پیاله

دعوا نمیکنم حوصله هیچ بحث سیاسی ندارم فقط میدونم دشمن الان برای ما دیگه تنها آمریکا و اسرائیه، نه اونی که نظر سیاسیش فرق داره… نه اونی که حجابش شله یا سفته… نه اونی که طرفدار موندنه یا رفتن… اونی که اومد بچه مدرسه ای کشت، نوزاد کشت، سالمند و سرباز و زن حامله کشت و پل و بیمارستان و مسکونی و مدرسه و زیرساخت و پارک زد تا ابد دشمن منه! تا ابد … میدونی موشک و‌مهماتش هم هیچ وقت از هیچکس سوال نکرده نظر سیاسیش چیه… @yekpialeh

کسی که سکوت کرده قبلا حرفهاشو زده … @yekpialeh

برایم نوشت خاورمیانه به تقلید از چشم هایت آفریده شد آشفته، اندوهگین، خسته، زیبا … @yekpialeh

مراقب همدیگه باشید 🫂 @yekpialeh

خیلی عجیبه بعد مدتها نت وصل شده توی تلگرام هر آن داره به ایران حمله نظامی میشه توی اینستاگرام انقلاب شده توی ایتا و بله و نخیر و … عملیات خرابکاری دشمنان با موفقیت سرکوب شده تو تلوزیون جشن اعیاد شعبانیه است اما کف خیابون مردم غم نان دارن! و این واقعی ترین واقعیت موجوده… @yekpialeh

بغل دستم نشسته و دارم رانندگی می‌کنم، آفتاب افتاده توی چشمش، خم میشوم که از داشبود عینک آفتابی اش را پیدا کنم، باچشمهای به هم فشرده ی بسته می‌گوید مامان، عینک نده، میخوام چشمهامو ببندم و همینجور که تند میری فکر کنم داریم پرواز میکنیم… میگویم قبول پا را میگذارم روی گاز که تند بروم که در خیالش پرواز کند… کاش من هم می‌توانستم چشمانم را ببندم و خیال کنم که دارم پرواز میکنم، اما… اما پاهایم محکم به زمین چسبیده. #شازده_کوچولو @yekpialeh

که یادم بمونه آدم ته تهش صاحب هیچ چیز نیست همه چیز موقته … @yekpialeh

گاهی خیرات و برکاتی به واسطه و دقیقا از سمت کسی که به زندگیت آسیب زده، بهت میرسه، که باورکردنی نیست! به قول حضرت مولانا، به هرچیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد چنان گردد که از عشقش بخیزد صد پریشانی… @yekpialeh

در دنیایی دیگر، این موقعِ شب دارم باهاش کل‌کل می‌کنم مسواک بزند که وقت خوابش رسیده… حالا ولی غمگینم خشمگین حیران و صبور بی اندازه صبور…. @yekpialeh

آدم‌های قوی هم ممکنه روزهایی در زندگی‌شون باشه که مراقبت از خودشون تبدیل به سخت‌ترین کار دنیا بشه براشون. روزهایی که تنها راه کنار اومدن باهاشون اینه که بپذیریم آدمیم و این روز هم می‌گذره و زندگی برای بقیه هم از این روزها توی آستینش داره. @yekpialeh

نوشته بود وقتی فرزندی به دنیا آورده ای انگار، گروگانی دست دنیا داری…. و قسم به لحظه‌هایی که هیچ‌کس در مواجهه با تاریکی آن‌ها، درکنارت نیست. @yekpialeh

زنده باد، تمام شدن ها رفتن ها از دست دادن ها زنده باد، زمین خوردن ها گذشتن ها عبور کردن ها زنده باد نقطه ی پایان تمام راه های منقضی شده! بخند خداوند اشتباه نمی‌کند … @yekpialeh

من فقط میدونم بعضی اتفاق‌ها نباید بیفتد … آدم مگر چقدر جان دارد؟ @yekpialeh

گنجشک ترین آدم او من شده بودم او دغدغه اش بود مرا باز بگیرد حرصش که درآمد بدنم خون بجگر شد من سیب شدم بلکه مرا گاز بگیرد . . . میری ببینی جاتو با کی میشه پر کرد با اینکه این دوری تحمل کردنی نیست تو انقدر بودی کنار من بفهمی جای کسی با هیچ کس پر کردنی نیست آقای روزبه بمانی، ترانه های شما انصافانه نیست … 🥺 @yekpialeh

۱۲ سال پیش یک بیت شعر نوشتم و رها شد تا دیشب، که بالاخره تبدیل شد به یک غزل … حس میکنم باری زمین گذاشته شد گفته بودند هرچیزی در وقت خودش اتفاق می‌افتد، اما ۱۲ سال صبر خیلی زیاد بود… @yekpialeh

امروز در جمع تعدادی انسان فرهیخته و البته شاعر بودم، کسی گفت؛ مرز بین بی رحمی و هر گزاره ی دیگری ، نفی یا وجود مهربانی و عاطفه ی کنار آن گزاره است ، اگر در هر گزاره ای مهربانی نباشد، بی رحمی محض است. میخواهم اضافه کنم، به نظرم آدم‌ها میتوانند حتی تا لحظه خداحافظی هم با هم مهربان باشند، میتوانند رحم و عاطفه داشته باشند، و فکر نکنند منطقی سازی افراطی کلمات و عبارات آن هم به شکل تهوع و آور و نچسب به موضوع مورد بحث، روشی می شود برای حفظ فاصله. عزیزان، سرد شدن به یکباره و سوپر منطقی شدن کاریکاتوری و اغراق آمیز پس از یک دوره داد و ستد عشق و هیجان آنهم به مقدار زیاد، روشی تنبیه گونه برای آزار و اذیت دیگران و ناامن کردن دنیای روانی آنهاست، نه روشی برای باز تعریف مرزهای رابطه، و اگر کسی در رابطه به جایی رسید که با چنین رفتارهایی شروع به شکنجه و آزار شما کرد، شک نکنید و تردید نداشته باشید، که هرگز ظرفیت عشق ورزیدن و علاقه در اون نبوده، و اگر چیزی به اسم عشق به شما تعارف میکرده صرفا سرمایه گذاری حقیرانه ای حول محور خودخواهی های خودش بوده، به این ترتیب که حالا که من تو را نمیخواهم، به درک که تو چقدر اذیت می‌شوی! ازینجا به بعد مشکل خودت هست و من مسئولیتی در قبال آن همه عشق و علاقه و احساسات و هیجانهای بی در و پیکری که بر روح و روانت ریخته ام ندارم! بله دوستان، آزارگرهای اطرافتان را بشناسید و به آنها فرصت ندید با هر رفت و برگشتی به زندگی شما به نیازهای سادیستیک خودشان پاسخ بدهند. @yekpialeh

بعد از چند روز سردرگمی بلند شدم و برگشتم به زندگی، خانه را برق انداختم و دوش گرفتم و نهار موردعلاقه ام را پختم و با وسواس، سالاد خوش آب رنگی درست کردم، لباسهای نو پوشیدم و آرایش کردم و موهایم را آب و تاب دادم و با ادکلن محبوبم دوش گرفتم، به اتفاقِ یک فنجان قهوه نشستم به تماشای شازده که پنجاه تا ماشین چیده بود روی زمین و مشغول بازی بود و یکبار نه، هزار بار خدا را شکر کردم که اجازه داد مادرش باشم. عصری خودم را رساندم به تماشا و نقد یک فیلم زیبا و بی نظیر، توی ماشین تا توانستم چاوشی و قمیشی و ابی پلی کردم و بلند بلند همخوانی کردم. شب، رژیم دست و پا شکسته ام را شکسته‌تر کردم و خودم را به چای و یک برش پای سیب و دارچین در کافه ی محبوبم دعوت کردم و توی کوچه پس‌کوچه های مورد علاقه ام پرسه زدم و برگشتم به خانه. و خانه، و خانه … کنج دنج محبوبم که دوستش دارم، که پناهگاه درونگرایی های من است. بله، من برگشتن به زندگی، با همین چیزهای ساده را بلدم حالا هرکسی بخواهد زمینم بزند حتی کسی که دربرابرش بی دفاع‌ترین بودم. پ.ن؛ Mothers instinct (غریزه مادران) را ببینید و کیف کنید و بعد، نظریه ی میل دیگران از لکان را یک بار دیگر بخوانید و بیشترتر کیف کنید… و شب بخیر @yekpialeh

و سکوت ِبعد از پذیرش… @yekpialeh

خانم همسایه در پیامک اش نوشته؛ سلام؛ ببخشید پیام دادم، دخترم میگه صدای گریه ی شما از سر شب قطع نشده. اتاق دخترم زیر اتاق شماست. نگران شدم، کمکی از دستم بر میاد؟ می‌نویسم؛ ببخشید؛ فیلم می‌دیدم، صدا را قطع می‌کنم الان و شب بخیر! @yekpialeh

کودک معلولی را تصور کن که نمیتواند روی دوپا راه برود و کسی را تصور کن که دارد باهاش تندی و تلخی میکند و می‌گوید مادامی که معلولی، با تو قهرم! میگوید تو برای خواستنی بودن کافی نیستی! میگوید تا راه رفتن یادنگرفتی؛نباش! زشتی و بی اخلاقی و بیشعوری و حیوان‌صفتی، ازین عبارات چکه نکرد؟ در هیج جای دنیا احدی را برای آنچه که دست خودش نیست، تنبیه نمی‌کنند تحقیر نمی‌کنند حیف اسم آدمیزاد روی بعضی درندگان ِ خودشیفته ی از تمدن و اخلاق به دور… @yekpialeh