سانتاماریای عزیزم

سانتاماریای عزیزم! به خودم گفتم: «آرام بگیر! نمی‌توانی همه‌چیز را تغییر بدهی.» و آرام گرفتم، با وجود تمام رنج‌ها.

سانتاماریای عزیزم! از این که هربار نصف یخ قلبم باز می‌شود و بعد دوباره یخ می‌بندد خسته‌ام.

سانتاماریای عزیزم! آدم‌ها ناامیدم می‌کنند.

سانتاماریای عزیزم! دلم می‌خواهد آخرین شمعم را به کسی بدهم و توی تاریکی گم شوم. گم شوم و هیچ چراغی از هیچ‌کس قبول نکنم.

سانتاماریای عزیزم! از این‌که توسط مردانی دوست داشته شوم که دوستشان ندارم خسته‌ام.

سانتاماریای عزیزم! خستگی طولانی تنها با آغوش طولانی برطرف می‌شود.

سانتاماریای عزیزم! برای نجات از تعصب و نفرت دنیای امروز، برای تحمل خودخواهی بزک‌شده و خشم توجیه‌شده‌ی انسان معاصر، نیاز به خلوت داریم. خلوت و محبت.

زندگی بدون محبت به هیچ دردی نمی‌خورد سانتاماریا.

سانتاماریای عزیزم! از این‌که جنازه‌ای مجبور به زندگی باشم خسته‌ام.

سانتاماریای عزیزم! حتی حق دل‌تنگی به خودم نمی‌دهم.

سانتاماریای عزیزم! از نیاز داشتن خسته‌ام.

سانتاماریای عزیزم! من هیچ‌گاه عشق را متعالی و دوست داشتن را کافی ندانستم.

سانتاماریای عزیزم! من وقتی آزادم کم‌تر خطا می‌کنم.

سانتاماریای عزیزم! این روزها همه را می‌فهمم، اما خودم را نه.

سانتاماریای عزیزم! نام واقعی زندگی درد است.

سانتاماریای عزیزم! من عاشق اشتباهات آگاهانه‌ام هستم.

سانتاماریای عزیزم! بعضی روزها، بعضی لحظات و بعضی احساسات، ارزش زنده بودن و تجربه کردن را دارند، ارزش انتظار و تلاش را دارند.

سانتاماریای عزیزم! من خیلی چیزها را می‌دانم و همین جرم من است.

سانتاماریای عزیزم! آدم‌های خوب لزوماً عاشقان خوبی نیستند.

من هیچ‌گاه واقعاً فریب نخوردم سانتاماریا. چندبار تصمیم گرفتم که فریب بخورم، چون خسته شده بودم از تنهایی. آگاهانه فریب خوردن را دوست ندارم.