زندگی🍃

Mohammadreza Shajarian – Tasnife Gham Ba Tabiban

جمعه‌ها بدترین روز برای غرق شدنه. منم خیلی وقته غرق شدم.

کاش اینقدر همیشه تنها نبودم؛ کاش یه درخت تنها وسط یه دشت بزرگ نبودم. کاش زندگی برای من یه نقش دیگه در نظر گرفته بود. همین!

نمیدونم چجوری بگم فقط خیلی از خود قبلم دورم.

دارم سعی میکنم به برنامه هایی که دوشنبه ظهر در پایان روز توی دفترم نوشتم برسم؛ من باید این کاری که تو ذهنمه رو همین هفته استارت بزنم با هر کیفیت و با هر ایده ای و الان دارم سعی میکنم متن‌ها و پیش زمینه‌هاش رو آمادع کنم ولی یه سوال؛ ماهی‌ها هم ممکنه توی آب احساس خفگی کنن؟ یا فقط انسان‌ها میتونن توی هوای زندگی‌شون همچین توانایی داشته باشن؟

برای اینکه عاشق برگشتن به روتین‌هام.

جریان نور رو میبینم و عاشق زندگی میشم

خدایا تو تنها کسی هستی که آرزو‌های زیرلب، لای هزارتا بقچه قایم شده؛ توی هزاران خط پنهان شده رو میدونی و یه جایی یه نشونه‌ای میفرستی که یعنی من حواسم هست. نمونه‌اش همین پنجره‌‌ای که روبروش درخته؛ تو چجوری اینقدر بنده‌هات رو‌ بلدی؟

ذوق برای زندگی واژه‌ی خیلی سخاوت‌مندانه‌ایه. زندگی خالی از ذوق و حال بهتره؛ هیچ کاری نکردن بهتره، امید نداشتن بهتره. زندگی کردن برای مُردن بهتره.

ذوق برای زندگی واژه‌ی خیلی سخاوت‌مندانه‌ایه. زندگی خالی از ذوق و حال بهتره؛ هیچ کاری نکردن بهتره، امید نداشتن بهتره. زندگی کردن برای مُردن بهتره.

چو رود جاری‌ام اگر تو مقصدم شوی به دشت‌های ناکجا مرا رها نکن!

آدم فکر می‌کنه داره یه کاری رو خیلی عادی انجام میده و چیز مهمی نیست تا اینکه به چشم یکی دیگه میاد و ازش تعریف می‌کنه. حالا دیگه یه کار عادی نیست.

آدم فکر می‌کنه داره یه کاری رو خیلی عادی انجام میده و چیز مهمی نیست تا اینکه به چشم یکی دیگه میاد و ازش تعریف می‌کنه. حالا دیگه یه کار عادی نیست.