کانال آموزشی دکتر ستوده

***🔺آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست 🔺وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست 🔻حال متکلم از کلامش پیداست 🔻از کوزه همان برون تراود که در اوست  🌷«بهاءالدین محمد بن حسین عاملی»*🌷** @DRSotodehpsychologist

@DRSotodehpsychologist کانال آموزش روان شناسی و روان درمانی دکتر ستوده به دلیل اختلالات ناشی از کندی و قطعی اینترنت، از این پس مطالب این کانال از طریق کانال «بله» به نشانی فوق منتشر می شود

*✍️ انسان تنها با واژه‌ها سخن نمی‌گوید؛ گاه ژرف‌ترین و راستین‌ترین روایتِ خویش را بر بسترِ جسم می‌نگارد. به عبارتی، آنچه در عرصه‌ی آگاهی مجالِ اندیشیدن و در قلمروِ زبان فرصتِ بیان نمی‌یابد، در ساحتِ تن به صورتِ نشانه، درد یا بیماری متجلی می‌شود. لذا تن، واپسین زبانِ روان است. ✍️نشانه های بدنی صرفاً پدیده‌ای آسیب‌شناختی نیست؛ بلکه متنی نمادین هستند که ناخودآگاه آن را با زبانِ بدن به نگارش درآورده است. از منظر روان درمانی، درمانِ اصیلِ بیماری، نه در حذفِ نشانه، بلکه در کشفِ معنای روانیِ نهفته در پسِ آن است. ✍️بدن، صحنه‌ی تلاقیِ روان و زیست‌شناسی است؛ جایی که تعارض‌های درونی، اضطراب‌های مزمن و هیجان‌های مهارنشده، صورتِ جسمانی می‌یابند. برخی زخم‌ها، امضای خاموشِ رنج‌هایی هستند که هرگز مجالِ روایت نیافته‌اند. ✍️هرگاه هیجان‌های تحمل‌ناپذیر، تعارض‌های حل‌ناشده، فقدان‌های سوگواری‌نشده یا امیالِ واپس‌رانده راهی به بازنماییِ ذهنی و بیانِ کلامی نیابند، فرایندِ جسمانی‌سازی (Somatization) آغاز می‌شود؛ آنگاه روان، آنچه را توانِ گفتنش ندارد، بر کالبدِ انسان روایت می‌کند. از این منظر، برخی دردهای معده، میگرن، انقباض‌های عضلانی و دیگر اختلالات روان‌تنی، تنها بازتابِ یک نارساییِ زیستی نیستند؛ بلکه تجسمِ تعارض‌هایی‌اند که در ناخودآگاه زیسته، اما هرگز در آگاهی فهمیده نشده‌اند. ✍️ازاین‌رو، در روان‌درمانیِ ژرف‌نگر، نشانه نه دشمنِ درمان، بلکه نقطه‌ی آغازِ فهم است. درمان، پیش از آنکه در پیِ خاموش‌کردنِ صدای نشانه باشد، می‌کوشد پیامِ آن را دریابد؛ زیرا هر نشانه می‌تواند دریچه‌ای به سوی ناخودآگاه، هر درد پلی به سوی خودشناسی، و هر رنج فرصتی برای بازسازی و انسجامِ تن و روان باشد.* @DRSotodehpsychologist

با سلام و احترام. در پی محدودیت‌های پدیدآمده در تلگرام، به‌منظور تداوم ارائه محتوای علمی و آموزشی، فعالیت کانال در پیام‌رسان «بله» به آدرس زیر دنبال خواهد شد. امیدواریم همچون گذشته از همراهی و حضور ارزشمند شما بهره‌مند باشیم. @DRSotodehpsychologist

🍏غم‌مخور جانا در این‌عالم که عالم هیچ نیست 🍏نیست‌هستی‌جز دمی‌ناچیز و آن‌دم‌هیچ‌نیست 💧گر به‌واقع بنگری بینی که ملک لایزال 💧ابتدا و انتهای هر دو عالم هیچ نیست ✏️بر سر یک مشت خاک اندر فضای بی‌کنار ✏️کر و فر آدم و فرزند آدم هیچ نیست 🪰در میان اصل‌های عام جز اصل وجود 🪰بنگری اصلی مسلم و آن مسلم هیچ نیست 🌳دفتر هستی وجود واحد بی‌انتها است 🌳حشو این‌ دفتر اگر بیش‌ است‌ اگر کم‌ هیچ‌ نیست 🌲در سراپای جهان گر بنگری بینی درست 🌲کاین جهان غیر از اساس نامنظم هیچ نیست 🌒چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام 🌑زندگی چیزی‌ ز ناچیز است‌ و آن‌ هم‌ هیچ نیست 🌼عمر،‌ در غم خوردن بیهوده ضایع شد «‌بهار» 🌞شاد زی‌ باری که اصلا شادی و غم هیچ نیست

◼️«چیزی نیست»🌧 گاهی، پناه بردن به ساده‌ترین و بی‌پیرایه‌ترین عبارات، نه از سرِ ،«تهی‌دستی»، بلکه از سرِ «مملوترین پری‌»است. ◼️«چیزی نیست»، گاهی نه اعترافی به فقدان، که نشان از چنان انباشتگی‌ای دارد که هر آنچه هست، در کلمات متعارف نمی‌گنجد. ✍عبارت «چیزی نیست»،…

◼️«چیزی نیست»🌧 گاهی، پناه بردن به ساده‌ترین و بی‌پیرایه‌ترین عبارات، نه از سرِ ،«تهی‌دستی»، بلکه از سرِ «مملوترین پری‌»است. ◼️«چیزی نیست»، گاهی نه اعترافی به فقدان، که نشان از چنان انباشتگی‌ای دارد که هر آنچه هست، در کلمات متعارف نمی‌گنجد. ✍عبارت «چیزی نیست»، یعنی: 🖌چیزی هست، اما تابِ گفتنش نیست. 🖌چیزی هست، اما گوشِ شنوا کم است. 🖌چیزی هست، اما گوینده آموخته است که احساس را کوچک کند تا رابطه را از دست ندهد. ✏️از منظر روان‌شناسی، این دو کلمه می‌توانند صورتِ ظریفِ «مکانیسم دفاعیِ انکار» باشند؛ ✏️یا شکلی از «سرکوب هیجان» برای حفظِ تصویرِ قدرتمندِ خویش. 😒این عبارت، نقابِ نجابتِ دردهایی‌ست که فرصتِ دیده‌شدن نیافته‌اند. ✏️دیوار کوتاهی برای پنهان‌کردن زخم های عمیق. https://t.me/drsotoodehasl

🌹شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ 🌷این دهان بستی دهانی باز شد تا خورنده لقمه‌های راز شد 🌼لب فروبند از طعام و از شراب سوی خوان آسمانی کن شتاب 🌸گر تو این انبان ز نان خالی کنی پر ز گوهرهای اجلالی کنی 🌺طفل جان از شیر شیطان باز کن بعد از آنش با ملک انباز کن ☕️🍴چند خوردی چرب و شیرین از طعام؟ امتحان کن چند روزی در صیام 🌳چند شبها خواب را گشتی اسیر؟ یک شبی بیدار شو دولت بگیر 🌹«مولانا»🌹

✍من الممكن أن نعيش بدون ذكرى تقريباً لكن من المستحيل أن نستمر في الحياة دون نسيان. ---------------------- ✏️ می‌توان کم‌وبیش بدون خاطره زندگی کرد، اما ادامه‌ی زندگی بدون فراموشی ناممکن است. 🌷جبرانـ, خلیل جبران🌷

✍من الممكن أن نعيش بدون ذكرى تقريباً لكن من المستحيل أن نستمر في الحياة دون نسيان. ---------------------- ✏️ می‌توان کم‌وبیش بدون خاطره زندگی کرد، اما ادامه‌ی زندگی بدون فراموشی ناممکن است. 🌷جبرانـ, خلیل جبران🌷

مردمان بسیاری، اگر خوش بگذرانند، عذابِ وجدانِ غایبان را دارند؛ اگر خوش نگذرانند، دلهرهٔ حاضران را. «ما آدم‌هایی میان عذاب و دلهره‌ایم». میان نهادِ سرکش و منِ برتر تحمیلی، میان سایه‌های سرکوب‌شده و تصویری که جامعه از ما ساخته است. رهایی در آگاهی است، در دیدن…

✍آرامش پیامدِ اندیشیدن نیست؛ 📎آرامش، هنرِ گزینشِ اندیشه است. 🪰نه هر فکری سزاوار میزبانیِ ذهن است و نه هر دغدغه‌ای شایسته‌ی اقامت در جان. 🌹ذهنِ بالیده می‌آموزد که میان «مسئله» و «وسوسه»، میان «مسئولیت» و «دل‌مشغولیِ فرساینده» فرق بگذارد. 🌺بسیاری از رنج‌ها، نه از عمق واقعیت، که از سماجتِ فکری برمی‌خیزند که ارزشِ پیگیری ندارند. 🪴آرامش، نتیجه‌ی خاموشیِ خرد نیست؛ ثمره‌ی بلوغِ آن است. https://t.me/drsotoodehasl

کلید یک زندگی شاد،حافظه ی ضعیف است. https://t.me/drsotoodehasl

👤خیره به خورشید. اروین یالوم ✍شعور، موهبت بزرگی است؛ گنجینه گرانبهایی مانند خود زندگی. انسان به شعور از موجودات دیگر متمایز می‌شود 🔥اما این شعور، به بهای گزافی به دست می‌آید: 🔥جراحت مرگبار. https://t.me/drsotoodehasl

مردمان بسیاری، اگر خوش بگذرانند، عذابِ وجدانِ غایبان را دارند؛ اگر خوش نگذرانند، دلهرهٔ حاضران را. «ما آدم‌هایی میان عذاب و دلهره‌ایم». میان نهادِ سرکش و منِ برتر تحمیلی، میان سایه‌های سرکوب‌شده و تصویری که جامعه از ما ساخته است. رهایی در آگاهی است، در دیدن تضادها، در پذیرش سایه‌ها، در جرأت تجربهٔ همزمان شادی و اندوه، بدون آنکه به نگاه یا حکم دیگران دل ببندیم. وقتی نفس آرام گیرد و سایه‌ها روشن شوند و چشم دل به نور مطلق گشوده می‌شود؛ همهٔ تجربه‌ها، نه سرزنش‌اند و نه بار، بلکه جلوه‌ای از حکمت، عشق و رحمت الهی‌اند. زندگی، در این آگاهیِ ژرف، مقدس می‌شود، و انسان درمی‌یابد که هر لحظهٔ شادی و رنج، در مسیر تعالی روح و حضور در مطلق هستی معنا دارد. https://t.me/drsotoodehasl

شناسنامه شعر قالب: غزل وزن: فاعِلاتن | فاعِلاتن | فاعِلاتن | فاعِلُن مفاهیم؛ روان شناختی، عاطفی و درمان (کودکی، زخم، ناهشیار، صمیمیت، آگاهی) سروده؛ ستوده. دهم دیماه ۱۴۰۴       🌴. 🌸. 🌺 ✍بایگانی می‌شود این عمرِ پر تکرارِ ما می‌شود خاموش آخر، خاطرِ غم‌بارِ ما قصه‌های کودکی، آن غصه‌های بی‌شمار ردِّ زخمی پر شرر بر تارکِ رفتارِ ما ابرِ سنگینِ غمی کز کودکی شد همدمم همچو سیل ویران نمود، اندیشه و کردارِ ما بس‌که دوری جُسته‌ایم از داغِ کودک‌سالِ خویش کودکی شد ریشهٔ اندوهِ ناهشیارِ ما زخم را پنهان نمودیم از نگاهِ دیگران لیک با یک واژه برخیزد شرارِ نارِ ما هیچ می‌دانی چرا این درد، داغ‌آسا بماند؟ چون نبود آغوشِ مهری همدمِ رفتارِ ما در غیابِ لمسِ جان و گفت‌وگویِ مطمئن دل فسرد و جان تهی شد در همه اطوارِ ما ما نپرسیدیم از خود: «چه شد آن شورِ ناب؟» عادت آمد، عشق گم شد جمله در تکرار ما زخم‌های بی‌صدا فرسود بُن‌های امید خنده‌ها مُردند در حاشا و در انکارِ ما خویش را پنهان نمودیم از نگاهِ دیگران خسته از دیدار خود در عمق ناهشیارِ ما لیک اکنون با طلوعِ فهمِ نو، نورِ حضور نورِ درمان شد عیان در جملهٔ افکار ما ما رها گشتیم از آن دردِ نهفته در نهان نیست دیگر رنجِ دیروز، حاکمِ رفتار ما https://t.me/drsotoodehasl

🔥به رویم باز کن میخانۀ چشمی که بستی را ز رندی مثل من، پنهان نباید کرد مستی را ☄نمی‌آید به چشمم هیچ‌کس غیر از تو این یعنی به لطف عشق تمرین می‌کنم یکتاپرستی را 💦شُکوه آبشاران با غرور کوهساران گفت: فروافتادن «ما» آبرو بخشید پستی را 🪾در این بازار بی‌رونق، من آن ساعت شدم محتاج که با «ثروت» عوض کردم غنای «تنگدستی» را 😔به تن تبعید شد روحِ عدم‌پیمای من ای عمر! بگو بر شانه باید بُرد تا کی بار هستی را...؟ 🌷«فاضل نظری»🌷

🌴لَقَد طَرَقتُ علی بابِک مُنذُ أن کانَ شجرَة 👤من بر درت از روزی که درخت بود کوبیده ام... 🎵اینکه از داغ جدایی جگرت می سوزد 🎵غرض این است که لب تشنه ی دیدار شوی               🌷صائب تبریزی🌷 ✍ ما هیچ کس را به طور تصادفی انتخاب نمی کنیم، بلکه ما فقط با آنهایی ملاقات می کنیم که از قبل در ناخودآگاه ما حضور داشته اند. 🌷"زیگموند فروید"🌷 https://t.me/drsotoodehasl

🌹«سایه‌ی روشن»🌹 🌴به بهانه‌ی روز پدر🌴 🌴پدر، نه صرفاً نامی در شناسنامه و نان‌آورِ خانه، بلکه پلی میانِ امنیتِ امروز و امیدِ فردا است. 🌸پدرِ، به فرزندش می‌آموزدکه جهان، اگرچه همیشه مهربان نیست،اما قابلِ زیستن است؛ می‌توان ایستاد، خطا کرد، ترمیم شد و دوباره ادامه داد. 🌴پدر، مرجعِ امنیت است، نه منبعِ ترس؛ پناه است، نه فشار؛ و هنرِ تبدیلِ قدرت به معناست تا روان، در سایه‌ی هراس، منجمد نگردد. 🌲پدرانگیِ مهربانانه، حضوری مسئولانه است که «نه» را با احترام می‌گوید و «آری» را با اعتماد می‌آموزد؛قدرت را از خشونت، انضباط را از تحقیر، و مسئولیت را از ترس جدا می کند. 🌲پدرانگیِ سالم، نه دیوارِ سختِ قانون، که ستونِ آرامِ خانه است؛ زمزمه‌ی ژرفِ این حقیقت است که بلوغ، نه غلبه بر دیگری، بلکه آشتی با خویشتن است. عشق را بی‌شرط، اما تربیت را هدفمند عرضه می‌کند، راه می‌نماید بی‌آن‌که رؤیا را مصادره کند. 🎄«پدرِ به‌اندازه»، «قدرتی» است که گوش می‌دهد، «قانونی» که توضیح می‌دهد، و «محبتی» که مداومت دارد؛ نه در بند می‌کشد، نه مالک می‌شود. حاظر است، بی‌آن‌که مسلط باشد، راهنماست بی‌آن‌که جای رفتن را اشغال کند و قانون می‌آورد بی‌آن‌که عشق را قربانیِ انضباط سازد؛ نه آن‌قدر نزدیک که کودک، استقلال را فراموش کند، و نه آن‌قدر دور که جهان، بی‌پناه و سرد جلوه کند. 🪴روز پدر، روز تکریمِ روان‌های صبوری است که بارِ نان، معنا، مسئولیت و امید را بی‌هیاهو بر دوش کشیده‌اند و با دعایی پنهان، پشت هر گامِ فرزند قدم می‌زنند. 🌴.             🌲.          🎄. 🌾یادِ پدر عزیزم و همه ی پدران آسمانی را نه با اشکِ فقدان، که به تداومِ راهشان گرامی می‌داریم. https://t.me/drsotoodehasl