انجمن‌ سر‌ به‌ هوایان ™

WOOOW🔥 ➲ | @SGA_PIONEER

المانی ها در مخابره تصاویر بسیار فعال تر دارن عمل میکنند ➲ | @SGA_PIONEER

➲ | @SGA_PIONEER

لحظه گرفتگی کامل ➲ | @SGA_PIONEER

خورشید گرفتگی_ المان ➲ | @SGA_PIONEER

اما تحلیل داده‌های آن‌ها نشان میدهد شتابی که پیش‌تر تصور میشد یک پدیده کیهانی و همه‌ جانبه است با دقت بالایی رفتار یک دوقطبی Dipole را از خود نشان می‌دهد که هم‌ راستا با حرکت محلی سیستم ما در کیهان است یک مسافر را تصور کنید که از پنجره یک قطار در حال حرکت به بیرون نگاه می‌کند و منظره را تحت تاثیر سرعت قطار متفاوت میبیند، کهکشان ما و گروه محلی کهکشان‌ های اطرافمان نیز با سرعت بالایی در کیهان در حال حرکت‌ هستند و این مقاله میگوید← ما دچار یک خطای دید نسبیتی شده‌ایم و حرکت محلی خود ماست که باعث شده در یک جهت خاص توهم شتاب گرفتن کل کیهان را داشته باشیم.

مقاله بسیار مهمی با عنوان Pantheon+ supernovae corrected for progenitor age indicate the universe is decelerating به چاپ رسیده است که در روز های اخیر سر و صدای زیادی همراه خود داشته! علت آنهم نقد تیم سوبیر سارکار به یکی از ستون ‌های اصلی مدل استاندارد کیهان‌شناسی…

مقاله بسیار مهمی با عنوان Pantheon+ supernovae corrected for progenitor age indicate the universe is decelerating به چاپ رسیده است که در روز های اخیر سر و صدای زیادی همراه خود داشته! علت آنهم نقد تیم سوبیر سارکار به یکی از ستون ‌های اصلی مدل استاندارد کیهان‌شناسی است بگذارید اینطور شروع کنیم که میدانیم سنگ‌ بنای اولیه باور ما به انبساط شتاب‌ دار کیهان بر پایه رصد ابرنواختر های نوع یکم Ia گذاشته شده است، اجرامی که سال‌ هاست آنها را به عنوان ‌یک خط کش‌ دقیق برای فواصل کیهانی در نظر میگیریم در کیهان شناسی تصور میشد این انفجار های ستاره‌ ای همیشه و همه‌ جا با یک میزان نور ثابت و کاملا مشخص میدرخشند در نتیجه با اندازه‌ گیری مقدار نوری که از آن‌ها به تلسکوپ‌ های ما میرسد می‌توانیم دقیقا محاسبه کنیم چقدر از ما دور هستند اما در این پژوهش با بررسی داده‌ های بروز شده در کاتالوگ عظیم پانتئون پلاس +Pantheon استدلالی مطرح میکند:←فرض استاندارد بودن مطلق این خط کش ها احتمالا دارای یک سوگیری سیستماتیک است مقاله با توجه بر تحلیل‌ های اختر فیزیکی شواهدی ارائه میدهد که درخشندگی این ابرنواخترها مستقیما به سن ستاره والد وابسته است و از آنجا که نور برای رسیدن به ما به زمان نیاز دارد نگاه کردن به فواصل دورتر در فضا به معنای نگاه کردن به گذشته‌ های دورتر کیهان است و در آن دوران کیهان جوان‌تر بود و طبیعتا ستارگانی که منفجر میشدند هم سن کمتری داشتند←و‌ طبق یافته های مقاله این ستارگان جوان‌ تر انفجار های کم‌ نور تری رقم میزنند اگر این کم‌ نور بودن ذاتی را بپذیریم و خطای سن ستاره را در محاسبات تصحیح کنیم این تاریک تر به نظر رسیدن ابرنواختر های دوردست دیگر به معنای فاصله گرفتن شتاب دار کهکشان‌ها نخواهد بود بلکه در کمال تعجب← شتاب کیهانی در داده‌ های آن‌ها به سمت یک انبساط کند شونده میل می‌کند. چرا انبساط کند شونده؟ در مدل استاندارد دانشمندان میدیدند این ابرنواخترها بیش از حد انتظار تاریک هستند. چون فکر می‌کردند نور این ستاره‌ ها استاندارد است پس تنها نتیجه منطقی این بود که این ستاره‌ها بسیار دورتر از چیزی هستند که پیش‌بینی می‌شد، دورتر بودن یعنی نور آن‌ها زمان بسیار بیشتری در راه بوده است حالا منطق را ببینید: اگر زمان بسیار زیادی طول کشیده تا کیهان به این مقدار مشخص بزرگ شود یعنی کیهان در گذشته با سرعت کمی منبسط میشده است، وقتی سرعت انبساط در گذشته کم بوده و امروز زیاد است یعنی جهان پایش را روی گاز گذاشته است = انبساط شتاب‌دار در مدل جدید تیم سارکار می‌گوید آن تاریکی بیش از حد خطای دید بوده است، ستاره‌ ها چون در کیهان اولیه جوان بودند ذاتا نور های ضعیف‌ تری داشتند، وقتی این خطای ذاتی را تصحیح می‌کنیم میفهمیم این کهکشان‌ها آن‌ قدرها هم دور نیستند بلکه نزدیک‌ ترند، نزدیک‌تر بودن یعنی نورِ آن‌ها در زمان کمتری به ما رسیده است حالا دوباره منطق را اعمال می‌کنیم: اگر کیهان در زمان بسیار کمتری توانسته به این مقدار مشخص بزرگ شود به این معناست که کیهان در گذشته با سرعت بسیار بیشتری منبسط میشده است، وقتی سرعت انبساط در گذشته بسیار زیاد بوده و امروز کمتر شده یعنی کیهان پایش را روی ترمز گذاشته است = انبساط کندشونده یعنی جهانی که تحت تاثیر گرانش متقابل مواد درونش به صورت طبیعی در حال ترمز کردن و کند شدن است درست همان چیزی که قبل از اختراع مفهوم انرژی تاریک انتظارش را داشتیم اما این تنها نکته جالب مقاله نیست پژوهشگران به هسته سخت دیگری از کیهان‌ شناسی یعنی فرض همسانگردی نیز نقدی جدی وارد کردند. فرض همسانگردی میگوید جهان در مقیاس بسیار بزرگ به هر طرف که نگاه کنیم باید یکسان و یکنواخت به نظر برسد، اما تحلیل داده‌های آن‌ها نشان میدهد شتابی که پیش‌تر تصور میشد یک پدیده کیهانی و همه‌ جانبه است با دقت بالایی رفتار یک دوقطبی Dipole را از خود نشان می‌دهد که هم‌ راستا با حرکت محلی سیستم ما در کیهان است یک مسافر را تصور کنید که از پنجره یک قطار در حال حرکت به بیرون نگاه می‌کند و منظره را تحت تاثیر سرعت قطار متفاوت میبیند، کهکشان ما و گروه محلی کهکشان‌ های اطرافمان نیز با سرعت بالایی در کیهان در حال حرکت‌ هستند و این مقاله میگوید← ما دچار یک خطای دید نسبیتی شده‌ایم و حرکت محلی خود ماست که باعث شده در یک جهت خاص توهم شتاب گرفتن کل کیهان را داشته باشیم. اگر این ناهنجاری‌ها در رصدهای آینده تایید شوند شاید آنچه دهه‌ هاست به عنوان انرژی تاریک می‌شناسیم چیزی شبیه به فلک‌ های تدویر در نجوم باستانی بطلمیوس بوده باشند که وجود خارجی نداشتند و فقط برای جور در آمدن معادلات اختراع شده بودند - M.Rafiee + ممکن است خوانش سطحی این مقاله باعث بروز کژفهمی هایی در فضای مجازی شود که در پیام بعد به ان خواهیم پرداخت #کیهان_شناسی #فیزیک #نجوم ➲ | @SGA_PIONEER

🔵شاید ساده از کنار تواضع نیل آرمسترانگ گذشته‌ایم... • وقتی نیل آرمسترانگ با نخستین گام بر سطح ماه، بزرگترین دستاورد تاریخ را رقم زد و رویای هزاران ساله بشر را به حقیقت رساند.. • در لحظه‌ای که میلیون ها انسان با قلب‌هایی به تپش افتاده، نظاره‌گر او بودند،…

درصد ها میتوانند فریبکار باشند، کاهش 50 درصدی حقوق و سپس افزایش 50 درصدی آن شما را به حقوق اولیه ‌تان برنمی‌گرداند ➲ | @SGA_PIONEER

💥| معمای نقاط قرمز جیمز وب حل شد؟ ستارگانی با یک سیاهچاله در درون خود! • ممکن است معمای بزرگ تلسکوپ جیمز وب سرانجام حل شده باشد! چه میشود اگر آن نقاط قرمز و درخشان به جای آنکه یک کهکشان باشند ستارگانی غول‌پیکر با سیاهچاله‌ای در درون خود باشند؟ • فیزیکدانان…

💥| معمای نقاط قرمز جیمز وب حل شد؟ ستارگانی با یک سیاهچاله در درون خود! • ممکن است معمای بزرگ تلسکوپ جیمز وب سرانجام حل شده باشد! چه میشود اگر آن نقاط قرمز و درخشان به جای آنکه یک کهکشان باشند ستارگانی غول‌پیکر با سیاهچاله‌ای در درون خود باشند؟ • فیزیکدانان…

💥| معمای نقاط قرمز جیمز وب حل شد؟ ستارگانی با یک سیاهچاله در درون خود! • ممکن است معمای بزرگ تلسکوپ جیمز وب سرانجام حل شده باشد! چه میشود اگر آن نقاط قرمز و درخشان به جای آنکه یک کهکشان باشند ستارگانی غول‌پیکر با سیاهچاله‌ای در درون خود باشند؟ • فیزیکدانان تا پیش از این گمان می‌کردند که نقاط قرمز کوچک LRD کهکشان هایی باستانی میزبان سیاهچاله‌‌های کلاسیک هستند. اما غیبت کامل تابش پرتو ایکس در رصدهای چاندرا مدل‌های مبتنی بر کهکشان‌های فعال را با یک بحران جدی و بن‌بست رصدی مواجه کرد. • حالا پژوهش‌ها و شبیه‌سازی‌های جدید، یک تبیین شگفت‌انگیز را برای این اجرام مطرح کرده‌اند: این نقاط اساسا کهکشان نیستند! بلکه ما با کاندیدهایی برای ساختاری به نام ستارگان سیاهچاله‌ای Quasi-stars روبرو هستیم. یک تک‌ستاره‌ی غول‌پیکر اولیه که سیاهچاله‌ای را در شکم خود میپروراند و کالبد پلاسمایی و ضخیم آن تمام پرتوهای پرانرژی سیاه‌چاله را در خود محبوس کرده و به گرما تبدیل می‌کند! ‌🔹 ادامه ....↓ 🔗🔺»» در تلگراف مطالعه کنید #کیهان_شناسی #جیمز_وب #فیزیک_نظری #اخترفیزیک ➲ | @SGA_PIONEER

🫠🌑 کهکشان‌های آغازین جیمز وب: معمایی که مدام پیچیده‌تر می‌شود • تلسکوپ JWST تاکنون بیش از ۳۰۰ نمونه از کهکشان‌های LRD اولیه را کشف کرده است، اما این مجموعه از کهکشان‌ها تبدیل به یک معما شده اند 🟩 این کهکشان‌های اولیه چگونه توانسته‌اند در سپیده‌دم کیهان،…

بعد از چندین سال انتظار، سر انجام پروژه‌ی سنگین و ارزشمند ترجمه مجموعه کتاب های نه جلدی فیزیک نظری اثر پروفسور ولفگانگ نولتینگ، به همت و قلم استاد عزیزم رضا قاسمی منتشر شد • جلد اول: مکانیک کلاسیک • جلد دوم: مکانیک تحلیلی • جلد سوم: الکترودینامیک • جلد چهارم: نسبیت خاص • جلد پنجم: ترمودینامیک • جلد ششم: مکانیک کوانتومی (اصول اولیه) • جلد هفتم: مکانیک کوانتومی (روش‌ها و کاربردها) • جلد هشتم: فیزیک آماری • جلد نهم: مبانی فیزیک بس‌ذره‌ای این سری 9 جلدی در حال حاضر کامل‌ترین و غنی‌ترین مجموعه کتاب آموزش ساختارمند فیزیک نظری به زبان فارسی محسوب می‌شود. 🌐 جهت خرید کتاب به سایت www.BorjPir.ir مراجعه فرمایید ➲ | @SGA_PIONEER