Махмут Хазрат Шарафутдин

Мусульманский календарь на 2027 год. Бэхетлелэр календаре https://www.wildberries.ru/catalog/1160952024/detail.aspx?size=1714825233

❤️💕❤️

Әссәламү галәйкүм вә рәхмәтуллаһи вә бәрәкәтүһ! Хөрмәтле газиз кардәшләрем! Барча мактауларыбыз галәмнәрнең Раббысы булган Аллаһка булсын. Аңа мактау әйтәбез, Аннан ярдәм һәм гөнаһларыбызның ярлыкавын сорыйбыз. Раббыбыз безне туры юлга күндергән өчен Аңа шөкер итәбез. Пәйгамбәребез Мөхәммәдкә ﷺ, аның гаиләсенә, сәхабәләренә һәм Кыямәт көненә кадәр аның юлыннан баручыларга Аллаһның сәламе һәм рәхмәте булсын. Бүгенге вәгазебезнең темасы — «Минлек» (Эгоцентризм). Кадерле мөселманнар! Без яшәгән заманда кешеләрнең күп кенә проблемаларының тамыры бер нәрсәгә барып тоташа. Ул да булса — минлек. Минлек ул — кешенең үзен һәрнәрсәнең үзәге итеп күрүе. Үз фикерен генә дөрес дип санау, һәрчак үзенең теләге үтәлергә тиеш дип уйлау, үзенең уңайлыгын башкаларныкыннан өстен кую. Андый кеше сөйләшкәндә дә күбрәк «мин», «миңа», «минеке» сүзләрен куллана. Ул кешеләрне тыңламый, аңларга тырышмый, ә бары тик үзен генә ишеттерергә омтыла. Аллаһ Тәгалә Коръәндә болай ди: ﴿فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى﴾ "Үз-үзегезне мактамагыз. Кемнең тәкъва икәнен Аллаһ яхшырак белә." («Ән-Нәҗм» сүрәсе, 32 нче аять) Бу аять безгә шуны өйрәтә: кеше үзенең дәрәҗәсен күтәрергә түгел, ә Раббысы каршында түбәнчелеккә өйрәнергә тиеш. Пәйгамбәребез ﷺ дә болай дигән: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ» "Йөрәгендә тузан бөртеге кадәр тәкәбберлек булган кеше Җәннәткә кермәс." (Мөслим) Минлек белән тәкәбберлек һәрвакыт янәшә йөри. Кеше үзен башкалардан өстен күрә башлагач, ул киңәшне дә кабул итми, хатасын да танымый, гафу да сорый белми. Гыйбрәтле вакыйга Бер ир белән хатын һәр көн диярлек бәхәсләшә торган булганнар. Икесе дә үзләрен хаклы дип санаган. Бервакыт алар бер акыл иясенә килгәннәр. Ул аларны тыңлап бетергән дә, өстәлгә бер стакан су куйган. — Бу нәрсә? — дип сораган. — Су, — дигәннәр. Аннары ул стаканны кулына алган да: — Ә хәзер бу стаканны һәрберегез үзегезгә тартыгыз, — дигән. Икесе дә берьюлы тарта башлаганнар. Нәтиҗәдә стакан идәнгә төшеп ватылган. Акыл иясе елмаеп әйткән: — Стаканны икегез дә үзегезгә тарттыгыз. Әгәр берәрегез икенчесенә бирергә теләгән булса, ул ватылмас иде. Күп кенә гаиләләр дә шулай җимерелә. Һәркем «мин хаклы» дип тарта, әмма берәү дә: «Башта сине аңлыйм», — дип әйтергә теләми. Кадерле кардәшләр! Минлек гаиләдә мәхәббәтне үтерә. Минлек дуслыкны җимерә. Минлек ата белән бала арасына салкынлык кертә. Минлек кеше белән кеше арасындагы ышанычны какшата. Ә иң куркынычы — минлек кешене Раббысыннан ерагайта. Чөнки ул үзенең нәфесен тыңлый башлый. Чын мөэмин һәрвакыт үз-үзенә сорау бирә: Мин дөресме, әллә дөреслек миннән өстенме? Кайчак бәхәстә җиңү түгел, мөнәсәбәтләрне саклап калу мөһимрәк. Кайчак соңгы сүзне әйтү түгел, ә эндәшми калу хәерлерәк. Кайчак үз хакыңнан баш тарту — Аллаһ каршында зуррак җиңү булып тора. Практик киңәшләр Бу атнада һәркайсыбыз түбәндәгеләрне эшләп карасын: Кемнең дә булса сүзен бүлдермичә ахырына кадәр тыңлагыз. Әгәр ялгышканыгызны аңласагыз, «Мин хаталы булганмын» дип әйтергә өйрәнегез. Гаиләдә яки эштә бер кешенең фикерен үзегезнекеннән өстен куеп карагыз. Һәр көн үзегездән сорагыз: «Бүген мин нәфесемне җиңдемме, әллә нәфес мине җиңдеме?» Кадерле мөселманнар! Кешенең бөеклеге аның күп сөйләвендә түгел, ә үз нәфесен җиңә белүендә. Үзен кечерәйткән кешене Аллаһ күтәрер. Ә үзен күтәрергә тырышкан кешене вакыт һәм тормыш үзе түбән төшерер. Аллаһ Тәгалә күңелләребезне тәкәбберлектән, минлектән һәм нәфес коллыгыннан сакласын. Безгә тыйнаклык, ихласлык һәм матур әхлак насыйп итсен. Гаиләләребезгә мәхәббәт, йөрәкләребезгә тынычлык, телләребезгә йомшаклык бирсен. Әмин, йә Раббәл-галәмин.

Әссәламү галәйкүм, кадерле кардәшләрем! Барыгызны да нурлы, бәрәкәтле җомга көне белән ихлас күңелдән тәбрик итәм! Аллаһ Тәгалә бу изге көннең бәрәкәтен күңелләребезгә иңдерсен, догаларыбызны кабул итсен, йөрәкләребезне иман нуры белән бизәсен. Кадерле дусларым! Кеше бу дөньяда ялгыз яшәр өчен яратылмаган. Без бер-беребезгә терәк булырга, киңәш бирергә, ялгышканда төзәтергә, авыр чакта күтәрергә тиеш. Әмма киңәшнең файдалы булуы өчен аны әйтә дә, тыңлый да белергә кирәк. Кайчак без сөйләргә бик яратабыз, ләкин тыңларга өйрәнмәгәнбез. Ә бит тыңлый белү — акыллылыкның һәм тыйнаклыкның билгесе. Аллаһ Тәгалә Коръәндә болай ди: ﴿وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى﴾ «Изгелектә һәм тәкъвалыкта бер-берегезгә ярдәмләшегез.» («Әл-Мәидә» сүрәсе, 2 нче аять) Бу аять безгә мөселманның вазифасы үзен генә түгел, ә кардәшен дә яхшылыкка өндәү икәнен искәртә. Пәйгамбәребез ﷺ болай дигән: «الدِّينُ النَّصِيحَةُ» «Дин — ул ихлас нәсыйхәт.» (Мөслим) Чын мөселман кардәшен кимсетү өчен түгел, ә аны яхшырак кеше булсын өчен киңәш бирә. Ә киңәшне кабул иткән кеше үзенең дәрәҗәсен төшерми, киресенчә күтәрә. Борынгы хикмәт ияләре әйткәннәр: «Кем үзенә дөресен әйткән кешене ярата, шул кеше камиллеккә якынлаша. Кем мактаучыларны гына ярата, шул үзенең кимчелекләре белән яши бирә.» гыйбрәтле вакыйга Бер шәкерт остазына килеп: — Остазым, кешеләр минем хаталарымны әйтәләр, күңелемә авыр тия, — дигән. Остазы аңа көзге тоттырган да: — Көзге синең йөзеңдәге тапны күрсәтсә, аны ватып ташлыйсыңмы, әллә йөзеңне юасыңмы? — дип сораган. Шәкерт: — Әлбәттә, йөземне юам, — дигән. Остаз елмаеп: — Димәк, дөрес киңәш биргән кешене түгел, үзеңдәге кимчелекне төзәтергә өйрән, — дигән. Ике дус урманнан барганда берсе абынып егыла. Икенчесе кулын сузып аны күтәрә һәм: — Бүген мин сине күтәрдем, иртәгә син мине күтәрерсең. Безнең көч — бергә булуда, — ди. Еллар үткәч, алардан уңышларының серен сорагач, алар: — Без бер-беребезне мактап кына яшәмәдек. Кирәк вакытта дөрес сүз әйтә белдек, кирәк вакытта шул сүзне тыңлый да белдек, — дип җавап биргәннәр. Кадерле кардәшләрем! Үзгәрергә теләмәгән кеше үсә алмый. Ә кардәшенең яхшы киңәшен кабул иткән кеше күңелен дә, холкын да матурлый. Шуңа күрә әйткән сүзебез — мәхәббәт белән, тыңлаган колагыбыз — тыйнаклык белән булсын. Бер-беребезне тәнкыйтьләү өчен түгел, ә Аллаһ ризалыгы өчен яхшырак кешеләр булырга ярдәм итик. Йомгак Бүген һәркайсыбыз үз-үзебезгә шушы сорауны бирик: «Мин кешеләргә үзгәрергә ярдәм итәмме? Һәм үземә әйтелгән дөрес киңәшне кабул итә беләмме?» Аллаһ Тәгалә безгә хак сүзне әйтергә дә, аны ихлас күңел белән кабул итәргә дә насыйп итсен. Йөрәкләребезне тәкәбберлектән сакласын, араларыбызга мәхәббәт, ихласлык һәм бердәмлек бирсен. Әмин.

Барча мактаулар галәмнәрнең Раббысы булган Аллаһка булсын. Пәйгамбәребез Мөхәммәдкә ﷺ, аның гаиләсенә, сәхабәләренә һәм Кыямәт көненә кадәр аның юлыннан баручыларга Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын. Ата-анага изгелек кылу — Аллаһ әмере Хөрмәтле мөселман кардәшләр! Коръәндә Аллаһ Тәгалә Үзенә генә гыйбадәт кылырга кушкач, шундук ата-анага яхшылык эшләргә боера. Бу аларның никадәр бөек дәрәҗәгә ия булуын күрсәтә. Аллаһ Тәгалә әйтә: «Раббың Үзенә генә гыйбадәт кылуыгызны һәм ата-анагызга изгелек күрсәтүегезне әмер итте. Әгәр аларның берсе яки икесе дә синең яныңда картлыкка ирешсәләр, аларга хәтта: «Уф!» — дип тә әйтмә, аларны шелтәләмә, ә алар белән һәрчак хөрмәтле һәм ягымлы сүзләр сөйлә.» Игътибар итегез: Аллаһ Тәгалә ата-ананы хурлауны гына түгел, хәтта ризасызлык белдерүче иң кечкенә сүзне дә тыйган. Димәк, мөэмин кеше ата-анасына карата сүзендә дә, карашында да, тавышында да, мөнәсәбәтендә дә әдәпле булырга тиеш. Ата-ананың ризалыгы — Аллаһның ризалыгы Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Раббының ризалыгы — ата-ананың ризалыгында, ә Раббының ачуы — ата-ананың ачуында.» Күпләр: «Нигә догаларым кабул булмый? Нигә тормышымда бәрәкәт юк? Нигә күңелем тыныч түгел?» — дип аптырый. Ә кайчак җавап бик якында була: ата-ананың күңелендә. Гыйбрәтле вакыйга Бер яшь егет бер галим янына килеп әйткән: — Мин күп намаз укыйм, ураза тотам, Коръән укыйм. Әмма күңелем тыныч түгел. Галим аннан сораган: — Әниең исәнме? — Әйе, әмма ул миңа һәрчак киңәшләр бирә. Шуңа күрә мин аның янына сирәк барам. Галим елмаеп әйткән: — Син Җәннәт ишеген нәфел гыйбадәтләр белән ачарга тырышасың, ә Аллаһ инде сиңа икенче ишекне ачып куйган. Егет елап әнисе янына кайта, гафу үтенә һәм аңа хезмәт итә башлый. Берничә айдан соң ул яңадан килеп: — Остазым, күңелемә тынычлык иңде, — ди. Галим җавап бирә: — Кайчак ананың бер догасы еллар буе кылган нәфел гыйбадәттән дә көчлерәк була. Ата-ананы алар исән чакта кадерлик Кадерле кардәшләр! Күп кешеләр ерак илләргә ял итәргә вакыт таба. Ләкин үз әнисе янына ярты сәгатькә генә керергә вакыты җитми. Кайберәүләр көненә дистәләгән кешегә хәбәр яза. Ләкин әнисенә атналар буе шалтыратмый. Кемдер дусларына кыйммәтле бүләкләр ала. Ә әтисенә кирәкле әйберне алырга кызгана. Ләкин бер көн килә... Телефон бүтән беркайчан да: «Улым...» яки «Кызым...» дип шалтырамый. Шунда кеше бөтен байлыгын бирергә дә әзер була, тик әти-әнисен тагын бер генә мәртәбә күрергә мөмкинлек булмый. Гыйбрәтле хикәя Бер кешедән сораганнар: — Ни өчен син көн саен карт әтиең янына барасың? Ул җавап биргән: — Мин кечкенә чакта егылмасын өчен ул минем кулымнан тотып йөртте. Хәзер инде минем чират — аның кулын тотарга. Аннары ул болай дигән: — Ата-аналар без сизгәнче картаймыйлар, ә без соңлап кына моны аңлыйбыз. Чын байлык нәрсәдә? Иң бай кешеләр — акчасы күп булганнар түгел. Иң бәхетле кешеләр — әти-әнисенең кулын үбә алган, аларның догасын алган, елмаюын күрә алган кешеләр. Мондый бәхетне бернинди байлык белән дә сатып алып булмый. Хәдис Пәйгамбәребез ﷺ әйткән: «Хур булсын! Хур булсын! Хур булсын! Кем соң ул? — дип сорадылар. Пәйгамбәр ﷺ әйтте: — Кем ата-анасының берсен яки икесен дә картлыкларында күреп тә, алар аркылы Җәннәткә керә алмаган кеше.» Гамәли нәсыйхәтләр Бу җомгада һәркайсыбыз үз-үзебезгә сорау бирик: Мин соңгы тапкыр әниемә кайчан: «Мин сине яратам», — дидем? Соңгы тапкыр әтиемә рәхмәтемне кайчан белдердем? Алар өчен соңгы тапкыр кайчан чын күңелдән дога кылдым? Әгәр ата-анагыз исән булса: аларга шалтыратыгыз; хәлләрен сорагыз; кулларын үбегез; күңелләрен күрегез; догаларын сорагыз. Әгәр инде алар бакыйлыкка күчкән булса: алар өчен һәрдаим дога кылыгыз; сәдака бирегез; аларның туганнары белән араларны өзмәгез; аларның яхшы эшләрен дәвам итегез. Әй, акыллы мөселман! Ата-анаңа яхшылык кылуны иртәгәгә калдырма. Алар исән чакта хезмәтләрен күр. Алар янәшәдә чакта кадерләрен бел. Чөнки бер көнне син аларның тавышын бары тик хәтереңдә генә ишетерсең. Фотолары калыр... Истәлекләре калыр... Һәм синең догаларың гына барып ирешер. Шуңа күрә бүген үк аларга мәхәббәтеңне күрсәт.

السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ Ассаляму галәйкум вә рахмәтуллаһи вә бәракәтүһ.💕 Хөрмәтле дустым, сине изге җомга көне белән котлыйм. Аллаһы Тәгалә шушы бәрәкәтле көндә кылган һәм кылачак барлык изгелекләребезне Үзенең рәхмәте белән кабул итсен. Рөхсәт итсәң, сүзнең әһәмияте турында берничә нәсыйхәт сүзен җиткерәсем килә. Әгәр күңелең белән кабул итсәң, бу сүзләр сиңа файдалы булыр, иншаАллаһ. Бервакыт Басрада Сәлим исемле бер сәүдәгәр яшәгән. Кешеләр аны дөреслеге, зирәклеге һәм кешеләргә карата яхшы мөнәсәбәте өчен хөрмәт иткәннәр. Аның Хәсән исемле якын дусты булган. Алар күп еллар дус яшәп, бергә сәүдә иткәннәр, сәфәргә йөргәннәр һәм авыр чакларда бер-берсенә ярдәм иткәннәр. Кешеләр алар турында: — Чын дуслыкны күрергә теләсәгез, Сәлим белән Хәсәнгә карагыз, — дип әйтә торган булганнар. Ләкин беркөнне Сәлим базардан арыган һәм күңелендә борчу белән кайтып килгән. Ул көнне сәүдәсе дә уңышсыз булган. Кешеләр арасында сүз Хәсән турында киткәч, ул уйламыйча гына: — Хәсән соңгы вакытта артык акрын һәм ышанычсыз булып китте, — дип әйтеп куйган. Ул бу сүзләр белән дустын рәнҗетергә теләмәгән. Әмма сүз базар буйлап җилдән дә тизрәк таралган. Кайберәүләр Хәсәннең намусына шикләнеп карый башлаган, икенчеләре аның белән сәүдә итүдән читләшкән. Ә кайберләре Сәлимнең сүзенә үзләреннән дә кушып сөйләгәннәр. Хәсән бу сүзләрне ишеткән. Ул берни әйтмәгән, ләкин йөрәге тирән яраланган. Чөнки кешене иң нык яралаучы сүзләр — ул яраткан һәм ышанган кешедән килгән сүзләр. Шуннан соң Хәсән әкренләп читләшкән. Еллар буе төзелгән дуслык сүрелә башлаган. Еллар үткәч, Сәлим бер галим һәм хикмәт иясе булган Шәйх Бәһауддин белән очрашкан. Ул аңа югалган дуслыгы һәм күңелендәге авырлык турында сөйләгән. Шәйх аңа карап болай дигән: جِرَاحُ السِّنَانِ تَلْتَئِمُ، وَجِرَاحُ اللِّسَانِ لَا تَلْتَئِمُ «Корал ярасы төзәлә, ә тел ярасы төзәлми». Аннан соң өстәп әйткән: رُبَّ كَلِمَةٍ هَدَمَتْ مَحَبَّةَ سِنِينَ «Кайчак бер сүз еллар буе төзелгән мәхәббәтне җимерә». Сәлим елап җибәргән һәм әйткән: — Мин дустымны хыянәт аркасында да, мал аркасында да түгел… Бер уйламый әйтелгән сүз аркасында югалттым. Хөрмәтле дустым, адәм баласына Аллаһы Тәгалә зур нигъмәт итеп тел биргән. Тел аша кеше күңелендәге нурны да чыгара ала, караңгылыкны да. Бер җылы сүз кешенең өмете сүнгән вакытта аңа көч бирә ала. Ә бер авыр сүз күңелдә еллар буе төзәлмәслек яра калдырырга мөмкин. Шуңа күрә телебезне матур сүзләрдә кулланырга өйрәник. Күркәм сүзләр аркылы кеше дөньяда да, ахирәттә дә күп нигъмәтләргә ирешә. Ә начар, бозык сүзләр — дөньябызны да, ахирәтебезне дә зарарга китерергә мөмкин. Раббыбыз безгә кешеләрнең күңелләрен җәрәхәтләүче түгел, ә дәвалаучы сүзләр сөйләргә насыйп итсен. 🤲Әмин.🤲

السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ 💕Аллаһының сәләме, рәхмәте һәм бәрәкәте булсын, хөрмәтле кардәшләрем, иманлы дусларым!💕 Җомга мөбарәк булсын! Аллаһ Тәгалә бу изге көндә кылган гыйбадәтләрегезне кабул итсен, күңелләрегезгә тынычлык, йортларыгызга бәрәкәт насыйп итсен. Сезгә ике дөнья бәхете, саулык-сәламәтлек һәм иман нуры телим. Хөрмәтле дустым, бүген, бу нурлы Җомга көнендә, мин сиңа кыска гына нәсыйхәт җиткерергә телим. Әгәр син ишетергә һәм тыңларга әзер булсаң, мин үз белемем белән уртаклашырга шат булырмын һәм синнән минем өчен дога кылуыңны үтенәм. Шулай итеп: وَعَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنِ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ، فَقَالَ: «الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ، وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ، وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ Нәүвәс ибн Сәмган (р.г.) риваять итә: Мин Аллаһ Рәсүленнән ﷺ изгелек һәм гөнаһ турында сорадым. Ул болай диде: «Изгелек — ул күркәм холык, ә гөнаһ — ул синең күңелеңне борчыган нәрсә һәм син кешеләр күрүен теләмәгән гамәл». 💕Гыйбрәтле кысса: Бер яшь егет акыл иясенә килеп, — Мин үзгәрергә телим, ләкин мине гөнаһка тарта, — дип әйткән. Акыл иясе: — Күңелеңдә гөнаһлы уйлар уянганда, барлыкка килгәндә, син аларны бер көнгә кичектер, ягъни үзеңә әйт: “Бер көн үтсен, эшләрмен”, — дип киңәш бирә. Әлеге егет нәсыйхәтне тыңлап һәм шулай эшли башлый. Вәсвәсә килгән саен ул үз-үзенә: — Иртәгә, — дип әйтә. Көннәр үтә, һәм аның теләкләре акрынлап көчсезләнә. Ул кире акыл иясе янына килеп: — Әлбәттә, мин гөнаһлы уйларымны берьюлы җиңә алмадым, ләкин гөнаһны бер көнгә кичектергән саен миндә гөнаһтан тыйылу көче артты, — ди. Акыл иясе: — Шулай булды, чөнки һәрбер теләк вәхши хайван кебек: ашаткан саен көчәя, ә ашатмасаң — зәгыйфьләнә, — диде. الطَّاهِرُ مَنْ كَانَ نَقِيًّا مِنْ دَاخِلِهِ Чиста кеше — ул эчтән чиста булган кеше. ♥️Бу хәдистән 5 гыйбрәт: 1. Изгелек — ул холыкта Кешенең чын диндарлыгы аның сүзләрендә түгел, ә холкында күренә. Күркәм холык — иманның җимеше. 2. Күңел — хакыйкать үлчәве Әгәр бер эш күңелеңне борчый икән — бу аның дөрес түгеллеген күрсәтә. Күңел алдамый. 3. Гөнаһ яшеренергә ярата Әгәр син бер эшне кешеләрдән яшерәсең икән, димәк ул эштә хата бар. Чиста гамәл яктыдан курыкмый. 4. Теләкне “ашатма” Гөнаһ теләге син аны кабатлаган саен көчәя. Әгәр син аны туктатсаң — ул зәгыйфьләнә. 5. Кичектерү — җиңүнең башы Гөнаһны шунда ук эшләмәскә, ә кичектерергә өйрән. Күп очракта ул теләк үзе үк юкка чыга. Аллаһ Тәгалә безгә күркәм холык, пакь күңел һәм туры юл насыйп итсен. 🤲Әмин.🤲

Хөрмәтле дусларым, сезне нурлы җомга көне белән ихлас күңелдән тәбрик итәм! Аллаһ Тәгалә бу мөбарәк көндә кылган гыйбадәтләрегезне кабул итсен, догаларыгызны кире какмасын, күңелләрегезгә тынычлык, тормышыгызга бәрәкәт бирсен. Йөрәкләрегез иман нуры белән тулсын. 🤲Әмин🤲 Хөрмәтле дустым, мин сиңа бу нурлы җомга көнендә бер хикмәтле риваять сөйлисем килә. Һәм шул риваятьтән чыгып, сиңа нәсыйхәтләр бирәсем килә. Әгәр син тыңларга әзер булсаң, әлбәттә. Бер галим һәм аның шәкерте ерак юлга чыкканнар. Көн бик кызу булган, сусау аларны бик нык интектергән. Озак барганнан соң, алар бер иске коега килеп җиткәннәр. Шәкерт, түземсезләнеп, тиз генә су алып эчкән, ләкин аңа суның тәме ошамаган: — Бу су әче, эчәргә яраксыз, — дигән ул. Галим исә шул ук судан эчкән дә тыныч кына: — Бу су әче булса да, ул безгә тормыш бирә, — дип җавап биргән. Юлларын дәвам итеп, кич белән алар ял итәргә туктаганнар. Шәкерт, уйланып, галимгә сорау биргән: — Остаз, ни өчен син әче суны мактадың? Галим әйткән: — Син суның тәмен генә тойдың, ә мин аның файдасын күрдем. Күп кешеләр тормышта да шулай: алар тышкы ягына гына карыйлар, эчке мәгънәне аңламыйлар. Тормыш һәрвакыт татлы булмый. Шуңа күрә син, акыллы кеше буларак, тормышның әчесендә дә хикмәтен күрә белергә тиешсең һәм үзеңнең тормышыңа һәм рухыңа файдасын табып үзләштерергә тиешсең. Бу сүзләр шәкертнең йөрәгенә үтеп керде, һәм ул шул көннән башлап һәр нәрсәгә тирәнрәк карарга өйрәнде. Бу риваятьтән алынган гыйбрәтләр: 1. Кеше тышкы күренешкә генә карап нәтиҗә ясамаска тиеш. 2. Һәр авырлыкта яшерен файда бар. 3. Сабырлык — зирәклеккә илтүче юл. 4. Сынаулар — кешене камилләштерә торган дәресләр. 5. Акыллы кеше хәлләрнең тәмен түгел, ә мәгънәсен күрә. Аллаһ Тәгалә безгә хакыйкатьне аңларлык акыл, күрерлек күз һәм сабыр йөрәк насыйп итсен.🤲Әмин🤲

https://max.ru/join/4xxp3hvbfbZ33oPqPV6ac_puYdVdGL5nsLmq9jU2dBE

Әй, акыл иясе, бел һәм онытма: чын иманлы кешенең әхлагы — аның сүзсез күренеп торган йөзе. Ул мөгамәләдә йомшак, ләкин хаклыкта нык; үч ала алган чакта гафу итә, нәфесе җавап таләп иткәндә үзен тыя белә. Аның сүзе пакь, ул сүзләре белән яраламый һәм кешеләрдән өстен куелмый, чөнки барысы да Яратучы каршында тигез икәнен онытмый. Ул нигъмәт вакытында шөкер итә, сынауларда сабыр кала, шатлыкта да, кайгыда да дәрәҗәсен югалтмый. Чын иманлы кеше кешеләргә җиңеллек китерә, авырлык түгел, һәм аның янында йөрәкләр тынычлык таба. Һәм бел: әхлаксыз иман — җимешсез агач кебек, тыштан бар, әмма файда китерми.