444

زندگی‌ست دیگر؛ شبی تو را در راهروی تاریکِ خانه‌ای متروک رها می‌کند و شبی دیگر، در ازدهام کوچه ‌ها میانِ آدم‌های بی‌رحم تنهایت می‌گذارد، جایی که از شدت ترس و غریبگی چهرۀ آدم‌ها را شبیهِ صورتک‌هایی سیاه می‌بینی. کاش زندگی بداند که اگر زنی را در تاریکی رها کند، شاید بترسد و شاید گم شود، اما سرانجام، راهِ خودش را پیدا خواهد کرد. Such is life; one night it leaves you in the dark hallway of an abandoned house, and another night, it isolates you in crowded alleys among ruthless people—a place where out of fear and unfamiliarity, you see faces as black masks. If only life knew that if it leaves a woman in the dark, she may fear and she may get lost, but in the end, she will find her own way.

گفت اگر کلمه بودی؟ گفتم: خسته، فرتوت، آشفته، نگران، بی‌تاب، غم‌زده امیدوار، امیدوار، امیدوار... They asked: 'If you were a word, what would you be?' I said: Exhausted, worn out, agitated, worried, restless, heartbroken... Hoping, hoping, hoping..

دورتر از خودم، به تماشای خودم ایستاده‌ام. چه بی‌رحمانه خسته‌ام و چه به ناچار قوی. I'm standing far away, just watching myself. So ruthlessly tired, yet forced to be strong.

زیبایی، ریشۀ‌ محکمی می‌خواهد و آن ریشه، ذاتِ آدم است. آن‌چه فقط در ظاهر زیباست دوام نمی‌آورَد. Beauty requires strong roots, and that root is a person's inner nature. What is beautiful only on the surface will never last.

به آغازها اعتماد نکن عزیز من حقیقت در آخرین لحظات گفته می شود. Don’t put your trust in beginnings,My darling the truth is only revealed In the very last moments.

https://t.me/Angelofkindness

https://t.me/Angelofkindness

https://t.me/Angelofkindness

https://t.me/Angelofkindness

زن در سختی‌های زندگی بارها می‌شکند؛ گاهی تکه‌ای از رویاهایش، گاهی بخشی از وجودش. روزهای سخت می‌گذرند اما او می‌مانَد، تا روزی که خودش، مرهم تمام زخم‌هایش شود. Through life’s hardships, a woman breaks time and again—sometimes a piece of her dreams, sometimes a part of her soul. The hard days pass, yet she remains, until the day she becomes the healer of all her own wounds.

در درونم دختری بیدار شده است که اگر تمام جهان پشتش را خالی کنند باز هم فرو نمی‌ریزد، او یاد گرفته‌ است ریشه باشد نه پیچکی محتاج دیوار. A girl has awakened inside me who will not collapse, even if the whole world turns its back on her. She has learned to be the root, not a ivy in need of a wall.

دوباره خسته از دردم،دعایم میکنی مادر؟ دوباره گم شدم در شب،صدایم میکنی مادر؟ گمانم قسمتم بوده، میان غم دهم جانم ولی من خسته از دردم،رهایم میکنی مادر؟ شبم درد و دلم درد و نمانده یک دم آرامش تو تجویزی برایم کن،دوایم میکنی مادر؟ طبیبان را یکایک رفته ام دردم نشد درمان ندارم مرهمی جز تو،شفایم میکنی مادر ترک برداشت بنیانم! چقدر ویرانه ام اما تو معماری برای من،بنایم میکنی مادر؟ اگرچه از نفس افتاده و خون در رگانم نیست به وقت پیری ات هستم،عصایم میکنی مادر؟

او هزاران زن در یک بدن بود، همزمان قوی و شکننده، شیرین و سرکش، طوفانی و آرام، اما آن لبخند، همیشه همان بود و همان تنها چیزی بود که میتوانست در عین حال که تو را ویران میکند، نجات بخشت باشد. She was a thousand women in one body—simultaneously strong and fragile, sweet and rebellious, tempestuous and serene. But that smile was always the same, and it was the only thing that could save you at the very moment it destroyed you.

وقتى ميگم غمگینم، حتما هدفم مسائل احساسى نيست. باور كنيد زندگی پر از مسائل پیجیده ى دیگر هم هست... When I say I’m sad, I don’t necessarily mean emotional or romantic issues. Trust me, life is full of other complex problems too..

من میتوانم صدها چیز درموردت بشنوم و بازم همرایت خوشحال باشم،تنها کسی که میتواند نظرم را درموردت تغییر دهد خودت هستی I can hear a hundred things about you and still be happy with you, the only one who can change my mind about you is you.

گاهی باید به خودم یادآوری کنم من از روزهایی «گذشته‌ام که فکر می‌کردم پایان راه است. Sometimes I need to remind myself that I have survived days I once thought were the end of the road.

کسی چه میداند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد. Who knows how hard I fought to keep my soul beautiful when the world was full of suffering? For amid ruin and pain, a human’s duty is not to surrender their heart to ugliness.

به اندازه‌ای که دوستت دارد تو را میبیند، تلاش بیهوده نکنید. People see you to the extent that they love you, so do not make useless efforts.