به حساب می‌اومد. بعضی منابع حتی می‌گن اون نقش واسطه بین هیتلر و موسولینی رو هم برعهده داشت. فیلیپ هس کاسل دست‌کم تا سال ۱۹۷۳ زنده بود و توی کاخی در نزدیکی فرانکفورت زندگی می‌کرد. شهرتش هم به این بود که ثروتمندترین مرد آلمان و ثروتمندترین شاهزاده اروپاست.🤝 اما چیزی که این خاندان رو برای ما مهم می‌کنه، ارتباطشون با خاندان سلطنتی انگلیسه. توی نیمه اول قرن هجدهم، خاندان‌های حاکم بر هانوور و هس از طریق ازدواج به هم نزدیک شدن. ویلیام هشتم، حاکم ثروتمند هس کاسل، دختر جرج دوم، پادشاه انگلستان، رو برای پسرش فردریک انتخاب کرد. بعد از مرگ ویلیام هشتم در سال ۱۷۶۰، فردریک دوم به حکومت هس کاسل رسید. حاصل این ازدواج، پسری به اسم ویلیام بود؛ همون فردی که بعدها به حامی اصلی مایر آمشل روچیلد تبدیل شد. به این ترتیب، جرج دوم، جرج سوم و جرج چهارم، پادشاهان انگلستان، به‌ترتیب پدربزرگ، دایی و پسرخاله ویلیام بودن.🤝 این ارتباط خانوادگی به همین‌جا ختم نمی‌شد. ویلیام با دختر پادشاه دانمارک و نروژ هم ازدواج کرد؛ دختری که از طرف مادر، نوه جرج دوم بود. یعنی همسر ویلیام درواقع دخترخاله خودش هم محسوب می‌شد. وقتی فردریک دوم به حکومت رسید، ویلیام هم ولیعهد شد و اداره منطقه هانو، در ۱۶ کیلومتری شرق فرانکفورت، رو به دست گرفت؛ منطقه‌ای که حدود ۵۰ هزار نفر جمعیت داشت. سال ۱۷۸۵، با مرگ پدرش، ویلیام با نام ویلیام نهم(عکس بالا👆) به حکومت هس کاسل رسید و اداره سرزمینی با ۳۳۰ هزار نفر جمعیت رو در اختیار گرفت. پارت بعدی بمونه برای روز دیگری فعلا همینارو بخونید.... ادامه داره...

ویلیام نهم