『 همه‌چیز 』

به چشم‌هایم زل زد و گفت: "با هم درستش می‌کنیم" چه لذتی داشت این با هم، حتی اگر با هم هیچ چیزی هم درست نمی‌شد. حتی اگر تمام سرمایه‌ام بر باد می‌رفت، حسی که به واژهٔ با هم داشتم را با هیچ چیزی در این دنیا معاوضه نمی‌کردم. تنها کسی که وحشتِ تنهایی را درک کرده باشد، می‌تواند حسِ مرا در آن لحظات درک کند. #لیلیان_هلمن 📖 زنی ناتمام

در آخر تو راضی به اندوه من شدی و این جواب همه‌چیز بود.

Darkaest

اصالت هیچ ربطی به اینکه کجا و تو چه خانواده‌ای به دنیا اومدی نداره همین‌که شرایط بد، تو رو آدم بدی نکنه يعنی اصیلی...

گاهی آدم آن‌قدر تنهاست که حتی خودش هم برای خودش غریبه می‌شود. #فریدون_فرخزاد

غم‌انگیز و معترض می‌پرسی همیشه همینطور خواهد ماند؟ می‌بوسمت و می‌گویم: بگذریم عزیزم، بگذریم.

دست هایی که برای آزادی مشت نمی‌شوند، برای گدایی دراز خواهند شد.

«ستمگر می‌میرد و حکومتش پایان می‌یابد شهید می‌میرد و حکومتش آغاز می‌شود.» #سورن_کی‌یرکگور

اعدام سیاسی یکی از منفورترین، فجیع‌ترین و مسموم‌ترین اعدام‌هاست. از همین رو در زمان انقلاب، مراقبِ اولین سری که از بدن جدا میکنید، باشید! چرا که آن سر اشتهای مردم را به انقلاب چند‌برابر میکند. #ویکتور_هوگو

مهم نیست چقدر تلاش کنم که التیام پیدا کنم، باز هم نمی‌توانم دست از لمس کردن همان شکستگیِ نیمه‌جوش‌خورده بردارم؛ انگار هر بار به خودم بهانه‌ای تازه می‌دهم تا دوباره درد بکشم.

هر زمستانی، صبحِ فروردینِ خودش را دارد. #floki

خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند. #شاهرخ_مسکوب

So I guess that it's true Time can heal even the worst of wounds :)) Darkaest | 🦢

کسی که از پا افتاده ر نمی‌شه فهمید؛ مگر اینکه همان راهی را رفته باشی که زمینش زده. شکستنِ یک انسان را نمی‌شود دید؛ مگر اینکه همان ضربه را خورده باشی که خردش کرده. تنهاییِ یک انسان را نمی‌شود شناخت؛ مگر اینکه همان طردشدنی را چشیده باشی که از همه دورش کرده. برای قضاوت دیگران، باید تو همون آبی شنا کنی که اون‌ها رو غرق کرده.

سیاستمدارها به جنگ نمی‌روند، تعدادشان کم است و طول عمرهای بلندی دارند؛ اما سربازها، سربازها... داستان‌های کوتاه غم‌انگیزند... دیالوگی از #1917

‏"سخت‌ترین نوع مرگ، ترس از زندگی است...!" #نزار_قبانی

دردش تسکین نمی‌یافت اما با کوشش بسیار خود را مجبور می‌کرد که خیال کند حالش بهتر است، و تا وقتی که چیزی نبود که اسباب تنگ‌خلقی‌اش بشود یا حالش را به‌هم بزند موفق می‌شد که خود را فریب دهد.

پاداش پیروزی‌ها تنهایی بود، از یاد نمی‌برم. #ملیح_جودت_آندای

دی، ماهی که سرما را به جان‌ها و خانه‌هایی را برای همیشه در سوگ نشاند. آنان رفتند، اما نامشان در حافظه‌ی این خاک جاودانه می‌ماند؛ مثل ستاره‌ای که خاموش می‌شود اما نورش راهنمای شب ظلمت است. شش ماه گذشت، و هرچند زمان می‌گذرد، یاد آن‌ها در دل‌ها نمی‌گذرد. *نام و روحشان جاودان، برای بازماندگان، صبری در خور این داغ آرزومندیم🖤 .*