[شبح محافظ کتاب‌ها]

واقعا انگار هیچ انسانی نمی‌تونه این قضیه رو درک کنه‌.

از نشریه زنگ می‌زنن و نمی‌تونم جواب بدم. به موازاتش نمی‌تونمم توضیح بدم که چرا اینقدر برام سخته تا جواب یه تلفن ساده رو بدم... همون رو ایمیل کنید.

مرگ زندگی را پیش می‌راند، چه در تابستان چه در زمستان، بی‌ هیچ وقفه‌ای...

اون صحنه‌ی رقص آخرین فیلم همیشه یه جایی تو ذهنم باقی می‌مونه...

اگه بتونیم بسازیمش انسان خیلی خوشحالی میشم

کتاب‌های روی میز اتاقم.‌‌.. [یه جورهایی یادم رفته قبلا اینجا چی می‌گفتم. نیاز به راهنمایی دارم:))]

چون صدای انفجار رو مثلا تو تهران نمی‌شنون فکر می‌کنن دیگه خبری از جنگ نیست.‌‌.. حقیقتا نمیدونم چطور برای بعضی‌ها این مسئله داره عادی میشه.

فقط اونجایی که دیمون میگه she has me خداوندا...

دو روز دور خودم گشتم تا فقط به یه مفهوم برسم که حلقه واسط بین متون باشه. نوشتم و پاک کردم. کاملا سیزیف‌وار‌‌‌‌... به‌ظاهر بدون نتیجه... و حالا پیداش کردم. من الان انسان خوشحالیم.‌‌

بیرون را می‌دیدم و آدم‌های بیرون هم من را می‌دیدند، اما در محیط‌هایی یکسره متفاوت زندگی می‌کردیم...