خیالِ تو

گر همچو من افتادهٔ این دام شوی ای بس که خراب باده و جام شوی ما عاشق و رند و مست و عالَم‌سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی #حافظ

در رَهِ عشق نشد کَس به یقین محرمِ راز هر کسی بر حَسَبِ فکر، گُمانی دارد #حافظ

چو با حبیب نِشینی و باده پِیمایی به یاد دار مُحِبّانِ باده‌پیما را #حافظ

ندانم از چه سبب رنگِ آشنایی نیست سَهی‌قَدانِ سیَه‌‌چشمِ ماه‌سیما را #حافظ

ندانم از چه سبب رنگِ آشنایی نیست سَهی‌قَدانِ سیَه‌‌چشمِ ماه‌سیما را #حافظ

این، چندمین شب است که بیدار مانده‌ام آن‌گونه‌ام که خواب قبولم نمی‌کند... #محمدعلی_بهمنی

دلقِ حافظ به چه ارزد؟ به مِی‌اش رنگین کن وان گَهَش مست و خراب از سَرِ بازار بیار #حافظ

«من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم» - شهریار.

نذر کردم‌ گر ازین غم‌ به در آیم روزی تا درِ میکده شادان و غزل‌خوان بروم - حافظ.

شبِ تاریک و بیمِ موج و گِردابی چنین هایل کجا دانند حالِ ما سبک‌بارانِ ساحل‌ها؟ #حافظ

یک لحظه وصل شده‌م و فقط می‌‌خوام بنویسم زن، زندگی، آزادی برای همیشه.

از حادثه لرزند به خود قصرنشینان ما خانه‌به‌دوشان غم سیلاب نداریم #صائب

آن پریشانیِ شب‌هایِ دراز و غمِ دل همه در سایهٔ گیسویِ نگار آخر شد #حافظ

صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم؟ عاشقان را نبود چاره به جز مسکینی #حافظ

گم شدم و گم شدم و گم شدم خود چه شناسم که چه سان گم شدم #عطار

جامه‌دران اشک فشان آمدم رقص‌کنان نعره‌زنان گم شدم #عطار

نام و نشانم ز دو عالم مجوی کز ورق نام و نشان گم شدم #عطار

در سفر عشق چنان گم شدم کز نظر هر دو جهان گم شدم #عطار

در سفر عشق چنان گم شدم کز نظر هر دو جهان گم شدم #عطار

غَمِ حال دردمندان نه عجب گَرَت نباشد که چنین نرفته باشد همه عمر بر تو حالی #سعدی