چكامه چمن ماه

اندیشیدن به او گرانبهاترین سکوت من است طولانی‌ترین و پرهیاهوترین سکوت

. «تو که باید میماندی رفتی... جان که باید برود سخت به من چسبیده.»

در جهانی دیگر حتی اگر گلوله یی در تفنگ بودی باز هم به سمت من بیا ...

بعد از یک سال همدیگر را دیدیم. گفت: تغییر نکرده‌ای! گفتم: «چرا، بارها مرده‌ام» ‏محمود درویش

‏اگر فکر می کنی که هنوز در زندگی وقت زیادی داری ، ‏بزرگترین اشتباه زندگی ات همین است ...

‏عمیق‌ترین نیازِ بشری ما ‏به هیچ عنوان جنبهٔ مادی ندارد ‏عمیق‌ترین نیاز ما این است که دیده شویم ‏ما نیاز به ماجراجویی داریم، ‏ما بدنبال معنی هستیم. ‏ما در جستجوی هویت هستیم، ‏ما خواستار عشقیم. ‏وقتی کسی با دیدگان عشق به ما بنگرد ‏از میان انسان‌هایی که به لحاظ روانی مرده‌اند خارج می‌شویم

‏هر چیزی که قیمت آن ‏از دست رفتن آرامشت باشد ‏بسیار گران است...

«هرگز این در باورمان نمی‌گنجید ‏که آدم‌ها این‌همه سرسخت باشند. ‏هرگز این باورمان نمی‌شد ‏که قلبمان این‌همه تاب داشته‌ باشد.» ‏- یانیس ریتسوس

«دلم می‌خواهد همه‌چیز را بگذارم و بروم. طوری که کسی نداند من که هستم. مرا ببخش عزیزم، احساس وحشتناکی دارم. سوار قطار خواهم شد و تمامی وجودم را گریه خواهم کرد.» ‏- از نامه‌ی ا‌ولگا کنیپر به آنتوان چخوف

‏کسی چه می داند ، ‏من چقدر تلاش کرده‌ام ، ‏که روحم زیبا بماند ، ‏وقتی جهان پر از رنج بود ؟ ‏📕 برادران کارامازوف ‏✍🏻 داستایفسکی

‏جهت حرکت شما، ‏بسیار مهم‌تر از سرعت حرکت است... ‏خیلی‌ها با سرعت زیاد ، ‏به سمت هیچ ، ‏حرکت می‌کنند...!

‏من کارای ناتموم زیادی باهات دارم. ‏مثل فراموش کردنت.

‏تمام بهانه‌ها دروغ‌اند؛ ‏کسی که می‌خواهد می‌تواند ...

انسان موجود عجیبی ست ؛ درد فقدان را عمیق تر از نعمت حضور می فهمد! ‏⁧ #داستایفسکی⁩

از مَن ، رمقی به سعیِ ساقی مانده‌ست ... .

‏زن‌های غمگین از ابتدا غمگین نبودند؛ یک زن را، دو چیز غمگین می‌کند: مردی که دوستش دارد، و وطنی که بر او ظلم می‌کند...

میخواست بخوابد، غمش هم کنارش دراز کشید جای دیگری برای رفتن نداشت.

‏هر آن‌کس که می‌خواهد پرواز کردن بیاموزد ‏ابتدا بایستی ایستادن ‏و راه رفتن ‏و دویدن ‏و صعود کردن ‏و رقصیدن را یاد بگیرد... ‏هیچ‌کس پرواز کردن را با پرواز کردن نمی‌آموزد...! ‏چنین گفت زرتشت ‏⁧ #نیچه⁩

‏سخت ترین قسمت زندگی، ‏جنگی‌ست که در سکوت با خودت می‌کنی، ‏و هیچ کس نمی‌فهمد.

‏دیگر سرزنده نبود. ‏بیشتر اوقاتش به دل‌نگرانی می‌گذشت. ‏انرژی‌ای که روزگاری صرف عشق‌ ورزیدن به زندگی می‌کرد، ‏حالا داشت صرف دوام‌ آوردنش می‌شد.