شَهقَة

اجتماع مردم برای بیعت با ابوبکر!

امام صادق علیه السلام: «هیچ روزی مانند روز مصیبت ما در کربلا نیست اما روز سقیفه و آتش زدن خانه اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و زينب و ام كلثوم و فضة و قتل محسن با لگد بسیار بزگتر و تلخ تر است. چون آنروز روز اصل و ریشه و اساس همه مصیبتها از جمله کربلاست.»

همان‌قدر که در عصر حاضر نمی‌توان آمر و عامل حمله به بیت رهبری را جابه‌جا کرد یا ماجرا را به چیز دیگری تعمیم داد ــ و همه می‌دانیم شهید سیدعلی خامنه‌ای از غلامان و دلدادگان درگاه صدیقه طاهره است و سخن از قیاس نیست ــ همان‌قدر هم این برای محبّ مولا ننگ است که نداند چه کسی نامه نوشت و چه کسی/کسانی جسارت کردند. برای فهم درست تاریخ، این سلسله روایت‌ها را بخوانیم؛ و لعن را فراموش نکنیم. :)

درگیر اینکه کی میاد روضه بخونه و کی سخنرانه نشین، روضه خونگیتو بگیر، چون در روایت آمده که مهم اینه جمع بشیم که در مورد مقامات اهل بیت بگیم و بر حسین-علیه‌السلام- گریه کنیم

«شب های جمعه گریه کنان کنج این حرم انگار صحن کرب‌وبلا رو به گنبدیم...»

لیلة المبيت است و شب بسیار مبارکی‌ست.

«آب غسلت هنوز جاری بود؛ که به باب الله اوفتاد شرر...» «نعش پیغمبری به روی زمین؛ بین دیوار و در گلی اطهر...» بر شورای ننگین سقیفه تا ابد الدهر لعنت.

ادغام وقایع آخر صفر و ایام ماه ربیع اگر یه عکس بود؛

این شال سیاه حکایت ماست که به اذن تو، در پناه تو، آویخته و تکیه داده به شانه‌های محکم تو، در دست حوادث و پرت شدن‌ها و و احتمال پایین افتادن‌ها، به دستان تو که حبل‌الله متین است هنوز اثری از عزا بر الفِ گاه دال شده‌ی قامتشان بر حسین بن علی دارند. همه‌چی به اختیار توست و چه خوش خواسته‌ای برای ما ای پسر ام‌البنین! اگر افتادیم هم بگذار زیر پای زائران تو بیفتیم. اگر نخ کشیده و پاره پاره شدیم هم بگذار در هوای تو باشد، اگر با جارو جمع شدیم بگذار جاروی حرمت جمعمان کند. اصلا همان که شاعر گفت؛ دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره هزار ذره و هر ذره در هوای تو باد! حالا که آخرین غروب ماه صفر شب جمعه است، کدام وداع و کدام خداحافظی؟ سلام بر مولای تو حسین-علیه‌السلام- و به تمام روزهای هفته‌ای که امید دیدارش زنده نگهم می‌دارد که به ماه روی تو این آرزو که من دارم؛ هزار سال گر ببینمش هنوز کم‌است!

امام رضا کارش با نگاه هست.

مثل عکسی که پایین اسمته و برات نوشت؛ «سوز دل مرا به نمی التیام کن». مثل سخنرانی که میگفت در میان ائمه همه با دست نجات دهنده‌ن و امام رضا کارش با نگاه هست. میخوام بگم؛ «کار مرا به گردش چشمی تمام کن.»

ساعات آخر است؟ من چشم به راهتم ...

«سفره هایی که پهن کرده حسین -علیه‌السلام- لقمه ها‌ی ضیافت حسن-علیه‌السلام- است»

که چشمان مرا بسان چشمانت که در آخرین لحظات داشتی بر غربت برادرت حسین-علیه‌السلام- گریه میکردی و به شهادت رسیدی، از سر کرم زبان‌زد‌‌ت در آخرین لحظاتم گریان بر غربت برادرت قرار بده؛ امام من؛ یا حسن مجتبی-علیه‌السلام-.

می‌گفت همه جا گدا سر راه میشینه، ولی اونی که سر راه گدا میشینه امام حسنه…

کلمه مُغیلَمات یا مُغلَمات یا مُعلَمات یا مُتَغَیلَمات یا عاهرات در عصر جاهلی به زنانی اطلاق میشده که مشهور بودند به زنان‌بدکاره کسانی بودند که پارچه‌ای جلو خانه‌هایشان می‌آویختند تا مشخص شود بدکاره‌اند عبارتش این است تضع عَلَماً علی دارها کَیْ تقصد بالفاحشة و الزنا هشام بن محمد از مورخین اهل سنت در مثالب العرب و العجم می‌نویسد و کانت هند امّه من المغیلمات مادر معاویه از آن زنان بود "و کان أحبّ الرجال الیها السودان" و مردان سیه‌چرده‌ی سودانی را بیشتر دوست داشته _الزام الناصب بإمامة علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام مولف مرحوم مفلح بن حسین بحرانی

بر عایشه و حفصه لعنت.

عایشه بنت ابوبکر و حفصه بنت عمر لعنت‌الله‌علیهم پیامبر را در پانزده صفر سال ۱۱ هجری مسموم کردند و به شهادت رساندند . - بحارالانوار ، ج۳۱ ، ص۶۳۳ - جامع‌الاصول ، ج۱۱ ، ص۳۸ - بصائرالدرجات ، ص۵۰۳ -

بر آمرِ تیرباران شدن تابوت تو لعنت...