ادب و حکمت

شرفِ مرد به جود است و کرامت به سجود 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«تمجیدِ ماه روزه» رباعیّه آنان که به ماهِ روزه تمجید کنند تحقیق نفرموده و تقلید کنند ماهِ رمضان اگر نکو بود و سعید در روزِ وفاتِ او چرا عید کنند حکیم لعلی تبریزی #رمضانیّات 💐🍃🍃@hazliatvahajviat

«گیرند همه روزه و من...» رباعیّه جویند همه هلال و من، ابرویش گیرند همه روزه و من، گیسویش در دورهٔ این دوازده ماه مرا یک ماه مبارک است آن هم رویش «حکیم لعلی تبریزی» #رمضانیّات 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«صفرایِ صیام» خلق گویند در آتش نگدازد یاقوت¹ بالله این حرف دروغ است و ندارم باور زانکه یاقوتِ لبم ز آتشِ صفرایِ صیام صاف بگداخت بدان‌سان ‌که ازاو نیست اثر² «حکیم قاآنی شیرازی» __ 1_خواجه نصیرالدّین طوسی در تنسوخ نامه ایلخانی/ص۲۹ می نویسد: و علّت آنکه یاقوت با آتش مقاومت می تواند کرد واجزاء او را متفتّت نتواند کرد آنست که رطوبت او با یبوست او اختلاطی کامل یافته است وثباتی تمام پذیرفته. و صورت مزاجی اورا استحکامی حاصل شده، آتش تفریق اجزاء آن نتواند کرد. 2_دیوان حکیم قاآنی شیرازی ،تصحیح مجید شفق، چاپ اوّل، تهران ، انتشارات سنایی، ۱۳۸۷ه‍ ش ، صفحهٔ۳۳۴ #رمضانیّات 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«کوششِ ماهِ نو» هر شب مهِ نو چون به فزونی تازد شاید چو جمالِ تو جمالی سازد در چهاردهم¹ شب چو به خود پردازد بیند که چو تو نیست زغم بگدازد _ 1_«در چاردهم شب» انسب است. 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«رمضان و مَرَضان» رمضان را مَرَضان خواند حکیمی دانا¹ ‏● وَلنِعْمَ مَا قالَ الْقائِلُ مِنَ الْقَوْمِ في وصْفِ الْحَرّ في الصَّوْمِ: شَعبَتْ شِعابُ القلب في شعبان لتَشعَّب الرَّمْضاء في رَمَضان لَوْ لَمْ يَكُنْ صُومُوا تصِحّوا قُلت بَلْ رَمَضانُ مَعَ رَمْضائِه مَرضَانُ «ترجمه» نیکو گفته گوینده ای از قوم در وصف گرما در روزه داری[ روزه داری در فصل و هوای گرم] در شعبان میانه های دل پاره پاره گشت از شعبه شعبه بودن حرارت در ماه رمضان. اگر حدیث نمی بود که فرمودند:« روزه بگیرید تا صحیح شوید» من می گفتم که : رمضان با گرمایش مرضان است. __ 1_امثال وحکم ، علی اکبر دهخدا، چاپ ششم، تهران، انتشارات امیرکبیر،۱۳۶۳ه‍ ش، جلد۲، صفحهٔ۸۷۲ #رمضانیّات 💐🍃🍃@hazliatvahajviat

«مکافاتِ دروغ » نظام الدّین هروی شیخ علاء الدّولهٔ سمنانی را نسبتِ کفر می داد. جناب شیخ بشنید واین دوبیت را نوشته به نظام الدّین فرستاد: نظام بی نظام ارکافرم مواند چراغ کذب را نبْوَد فروغی مسلمان خوانمش زیرا که نبْوَد مکافاتِ دروغی جز دروغی ‏● « بیت درحاشیه» چو موی روبَه است و نافِ آفو وبالِ عمر ما این دانشِ ما 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«فرد عرفانی» ظن برده بُدم به خود که من من بودم من جمله تو بودم و نمی دانستم 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«رنگِ حنا» رُباعی گویند که از حَنا کَفَش گلگون شد این رنگ حنا نیست بگویم چون شد آهسته به زلفِ خویش بازی می کرد ناخُن به دلم خورد کَفَش پرخون شد 💐🍃🍃@golvabolbol110

«قیامت قامت» قیامت قامت و قامت قیامت قیامت می کند آن قدّ وقامت مؤذّن گر ببیند قامتِ او به قدقامت بماند تا قیامت ‏● «نام همچو منی» حیف باشد که نام همچو منی بگذرد بر چنان لب و دهنی در نمازیّ و رشک می کُشَدم با وجودی که با خدایِ منی 🌾🍃🍃@adabvahekmat

🌾🍃🍃@adabvahekmat

🌾🍃🍃@adabvahekmat

«کالعطفِ بِثُمّ أو کعطفٍ بالفا» این سه شعر از شیخ بهاء الدّین محمّد العامِلي است که به خطّ مبارک خویش درآخر نسخهٔ کتاب حدیقهٔ هلالیّه نگاشته است: لکاتبِها الفقیر بهاء الدّین محمّدالعامِلي یا نَفسَ مضیٰ عُمرُکِ عاماً عاما مِن جهلِکِ لَمْ تُحَصِّلي إتماما حَصَّلْتِ فَقاهةً وفَضلاً وَ عُلاً لکنَّکِ لَمْ تُحَصِّلي إسلاما‍ً وَ لَهُ لاتَبٌکِ مُعاشِراً نَأَی أو ألِفا فَالقَومُ مَضَوا وَ نحنُ نَمضي خَلَفا بِالمُهلةِ أو تَعاقُبٍ نَلْحَقُهُمْ کَالعَطفِ بِثُمَّ أو کَعَطفٍ بِالفا وَلَهُ یاغائِبُ عن عَیني لاعَنْ بالي القُربُ إلیکَ مُنْتَهیٰ آمالي أیّامُ نَواکَ لاتَسَلْ کیفَ مَضَتْ واللهِ مَضَتْ بأسوَءِ الأحوالِ¹ _ 1_حدیقهٔ هلالیّه، شیخ بهائی، نسخهٔ خطّی کتابخانهٔ دانشگاه تهران به شمارهٔ ۱مشکوة، برگ ۴۳ 💐🍃🍃@sarfvanahw110

«بیت» شُد آن جانِ جهان دامن کشان چون از چمن بیرون روان شد جان مرغان چمن گویی زتن بیرون 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«ابرِ بهمنی» صبحست و ژاله میچکد از ابرِ بهمنی برگِ صَبوح ساز وبده جامِ یک منی در بحر مائی و منی افتاده ام بیار می تا خلاص بخشدم ازمائی و منی¹ «خواجه حافظ شیرازی» _ 1_دیوان خواجه شمس الدّین محمّد حافظ شیرازی، به اهتمام محمّدقزوینی ودکتر قاسم غنی ،به خطّ حسن زرّین خط ،چاپ اوّل ،تهران ،انتشارات زوّار ،۱۳۶۹ه‍ ش ،صفحهٔ ۵۳۲ 💐💐@rahearwah

«شعر فارسی ترکی» دیشب زغمت دیده پرآب ایلَمِشم از هجرِ رُخت جگر کباب ایلَمِشم من نِیلَمِشم که از درت می رانی بگذار گیرِم اگر چه قان ایلَمِشم توضیح: ایلَمِشم: کرده ام نِیلَمِشم: چه کرده ام گیرم: داخل شوم قان ایلَمِشم: خون کرده ام. 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«دو تک بیت» ذرّهٔ خاکم و درکویِ توام وقت خوش است ترسم ای خواجه که بادی ببرد ناگاهم ‏● ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی بی دوست زندگانی ذوقی چنان ندارد 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«احوال مردمان و روزگار» قالَ أبُوالعَلاءِ المَعَرّي: مَنْ سَرَّهُ أنْ یَرَیٰ في دَهرِهِ عَجَبا وَلي ثَمانونَ عاماً لاأرَیٰ عَجَبا ألنّاسُ کالنّاسِ والأیّامُ واحدَةٌ وَالدَّهرُ کالدّهرِ وَ الدُّنیا لِمَنْ غَلَبا «ترجمه» ابوالعلاء معرّی گوید: اگر کسی را دیدن امر شگفت در روزگار شاد می کند. مرا هشتاد سال است و امری شگفت ندیده ام. مردمانی چون مردمان و روزهایی یکسان و روزگاری بسان روزگار دیگر و دنیا مَر کسی راست که غلبه کند. 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«دو تک بیت» تاشدم حلقه به گوشِ درِ میخانهٔ عشق هردم آید غمی از نو به مبارکبادم «حافظ» ‏● فارغ نشد هنوز دل ازبارِ اندُهی کاید به روی اندُهِ آن اندهی دگر 🌾🍃🍃@adabvahekmat

«هو» یا علی مدد من به جز مهرِ علی در دل هرآنچه داشتم کندمش از بیخ و ازبُن مهرِ حیدر کاشتم چون که شیطان دید ثابت گشته مهرِ شَه به دل گفت دیگر چاره نبوَد من که دست برداشتم ولَهُ أیضاً سود نَدْهَد جز علی مهرِ کسی را داشتن با وجودِ مهرِ حیدر مهرِ دیگر داشتن ای خدا پرکن درونِ سینه ام از مهرِ شَه تا نخواهد هر گدا مهرش به دل جا داشتن وَلهُ أیضاً خلق مِهر از بهرِ آن شد تا که حیدر دوست داری دوست داری حیدر و آلش، خدا را دوست داری دوست داری گر نبُد از بهرِ شاهِ دین و دنیا حق نگفتی گر علی را دوست داری رستگاری ولهُ أیضاً مارا همه جا چشم شفاعت به تو باشد دارم طمعِ زهر گر از دستِ تو باشد خواهم که بسوزند مرا روزِ قیامت گرخَلدِ برینم به جوارِ تو نباشد اللّهمَّ ٱغفِر لکاتبِه و لقاریهِ [وَ لِناشِرِه] ___ 1_گویا با مرکّب سفید نام شاعر را قید کرده ولی کمی محو شدگی دارد بنده که نتوانستم بخوانم. 🌾🍃🍃@madihehvamarsiah