| مَـزه‌ی نور |

•در اگر بر تو ببند مرو و صبر کن آنجا• بااشه؟؟؟

دو ماه پیش درگیر یه عفونت‌شدیدی تو بدنم شدم که حقیقتا خیلی بیمار و ناتوانم کرد.

واقعا جلسه گذاشتن تو روز تعطیل رو بیشتر می‌پسندم خیابونا خلوت اعصابا آروم‌تر

واسه همین اسم گلی رو که می‌شنوم یاد یه دختر کوچولو می‌افتم که موهاش انقدد سیاهه که نمی‌تونه گل باشه ولی وسط پیشونیش رو انگار با یه گل مهر کردن! من عادت دارم از هر چیزی که حسم بگه نشونه می‌سازم. مثلا فکر کنم با این گل رو پیشونیم دیگه لابه‌لای خلقت‌های خدا گم نشم شایدم می‌خواست بگه تو خیلی ناز و گل و ماهی، نمیدونم که🤷🏻‍♀

کوچیک که بودم، بابابزرگ به خاطر رد قرمزی که از بین ابروهام تا مرز موهام و پیشونیم کشیده شده و شبیه به گل لاله دیده میشه، بهم می گفت گلی منم ذوووووق🌷 یکم بزرگ که شدم بابا بزرگ نبود دیگه ولی فکر کنم اگر بود هنوز هم بهم می‌گفت گلی :)

واسه گلی تو آینه بخونین :))

یکی دیگه دارم که عجیب به وجدم میاره

اخه ترانه‌شووو؛ اگر صد بهار و پااییز واسه تو گریه کنن نمیتونن که تو رو همیشه از یاد ببرن ... همه رگ‌هام از حرارت نگات خون می‌گیره با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

منو می‌بره به نوجوونی

کی واقعا؟؟ آخه خوش‌رنگ و لعاب🪻

"همه مسائل را شخصی تلقی نکنید؛ معمولا مسئله اصلی شما نیستید."

میشه گفت بانمک شد ولی سخت بود چون بار اولم بود پشت گوشی نقاشی می‌کردم کلا هم دستم تو کار با قلمو و رنگ برای نقاشی هنوز دقیق نیست و البته رنگمم اکرلیک نبود وگرنه بهتر و راحت‌تر بود.

باید دوتا پروپوزال اماده کنم و استراتژی برند و محتوا ببندم اما فلا دارم پروژه زیباسازی گارد‌های گوشیم رو انجام می‌دم 🖌

یه ترند هم الان اینه که هی بگی؛ من متعلق به این دوره نیستم من آدم قدیمم من باید فلان دوره زندگی می‌کردم اره این اسب‌هایی که سوار بر ترندن، هرررکاری مد میشه می‌کنن تو جامعه هم منم! اینا همه‌شون منم اه🦦

آره خب، بارها تسلیم شدم اما وقت نداشتم اعلام کنم

سخن آن‌ها تو را غمگین نسازد که تمام عزت از آن خداست.

میدونی، می‌تونم کاملا ادعا کنم که تو مسائل سیاسی قطعا و حتما هیچ‌گونه تعصبی ندارم. این حرفو شاید اگر سه سال پیش می‌زدم دروغ محض بود اما الان تماما واقعیت منه و ۸ سال تمام تلاش کردم یاد بگیرمش... و خشم و نفرت و غمم انقدر جَرَیان داره و فقط مختص یک گروه و شخص نیست، که خیالم آسوده‌ و آغوشم گشوده و گوشام شنوا و چشمام بیناست به هرررر جهتی اما اما اما تو حتما فکری به حال خودت بکن که تا این حدددد در خدمت تفکر دیگرانی :)

من صد مخالف اعدامم مخصوصا در این قرن و به این شکل در ایران که قاطی مذهب هم می‌کنن و یه اذان هم پخش می‌کنن که قشنگ فضا رو بسازن. گرچه وقتی پرونده‌هارو می‌خونی بعضی از جرم‌ها اونقدر فجیع و وحشتناک اتفاق افتاده، اونقدر با قصاوت قلب بوده که واقعا اون آدم مستحق نفس کشیدن، یک بار دیگه خندیدن، یک بار دیگه حسی رو تجربه کردن نیست.... اما به هر حال اعدام به این صورت ابدا بازدارنده نیست. کلا با توجه به چیزایی که می‌خونم، حبس ابد یا انفرادی‌های طولانی مدت بهتر و عذاب‌دهنده‌تره، حتا اگر تولید اکسیژنِ اون مجرم حرام باشه به دنیا...

البته البته خاک بر سر این حکومت که بی‌خردهایی بدتر از خودش رو پرورش داده و باز خاک بر سر اونی که نمیفهمه که خودش تبدیل شده به حکومتی که ازش نفرت داره‌!!

عزیزان حاضر در صحنه و مطلع و آگاه اگر دقت بفرمایید کل شبانه روز، یعنی ۲۴ ساعت در ایران می‌تونه بوی خون بده خب؟ چون همین سه ماه پیش، یا همین یک ماه، هر ساعت و هر لحظه یک نفر داره کشته میشه، با چی؟ بمب و موشک با چی؟ تبرهای زنکشی که سر زنان رو میزنه و تو اصلا خبر نداری در ۱۸ و ۱۹ آدم‌های بی‌گناه زیادی کشته شدن اما توی نامرد نگاه می‌کنی به اینکه لباس طرف چیه تا براش عزاداری کنی!!!!! تو واقعا برای همه عزاداری؟ چرا مثل سگ دروغ میگی عزیزم؟ کو؟ ابراز غمت برای جنگ کو؟ ابراز غمت برای بچه‌های معصوم کو؟ چرا انقدر بدبخت و ترسویی اخه! ابراز غمت برای اون ملوان تو دریا کو؟ تو خودت یه پا ج.ا که خبر نداری چه سیاهی و کثافتی درونته! تو اگر جرعت داشتی و ۱۸ و ۱۹ میرفتی تو خیابون قطعا آدم‌های طرف مقابلت رو سلاخی می‌کردی، مثل کاری که خیلیا به جای تو و رضا پهلوی ترسو کردن. یه جمله جدید پیدا کنید به جای گیر دادن به اذان‌ صبح!