آبـی؛

I wasn't addicted to the cigarette, only to the moments around it.

آن دختر شعر بود؛ اما مردی که کنارش بود، سواد خواندن نداشت.

اذانِ صبح ، سرود ِ مرگ ما بود .

و روزی تو خواهی آمد و در خانه‌ام را خواهی زد، اما من دیگر پشتِ هیچ دری به انتظارت نخواهم نشست؛ و دیگر هیچ ترانه‌ای را از برایِ انحنای وجودت پخش نخواهم کرد، احتمالا دیگر میانِ نوشیدن چای‌ام با خیالِ تو همکلام نخواهم شد، و دیگر غربتِ غروب را آغوش تو از میان نخواهد برد. و تو، مرا، کسی که بی اندازه دوستت می‌داشت را از دست دادی…

امیدوارم تنها سیاهیِ زندگیت یه گربه مشکی باشه.

خودمو می‌بینم بازم کنارت؛

شاید حقمه وقتی مادرم صلاح میدونه که این کار رو نکنم. اما کل کاری که سعی داشتم بکنم؛ این بود که ثابت کنم حتی یه هیولارو هم می‌شه دوست داشت.

ولی من دیگه چیکار باید بکنم؟ وقتی موهات نرمه و چشم‌هات آبی.

چقدر ساده‌ام. گمان می‌کردم اگر نباشم دلی برایم تنگ می‌شود، غافل از اینکه اگر نباشم؛ فقط نیستم. همین!

با اینکه خیلی وقته دورم از خونه، ولی هنوزم حسم بهت همونه..

می‌گن اعتماد لازمهٔ عشقه؛ تو شکم کنی به من واسه من بهشته.

خونه‌ی من اونجاست که بویِ تو باشه؛