کوه گرام

👈🏿 سخنان بزرگان کوهنوردی سرانجام، با شکوه ترین لحظه در هر صعود، لحظه ایست که تنها چند قدم با قله فاصله دارم و می دانم هیچ مانعی در مسیر من نیست و پیروز خواهم شد. من بر کوه یا آب و هوا پیروز نمی شوم، بلکه بر بلندای خویش می ایستم، بر ضعفم و بر ترسم. زمانی که می توانم از کوه به خاطر اینکه با من مهربان بوده، تشکر کنم. من این لحظات را با هیچ ثروتی روی زمین عوض نمی کنم و حتی اگر مجبور شوم به موانع مسیر و مرز نامعلوم خطر فایق شوم، خواهم پذیرفت. من خطرات پیش رو را خواهم پذیرفت. بادهایی که برای هفته ها بر چادر می کوبند و آن را به لبه دیوانه می رسانند، در آغوش خواهم کشید. مسیرهایی که در لبه شکست هستند را به جان می خرم. مبارزه را قبول خواهم کرد. جایزه ای که برای این سختی ها دریافت می کنم، بسیار عالیست. این لذت زندگی است. ✍🏼 «یژی کوکوچکا» 📕 سخنان بزرگان کوهنوردی برای آشنایی با یژی کوکوچکا (جرزی کوکوچکا مشهور به یورک)، نابغه کوهنوردی لهستانی به لینک های زیر مراجعه کنید. Link 1: https://meisamroudaki.ir/jerzy-kukuczka/ Link 2:  https://meisamroudaki.ir/jozef-jerzy-kukuczka/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 دلارستاق و دماوند در آیینه شاهنامه دلارستاق، سرزمین پیوند کوه اسطوره ای دماوند (نماد داد، پایداری و امید)، با تاریخ، طبیعت و حماسه. هر سرزمینی، گذشته ای دارد و هر گذشته ای روایتی، اما برخی سرزمین ها، آن چنان با اسطوره، حماسه و تاریخ آمیخته اند که نام شان با شکوه تاریخ ایران گره خورده است. منطقه ییلاقی #دلارستاق، در دامنه های با شکوه دماوند، از همین سرزمین هاست؛ جایی که طبیعت، تاریخ، اسطوره، دست در دست هم نهاده اند. هر چند در #شاهنامه، نام دلارستاق به طور مستقیم نیامده است، اما کوه دماوند، جایگاهی بسیار برجسته دارد و در سنت های تاریخی و محلی دامنه های دماوند از جمله: لاریجان، ییلاقات دلارستاق، با داستان قیام فریدون و به بند کشیدن ضحاک پیوند یافته اند. در شاهنامه فردوسی بزرگ هنگامی که فریدون با یاری کاوه آهنگر بر ضحاک چیره می شود، او را نمی کُشد، بلکه به فرمان یزدان، در دل کوه #دماوند به بند می کِشد؛ کوهی که قرن هاست نماد ایستادگی، آزادگی و پیروزی داد بر بیداد به شمار می آید. از آن جا که دلارستاق در گستره دامنه های دماوند قرار دارد، در حافظه تاریخی و فرهنگ شفاهی مردم این دیار، این سرزمین نیز با آن حماسه جاودانه پیوند خورده است: بیاورد ضحاک را چون نوَند به کوه دماوند کردش ببند همی خواست کز تن برآردش جان جهان راز کردار او وا رهان چنین گفت کاین را مَکُش، کاین سزاست به کوه اندر آویزش از دست و پا این ابیات، دماوند را نه تنها یک کوه، بلکه نماد عدالت و پایان فرمانروایی ستم معرفی می کنند. دلارستاق با مراتع سرسبز و چشم انداز های دماوند و به عنوان آخرین روستا های گسترده در پای دماوند (از ضلع جنوب غرب تا شمال و شمال شرق)، گویی هنوز پژواک گام های فریدون را در سینه دارد؛ سرزمینی که در فرهنگ مردم، یادآور امید به پیروزی نیکی بر بدی است. این پیوند بیش از آن که ادعایی تاریخی، درباره رویداد های دقیق جغرافیایی باشد، بازتابی از هویت فرهنگی و باورهای دیرپای مردمان این ناحیه است. شاهنامه به ما می آموزد که سرنوشت ملت ها، نه با زور و ستم، بلکه با خِرَد، داد و همبستگی دگرگون می شود. از همین رو دماوند و دامنه های آن، از جمله دلارستاق، برای ایرانیان، تنها یک چشم انداز طبیعی نیستند؛ بلکه یادآور حماسه ای هستند که در آن کاوه پرچم آزادی را برافراشت و فریدون داد را بر بیداد پیروز ساخت. چه نیکوست که امروز مردم این دیار، همانند نیاکان خویش، پاسدار طبیعت، فرهنگ، تاریخ و هویت سرزمین خود هستند؛ زیرا سرزمینی که ریشه در حماسه دارد، آینده اش نیز با آگاهی و همدلی استوار تر خواهد بود. ✍🏼 حسینعلی مهجوری 💥 فعال فرهنگی و محیط زیست همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 هسارچال یا حصارچال؟ در دامنه جنوبی #علمکوه در کلاردشت مازندران، منطقه ای به نام هسارچال وجود دارد. این پرسش برای کوهنوردان و پژوهشگران و زبان شناسان پیش می ‏آید که #حصارچال به چه معناست؟ و چرا بخشی از  این نام، عربی و بخشی فارسی هست؟ چرا نامی غیر مازندرانی بر یک منطقه جغرافیایی #مازندران نهاده شده است؟ آیا ممکن است نوشتن واژه حصارچال و معنی آن، که در فارسی رایج است از پایه نادرست باشد؟ آیا #هسارچال درست است؟ برای پاسخ به این پرسش‏ ها؛ به سراغ جناب آقای «عین اله آزموده»، مدیر انجمن فرهنگی سادوا بالاده (چهاردانگه، ساری) رفتیم. وی به ما چنین توضیح داد: https://donyayesafar.com/?p=72244 ✍🏼 تحقیق، مصاحبه و گردآوری: میثم رودکی همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 راه را گم کرده ایم! خواستیم حرفه‌ای باشیم، گروه های کوهنوردی را منحل کردیم! خواستیم دیگر آماتور نباشیم، باشگاه های کوهنوردی تشکیل دادیم. جوگیر بودیم و وضعیت فوق‌العاده داغ بود! حرفه‌ای شدن شرایط و زیر ساخت لازم داشت. خیلی راحت از اونجا رانده و از این جا مانده شدیم! حالا داریم ادای حرفه‌ای گری در میاریم و به توفیقی هم نرسیده ایم. متاسفانه باشگاه های بزرگ کوهنوردی ما که سالیان سال بار کوهنوردی کشور را به دوش داشتند، دارند یکی یکی از گردونه نام و آوازه خارج می گردند. میدان افتاده دست باشگاه های نو کیسه که بیش تر شبیه تورهای گردشگری بی مسئولیت هستند تا باشگاه کوهنوردی. مشکل عمده چیست؟ وقتی قراره پله ها را بشورند، کسی از پایین شروع نمی کنه! مشکل زمانی آغاز شد که سازمان تربیت بدنی به بهانه حرفه ای شدن ورزش کشور، بدون توجه به بافت و زیرساخت های اقتصادی، اجتماعی شانه از مسؤلیت، به عنوان متولی اول ورزش خالی کرد و این مسئله نه تنها در کوهنوردی بلکه در کل ورزش کشوری و باشگاهی مصداق دارد. در کوهنوردی باشگاهی، مشکل بزرگ عدم تطابق اهداف واقعی کوهنوردی با دخل و خرج و توجیه اقتصادی است. لذا این موضوع برخی از باشگاه ها را به جهت منافع مالی خود به خود به سمت شیوه های منفعت طلبانه سوق داده و ورزش کوهنوردی را از اهداف واقعی دور می کند. مديران بزرگ در مدیریت باشگاهی در مانده اند! بدون درآمد امکان ادامه کوهنوردی باشگاهی ممکن نیست! از طرفی هم بسیاری از عاشقان واقعی کوهنوردی کشور، حاضر نیستند ورزش کوهنوردی را قربانی منافع به هر قیمتی نمایند. این است که متاسفانه باید گفت: ما راه را گم کرده ایم. ✍🏼 سید علی حمیدی همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 جعبه سیاه کوهنورد در حوادث کوهنوردی، کوهنورد تنها کسی است که از او به عنوان مقصر نام می برند، اگر «جعبه سیاه کوهنورد» وجود داشت، داستان چیز دیگری می شد. به دنبال سقوط یک هواپیما، جستجو برای یافتن «جعبه سیاه» آن شکل می گیرد، تا با رمزگشایی از اطلاعات درون آن، به چگونگی اتفاقات پیش از حادثه دست پیدا کنند. در بیش تر موارد به دلایل گوناگون و البته رازآلود، مقصر اصلی سقوط هواپیما کادر فنی پرواز و به خصوص خلبان شناخته می شود. اما چرا؟ چون او نیست که پاسخگو باشد. https://meisamroudaki.ir/mountaineers-black-box/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 و من همچنان زندگی را دوست دارم تله زوم زیبای چرای گوسفندان در مراتع محدوده  قله "کله قندی" #ماسوله، استان #گیلان در سمت‌ چپ خط الراس قله شاه معلم و سمت راست قله تریشوم به وضوح قابل رویت هستند. فیلم: سعید طیرانی همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 معرفی کتاب کوهنوردی کتاب کوهنوردی و فلسفه (چون که آن جاست) با ویراستاری استیفن ی اشمیت و ترجمه محمد مهدی فلاح در 412 صفحه منتشر شد. تا به حال #کوهنوردی کرده اید؟ آیا کوهنورد هستید یا به انجام این ورزش که نوعی سیاحت نیز هست، علاقه دارید؟ این #کتاب آن گونه نوشته شده که حتی اگر تمامی پاسخ هایتان به این پرسش ها منفی باشد، با کوهنوردی و ارتباط آن با #فلسفه، آشنایی عمیق و صمیمانه ای پیدا می کنید. https://meisamroudaki.ir/climbing-philosophy-for-everyone-because-its-there/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 صعودهای تجاری؛ فرصت یا تهدید؟ نگاهی به صعودهای تجاری: صلاحیت سرپرستان، ظرفیت تحمل کوهستان ها، مسئولیت باشگاه، قانون گذاران و کوهنوردان. فاصله میان یک صعود موفق و یک حادثه تلخ، گاهی تنها یک تصمیم درست است. پیش از آن که بپرسید: هزینه صعود چقدر است؟ ابتدا بپرسید: «جان خود را به دست چه کسی می سپارم؟» شاید نقطه شروع یک صعود موفق یا ناموفق از همین ابتدا شکل بگیرد. https://meisamroudaki.ir/business-mountain-climbing-tours/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 جان باختن کوهنورد کرجی در قله زرین کوه به گزارش مرکز کنترل عملیات هلال احمر استان #البرز، یک فرد کوهنورد تقریباً ۶۵ ساله به همراه چند تن از همنوردان خود در تاریخ ۲۲ مرداد ماه جهت صعود قله #زرین_کوه به منطقه ناریان طالقان عزیمت کرده بودند. در مسیر برگشت از قله و حدود ۲۰۰ متر پایین تر از قله پس از طی مقداری مسیر اشتباه و در پی اصلاح مسیر برگشت، این کوهنورد دچار ایست قلبی شد (بر حسب گزارش همراهان) و در مسیر بسیار ریزشی و غیر قابل دسترس سقوط کرد و در نهایت متوقف شد. پس از آن هم تیمی های این کوهنورد، با EOC هلال احمر البرز تماس گرفته و موضوع را گزارش کردند. نجاتگران پایگاه امداد و نجات هلال احمر #طالقان به همراه رئیس هیئت کوهنوردی شهرستان به منطقه حادثه اعزام و پس از چند ساعت پیمایش به محل سقوط فرد مذکور رسیدند و در بررسی های اولیه مشخص شد که موقعیت فرد متوفی فوق العاده خطرناک و غیر قابل دسترس بوده و با هماهنگی جسد به وسیله سنگ و عوارض طبیعی استتار شد تا روز ۲۳ با کمک افراد بیش تر و ایجاد کارگاه فنی منتقل شود. پیرو آخرین تماس ها، تیم های کمکی هنوز به منطقه نرسیده اند و پس از دسترسی و تثبیت نسبت به انتقال فرد مذکور اقدام و گزارش پایانی اعلام می شود. همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 سرقت و تخریب اموال کوهنوردان سارقان با تخریب خودرو کوهنوردانی که قصد به صعود قله #خلنو را داشتند، با شکستن شیشه ها، اموال داخل آن را به غارت بردند. این سرقت در روستای لالون اتفاق افتاده است. همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 رد پای تان جاویدان هیچ کس از این دنیا چیزی با خود نمی برد؛ جز رد پایی که بر قلب دیگران گذاشته است. شاید جاودانگی، همین باشد. رد پای خود را در کوهنوردی ماندگار و تاثیرگذار بگذارید، هم چون کوهنوردانی که در یاد جامعه کوه نوردی جاودانه و نام شان در تاریخ کوهنوردی ماندگار شده است. 📸 اولین فرود با دوچرخه از بام آفریقا قله #کلیمانجارو (ارتفاع 5895 متر) توسط محمدرضا حاجی پور کوهنورد پر توان ایرانی انجام شد. همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 با کوه‌گرام ایرانگردی کنید دژ محمدعلی خان بختیاری، پیوند مهندسی طبیعت و معماری دژ محمدعلی خان بختیاری در فاصله ۲۵ کیلومتری شمال شهر سردشت و ۶۵ کیلومتری شمال شرقی شهر #دزفول، در رشته کوه زاگرس و به موازات کوه هفت تنان قرار دارد. در کتب تاریخی نیز با نام های دز استوار، دز، مندزون یا قلعه محمدعلی خان از این بنای مستحکم یاد کرده اند. دژ محمدعلی خان، نه تنها یک اثر تاریخی، بلکه سندی زنده از هوشمندی گذشتگان در بهره گیری از جغرافیای خشن برای بقا و امنیت است. نکته مهم این دژ این است که فقط یک راه ورود و خروج دارد. کوهنوردان محلی که از این جاذبه طبیعی بازدید کرده اند، لطفا در بخش نظرات کانال و سایت از این اثر مهم و زیبا برای خوانندگان ما بیشتر بگویند. معرفی و راهنمای کامل سفر به دزفول و بازدید از دژ محمدعلی خان بختیاری را در لینک زیر ببینید https://donyayesafar.com/muhammad-ali-khan-fortress/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 بوسه بر تابلوی قله و بغل کردن آن در بین کوهنوردان آن قدر رمانتیک شده که مجنون به گور پدرش بخندد اگر لیلی را آن گونه ماچیده باشد. ✍🏼 مسعود گداری 📸 مجید قهرودی https://t.me/KoohGram/20875 https://meisamroudaki.ir/kiss-on-the-summit-sign/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 بوسه ای بر تابلوی قله بچه که بودم وقتی در کتاب درسی جغرافیا خواندیم که بلندترین کوه دنیا #اورست نام دارد! پیش خودم تصور کردم که باید بر روی نوک قله تابلویی باشد با این مضمون، قله اورست ارتفاع 8848 متر و زیرش هم نوشته است ورق سازی برادران صفدری بجز هوشنگ! بعدها که بزرگ تر شدم و برحسب علاقه به کوهستان فهمیدم که اصلا روی اورست که هیچ، روی #دائولاگیری؛ گاشربروم، #لوتسه و همه چهارده هشت ‌هزاری دنیا هیچ تابلوی با هیچ عنوانی و سطح ارتفاعی نیست. بعد می‌گفتم این مسنر چطور ثابت کرده که همه چهارده قله هشت هزاری را رفته وقتی هیچ تابلوی نبوده که ببوسدش آن بالا؟! دلیلش را هم خب طبعا نمی دانم! خودم همیشه بزرگ ترین انگیزه م رسیدن به قله س، یعنی بهتر بگویم شوق دیدن وصف ناپذیری را در خود همیشه داشته و دارم. البته حالا نمی دانم چرا کمی کمتر از پیش، حداقل‌ به نسبت یک سال گذشته آن هم به حسب اتفاقی که از نزدیک لمسش کردم! یعنی وقتی از رفتن به یک قله ۴۱۷۰ متری درست یک ساعت مانده به قله برگشتم به محل کمپ و بعد از آن مربی ام  که در کمپ بود به سمت قله حرکت کرد تا با تیم باشد و وقتی نیمه های شب متوجه شدم که تا حدود ده دقیقه مانده به قله پیش رفته و منتظر برگشتن تیم مانده بیشتر از پیش جا خوردم! یعنی تا آن فاصله بروی و منتظر برگشتن تیم باشی و قله، تابلو، عکس! ماچ و ...؟ هیچ بیشتر از پیش با خودم فکر کردم که سطح تفکر فنی بودن و عالی بودن در هر رشته ای که یک انسان دنبال می کند به چه چیزهای می تواند بستگی داشته باشد آنهم بخصوص در کوهستان و رشته ای بنام کوهنوردی. برای همین دقیقا به این نتیجه رسیدم که ببخشید تا حالا برای خودم با چنگال آب می خوردم و چه لذتی می‌بردم ازین رفع تشنگی مثلا جان ع....م! اینکه ما صرفا هدف را با هر نوع آمادگی جسمانی و طرز تفکر و تجهیزات و خوی و خلق رفتاری منوط به دیدن قله می کنیم و وقتی که رسیدیم آن چنان تابلو را بغل می کنیم و ماچ و بوسه راه می اندازیم که مجنون به گور پدرش بخندد اگر لیلی را آن گونه ماچیده باشد! جای تفکر ندارد؟! والا اولش یک دل سیر خندیدن دارد مثلا روی قله یخچال یک تابلو هست و در پانصد متری فاصله از آن یک قله دیگر هست که تابلوی ش به نام کوبری ست هر هفته گروهی از ریشه می کنندش و گروهی دیگر باز روی همان ارتفاع در هفته بعد نصبش می‌کنند! جنگ بروی شکل تابلوست یا قله را خب باید از آن ها پرسید. البته شاید هم بخاطر بوسه های آبداری باشد که رویش می زنند و شاید می کنند و می برند برای آزمایش ماچ یابی! این را هم بگویم که من خودم کم عکس با تابلو ننداخته ام و بعد ازین هم فرصتش پیش بیاید بازهم خواهم انداخت! فقط در یک مورد به وقت رسیدن تابلو را که زیر برف و مه مدفون شده را هم بوسیده ام و فیلمش را هم دارم! ولی حالا که فکر می کنم در آن روز من چقدر دانش #کوهنوردی در آن شرایط آب و هوایی را داشتم و تا چه اندازه مجهز داشتیم صعود می کردیم فقط چشمانم را به سقف خیره می کنم راستش را بخواهید البته با توجه به قیاس میزان یک اپسیلونی دانش افزایی که از آن تاریخ برای خود داشته م! در این رشته. هفته پیش شنیدم که چنان ترافیکی بر روی قله #کلون_بستک برای عکس انداختن با تابلو و بوسیدنش راه افتاده که هلیا از اصفهان باز قمه ش را بیرون آورده و با آن لهجه شیرینش گفته می خواین برین کنار یا شر کنم!؟ آنقدر ازدیاد جمعیت بوده که صف بسته اند و پشت هم رفته اند تا عکس بیاندازند! آخرین نفر هم چون دو ساعت روی نوبت بوده خوب خودش را در آن هوا هم هوا کرده بود! صرفا چند وقتی ست که درگیر این موضوع م و شاید به هیچ نتیجه ای هم نرسم که صعود صرفا برای تابلو یا برای چیز دیگر؟! این مقوله لب گرفتن از تابلوی روی قله هم که جای خودش. هفته پیش وقتی با یکی از دوستان تا نزدیکی قله ای می رفتیم با آن خستگی پرسید حالا تابلو قله قشنگ هست یا نه؟! وقتی که گفتم اصلا تابلو ندارد، نزدیک بود با نوک باتوم قرنیه چشم سمت چپم را به انگشت شصت پای راستم پیوند بزند و آهنگ برگشتن کرد، حقیقتا با خواهش و حالا بیا شاید زده باشند و ... راضیش کردم به ادامه دادن. دیگر این التفاضات را زیاد کشش ندهیم باید بگویم: حالا صادقانه باید بگویم که مدتی است درباره خودم لاقل به این نتیجه رسیده ام که از دیروز کمتر می دانم و سعی می کنم این خلا را تا آنجا که می شود جبران کنم، حالا با آمادگی جسمانی، مطالعه برای دانش افزایی، شناخت بیشتر محیط های جغرافیایی و آب و هواشناسی و در کل مقوله فنی بودن را در حد نوک ناخن های دستم برای خودم بدست آورم. چون فکر می کنم لذت خوردن آب برای رفع تشنگی حتی در یک ته استکان خیلی دلچسب تر از خوردن یک لیوان آب با چنگال ست! بوسیدن تابلوی قله هم البته هر طور هم که شده به آن بالا برسی حتما لذت خاص خودش را دارد. ماچ موچ ... ✍🏼 مسعود گداری همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 بلندترین کوه منظومه شمسی بزرگ ترین کوه در منظومه شمسی می تواند تصور شما را در مورد کوه ها عوض کند. کوهی که در کره مریخ یا همان پسرعموی قرمز رنگ زمین قرار دارد. کوه #اورست بلندترین کوه روی زمین در مقایسه با بلندترین کوه آتشفشانی منظومه شمسی یعنی «المپوس مونز» حرفی برای گفتن ندارد. اورست بلندترین کوه زمین به شمار می رود اما این کوه بلندترین کوه منظومه شمسی نیست، بلکه قله کوه #المپوس با ارتفاعی بیش از 25 کیلومتر مرتفع ترین کوه سامانه خورشیدی است که بیش از 3 برابر قله اورست ارتفاع دارد، این کوه می تواند تا 100 قله دماوند را در خود جای دهد. درباره این کوه بیشتر بخوانید https://meisamroudaki.ir/olympus-mons/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 ‏سخنان بزرگان کوهنوردی بدون خطر مرگ، کوهنوردی دیگر کوهنوردی نیست ولی در کوهنوردی من به دنبال مرگ نیستم، دقیقا برعکس آن، من سعی در زنده ماندن دارم. اما زنده ماندن بدون وجود خطر مرگ نیز بسیار آسان است. کوهنوردی هنر زنده ماندن در شرایط سخت است که شامل خطر مرگ هم می شود. بهترین کوهنورد کسی نیست که تلاش می کند تا یکی دوبار کارهای احمقانه بکند و سپس بمیرد. بلکه بهترین کوهنورد کسی است که سعی می کند بزرگ ترین کارها را انجام دهد و زنده بماند. ✍🏼 رینهولد مسنر، ایتالیا رینهولد مسنر، نخستین کوهنوردی که صعود به همه هشت هزار متری ها را به اتمام رساند 👇🏿 https://meisamroudaki.ir/reinhold-messner/ همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 ‏صعود مکانیکی یا صعودِ حسی؟ وقتی صحبت از صعود و فتح قله می شود ناخودآگاه، یاد کار بدنی و فیزیکی و کوله کشی و نفس نفس زدن می افتیم. اما از نظر من دو نوع صعود وجود دارد: صعود اول: صعود مکانیکی صعود مکانیکی، یعنی برای کوهنورد فقط فتح قله هدف است، در این صعود، فرد به پیرامون خود توجه ندارد، مثلا زیبایی های اطراف، درک طبیعت و ... او صرفا می خواهد صعود کند، تحت هر شرایط و هر قیمتی. معمولا در صعود های مکانیکی، احوالات همنورد چندان مورد توجه نیست. در صعود مکانیکی جنبه قدرت بدنی پر رنگ تر است است و کم و بیش با کل کل، رقابت های غیر سالم توام است. در این مدل صعود اجرای فرمانی بار گذاری شده در cpu مغز کوهنورد اولویت است که توسط یک ماشینِ بی احساس باید صورت گیرد و دست آخر این که در این نوع صعود، کار تیمی خیلی مهم نیست و هر فردِ گروه صرفا به خودش می اندیشد و اعضای گروه خیلی در قید و بند یکدیگر نیستند و اولویت در هر شرایط، فتح قله است. عموما ادبیات صعود مکانیکی اینگونه است: "قله فلان را در فلان ساعت و دقیقه زدم ..." صعود دوم: صعودِ حسی در این نوع صعود، فرد علاوه بر تعیین هدف، به اغنا خود هم می پردازد، به محیط پیرامون خود دقت می کند، انواع گیاهان، نحوه رویش، جهت باد، شکل سنگ ها، چرایی خلقت، بزرگی آفرینش، واکاوی خود، یادگیری هر موضوع جدید، پیگیر بودن احوالات همنورد خود، بهداشت محیط، حفظ محیط زیست و خلاصه همه چیز در ذهن و قلب او جاری و ساری است، رنگ گل ها قلقلکش می دهد و نم بارون عاشقش می سازد، او از لحظه لحظه صعود لذت می برد. با سنگ و گیاه و مه و خورشید و فلک و خالقِ خود حرف می زند و به دنبال خلق ارزش و معنا های جدید در زندگی خود و راهکار هایی جهت فائق آمدن بر مشکلات روزمره خود و دیگران است. در صعود حسی علاوه بر جنبه ارتقا قدرت بدنی، فرد به پالایش و صیقل روح و روان خود نیز می پردازد، گویی صعودِ حسی، مجموعه ای از ادراکات و توجهات به درون خود و محیط پیرامون است و به شکلی اخلاقیات، نمود بیش تری دارد. روابط اعضای گروه صمیمی تر است و چه بسا فتح قله در هر شرایط، افتخار محسوب نمی شود. در صعودِ حسی، ضمن دقتِ فرد به سلامتی و ایمنی خود و دیگران، "حال" خوبی دارد. ✍🏼 سعید طیرانی همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 پژوهش های طب ارتفاع نشان می دهد که مصرف کافئین به میزان متعادل می تواند تهویه تنفسی را در ارتفاعات بهبود بخشد، اما مصرف بیش از حد کافئین باعث کاهش آب بدن می شود. همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 ظرفیت تحمل دماوند چقدر است؟ ظرفیت تحمل به ظرفیت یک مکان؛ اعم از مقصد گردشگری یا هر مکانی که افراد به دلایلی در آن جا حضور پیدا می کنند تا از آن بازدید یا خدماتی دریافت کنند، گفته می شود. این ظرفیت از سوی کارشناسان با توجه به فضای موجود از لحاظ فیزیکی تعیین می شود و دلیل آن رضایت مشتری و آسیب نرساندن به آن مکان به جهت ازدحام است. به منظور رعایت این ظرفیت، مدیریت مقصدهای گردشگری تصمیم هایی می گیرند؛ به عنوان نمونه مکان گردشگری را می بندند و منتظر می مانند تا بازدید کنندگان مکان را ترک کرده و سپس، بازدید کنندگان جدید را می پذیرند یا مدیران مکان گردشگری، زمان بازدید از مکان را کاهش می دهند که این عمل به واسطه هدایت کردن گردشگران از سوی کارکنان مستقر در آن مکان انجام می شود. متاسفانه در مکان هایی که به دلیل درآمدزایی بیشتر یا بی اطلاعی، به ظرفیت تحمل توجه نمی شود، هم گردشگر ناراضی از مکان خارج و هم به مکان مورد نظر آسیب هایی وارد می شود که در طول زمان موجب تخریب آن مکان خواهد شد. حال اگر مکان گردشگری که مورد بی توجهی از نظر ظرفیت تحمل قرار می گیرد بنایی باستانی چون #پرسپولیس (تخت جمشید) یا میراث طبیعی چون #دماوند باشد، ممکن است دچار آسیب های جبران ناپذیری شود. نمونه موفق این بحث را در کوه فوجی ژاپن شاهد هستیم. کوهی که برای ژاپنی ها آن قدر اهمیت دارد که برای وجب به وجب آن برنامه دارند و به شدت از آن محافظت می کنند. در مکان هایی که بازدید و حضور گردشگران به واسطه فروش اقلام خوراکی و صنایع دستی و یا در حوزه کوهستان مثل ارائه خدمات در بارگاه سوم دماوند طولانی تر می شود، کنترل گردشگران نیز مشکل تر است اما این مسئله دلیل بر داشتن اوقات خوشی برای بازدیدکنندگان نمی شود و ممکن است حتی گردشگران با خاطره ای بد آن مکان را ترک کنند. بنابراین لازم است کارشناسان میراث فرهنگی و متولیان مکان های گردشگری مثل پناهگاه ها و مجتمع های کوهستانی، ظرفیت تحمل را مد نظر داشته باشند و بر اساس آن اقدام به پذیرش مسافران کرده و زمان بازدید آن ها را تعیین کنند. به هر روی هیچ گردشگری در مکانی شلوغ و پر ازدحام اوقات خوشی را سپری نخواهد کرد. ✍🏼 میثم رودکی همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram

👈🏿 چی شد! چرا حالا؟ چرا فدراسیونی که عمدتا از افراد باتجربه هم تشکیل شده از قبل، از پاییز سال گذشته که معضلات صعود به قلل مطرح شد، چهره خود را نمایان ساخت تا الان که نیمی از فصل صعود هم پایان یافته تازه از خواب بیدار شده، چشم گشوده و به پاک کردن صورت مسئله می پردازد؟ آیا یک سال گذشته زمان کمی بود برای تحقیق، بررسی و برنامه ریزی و ساماندهی صعود ها؟ شاید علت در خودمحوری و خودکامگی فدراسیون باشد که خود را عقل کل می داند و هیچ گاه حاضر نیست از دایره بسته خود و اطرافیان خود قدری با را فراتر نهد و به درون جامعه کوهنوردی بیاید؟ مسئله انباشت کوهنورد فقط محدود به دماوند و بارگاه سوم و علم کوه و هسارچال نیست. این معضل همه ارتفاعات کشور را شامل می شود. سبلان و سنبران و کلجنو و قالیکوه و بسیاری دیگر هم دچار درد بی درمان ناترازی هستند که کم ترین آسیب آن نابودی و نیستی محیط زیست و کوه هاست. چندین سال پیش وقتی از جبهه شمالی به قله رسیدم چشمم در پایین دست به بارگاه افتاد. اصلا باورم نمی‌ شد دیدن آن همه چادر در بارگاه سوم، وقتی به پایین رسیدم با بالماسکه ای رنگارنگ از افرادی که اصلا به کوهنورد نمی مانستند با باندهای گوشخراشی که با بار چارپایان آورده بودند، روبرو شدم که در تصورم نمی گنجید. زمان مسئولیت آقای شجاعی بر فدراسیون کوهنوردی، طی نامه ای بلند مشاهداتم را به ایشان انتقال دادم و در جلسه ای که ایشان به مناسبت صعود سراسری کشوری بینالود به مشهد آمده بودند به تفصیل موضوع را با ایشان مطرح کردم که بایستی برای ساماندهی دماوند کاری کرد. در واقع می خواهم بگویم منی که نه کارشناس بودم و نه صاحب نظر، پی به التهاب و تب دماوند برده بودم. چگونه است که فدراسیونی با این همه ابواب جمعی در این چند ساله توجه ای بدین مسئله نداشته است و حالا پی به قضیه برده! البته بر همه این ها بایستی عامل درآمدزایی کلان فدراسیون را نیز مد نظر داشت. ✍🏼 علی کدخدایی 🗓 ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ ♨️ گروه خرد و کوه همطناب «کوه‌گرام» شوید 👇🏿 © @KoohGram