تا خودی نشوی، خونی نمیشوی

غَرِقتُ في الوُجوم...

در ادبیات، در داستان‌های عاشقانه، به ما اشتباه گفته‌اند، برای به دست آوردن دیگران، اصلا نیازی به جنگیدن نیست. اصلا ما برای بدست آوردن یک نفر نباید بجنگیم، فقط کافیه عشق عاطفه و محبت خودمون رو در زمان خودش به اون آدم نشون بدیم. اگر برداشت، پس اون جهان، جهان عاشقانه‌ای هست که من باید برم. اگر برنداشت، با جنگ با تلاشِ تو، اگر هم این جهان رو مال خودت بکنی، مال تو نیست! برای بدست آوردن عشق نباید جنگید، باید به زمان خودش عشق رو نشون داد، زمان خودش! اگر تیری در «زمان» خودش شلیک نشه به هیچ هدفی نمیشینه، پس به ما اشتباه گفتن که برای عشق باید جنگید. اگر در عشق, تو رقیبی داشتی، چه رقیبت انسانی باشه چه رقیبت موقعیت‌ها و محیط‌ها باشه، اصلا نباید براش جنگید. فقط یک کار تو باید بکنی: خود عاشقت باشی و عاشقانگیت را نشون بدی. بعضی موقع‌ها، بعضی آدم‌ها لیاقت دارند، میفهمند، عشقِ تو رو برمیدارند، یه کسی نداره، نمیفهمه، نیاز نداره و بر نمیداره. کلید طلاییش چیه؟ زمان. این تراژدی بزرگ بشر هست که فیلم‌های هالیوودی، داستان‌های آنچنانی بشری، اومدن به ما تلقین کردن که برای عشق باید جنگید. هیچ جنگ عاشقانه‌ای در کار نیست. هیچ وقت نبوده، واقعیت نبوده، تو فقط باید عشق رو نشون بدی، تو باید فقط عشق رو عاشقانه نشون بدی. فقط اینجا یه چیز مهمه، زمان. در زمان خودش باید نشون بدی. اگر زودتر از زمان خودش نشون بدی، ارزش چیزهای دیگه رو از بین میبری، شناخت رو از بین میبری، اگر دیرتر از زمان خودش نشون بدی، اون آدمه رو ممکنه از دست بدی، اگر در زمان خودش نشون بدی به قول بعضیا تو جنگ عاشقانه بردی. اگر کسی که مُرَدَد هست بین انتخاب تو و یک نفر دیگه، اصلا نباید بجنگی. این مسخره‌ترین جنگی هست که بشریت برای خودش راه میندازه، مسخره‌ترین جنگ بشریت. برای آدمی که مُرَدَد بین دونفره. کسی که اصلا مُرَدَده بین تو و یک نفر دیگه، اصلا عاشقی وجود نداره. این دیگه بازاره. بازار. تو عشقت رو نشون دادی. تمام. خریداری داره؟ خریداری نداره؟ تو نمیتونی به زور کسی رو عاشق خودت کنی. نمیتونی. عشق بازار نیست. واقعا. این القاء اشتباهی هست که باید با رقیب عشقی سر عشق جنگید. کاملا اشتباهه. کسی که خریدار عشق باشه، عاشقی رو ببینه تردیدی دیگه وجود نداره. کسی که به تو گفت عشقت رو ببینم تا عشق تو رو ببینم خریدنی هستی یا نه، یکی از نشانه‌های این هست که این تاجر عشق هست... دکتر سالم جعفری

گرچه دیگر هستی‌ام را شوق دیداری نمانده‌‌ست....

اینطور شهید شدنم، آرزوست #شهید_حمیدرضا_رجب_زاده

فَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ قَتَلَكَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ مَنْ ظَلَمَكَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذٰلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ

اللّٰهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً، وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً أَلِيماً.‌..

به جا ماندگی از قافله عادت دارم...

منو ببخش اگه تا حالا برات نمردم

یادت میاد رفتی و من جا موندم؟

بهترین راه آروم کردن ذهن خسته کردن بدنه...

العناق هو أن تذهب بعطر و تعود بعطرین! آغوش؟! آغوش آن است که با یک عطر بروی و با دو عطر بازگردی! عربیات علی م

امشب تو طریق العلما اسامی همه‌تون رو میخونم

امشب تو طریق العلما اسامی همه‌تون رو میخونم

گاهی اوقات که اینطور میام زیارت با همه کوله بار گناهم باهمه عقب موندنیام از رفیقای شهیدم فکر میکنم میگم این بار هم بهم دارن فرصت میدن تا به راه بشم... تا اونی بشم که اونا می‌خوان تا خالص بشم... تا شاید شرمنده شم خجالت بکشم خوب بشم

دنیا تهش مُردنه بزار تهش شهید شم...

من به نشونه‌های راهی که دارم میرم خیلی اعتقاد دارم. مثلا تو مسیری دارم میرم عکس شهیدی رو ببینم که باهاش گریه کردم اسم امام حسین رو بشنوم و گریه کنم گاه و بیگاه بغض بگیره و دلتنگ بشم و گریه کنم... سختی رو بکشم که باهاش آروم بشم دردی رو بکشم که باهاش بزرگ بشم، رشد کنم نوشته‌ها برای من خیلی مهمن

باخودمم گاهی اوقات که این دعا رو میخونم برای اینه که میترسم اوضاعم بد بشه، از راه به بیراه برم. میترسم. از ترس این دعا رو میکنم... این نوع شهادت بدرد نمیخوره

باخودمم... گاهی اوقات که این دعا رو میخونم برای فرار از وضعیت موجوده... برای خستگیمه این نوع شهادت بدرد نمیخوره

خیلی سال بود این دعا رو دیگه نمیگفتم... اما از وقتی حضرت آقا شهید شده میگم... تو هر نمازم میگم... اللهم رزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک...