همه به جز سعدی

من از تو هیچ دگر جز همین نمی‌خواهم: مباش بی‌من و بی‌خویشتن مدار مرا .:نزاری:.

خود با دو جهان چه کار ما را؟ ما شیفته‌ی یکی نگاریم .:عراقی:.

گرچه در زلفِ توست جای دلم در میانِ دلِ غمینِ منی ‌.:کمال‌الدین اسماعیل:.

دل شیفته‌ی تو شد، چه سازم؟ دیوانه به اختیار ما نیست .:رضی‌الدین آرتیمانی:.

عقلِ من دیوانه‌ی عشق تو شد بندش از زنجیرِ گیسوی تو بس .:خاقانی:.

بَدَل مجوی، که بر تو بدل نمی‌جویم دگر مشو، که غم تو دگر نمی‌گردد ‌:خاقانی:.

دیده‌ای آتش که چون سوزد پرند؟ برق محنت هم‌چُنانم سوخته‌ست .:خاقانی:.

گر ز قدّش نتوان جست کنار، از لب او گوشه‌ای گیر، که بسیار دویدی، ای دل .:اوحدی:.

من و خیالِ تو زین پس، اگر بوَد خوابم من و حدیثِ تو زین پس، اگر بوَد خبرم .:اوحدی:.

سرشار کنی جامِ تغافل، گُـنهت نیست آگه نه‌ای از نازکیِ حوصله‌ی ما .:طالب آملی:.

تو بازپسینْ یارِ منی و غمِ عشقت جانِ تو که همراهِ دمِ بازپسین است .:سنایی:.

در زلف تو آویـخته دلبندی‌ها پیشِ خِردت، خیره خردمندی‌ها در دل دارم که بندگی‌هات کنم تا خود چه کنی تو از خداوندی‌ها .:امیر معزّی:.

با تو پوشیده‌حالتی‌ست مرا که دُرُستش بیان نمی‌دانم .:اوحدی:.

دلی نرم‌تر دارم از موم و دائم ز تاب رُخت شمع‌سان می‌گدازد .:کمال‌الدین اسماعیل:.

گویی که ز دل دوست نداری‌م همه آری! ز دلت ندارم، از جان دارم .:عنصری:.

روزی هزار بار بخوانم کتابِ صبر گوشم به توست، لاجرم از بر نمی‌شود .:خاقانی:.

گفتمش «آن قامت و رخسار چیست؟» گفت «مَه را بر صنوبر بسته‌ام» .:کمال‌الدین اسماعیل:.

مده ای عقل زحمتم بسیار که جواب تو باز خواهم داد چند گویی که دل بدو دادی؟ دادم آری و باز خواهم داد .:کمال‌الدین اسماعیل:.

تو را بر من بدَل باشد، که یارم مرا بر تو بدَل نبْـوَد، که جــانی .:انوری:.

به یک دل وصلت ارزانم برآمد چه می‌گویم؟ به صد جانْ رایگانی .:انوری:.