AstroNomy kanal

منظره فضای بیرون از داخل موشک هنگام پرتاب. گروه استرونومی علمی ۲ @emebkanal

سیاره ای صورتی در فاصله ۵۷ سال نوری @emebkanal

ناسا موفق به ثبت یکی از قدرتمندترین شراره‌های خورشیدی شد! این فوران از نوع X2.3 است؛ یکی از قوی‌ترین شراره‌هایی که خورشید می‌تواند تولید کند. در این تصویر توسط رصدخانه یوفای خورشیدی ناسا و با نور فرابنفش ثبت شده، شراره‌ی عظیم از بالای سطح خورشید دیده می‌شود که توسط میدان‌های مغناطیسی فوق‌العاده قدرتمند تا این سطح خورشید معلق مانده است. زمانی که خطوط میدان مغناطیسی ناگهان می‌شکنند و دوباره به هم متصل می‌شوند، حجم عظیمی از انرژی تنها در چند دقیقه آزاد می‌شود. این فوران حدود 480 هزار کیلومتر در فضا امتداد داشته! آن‌قدر بزرگ که زمین در مقایسه با آن تنها مانند یک نقطه کوچک به نظر می‌رسد چنین شراره‌هایی می‌توانند باعث ایجاد «ابرهویای فضایی» شوند؛ پیامدی که می‌تواند ارتباطات رادیویی، عملکرد ماهواره‌ها و حتی گاهی مسیریابی GPS را مختل کند. زمین برای محافظت در برابر آن، خودش را در میدانِ مغناطیسی می‌پیچد،و یکی از زیباترین نمایش‌های طبیعی یعنی شفق قطبی را خلق می‌کنند. خورشید، این ستاره‌ی به ظاهر آرام، گاهی قدرت واقعی خود را به نمایش می‌گذارد. @emebkanal

تصور کنید یک ستاره‌ی عظیم، بزرگ‌تر از خورشید ما، در پایان عمرش منفجر شود . از این انفجار عظیم، چه چیزی باقی می‌ماند؟ یک گوی کوچک به اندازه‌ی یک شهر، اما با جرمی بیش از دو برابر خورشید! 🌀 این موجود شگفت‌انگیز، پالسار نام دارد. 🔬پالسار چیست؟ پالسارها بقایای ستارگانی هستند که پس از انفجار ابرنواختری، به شکل ستاره‌های نوترونی فروپاشیده‌اند 🌠. آن‌ها: با سرعتی باورنکردنی (گاهی صدها بار در ثانیه) به دور خود می‌چرخند 📡 پرتوهای رادیویی قوی از دو قطب خود ساطع می‌کنند 🌌 میدان مغناطیسی‌شان میلیاردها برابر زمین است دقت چرخش‌شان از بهترین ساعت‌های اتمی هم بیشتر است😱 اگر پالساری به منظومه شمسی نزدیک شود... اگرچه احتمال جذب شدن سیارات توسط پالسار بسیار کم است، اما خطر اصلی امواج رادیویی و پرتوهای پرانرژی آن است که می‌تواند: ☄️ لایه‌ی اوزن زمین را تخریب کند 📡 ارتباطات رادیویی را مختل کند 🌍 به جو سیارات آسیب برساند 🤔 آیا پالسارها صدا دارند؟ فضا سکوت مطلق است، اما اگر بتوانیم امواج رادیویی پالسارها را به صدا تبدیل کنیم، صدایی عجیب و ریتمیک می‌شنویم — مثل یک فانوس دریایی کیهانی که در تاریکی فضا چشمک می‌زند! t.me/emebkanal

فضاپیمای استارشیپ پس از فرود در اقیانوس هند منفجر شد 🔹نسخه ماه‌نورد فضاپیمای «استارشیپ» که دیروز موفق به پرتاب نشده بود، امروز نیز با مشکلات فنی روبه‌رو شد و پس از فرود در اقیانوس هند منفجر گردید. 🔹در جریان پخش زنده اعلام شد که یکی از شش موتور فضاپیما هنگام ورود به فضا از کار افتاده است. این مأموریت دوازدهمین آزمایش کامل سیستم استارشیپ بود، اما نخستین آزمایش نسخه بازطراحی‌شده «نسخه۳» این فضاپیما به‌شمار می‌رفت. پرتاب از سکوی جدیدی در تگزاس انجام شد. 🔹این فضاپیما چند ثانیه پس از فرود در آب‌های اقیانوس هند، منفجر شد؛ اتفاقی که با تشویق شدید تیم اسپیس‌ایکس و شعار «یواس‌ای» همراه شد.🙃 @emebkanal

میچیو کاکو یکی‌از بزرگ‌ترین فیزیکدانان قرن و خالق نظریه جهان های موازی : من به این نتیجه رسیده ام که ما در جهانی هستیم که به وسیله قوانین کدنویسی توسط یک هوش اداره می شود ، باور کنید هرآنچه ما به آن شانس می‌گوییم بی معناست برایم مثل روز روشن است که در سیاره ای زندگی می‌کنیم که توسط هوش کیهانی اداره میشود تا توسط شانس ! اما سوالم این است که چرا این هوش کیهانی اجازه داده ما به این موضوع پی ببریم ؟! @emebkanal

وقتی تاریخ 13.8میلیارد ساله ی جهان را در یک سال فشرده کنیم. انسان فقط در ۱۲ دقیقه اخر ۲۹ اسفند ظاهر میشود. و تمام آنچه از تمدن می شناسیم از اهرام مصر تا تخت جمشید وجنگها و تا انقلاب صنعتی همگی در ۱۴ ثانیه اخر سال اتفاق افتادند. لينک گروه استرونومی بحث علمی ما تازه واردترین مهمان این کیهانیم ذر های کوچک در تقویمی بزرگ که از ستاره ها نوشته شده و جهان خیلی پیش تر از ما اغاز شده بود. جهان خیلی قبلتر از ما می درخشیده و خیلی پس از ما ادامه دارد. @emebkanal

کوههای یخی پلوتو نیو هورایزنز کل منظومه شمسی را دقیق طی کرد و از فاصله چند میلیارد مایلی با سرعت حدود ۲۰۰ بیت بر ثانیه داده های خود را فرستاد. انقدر کند که دانلود کامل داده های گذر پلوتو حدودا ۱۶ ماه طول کشید @emebkanal

تلسکوپ جیمز وب نشان می‌دهد هنگام برخورد دو کهکشان چه رخ می‌دهد این تصویر با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب و رصدخانه اشعه ایکس چاندرا ناسا تهیه شده و به دانشمندان نمایی نادر و روبه‌رو از نحوه تعامل و ادغام کهکشان‌ها ارایه می‌کند. @emebkanal

📡تعداد کل ماهواره های پرتاب شده به مدار از سال 1957 تا 2025📡 @emebkanal

💢آیا ماده‌تاریک بالاخره دیده شده؟ مطالعه‌ای تازه درخشش مرموز کهکشانی را شناسایی کرد یک مطالعه تازه در دانشگاه توکیو ادعا می‌کند تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی ناسا در مرکز کهکشان راه شیری درخششی را شناسایی کرده که به‌طور چشمگیری با پیش‌بینی‌های دیرینه دانشمندان همخوان است؛ درخششی که اگر ذرات ماده تاریک با هم برخورد کنند و یکدیگر را نابود کنند، باید تولید شود. @emebkanal

🌛تصویری واضح و زیبا از ماه🌜 @emebkanal

بیگ بنگ اساساً دو عنصر را ایجاد کرد: هیدروژن و هلیوم و همچنین مقادیر کمی لیتیوم و چند ایزوتوپ سبک دیگر ، اما در ابتدا هیدروژن و هلیوم وجود داشتند. تمام عناصر سنگین‌تر دیگر بعداً یا در هسته ستارگان یا از طریق برخورد ستارگان یا سایر فرآیندهای اخترفیزیکی تشکیل شدند. حتی اکنون هیدروژن و هلیوم بخش زیادی از جهان مادی را تشکیل می‌دهند، ستاره‌شناسان به همه عناصر دیگر به عنوان فلز اشاره می‌کنند. می‌توان گفت از غبار در باد ستارگان می‌توانید با توجه به میزان فلزات مشاهده شده در طیف یک ستاره، ایده نسبتاً میتوان از سن آن را دست آورید. اولین ستارگان که اجداد همه ستارگان دیگر هستند، فقط حاوی هیدروژن و هلیوم بوده‌اند. غبار گازی که از مرگ آنها به بیرون پرتاب می‌شود، حاوی مقداری فلز است و نسل دوم ستارگان نیز همینطور. با هر نسل، فلز بیشتری به این ترکیب اضافه می‌شود، بنابراین هرچه فلز یک ستاره بیشتر باشد، معمولاً جوان‌تر است. به عنوان مثال، خورشید ما تنها پنج میلیارد سال قدمت دارد و فلز بالایی دارد. @emebkanal

🪐🌏🌘🌗🌛 شبتون بخیر⭐

وقتی فضانوردان آپولو از ماه بازگشتند، نمونه‌هایی از خاک ماه (رگولیت) و سنگ آن را با خود آوردند. تجزیه و تحلیل این نمونه‌ها برای همیشه برداشت ما از چگونگی شکل‌گیری و تکامل سیستم زمین-ماه را تغییر داد. به طور مشابه، نمونه‌های بازگردانده شده توسط برنامه چانگ‌ای چین نیز منجر به پیشرفت‌هایی در درک ما از تنها قمر زمین، به ویژه به اصطلاح "سمت تاریک" آن شده است. ماه به عنوان یک جسم قفل‌شده جزر و مدی، سمت نزدیک ماه دائماً رو به زمین است در حالی که سمت دور (یا "تاریک") آن رو به فضا است. طبق یافته‌های جدید تیمی از محققان چینی، سمت پنهان ماه، سمت سردتر آن نیز هست. نتیجه‌گیری‌های آنها بر اساس نمونه‌هایی است که توسط ماموریت چانگ‌ای-۶ در سال ۲۰۲۴ بازگردانده شده و از دهانه آپولو واقع در حوزه قطب جنوب-آیتکن ماه جمع‌آوری شده‌اند. پس از تجزیه و تحلیل نمونه‌ها برای تعیین ترکیب شیمیایی آنها، تیم تخمین زد که آنها از گدازه‌های اعماق گوشته ماه با دمای حدود ۱۱۰۰ درجه سانتیگراد (۲۰۱۲ درجه فارنهایت) تشکیل شده‌اند - تقریباً ۱۰۰ درجه سانتیگراد (۲۱۲ درجه فارنهایت) خنک‌تر از نمونه‌های به دست آمده از سمت نزدیک. @emebkanal

ناسا اعلام کرد که آرتمیس ۲، اولین ماموریت سرنشین‌دار به ماه از زمان عصر آپولو، تا فوریه ۲۰۲۶ پرتاب خواهد شد. خدمه فضاپیمای خود را «صداقت» نامگذاری کرده‌اند تا به تلاش‌های خستگی‌ناپذیر کسانی که برای تحقق بازگشت ناسا به ماه که مدت‌ها مورد انتظار بود، تلاش کردند، ادای احترام کنند. @emebkanal

وقتی یک سیارک عظیم به سمت زمین در حال حرکت است، راه حلی ساده به نظر می‌رسد؛ یک فضاپیما را به آن بکوبید و آن را از مسیر خارج کنید. این دقیقاً همان کاری است که ناسا با موفقیت در ماموریت DART در سال 2022 انجام داد، آنها ثابت کردند که این مفهوم کار می‌کند و مدار سیارک Dimorphos را به طرز چشمگیری تغییر کرد اما تحقیقات جدید این احتمال تکان دهنده را نشان می‌دهد که اگر برخورد با نقطه اشتباهی صورت بگیرد ممکن است فقط برخورد را به تعویق بیندازید دانشمندان دانشگاه ایلینوی کشف کرده‌اند که تلاش‌های نادرست برای انحراف سیارک‌ها می‌تواند به‌طور تصادفی سنگ‌های فضایی را به سمت مناطق خطرناکی در فضا که به عنوان سوراخ‌های گرانشی شناخته می‌شوند، هدایت کند که متأسفانه هنوز هم به معنای برخورد آنها به زمین تنها چند سال یا چند دهه بعد خواهد بود! سوراخ کلید گرانشی ناحیه کوچکی از فضا است که در آن گرانش یک سیاره می‌تواند مدار یک سیارک در حال عبور را طوری تغییر دهد که در تاریخ بعدی در مسیر برخورد با آن سیاره قرار گیرد. آن را مانند یک دستگاه پین‌بال عجیب و غریب در نظر بگیرید که ضربه زدن به ان توپ را به سمت باله‌ها کمانه می‌دهد. @emebkanal

یک تیم بین‌المللی از ستاره‌شناسان، سیاه‌چاله‌ای را در مکانی غیرمعمول در کهکشانی یافته‌اند. در حالی که سیاه‌چاله‌های عظیم معمولاً در مراکز کهکشان‌ها قرار دارند، این سیاه‌چاله تقریباً یک کیلوپارسک یا بیش از حدود ۳۲۰۰ سال نوری از هسته کهکشان کوتوله خود فاصله دارد. این تنها مورد نیست که نشان می‌دهد سیاه‌چاله‌ها می‌توانند گاز را جمع کنند و صرف نظر از قرار گرفتن در مرکز کهکشان، جرم بیشتری پیدا کنند @emebkanal

چگونه  نیروهای جزر و مدی تکامل مداری یک سیاره، به ویژه سیارات موجود در مناطق قابل سکونت را تعیین می‌کنند؟🤔 این همان چیزی است که یک  مطالعه اخیر امیدوار است به آن بپردازد گروهی از محققان بررسی کرده‌اند که چگونه نیروهای جزر و مدی بسیار قدرتمندتر از آنچه در زمین تجربه می‌شود، می‌توانند بر تکامل مداری سیارات منطقه قابل سکونت با مدارهای بسیار خارج از مرکز در اطراف ستارگان کم جرم تأثیر بگذارند. محققان از مجموعه‌ای از مدل‌های کامپیوتری برای شبیه‌سازی نیروهای جزر و مدی روی زمین و سه سیاره فراخورشیدی استفاده کردند: پروکسیما قنطورس b ، GJ 3323b و TRAPPIST-1e که به ترتیب تقریباً ۴.۲۴، ۱۷.۵ و ۴۰ سال نوری از زمین فاصله دارند. همانطور که اشاره شد، محققان داده‌های سیاراتی را که به دور ستاره‌های کم‌جرم می‌چرخند، تجزیه و تحلیل کردند. در نهایت، مدل‌ها نشان دادند که انرژی نیروی جزر و مدی اعمال شده بر سیارات با مدارهای خارج از مرکز می‌تواند منجر به دستکاری مدارهای آنها به میزان ۱ تا ۲ برابر بزرگتر از زمین شود. علاوه بر دستکاری تکامل مداری، افزایش نیروهای جزر و مدی می‌تواند بر جغرافیای سطح سیاره نیز تأثیر بگذارد. @emebkanal

تصویر سازی هنری از یک سامانه ستاره‌ای چهارگانه نادر تازه کشف شده در ۸۲ سال نوری متشکل از یک جفت دوتایی کوتوله‌های قرمز و یک جفت دوتایی کوتوله‌های قهوه‌ای. این سامانه می‌تواند درک ستاره‌شناسان را از کوتوله‌های قهوه‌ای کم‌نور و دشوار برای مشاهده، ارتقا دهد. اخترفیزیکدانان چیزهایی در مورد کوتوله‌های قهوه‌ای می‌دانند و چیزهایی هم در مورد آنها نمی‌دانند. آنها می‌دانند که هنگام تشکیل و افزایش جرم، نتوانسته‌اند جرم کافی برای شروع همجوشی هیدروژن و تبدیل شدن به ستاره را به دست آورند. اما آنها برای تبدیل شدن به سیارات غول‌پیکر گازی مانند مشتری بسیار پرجرم هستند، زیرا مقداری دوتریوم را همجوشی می‌کنند. بنابراین کوتوله‌های قهوه‌ای در یک سرزمین بی‌صاحب اخترفیزیکی بین ستاره و سیاره گیر افتاده‌اند. آنها اغلب به عنوان "ستارگان ناکام" شناخته می‌شوند. از آنجا که کوتوله‌های قهوه‌ای بسیار سرد و کم‌نور هستند، مطالعه‌ی آنها دشوار است. وقتی کوتوله‌های قهوه‌ای در نزدیکی ستارگان دیگر قرار می‌گیرند، راه دیگری برای درک آنها باز می‌شود. این کشف راهی برای حل «مشکل انحطاط جرم» فراهم می‌کند. @emebkanal