راهِ تو

امام صادق علیه السلام: «هیچ روزی مانند روز مصیبت ما در کربلا نیست اما روز سقیفه و آتش زدن خانه اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و زينب و ام كلثوم و فضة و قتل محسن با لگد بسیار بزگتر و تلخ تر است. چون آنروز روز اصل و ریشه و اساس همه مصیبتها از جمله کربلاست.»

«لَعنَ اللهُ قَاتلِیکِ وَ ضَارِبیِکِ و ظَالِمِیکِ وَ غَاصِبی حقِّکِ یا مُولاتِی یا فاطمَةُ الزهراء»

مثل امشبی یکی از هزاران فضائل امیرالمومنین علیه‌السلام به وقوع پیوست و آن فضیلت جان فشانی و جان‌فدا شدن ایشان بود برای رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله. لیلة المبيت است و شب بسیار مبارکی‌ست. غاصب ثانی هم برای کم رنگ کردن این فضیلت و ایجاد بدعت، شروع سال قمری که شروع حرکت رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله از مکه به مدینه بود را به محرّم الحرام تغییر داد.

قربونش برم که این آقا تو حرم خودشم غریبه…

چه خوش صیدِ دلم کردی، بنازم چَشمِ مستت را که کَس آهویِ وحشی را، از این خوش‌تر نمی‌گیرد…

می‌گفت: همه‌‌چی تو مشهد امام رضا(ع) یه مزه‌ی‌دیگه‌ای داره…

اولین نگاهِ این سفر؛ اگر بناست دمی بی‌تو بگذرد عمرم، هزار بار بمیرم نبینم آن دم را.

دلا نزد کسی بنشین که او خوان کرم دارد

می‌گفت همه جا گدا سر راه میشینه، ولی اونی که سر راه گدا میشینه امام حسنه…

بر عایشه و حفصه لعنت.

‏یا رسول الله…

ما خیلی امید داریم به شما یا رسول‌الله…

‹بی جهت نیست وقتی اسم محمد-صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم- میاید امیرالمومنین میفرماید أَنَا عَبْدٌ من عَبِيْدِ مُحَمَّدٍ.›

هَٰذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ.

﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ﴾.

ای همه امیدم حسن جان…

﴿وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابْ﴾

يک روز زير لب می‌گفتم: بيچاره دل من! بينوا دل من! در اين دنيا من محتاج هيچ چيزی نيستم و نخواهم بود. من تنها محتاج توام چنان كه مرد لنگی به عصا محتاج باشد. -صالح‌علاء