دوزخ امّا سرد
Статистикаlasciate ogni speranza, voi ch'entrate. جهان پیر است و بیبنیاد دانشآموزِ ازلی فرهنگ، ادبیات، فلسفه و سیاست شاگردِ استادان برای ایرانی آزاد زن زندگی آزادی
- Последний пост
- 14 авг.
- Последнее чтение
- 12 авг.
- Постов за неделю
- 5
- Всего постов
- 28
- Тип
- открытый
- Язык
- персидский
- В каталоге с
- 12 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 2 151
- 1/48двое суток
- 2 465
- 1/72трое суток
- 2 658
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
без подписи
без подписи
نشر وزین نِی که سابقهٔ بدقولیها و بدرفتاریهایش با مترجمان و مؤلفان شهرهٔ عام و خاص است، جدیداً تصمیم گرفته بهطور کلی انبار خود را خالی کند، پس بدین شکل به مترجم یا مؤلف طرف قرارداد نامه میدهد که اگر علاقه دارید کتابهای فروشنرفته را بخرید، وگرنه میفروشیمش…
без подписи
نشر وزین نِی که سابقهٔ بدقولیها و بدرفتاریهایش با مترجمان و مؤلفان شهرهٔ عام و خاص است، جدیداً تصمیم گرفته بهطور کلی انبار خود را خالی کند، پس بدین شکل به مترجم یا مؤلف طرف قرارداد نامه میدهد که اگر علاقه دارید کتابهای فروشنرفته را بخرید، وگرنه میفروشیمش به خریداران کاغذ باطله! یعنی ناشری با این طول و عرض عُرضهٔ تبلیغ آثار منتشرشدهٔ خودش را ندارد و بارها کتابها به دلیل پخش ناقص و ناتوانی در معرفیِ درست روی دستشان باد کردهاند.
چند «پیشنهاد» برای آداب گفتوگوی مجازی وقتی به کسی پیام میدید، چه غریبه چه آشنا، تو اولین پیام چند متن جداگونه نفرستید. همه رو با هم جمع کنید و کار مشخصی که دارید رو همونجا بنویسید. اینکه ساعت ۱۶ بنویسید «سلام»، ساعت ۱۷ بنویسید «خوبی؟» و ساعت ۱۸ تازه کارتون رو بگید، یا اینکه سلام هم نکنید و صرفاً اسم طرف رو صدا بزنید اصلاً مناسب نیست. تا جای ممکن از درگیری ذهنی مخاطبتون با ایجاد این سؤال که «چی میخواد بگه؟ حالا کارش چیه؟» اجتناب کنید. اگه درخواستی دارید، اونو مبهم ننویسید. جملههایی مثل «یه کاری داشتم» یا «میتونی کمک کنی؟» بدون توضیح، فقط باعث رفتوبرگشت اضافی میشه. همون اول بگید دقیقاً چی میخواید و اگه زمان یا فوریت داره روشن ذکر کنید. از ارسال ویس/صوتهای بیمورد پرهیز کنید، مخصوصاً برای مسائل کاری یا وقتی طرف رو خوب نمیشناسید. متن قابل مرور، جستوجو و ارجاعه، صوت معمولاً نیست. حتی اگه رضایت ارسال ویس رو گرفتید، اونو تا جای ممکن کوتاه و سرراست ضبط کنید. ۶ دقیقه گوش دادن به شما ترجیح همه نیست. مگر اینکه راجع به طولانی بودنش هم اطلاع داده باشید. اگه پاسخ فوری میخواید اینو محترمانه و صریح بگید. حدس زدن فوریتِ کار شما وظیفهٔ دیگران نیست. وقتی کارتون انجام شد یا پاسخی گرفتید، نتیجه رو با پیام متقابل تشکرآمیز یا حداقل استفاده از شکلک/ریاکشن اعلام کنید. سکوتِ بعد از دریافت کمک حس بدی ایجاد میکنه. تو گروهها قبل از ارسال پیام فکر کنید آیا واقعاً همه باید اینو ببینن یا نه. هر چیزی رو به همه «فوروارد» نکنید. بالاخص محتوایی که به مسائل خصوصی دیگران هم مربوط میشه. چتهای شخصی با کسی رو بیاجازه برای دیگران نفرستید. ماه پشت ابر نمیمونه و فهمیدن چنین کار زشتی شما رو بیاعتبار خواهد کرد. اگه وسط صحبت چیزی رو اشتباه فرستادید یا منظورتون بد منتقل شد، سریع و شفاف اصلاحش کنید. پاک کردنِ بدون توضیح معمولاً گیجکنندهست. اگه قراره فایل یا لینکی بفرستید، یه خط توضیح هم کنارش بنویسید. پاسخ به سؤالهای «این چیه؟ چرا مهمه؟» رو به حدس مخاطب نسپارید. در ارتباطات رسمی به زمان ارسال پیام دقت کنید. استاد دانشگاه از اینکه ساعت چهار صبح راجع به نمره از شما محتوایی دریافت کنه اصلاً خشنود نخواهد شد. تو گروههای پُرمخاطب از تگ کردن بیجا پرهیز کنید. این کار باید برای جلب توجه مطلبی ضروری باشه و نه هر پیام سادهای. و محترمانهتره که اگه قصد پیام شخصی به هر یک از اعضا رو دارید، همونجا کسب اجازه کنید. ترجیحاً وقتی پیام میدید که دو تا سه دقیقه بعد از ارسال حاضر و برخط باشید. ممکنه پاسختون به سرعت داده بشه و ایجاد این تصور که بعد از نوشتن متن گوشی رو به سمت دیگهای از اتاق پرت کردید مناسب نیست. ترجیحاً مدام از گروهها خارج و بعد دوباره وارد نشید، خصوصاً گروههای شخصی. احتمالاً یه روز درخواستتون رد میشه. مسدود/بلاک کردن مخاطب چیزی برای شوخی و خوشمزهبازی نیست. قبل از انجام، همهٔ جوانب رو بسنجید. و سادهترین مورد: قبل از ارسال، یه بار بخونیدش. غلط تایپی یا جملههای نامفهوم همون اول تصویر بدی از شما میسازه. ـــــــــــ نکته: ممکنه کسی برعکسِ همهٔ موارد بالا رو بپسنده، طبیعتاً ما نمیتونیم بدون شناخت شخصی همه رو راضی کنیم. اما اینا نتیجهٔ برداشت چندسالهٔ منه. بعضی رابطههای دوستانه و عاطفی تو نکات خاصی متفاوته که شخصیسازیشون برای هرکس محترم و لازمه. @startreatments
میان انضباط و خیال کنسرتو پیانو شمارهٔ ۵ در فا ماژور، اپوس ۱۰۳، واپسین کنسرتو پیانوی کامی سنسانس است. او این اثر را در سال ۱۸۹۶، حدود بیست سال پس از کنسرتوی شمارهٔ ۴ نوشت. سنسانس در ژانویهٔ همان سال برای نخستین اجرای اُپرای «هنری هشتم» به میلان رفت و سپس…
نوشتن نام کتاب، شمارۀ صفحه و نام مترجم همونطور ارزش داره که غلط املایی نداشتن. آدم میتونه غلط املایی رو به پای سهو و اشتباه تایپی بذاره اما کسی که چیزی رو که ازش مطمئن نیست بدون ارجاع یا تحقیق نشر میده گناهش از اون هم بیشتره. تنها استثنا شاید شعر باشه،…
Pepe Romero – Guitar Concerto No.1 in A, Op.30 : 2. Andantino (Siciliano)
#classical @startreatments
⭐️ من رؤیایی دارم همیشه دلم میخواست نشر خودم را داشته باشم و کتابهایی را منتشر کنم که دوستشان دارم؛ با همان کیفیتی که فکر میکنم لایق خوانندهها و کتابهاست. سالها با این رؤیا زندگی کردم تا شاید روزی شرایط فراهم شود، اما مگر در این جغرافیای همیشهمتلاطم…
یکی از چالشهای مهم در جامعه امروز ما، عدم توجه کافی به شرایط پیچیده اجتماعی، سیاسی و اقتصادیست. گاهی با بیتوجهی به شرایط، افراد مقصر تام زندگی خویش فرض شده و به عدم استفاده از تمام ظرفیتهای خود متهم میشوند. در این میان گاهی به افراد پیشنهاد میشود بدون…
زندگیِ بد را نمیتوان خوب زیست
زندگیِ بد باعث میشود مدام در انتظار و در انتظار باشی
مزیت جوانی این است که همهچیز را به آینده حواله میدهی. در فلان چیز ضعف دارم؟ بعداً قوی میشوم. به مقام دکتری نرسیدم؟ ده سال تا آن مانده. هنوز در اسکاتلند نمایندهٔ شورای شهر نیستم؟ ممکن است روزی باشم. اما هر سال که میگذرد، فهرست غیرممکنها افزون میشود. مثلاً دیگر نمیتوانم ژیمناستیککار یا رقصندهٔ حرفهای باله باشم. انعطاف بدنم به عنوان بزرگسال چنین اجازهای نمیدهد. دیگر نمیتوانم نوازندهٔ درجهیک پیانوی کلاسیک در سطح جهانی باشم. حافظهٔ عضلانی و میلینسازی برای استقلال هر انگشت در سن من کارآیی لازم را نخواهد داشت. به این فهرست میتوان استادبزرگیِ شطرنج و ریاضیدانی محض و الخ را اضافه کرد. در کشوری زیستم که همیشه امید کوچکی برای «فردایی بهتر» داشتم، چون لحظهٔ حال قابل تحمل نبوده. در واقع آرزو داشتم رنجها کمی کمتر شوند و اینقدر منتظر معجزهای در آینده نباشم تا زندگیام هدر نرود. اما هیچوقت چنین نشد. زندگیِ بد باعث میشود مدام در انتظار و در انتظار باشی، و چشم که باز کنی میبینی همهچیز از دست رفته. احتمالات به محتومات رسیدند و امکانها به بنبست. آیا خودم نیز مقصر بودم؟ البته. هرروز درحال اشتباهم. اما دست آخر باز به این فکر میافتم که زندگیِ بد را نمیتوان خوب زیست، و در عین حال، خوب زیستن امری جمعی و وابسته به جامعه است. جامعهای که حالخرابتر از آن را با ذرهبین باید جُست. باری روزها میآید و میگذرد و ما هم در قید حیات هستیم تا بعد چه بشود.
هیاهو_برای_هیچ؛_افسانۀ_شاملوی_ضد_فردوسی.pdf
معناشناسی نام ماهها در تقویم یولیانی/گریگوری¹ - Ianuarius (ژانویه) نخستین ماه را رومیان «یانُواریوس» مینامیدند، برگرفته از نام یانوس (ژانوس)، خدای درها و دروازهها. همین واژه را در «یانوآ»، واژهٔ لاتینیِ دروازه یا گشودگی، نیز میبینیم. از آنجا که «در»…
نگاهی به فرآیند اصلاح تقویم در اروپا بر اساس روایتهای متأخری که در آثار تاریخنگارانی چون ماکروبیوس در «ساتورنالیا» و پلوتارک در زندگینامهٔ نوما در مجموعهٔ «حیات مردان نامی» بازتاب یافته، کهنترین گاهشماری منسوب به بنیانگذار افسانهای شهر روم، یعنی رومولوس،…
نگاهی به فرآیند اصلاح تقویم در اروپا بر اساس روایتهای متأخری که در آثار تاریخنگارانی چون ماکروبیوس در «ساتورنالیا» و پلوتارک در زندگینامهٔ نوما در مجموعهٔ «حیات مردان نامی» بازتاب یافته، کهنترین گاهشماری منسوب به بنیانگذار افسانهای شهر روم، یعنی رومولوس، سالی دهماهه با ۳۰۴ روز بوده است. در این نظام چهار ماهِ مارس، مه، کوئینتیلیس و اکتبر هر یک ۳۱ روز و شش ماه آوریل، ژوئن، سکستیلیس، سپتامبر، نوامبر و دسامبر هر یک ۳۰ روز داشتند. باقیماندهٔ روزهای زمستان، که نزدیک به ۶۱ روز میشد، در قالب دورهای موسوم به hiemes (فصل زمستان) بیرون از شمار رسمی ماهها قرار میگرفت و در محاسبات گاهشماری نقشی نداشت. به روایت پلوتارک پس از آن نوما پومپیلیوس (دومین پادشاه روم) دو ماه ژانویه و فوریه را به سال افزود و گاهشماریای با ۳۵۵ روز پدید آورد که ماههای آن بر پایهٔ رؤیت هلال نو آغاز میشد. با این حال باید توجه داشت که فاصلهٔ زمانی میان عصر منسوب به نوما در سدهٔ هشتم پیش از میلاد و زمان نگارش این آثار موجب شده است که گزارشهای فوق بیشتر جنبهای اسطورهای داشته باشند و از شواهد قطعی تاریخی برخوردار نباشند. کهنترین تقویم مکتوب رومی آنتیوم نام داشته و متعلق به حدود سال ۱۰۰ پیش از میلاد است و نشان میدهد که نظام گاهشماری رومی تا آستانهٔ برآمدن سزار همچنان در حال دگرگونی بوده. سالِ ۳۵۵ روزه با سال خورشیدی که حدود ۳۶۵ روز و اندکی بیش از پنج ساعت طول میکشد، ناهمآهنگی آشکاری داشت. رومیان برای جبران این کاستی ناگزیر ماهی میانجی میافزودند که گاه ۲۲ و گاه ۲۳ روز به طول میانجامید. این ماه پس از روز ۲۳ فوریه، همزمان با جشن ترمینالیا، به تقویم افزوده میشد و سپس باقیماندهٔ روزهای فوریه در پایان آن قرار میگرفت تا سال به اتمام برسد. با وجود این تدبیر، آشفتگی همچنان ادامه داشت. تصمیم دربارهٔ افزودن یا حذف ماه میانجی بر عهدهٔ پنتیفکس ماکسیموس (رئیس کاهنان) بود. این اختیار بهتدریج به ابزاری سیاسی بدل شد. کاهنان که اغلب به طبقهٔ اشراف سناتوری تعلق داشتند گاه برای طولانیکردن دورهٔ زمامداری متحدان خود یا کوتاه کردن آن برای رقیبان در ساختار سال دست میبردند که اغلب نیز بهصورت غیرعلنی انجام گرفته و موجب میشد زمان برای بسیاری از شهروندان نامعیّن و پیشبینیناپذیر شود. چنانکه سیسرون در نامهای به آتیکوس با تردید مینویسد که نمیداند در آن لحظه آیا ماه میانجی افزوده شده است یا نه. به گزارش سوتونیوس، تا زمان ژولیوس سزار گاهشماری رومی حدود دو ماه از فصلهای طبیعی عقب افتاده بود، بهگونهای که برخی آیینهای کشاورزی در زمانی برگزار میشد که با نام ماهها همخوانی نداشت. برای جبران این انحراف سزار در سال ۴۶ پیش از میلاد اصلاحی بنیادین انجام داد و با افزودن روزها و ماههای میانجی، طول سال را به حدود ۴۴۵ روز رساند. این سال در منابع رومی به «سال سرگشتگی» شهرت یافته است. هرچند گزارشها دربارهٔ جزئیات آن اندکی متفاوتاند، در مجموع از آن بهعنوان یکی از طولانیترین سالها در سنت گاهشماری رومی یاد میشود. سزار برای این اصلاح از اخترشناسی اسکندریهای به نام سوسیگنس یاری گرفت. او سال خورشیدی را ۳۶۵ روز و یکچهارم در نظر گرفت و پیشنهاد کرد که هر چهار سال یکبار یک روز به پایان فوریه افزوده شود. این محاسبه هرچند نسبت به مقدار واقعی سال اعتدالی اندکی خطا داشت، در زمان خود دقیقترین نظام شناختهشده به شمار میرفت. سزار همچنین ماه میانجی را بهکلی حذف کرد و با افزودن یک یا دو روز به برخی ماهها، تقویمی ۳۶۵ روزه پدید آورد که از سال ۴۵ پیش از میلاد به اجرا درآمد و به تقویم ژولیانی/یولیانی شهرت یافت. این تقویم بیش از شانزده قرن در اروپا مورد استفاده بود تا آنکه در سال ۱۵۸۲ میلادی بهدلیل خطای تجمعی آن که بهتدریج زمان برگزاری عید پاک را جابهجا کرده بود، پاپ گریگوری سیزدهم اصلاحاتی را اعمال کرد و تقویم گریگوریایی را جایگزین آن ساخت. این تقویم، با تغییراتی اندک، هنوز مبنای گاهشماری در بخش بزرگی از جهان است. آنچه از تقویم رومی در گذار به نظامهای بعدی پایدار ماند، نام ماهها و پیوندهای اسطورهای، آیینی و تاریخی آنان بود. هرچند فهم بلافاصلهٔ ارجاعاتشان در گذر زمان دشوار شده است، کارکرد تاریخی و زبانشناختی آنها همچنان قابل پیگیری است. در ادامه، ریشههای زبانی، دلالتهای اسطورهای و کارکردهای اجتماعی هر یک از این ماهها بررسی خواهد شد. @startreatments
امید بهزاد و پوریا صفوت اعدام شدند ❗️❗️❗️❗️❗️– قوه قضاییه از اجرای حکم اعدام امید بهزاد و پوریا صفوت، دو زندانی که به “جاسوسی” متهم بودند، خبر داد. این احکام سحرگاه دوشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۵، پس از تأیید در دیوان عالی کشور اجرا شدند. #امید_بهزاد #پوریا_صفوت #اعدام…